Debati për ndarjen administrative-territoriale të Shqipërisë mbetet një nga kryeçështjet e axhendës politike dhe zhvillimore të vendit. Ndërsa reforma e vitit 2014 konsolidoi territorin në 61 bashki, pasojat e saj në shpopullimin e zonave rurale dhe largimin e shërbimeve nga qytetari po rishikohen me mjaft kritikë.
Në këtë intervistë ekskluzive, bashkëkryetari i reformës territoriale dhe deputeti ...
Nevojitet abonim për të lexuar artikull të revistës
Plani juaj aktual nuk ofron qasje në artikujt më të fundit të revistës. Për të pasur qasje të plotë, ju lutemi përmirësoni abonimin tuaj në premium.
Diskutimet për një reformë të re territoriale janë në fazën e konsultimit, por ekspertët janë të shqetësuar se ky proces rrezikon të mbetet peng i interesave të ngushta elektorale për zgjedhjet e ardhshme. Ndryshe nga viti 2014, këtë herë vihet re mungesë e theksuar e ekspertizës ndërkombëtare, ndërsa palët po nxitojnë ta mbyllin hartën e re nën presionin e kohës. Partia Socialiste mbron strukturë...
Nevojitet abonim për të lexuar artikull të revistës
Plani juaj aktual nuk ofron qasje në artikujt më të fundit të revistës. Për të pasur qasje të plotë, ju lutemi përmirësoni abonimin tuaj në premium.
Protestat për largimin e kryeministrit Edi Rama, janë shtrirë deri në Kanadanë e largët. Në Toronto janë mbledhur emigrantët shqiptarët, të cilët kanë bërë thirrje antiqeveritare.
“Zgjohu Shqipëri”, “Rama të dorëhiqet”, “Shqipëria është e jona” ishin disa nga thirrjet.
Të veshur me bluza me simbole kombëtare dhe duke valëvitur flamuj kuqezi, protestuesit përcollën mesazhe patriotike dhe kërkuan dorëheqjen e kryeministrit Edi Rama.
Protesta në Toronto vjen në një kohë kur prej tetë ditësh me radhë në Bulevardin “Dëshmorët e Kombit” në Tiranë po zhvillohen protesta masive, ndërsa lëvizjeve kundërshtuese u janë bashkuar paralelisht edhe qytete të tjera të vendit.
Sipas organizatorëve, reagimet lidhen me kundërshtimin e disa vendimeve të qeverisë, përfshirë projektet e ndërtimit në zonën e Zvërnecit, si dhe iniciativa të tjera që, sipas tyre, prekin interesin publik dhe pasuritë natyrore të vendit.
Mëngjesin e sotëm, një tërmet i fuqishëm me magnitudë 7.8 ballë ka goditur jugun e Filipineve, duke shkaktuar viktima, shembje ndërtesash dhe alarm për cunami në disa vende të rajonit të Paqësorit.
Sipas raportimeve paraprake, të paktën tetë persona kanë humbur jetën dhe katër të tjerë janë plagosur nga lëkundjet e forta sizmike që goditën zonën detare pranë brigjeve jugore të ishullit Mindanao.
Autoritetet paralajmërojnë se bilanci i viktimave mund të rritet, ndërsa ekipet e emergjencës vijojnë operacionet e kërkim-shpëtimit.
“Një numër ndërtesash janë shembur. Disa shtëpi janë shndërruar në rrënoja”, deklaroi Robert Duggan, oficer policie në qytetin General Santos, një nga zonat më të prekura nga tërmeti.
Sipas Shërbimit Gjeologjik të Shteteve të Bashkuara (USGS), tërmeti u regjistrua me magnitudë 7.8 ballë në një thellësi prej rreth 35 kilometrash.
Fillimisht, magnituda ishte vlerësuar në 8.1 ballë, por më pas u rishikua nga ekspertët sizmologë. Epiqendra ndodhej rreth 56 kilometra në jug të qytetit General Santos, në rajonin Mindanao, ku lëkundjet u ndjenë fuqishëm në një zonë të gjerë të arkipelagut filipinas.
Pas tërmetit, Qendra e Paralajmërimit për Cunami në Paqësor (PTWC) lëshoi menjëherë alarm për cunami, duke paralajmëruar se valë të mëdha mund të godasin brigjet e Filipineve, Indonezisë, Tajvanit dhe Japonisë brenda pak orësh. Sipas vlerësimeve, valët e cunamit mund të arrijnë lartësi nga 1 deri në 3 metra në Filipine, ndërsa në Indonezi dhe Malajzi priten valë nga 0.3 deri në 1 metër.
