Punonjësit që mbajnë njëkohësisht dy ose më shumë vende pune shpesh shihen si një problem disipline apo pajtueshmërie me rregullat e kompanisë. Por në të vërtetë, ky fenomen flet më shumë për vetë tregun e punës sesa për sjelljen e punonjësve.
Kur rreth njĂ« nĂ« 20 punonjĂ«s mban fshehurazi njĂ« vend tĂ« dytĂ« pune me kohĂ« tĂ« plotĂ«, pyetja mĂ« e rĂ«ndĂ«sishme nuk Ă«shtĂ« si tâi zbulosh ata, por çfarĂ« po i shtyn tĂ« kĂ«rkojnĂ« njĂ« âplan rezervĂ«â.
Pse siguria në punë po duket gjithnjë e më e brishtë
Besimi se një punëdhënës mund të ofrojë stabilitet afatgjatë është zbehur gradualisht gjatë viteve të fundit. Shkurtimet e stafit, që dikur konsideroheshin ngjarje të rralla, sot perceptohen si pjesë e zakonshme e funksionimit të shumë industrive, veçanërisht në teknologji, media dhe nivelet e mesme drejtuese.
Proceset e rekrutimit janë bërë më të gjata, ndërsa pagat nuk kanë ndjekur të njëjtin ritëm me rritjen e qirave, kostove të kujdesit për fëmijët apo borxheve familjare.
Në këtë realitet, një punë e dytë shihet gjithnjë e më shumë si një formë sigurie financiare.
Puna në distancë nuk është shkaku kryesor
Shpesh supozohet se puna nga shtëpia e ka bërë më të lehtë mbajtjen e disa vendeve pune njëkohësisht. Megjithatë, të dhënat tregojnë një realitet më kompleks.
Një anketë e realizuar me profesionistë që mbajnë më shumë se një vend pune zbuloi se 76.9% e tyre punonin në modele hibride ose kryesisht në zyrë, dhe jo plotësisht në distancë.
Kjo tregon se fenomeni lidhet më pak me vendin ku kryhet puna dhe më shumë me mënyrën se si organizohet ajo.
Sot, puna matet gjithnjë e më shumë me rezultatet dhe projektet e përfunduara, ndërsa bashkëpunimi asinkron u lejon punonjësve të menaxhojnë kohën me më shumë fleksibilitet.
ĂfarĂ« i shtyn punonjĂ«sit tĂ« kĂ«rkojnĂ« njĂ« punĂ« tĂ« dytĂ«?
Arsyet janë pothuajse gjithmonë të njëjtat:
- lodhja profesionale;
- pagat që nuk rriten;
- mungesa e perspektivës për avancim;
- pasiguria për të ardhmen e kompanisë.
Angazhimi i punonjësve në SHBA ra në nivelin më të ulët të 11 viteve në vitin 2024, me rëniet më të mëdha mes të rinjve dhe punonjësve që punojnë në mënyrë hibride ose në distancë.
Në shumë raste, problemi nuk është lakmia.
Shumë profesionistë të kualifikuar marrin një punë të dytë jo sepse nuk paguhen mjaftueshëm, por sepse mjedisi i punës është bërë rraskapitës. Në disa raste, ata madje zgjedhin të qëndrojnë në një pozicion me pagë më të ulët vetëm sepse kultura organizative është më e shëndetshme.
Produktiviteti nuk matet me praninë online
Shumë politika të kompanive bazohen në një supozim të gabuar: se dukshmëria është e barabartë me produktivitetin.
Një punonjës që përgjigjet menjëherë në email apo mesazhe duket produktiv. Një orë heshtje ngjall dyshime.
Por dukshmëria nuk ka qenë kurrë një matës i saktë i rezultateve.
Sipas anketës, 50.8% e punonjësve me më shumë se një vend pune arrinin të përmbushnin ose tejkalonin pritshmëritë në të gjitha pozicionet që mbanin. Rreth një e katërta e tyre deklaruan se i përfundonin detyrat e punës kryesore brenda 30 orëve në javë ose më pak.
Pyetja e vërtetë për kompanitë nuk është nëse dikush ka një punë të dytë, por nëse sistemi i vlerësimit të performancës arrin të dallojë mes produktivitetit real dhe thjesht pranisë së vazhdueshme online.