Edhe Agjencia Meteorologjike e Japonisë (JMA) aktivizoi paralajmërimet përgjatë vijës bregdetare nga Okinawa deri në lindje të Tokios, duke njoftuar se valët mund të arrijnë deri në një metër lartësi.
Pamje të publikuara në rrjetet sociale tregojnë momente paniku dhe ndërtesa që shemben si pasojë e dridhjeve të fuqishme, ndërsa mijëra banorë janë larguar drejt zonave më të sigurta.
Filipinet ndodhen në të ashtuquajturën “Unaza e Zjarrit” të Paqësorit, një nga zonat më aktive sizmike dhe vullkanike në botë, ku tërmetet e forta dhe aktiviteti vullkanik janë dukuri të shpeshta.
Autoritetet filipinase dhe agjencitë ndërkombëtare të monitorimit po ndjekin nga afër situatën, ndërsa priten përditësime të reja mbi dëmet dhe pasojat e këtij tërmeti të fuqishëm.
#BREAKING: Tsunami Warnings Issued Across Asia After Powerful 7.8 Quake Near Philippines
Tsunami warnings have been issued across parts of Asia after a powerful 7.8-magnitude earthquake struck off the coast of Mindanao in the southern Philippines.
The quake occurred shortly… pic.twitter.com/rG34S9DZs7
Me mbi 99 për qind të vendvotimeve të procesuara në nivel vendi, rezultatet preliminare të zgjedhjeve parlamentare po japin një pasqyrë më të qartë të garës politike në komunat më të mëdha të Kosovës.
Deri tani, Lëvizja Vetëvendosje ka shënuar fitore bindëse në të shtatë komunat e mëdha.
Në Gjakovë, VV prin me 48.72 për qind të votave, duke lënë pas Aleanca për Ardhmërinë e Kosovës me 27.49 për qind, Lidhja Demokratike e Kosovës me 12.38 për qind dhe Partia Demokratike e Kosovës me 6.97 për qind.
Edhe në Gjilan, VV ka dalë forca e parë me 54.18 për qind të votave. Pas saj renditet LDK me 22.04 për qind, PDK me 14.91 për qind dhe AAK me 3.22 për qind.
LVV kryeson bindshëm edhe në Mitrovicë me 60.53 për qind të votave. E dyta renditet PDK me 26.02 për qind, e treta është LDK me 9.14 për qind dhe AAK me 1.78 për qind.
Edhe në Pejë, LVV ka dalë forca e parë me 42.73 për qind të votave. Pas saj renditet LDK me 25.82 për qind, AAK me 15.17 për qind dhe PDK me 8.82 për qind.
Gjithashtu në Prishtinë, LVV ka dalë forca e parë me 48.90 për qind të votave. Pas saj renditet LDK me 24.44 për qind, PDK me19.05 për qind dhe AAK me 5.13 për qind.
Në Prizren, LVV ka siguruar vendin e parë me 44.07 për qind të votave. Në vendin e dytë renditet PDK me 22.12 për qind, ndërsa pasojnë LDK me 12.51 për qind dhe AAK me 3.05 për qind të votave.
Edhe në Ferizaj, LVV ka dalë forca e parë me 53.81 për qind të votave. Pas saj renditet PDK me 24.76 për qind, LDK me 14.82 për qind dhe AAK me 2.64 për qind.
Rezultatet vazhdojnë të jenë preliminare deri në përfundimin e procesit të numërimit të të gjitha votave dhe verifikimit të tyre. /Telegrafi
Në një konferencë për media, kandidatja e Lidhjes Demokratike të Kosovës (LDK) për presidente, Vjosa Osmani, ka deklaruar se Lëvizja Vetëvendosje nuk ka arsye ta refuzojë kandidaturën e saj për një mandat tjetër në postin e presidentes së Kosovës.
Krah kryetarit të LDK-së, Lumir Abdixhiku, Osmani tha se rezultati i zgjedhjeve është vetëm hapi i parë drejt ringritjes së partisë.
“Na jep shpresë se jemi në rrugë të drejtë. E më shumë punë në terren dhe afër qytetarëve besoj se LDK-ja do të vazhdojë të ringritet në muajt dhe vitet në vijim”, tha Osmani.
Gjithashtu, ajo shtoi se procesi i rikthimit të LDK-së sapo ka nisur.
“Koha e ringritjes vetëm ka filluar. S’ka asgjë që e ndal”, u shpreh Osmani.
Sipas rezultateve të zgjedhjeve të 7 qershorit, LDK-ja ka ruajtur bazën e saj elektorale dhe është rritur në përqindje për shkak të rënies së numrit total të votuesve, duke u renditur si forca e tretë politike me rreth 18 për qind të votave.
Ndërkohë, Lëvizja Vetëvendosje po prin në nivel vendi me mbi 43 për qind të votave të numëruara.
Partia Lëvizja Vetëvendosje e Albin Kurtit ka festuar në orët e vona të mbrëmjes dje në sheshi ‘Skënderbeu’ së bashku me mbështetës pas daljes së rezultateve paraprake të votimit.
Nga Prishtina, Kurti deklaroi se gjatë javëve në vijim do të mbajë takime me partitë e tjera politike. Ai theksoi se Lëvizja Vetëvendosje me partnerët e koalicionit do të bashkëpunojë me secilën parti.
“Natyrisht se gjatë javëve në vijim do të komunikojmë, do t’i takojmë e do të bashkëpunojmë me të gjitha subjektet politike të Republikës së Kosovës”, u shpreh ai.
Referuar rezultateve paraprake, LVV ka marrë sërish mbështetjen më të madhe në votime, me rreth 43.05% të votave, por kësaj radhe në parlament do të hyjë me 9 deputetë më pak se në dhjetorin e kaluar.
Forcë e dytë mbetet PDK me 21.23% të votave e rritur shumë lehtë në vota. LDK paraprakisht llogaritet se ka fituar 17.68 % të votave me një rritje prej gati 4%.
LDK, lista e së cilës u drejtua nga ish-Presidentja Vjosa Osmani, ka parë rritjen më të madhe nga partitë e opozitës. Ajo sipas DNV do të çojë në parlament 20 deputetë, 5 më shumë sesa legjislatura e fundit.
Presidenti i Shteteve të Bashkuara, Donald Trump, ka zhvilluar disa biseda telefonike me disa media amerikane dhe ndërkombëtare pas sulmit me raketa të Iranit ndaj Izraelit.
Para bisedës së tij telefonike me kryeministrin izraelit Benjamin Netanyahu, Trump deklaroi për median amerikane Axios se kishte ndërmend t’i kërkonte liderit izraelit të mos ndërmarrë veprime hakmarrëse ndaj Teheranit.
“Sulmet iraniane nuk lënduan askënd. Secila palë bëri lëvizjen e saj. Izraeli kreu sulmin e tij dhe Irani kreu sulmin e tij. Nuk kemi nevojë për një tjetër”, citohet të ketë thënë Trump.
Ai shtoi se do të telefononte menjëherë Netanyahun për t’i kërkuar që të mos kundërpërgjigjet ushtarakisht.
Pankarat në protestat kundër ndërtimit të resortit në Zvërnec, ka marrë një vëmendje të shtuar.
Kryeministri Edi Rama ka reaguar sot duke publikuar isa prej tyre në llogarinë e tij në facebook me një shkrim me nota ironie për ideatorët.
“RROFTË MEMEMANIA
Që të merremi vesh se mos krijohet bindja e gabuar që mua s’më pëlqen asgjë nga ky revolucioni imagjinar i flamingove.
Aq sa më ngjallin keqardhje me përzierje rropullish fjalimet krra-krra-krra, aq më argëton kreativiteti i memeve, për të cilat sinqerisht u përcjell përgëzime e falenderime autorëve, ndërkohë që më vjen keq vërtetë, që disa të preferuara të tjera nuk i postoj këtu dot se janë shumë të nxehta dhe kot melazëm na krijohen keqkuptime të reja, a thua s’na mjaftojnë këto që kemi për rreziqet imagjinare nga një projekt që do transformojë më tej Shqipërinë”, shkruan Rama.
Më 8 qershor 1815, në përfundim të Kongresit të Vjenës, fuqitë evropiane miratuan Aktin e Konfederatës Gjermane (Deutscher Bund), duke krijuar një bashkim politik të përbërë nga 39 shtete gjermanishtfolëse. Ishte një përpjekje për të riorganizuar Evropën pas rrëzimit të Napoleon Bonapartit dhe për të mbushur boshllëkun e lënë nga shpërbërja e Perandorisë së Shenjtë Romake, e cila kishte pushuar së ekzistuari në vitin 1806.
Konfederata Gjermane nuk ishte një shtet i vetëm dhe as një federatë e mirëfilltë. Ajo përbëhej nga mbretëri, dukate, principata dhe qytete të lira që ruanin sovranitetin e tyre, por bashkëpunonin për çështje të përbashkëta, veçanërisht në fushën e mbrojtjes dhe të ekonomisë. Midis anëtarëve më të rëndësishëm ishin Austria, Prusia, Baviera, Saksonia, Hanoveri dhe Virtembergu.