Në thelb, kjo është një çështje besimi.
Pagat dhe perspektiva mbajnë talentet
Rreziku i punësimit të shumëfishtë zvogëlohet ndjeshëm kur punonjësit ndihen të paguar drejt dhe shohin një perspektivë reale karriere.
Në anketë, 79.5% e të intervistuarve thanë se puna e dytë ishte kryesisht një mënyrë për të krijuar siguri financiare. Vetëm 6.5% dhanë arsye të tjera.
Për drejtuesit, kjo nënkupton se duhet të analizojnë tre çështje:
- A janë pagat në përputhje me koston e jetesës?
- A ekzistojnë mundësi reale promovimi brenda kompanisë?
- A kanë punonjësit më të mirë një arsye bindëse për të qëndruar edhe dy vite të tjera?
Studimet tregojnë se edhe në organizatat ku punonjësit janë shumë të lidhur me misionin e kompanisë, ata që shohin një rrugë të qartë karriere kanë më shumë se dyfishin e gjasave të qëndrojnë krahasuar me ata që nuk e shohin një perspektivë të tillë.
Ajo që i mban njerëzit nuk janë vetëm paratë, por parashikueshmëria: paga të qarta, mundësi zhvillimi dhe vendime që mund të planifikohen.
Transparencë, jo mbikëqyrje
Kompanitë që po e menaxhojnë më mirë këtë fenomen nuk po instalojnë më shumë programe monitorimi.
Ato po vendosin rregulla të qarta për ngarkesën e punës, kohën e përgjigjes dhe konfliktet e interesit.
Po ashtu, ato e pranojnë se jo çdo aktivitet i dytë përbën problem. Mësimdhënia në fundjavë, ligjëratat universitare apo angazhimet profesionale jashtë kompanisë shpesh inkurajohen, sepse zhvillojnë aftësitë e punonjësve dhe forcojnë tregun e talenteve.
Mbikëqyrja e tepërt sinjalizon mosbesim.
Qartësia sinjalizon respekt.
Në një treg pune të lodhur nga shkurtimet dhe premtimet e pambajtura, ky dallim bëhet gjithnjë e më i rëndësishëm.
Besimi duhet trajtuar si strategji afatgjatë
Fenomeni i punësimit të shumëfishtë është para së gjithash një histori ekonomike dhe vetëm më pas një çështje e burimeve njerëzore.
Breza të mëparshëm kërkonin një punë të dytë kur të ardhurat nuk mbulonin më shpenzimet bazë. Punonjësit e sotëm po ndjekin të njëjtën logjikë.
Studimet e fundit të Rezervës Federale amerikane arrijnë në të njëjtin përfundim: rritja e numrit të njerëzve me më shumë se një vend pune lidhet kryesisht me presionet ekonomike dhe jo me ndryshime të veçanta në tregun e punës.
Shqetësimi më i madh është bindja që qëndron pas këtij fenomeni: ideja se një punëdhënës i vetëm nuk mund të garantojë më siguri afatgjatë.
Kjo mund të ndryshojë, por vetëm nëse drejtuesit e trajtojnë besimin si një aset strategjik.
KompanitĂ« qĂ« reagojnĂ« duke shtuar kontrollin shpesh humbasin tĂ« parat talentet mĂ« tĂ« mira. Ato qĂ« investojnĂ« nĂ« marrĂ«dhĂ«nien me punonjĂ«sit kanĂ« mĂ« shumĂ« gjasa tâi mbajnĂ«.
Punësimi i shumëfishtë është një nga sinjalet më të qarta se pritshmëritë e punonjësve po ndryshojnë më shpejt sesa po përshtaten organizatat. Ta trajtosh atë si problem disipline mund të zgjidhë disa raste individuale. Ta shohësh si reagim ndaj pagave, sigurisë, autonomisë dhe besimit ndihmon të kuptosh arsyet reale që fshihen pas këtij fenomeni.
Kompanitë që do ta kuptojnë këtë mesazh sot do të jenë më të përgatitura për të tërhequr dhe mbajtur talentet nesër./ Entrepreneur
Â
Â
The post Kur njĂ« punĂ« nuk mjafton mĂ«: ĂfarĂ« tregon punĂ«simi i shumĂ«fishtĂ« pĂ«r kompanitĂ« appeared first on Revista Monitor.