Kongresi i Vjenës, i mbledhur pas disfatës së Napoleonit, kishte si synim rikthimin e ekuilibrit politik në Evropë. Diplomatët e kohës e konsideronin të rrezikshëm krijimin e një Gjermanie të bashkuar dhe të fuqishme, ndaj zgjodhën një formulë kompromisi: një konfederatë shtetesh të pavarura që do të bashkëpunonin pa humbur autonominë e tyre.
Organi kryesor i Konfederatës ishte Dieta Federale (Bundestag), me seli në Frankfurt am Main. Ajo drejtohej nga Austria, e cila gëzonte ndikimin më të madh politik në këtë organizëm. Megjithatë, Dieta nuk ishte një parlament në kuptimin modern të fjalës. Përfaqësuesit e saj emëroheshin nga qeveritë e shteteve anëtare dhe jo nga qytetarët.
Gjatë dekadave që pasuan, Konfederata luajti një rol të rëndësishëm në zhvillimin ekonomik të hapësirës gjermane. Edhe pse politikisht e fragmentuar, bota gjermanishtfolëse nisi të integrohej ekonomikisht. Një hap vendimtar ishte krijimi i Zollverein-it, bashkimit doganor të udhëhequr nga Prusia në vitin 1834, i cili hoqi shumë barriera tregtare mes shteteve gjermane dhe krijoi një treg të përbashkët. Kjo nxitje ekonomike forcoi ndjenjën e identitetit kombëtar gjerman dhe përgatiti terrenin për bashkimin e ardhshëm.
Megjithatë, Konfederata vuante nga kontradikta të thella. Dy fuqitë kryesore, Austria dhe Prusia, konkurronin vazhdimisht për ndikim. Austria përfaqësonte modelin tradicional konservator dhe shumëkombësh të Perandorisë Habsburge, ndërsa Prusia po shndërrohej në një fuqi moderne ushtarake dhe industriale.
Në vitet 1848–1849, valët revolucionare që përfshinë Evropën prekën edhe shtetet gjermane. Liberalët dhe nacionalistët kërkuan krijimin e një shteti gjerman të bashkuar me kushtetutë dhe parlament. Parlamenti i Frankfurtit tentoi të realizonte këtë projekt, por dështoi për shkak të kundërshtimeve të princërve gjermanë dhe rivalitetit austro-prusian.
Përplasja mes Austrisë dhe Prusisë u thellua gjatë viteve 1850 dhe 1860. Çështja themelore ishte se kush do të udhëhiqte procesin e bashkimit gjerman. Kjo rivalitet u quajt “dualizmi gjerman”, sepse të dyja fuqitë pretendonin rolin drejtues në botën gjermanishtfolëse.
Kriza arriti kulmin në vitin 1866 me Luftën Austro-Prusiane, e njohur edhe si Lufta e Shtatë Javëve. Prusia, e udhëhequr nga kancelari Otto von Bismarck dhe me një ushtri moderne, arriti një fitore të shpejtë dhe vendimtare ndaj Austrisë në betejën e Königgrätzit.
Pas humbjes së Austrisë, Konfederata Gjermane u shpërbë zyrtarisht. Në vend të saj, Prusia krijoi Konfederatën e Gjermanisë Veriore, e cila përfshinte shumicën e shteteve gjermane në veri. Kjo ishte faza përfundimtare drejt bashkimit kombëtar.
Pesë vjet më vonë, pas fitores në Luftën Franko-Prusiane, më 18 janar 1871, u shpall Perandoria Gjermane në Pallatin e Versajës. Mbreti i Prusisë, Vilhelmi I, u kurorëzua perandor i Gjermanisë së bashkuar, duke realizuar projektin që Konfederata Gjermane nuk kishte mundur ta përmbushte.
Megjithëse ekzistoi vetëm për 51 vjet, nga 1815 deri më 1866, Konfederata Gjermane mbetet një etapë kyçe në historinë evropiane. Ajo shërbeu si urë kalimi midis rendit të vjetër të Perandorisë së Shenjtë Romake dhe lindjes së Gjermanisë moderne, duke krijuar kushtet ekonomike, politike dhe kulturore që do të çonin drejt bashkimit të një prej kombeve më të fuqishme të Evropës.
Nëse po planifikoni një fundjavë në Shqipëri, Tirana është një destinacion që meriton plotësisht vëmendjen tuaj, shkruan Cristina Grifoni në një artikull të botuar në median italiane “Skyscanner”.
Kryeqyteti shqiptar kombinon historinë, kulturën dhe modernitetin, duke ofruar atraksione të veçanta – nga bunkerët e kthyer në muze dhe tregjet tradicionale, te sheshet ikonike dhe hapësirat urbane moderne.
Një qytet me rrënjë të lashta, por që ka kaluar transformime të mëdha në dekadat e fundit, Tirana është shndërruar në simbolin e një Shqipërie dinamike dhe në zhvillim.
Tirana surprizon vizitorët me kontrastin mes trashëgimisë historike dhe arkitekturës moderne, duke ofruar një atmosferë unike që ndryshon nga shumë kryeqytete të tjera të Ballkanit.
Falë investimeve të viteve të fundit, qyteti është kthyer në një qendër kulturore dhe turistike gjithnjë e më tërheqëse për vizitorët vendas dhe të huaj.
10 atraksionet që nuk duhen humbur në Tiranë
1. Sheshi Skënderbej
Zemra e kryeqytetit dhe sheshi më i madh në Ballkan. Në qendër të tij ngrihet monumenti i heroit kombëtar Gjergj Kastrioti Skënderbeu, ndërsa përreth ndodhen disa nga institucionet dhe monumentet më të rëndësishme të vendit.
2. Katedralja Ortodokse “Ngjallja e Krishtit”
Një nga objektet më madhështore fetare në Tiranë. Kompleksi përfshin bibliotekën,muzeundhe hapësira kulturore, ndërsa kupola dhe kambanorja e lartë e bëjnë një nga ndërtesat më të fotografuara të qytetit.
3. Pazari i Ri
Një nga zonat më të gjalla të kryeqytetit, ku vizitorët mund të njohin nga afër gastronominë shqiptare, produktet tradicionale dhe artizanatin vendas. Në afërsi ndodhet edhe Xhamia e Kokonozit.
4. Xhamia e Et’hem Beut
Një prej monumenteve më të rëndësishme historike të Tiranës. E ndërtuar më shumë se dy shekuj më parë, xhamia shquhet për arkitekturën osmane dhe afresket e saj të veçanta.
5. Blloku
Lagjja më moderne dhe dinamike e kryeqytetit. Dikur zonë e rezervuar për elitën komuniste, sot Blloku është qendra e jetës së natës, restoranteve, kafeneve dhe dyqaneve të modës.
Përveç jetës së natës, Blloku është bërë simbol i Tiranës moderne, me galeri arti, hapësira kreative, kafene elegante dhe ambiente që pasqyrojnë energjinë e re të qytetit.
6. Shtëpia me Gjethe
Muzeu i njohur si “Shtëpia me Gjethe” ofron një udhëtim në historinë e shërbimeve sekrete shqiptare.
Ty Godina ka një histori të veçantë, pasi gjatë Luftës së Dytë Botërore u përdor edhe nga Gestapo.
7. Muzeu Historik Kombëtar
Muzeu më i madh dhe më i rëndësishëm në Shqipëri, ku paraqitet historia e vendit nga lashtësia deri në ditët e sotme. Në fasadë spikat mozaiku monumental “Shqiptarët”.
8. Piramida e Tiranës
Një nga simbolet urbane të qytetit. E ndërtuar në vitin 1988 si mauzoleum për Enver Hoxhën, ajo është transformuar në një qendër moderne kulturore dhe teknologjike.
Vizitorët mund të ngjiten në majë për të shijuar panoramën e Tiranës.
9. Bunk’Art 1 dhe Bunk’Art 2
Dy muze të vendosur në bunkerë anti-atomikë të periudhës komuniste.
Bunk’Art 1 rrëfen historinë e regjimit të Enver Hoxhës, ndërsa Bunk’Art 2 fokusohet te veprimtaria e policisë sekrete shqiptare, Sigurimi i Shtetit.
10. Mali i Dajtit
Vetëm pak kilometra larg Tiranës, Mali i Dajtit ofron natyrë, shtigje malore, peizazhe mbresëlënëse dhe udhëtimin panoramik me teleferik, një nga eksperiencat më të preferuara për vizitorët.
Përveç atraksioneve historike dhe kulturore, Tirana ofron edhe hapësira të shumta të gjelbra dhe zona rekreative, duke e bërë një destinacion të përshtatshëm për familjet dhe turistët që kërkojnë relaks mes natyrës dhe qytetit./a.d
Koreja e Veriut organizoi një ceremoni madhështore pritjeje për presidentin kinez Xi Jinping, i cili mbërriti në Phenian për vizitën e tij të parë shtetërore në vend pas shtatë vitesh.
Në aeroportin e Phenian, Xi u prit personalisht nga udhëheqësi i Koresë së Veriut, Kim Jong Un, dhe bashkëshortja e tij, Ri Sol Ju. Vizita dyditore nisi me nderime shtetërore, eskortë ushtarake dhe një ceremoni të gjerë mirëseardhjeje.
Mijëra qytetarë mbanin flamuj dhe lule, ndërsa në sfond shfaqeshin portrete gjigante të dy liderëve.
Pas ceremonisë së mirëseardhjes dhe përshëndetjes me 21 të shtëna, Xi Jinping dhe Kim Jong Un inspektuan gardën e nderit, anëtarët e së cilës brohoritën slogane në mbështetje të presidentit kinez.
Vizita shihet si një shenjë e forcimit të marrëdhënieve mes Kinës dhe Koresë së Veriut, në një kohë kur rajoni përballet me sfida të shumta gjeopolitike dhe të sigurisë./kb
– Në një kohë kur dermatologjia estetike po evoluon me ritme të shpejta, mjekja dermatologe Erinda Kollçaku u shfaq si një nga zërat profesionistë të aktivitetit shkencor të mbajtur në Tiranë, ku u prezantuan teknologjitë më të fundit dhe qasjet bashkëkohore në trajtimet e lëkurës.
Në këtë konferencë ndërkombëtare me pjesëmarrjen e ekspertëve vendas dhe të huaj, doktoresh Kollçaku referoi mbi zhvillimet dhe transformimet që teknologjia moderne ka sjellë në dermatologjinë estetike, duke u ndalur veçanërisht te rëndësia e harmonizimit mes teknologjisë së avancuar dhe rezultateve natyrale në trajtimin e pacientëve.
Në fjalën e saj, ajo theksoi se dermatologjia moderne nuk synon më vetëm korrigjimin estetik, por një qasje të personalizuar dhe të kujdesshme, ku ruajtja e natyralitetit të fytyrës dhe lëkurës mbetet element thelbësor i suksesit të trajtimit.
Sipas saj, përdorimi i teknologjive të reja në dermatologji ka mundësuar trajtime më të sakta, më të sigurta dhe me kohë më të shkurtër rikuperimi, duke rritur ndjeshëm cilësinë e shërbimeve në këtë fushë.
Dr. Kollçaku u vlerësua për kontributin e saj profesional në zbatimin e metodave bashkëkohore dermatologjike, duke sjellë në praktikën klinike një qasje të bazuar në kujdes të detajuar, rezultate të natyrshme dhe standarde të larta estetike.
Në aktivitet u vu në pah rëndësia e shkëmbimit të eksperiencave mes specialistëve ndërkombëtarë dhe mjekëve shqiptarë, si një mënyrë për të forcuar më tej standardet në dermatologjinë estetike dhe për të sjellë praktika të reja në shërbim të pacientëve.
Në këtë kontekst, pjesëmarrja e mjekes se njohur Kollçaku u konsiderua pjesë e një brezi mjekësh që po kontribuojnë në modernizimin e dermatologjisë shqiptare, duke e afruar atë gjithnjë e më shumë me praktikat dhe standardet ndërkombëtare./kb
Një tërmet i fuqishëm me magnitudë 7.8 ballë ka goditur jugun e Filipineve në orët e para të mëngjesit të së hënës, duke shkaktuar një bilanc tragjik njerëzor dhe dëme të shumta materiale. Sipas të dhënave të para zyrtare, të paktën 15 persona kanë humbur jetën dhe 129 të tjerë janë plagosur, ndërsa autoritetet druhen se numri i viktimave mund të rritet në orët në vijim.
Lëkundja e fortë, e cila u ndje pothuajse në të gjithë rajonin, e kishte epiqendrën në brigjet pranë qytetit General Santos në ishullin Mindanao. Instituti Filipinez i Vullkanologjisë dhe Sizmologjisë njoftoi se tërmeti kishte një thellësi prej vetëm 10 kilometrash. Kjo vatër e cekët vlerësohet nga ekspertët si shkaku kryesor që e bëri lëkundjen veçanërisht të fortë, shkatërruese dhe me valë goditëse tepër të ndjeshme në sipërfaqe.
Menjëherë pas tërmetit, frika nga një katastrofë akoma më e madhe përfshiu Azinë Lindore. Disa vende të rajonit, duke përfshirë Filipinet, Indonezinë dhe Japoninë, lëshuan urgjentisht paralajmërime për cunami nga frika e krijimit të valëve të mëdha detare. Megjithatë, alarmi u zbut pas disa orësh dhe shumica e këtyre paralajmërimeve u hoqën, pasi ekspertët vlerësuan se rreziku për fat të mirë ishte i kufizuar.
Në zonat e prekura ka nisur një garë e ethshme me kohën. Ekipet e emergjencës janë angazhuar maksimalisht në terren për të kërkuar të mbijetuar nën rrënoja, për të ofruar ndihmë mjekësore të shpejtë dhe për të vlerësuar dëmet e mëdha materiale në infrastrukturë e banesa.
Presidenti i Filipineve, Ferdinand Marcos Jr., doli me një deklaratë zyrtare ku bëri të ditur se ka urdhëruar të gjitha agjencitë përkatëse qeveritare të reagojnë menjëherë dhe me të gjitha kapacitetet ndaj kësaj situate emergjente. Kreu i shtetit iu bëri thirrje të posaçme banorëve të zonave bregdetare dhe atyre që ndodhen në territore të rrezikuara që të zhvendosen pa humbur kohë në vende më të larta, si një masë paraprake për sigurinë e jetës së tyre.
Ndërsa operacionet e kërkim-shpëtimit vazhdojnë pa ndërprerje, autoritetet vendase kanë lëshuar një apel për vigjilencë, duke paralajmëruar se rajoni mund të goditet nga pasgoditje të tjera të fuqishme në orët dhe ditët në vijim./a.d
Kryeministri Edi Rama ka zgjedhur një mënyrë tejet koshiente dhe satirike për të komentuar zhvillimet e fundit politike dhe reagimet qytetare ndaj projekteve të qeverisë. Përmes një mesazhi të shpërndarë në rrjetet sociale, Rama e ka quajtur aksionin e kundërshtarëve të tij një “revolucion imagjinar të flamingove”, duke bërë të qartë se nuk ndihet aspak i kërcënuar nga ky vrull politik.
Në stilin e tij tipik, shefi i qeverisë ka ndarë qasjen e tij në dy anë: atë që e quan “krra-krra-krra” të fjalimeve politike dhe anën tjetër, atë të humorit digjital.
Rama nuk i ka kursyer ironitë e ashpra për fjalimet e mbajtura gjatë debateve apo protestave të fundit, duke u shprehur se ato i ngjallin “keqardhje me përzierje rropullish”. Megjithatë, ai ka gjetur një pikë pozitive në gjithë këtë situatë: kreativitetin e pankartave.
“RROFTË MEMEMANIA Që të merremi vesh se mos krijohet bindja e gabuar që mua s’më pëlqen asgjë nga ky revolucioni imagjinar i flamingove Aq sa më ngjallin keqardhje me përzierje rropullish fjalimet krra-krra-krra, aq më argëton kreativiteti i memeve, për të cilat sinqerisht u përcjell përgëzime e falenderime autorëve, ndërkohë që më vjen keq vërtetë, që disa të preferuara të tjera nuk i postoj këtu dot se janë shumë të nxehta dhe kot melazëm na krijohen keqkuptime të reja, a thua s’na mjaftojnë këto që kemi për rreziqet imagjinare nga një projekt që do transformojë më tej Shqipërinë”, shkruan Rama.
Kryeministri mbetet i prerë në qëndrimin e tij se projekti në fjalë nuk do të ndalet, duke e cilësuar atë si një nismë që “do transformojë më tej Shqipërinë”./a.d
Komisionerja e Bashkimit Evropian për Zgjerim, Marta Kos, ka uruar liderin e Lëvizja Vetëvendosje, Albin Kurti, për fitoren në zgjedhjet e 7 qershorit, duke vlerësuar njëkohësisht mbarëvajtjen e procesit zgjedhor.
Në një postim në platformën X, Kos e ka cilësuar procesin zgjedhor si të qetë, gjithëpërfshirës dhe të rregullt, duke theksuar rëndësinë e standardeve demokratike në Kosovë. Ajo ka nënvizuar se përparimi i Kosovës në rrugën drejt Bashkimit Evropian kërkon bashkëpunim mes forcave politike dhe gjetjen e kompromiseve për të siguruar stabilitet institucional.
“Që Kosova të përparojë në rrugën e saj drejt BE-së, forcat politike tani duhet të bashkohen dhe të gjejnë kompromis për të ndërtuar stabilitet institucional”, është shprehur ajo.
Komisionerja evropiane gjithashtu ka shprehur gatishmërinë për të vizituar Kosovën në të ardhmen e afërt, me qëllim intensifikimin e punës për integrimin evropian dhe zbatimin e Planit të Rritjes për Ballkanin Perëndimor. Sipas saj, angazhimi i BE-së mbetet i fortë në mbështetje të reformave dhe zhvillimit ekonomik të Kosovës në kuadër të procesit të integrimit evropian./kb
Presidenti amerikan Donald Trump i ka bërë thirrje të prerë Kryeministrit izraelit Benjamin Netanyahu që të mos ndërmarrë veprime hakmarrëse ndaj Iranit, nga frika se përshkallëzimi ushtarak mund të shkatërrojë negociatat diplomatike që Uashingtoni po zhvillon me Teheranin për një marrëveshje të re.
Sipas burimeve zyrtare dhe raportimeve të mediave ndërkombëtare, sulmet e fundit me breshëri të Izraelit ndaj objektivave iranianë u kryen pavarësisht kërkesave të qarta dhe të përsëritura të Shtëpisë së Bardhë për vetëpërmbajtje.
Një zyrtar i lartë amerikan, i cituar nga mediat e huaja (përfshirë Axios), zbuloi se Trump i ka kërkuar personalisht Netanyahut të priste dhe të mos nxitonte me përgjigjen ushtarake. Argumenti kryesor i Shtëpisë së Bardhë është se SHBA-ja ndodhet shumë pranë një zhvillimi historik dhe pozitiv në bisedimet me Iranin.
“Ne jemi afër të bëjmë diçka të mirë në lidhje med një marrëveshje,” mësohet t’i ketë thënë Trump liderit izraelit gjatë një komunikimi së fundmi.
Nga prapaskenat e diplomacisë raportohet se javën e kaluar mes dy liderëve është zhvilluar një bisedë telefonike mjaft e tensionuar. Trump nuk i ka mohuar zërat se e ka kritikuar ashpër Netanyahun për vendimet e tij, veçanërisht për goditjen e objektivave në Bejrut (Liban), duke injoruar plotësisht paralajmërimet paraprake që i kishin ardhur nga Uashingtoni.
Në një intervistë të dhënë për prestigjozen Financial Times, Donald Trump ka përdorur një gjuhë të drejtpërdrejtë dhe të pazakontë për të treguar peshën e SHBA-së përballë aleatit të saj në Lindjen e Mesme. I pyetur se çfarë do të ndodhë nëse SHBA-ja arrin një marrëveshje me Teheranin, Trump deklaroi prerazi se Tel Avivi do të jetë i detyruar ta pranojë atë.
“Unë i marr të gjitha vendimet. Ai nuk i merr të gjitha vendimet,” shtoi Trump, duke nënvizuar rolin dominues të Uashingtonit në këtë proces.
Kjo përplasje publike dhe private mes Trump dhe Netanyahut nxjerr në pah një krisje të fortë taktike mes dy aleatëve strategjikë:
SHBA po synon me ngulm rrugën diplomatike për të vënë nën kontroll programin dhe lëvizjet e Iranit përmes një pakti të ri.
Izraeli, nga ana tjetër, po ndjek një agjendë të pavarur ushtarake, duke besuar se vetëm përgjigja e ashpër dhe goditjet direkte ndaj Teheranit dhe proksive të tij (si Hezbollahu në Liban) garantojnë sigurinë e vendit.
Mbetet për t’u parë nëse Netanyahu do t’i përgjigjet thirrjes së fundit të Trump për të ndalur dorën e hakmarrjes, apo nëse rajoni do të përfshihet në një cikël të ri dhe të pakontrollueshëm dhune që do të “digjte” përfundimisht tavolinën e bisedimeve të Shtëpisë së Bardhë./a.d
Prej vitesh, Partia Socialiste ka ndërtuar një raport të veçantë me pushtetin. Ajo që nisi si një projekt transformimi politik e social, gradualisht u shndërrua në një mekanizëm administrimi pushteti, ku besnikëria ndaj individit filloi të mbizotërojë mbi besnikërinë ndaj idealeve.
Në mënyrë të drejtpërdrejtë ose të tërthortë, është krijuar perceptimi se edhe Edi Rama, arkitekti i pushtetit të sotëm socialist, nuk ka mbetur imun ndaj tundimit për ta identifikuar partinë me veten dhe veten me shtetin.
Kjo nuk është një problematikë personale. Është një problematikë sistemike.
Historia politike na mëson se demokracitë nuk rrëzohen vetëm nga kundërshtarët e tyre; ato ngurtësohen kur institucionet bëhen më pak të rëndësishme se individët që drejtojnë. Kur partia bëhet zgjatim i liderit, kur administrata bëhet zgjatim i partisë dhe kur shteti perceptohet si pronë e një grupi të caktuar, atëherë fillon degradimi i heshtur i demokracisë.
Pikërisht këtu qëndron rëndësia e Marshit Shqiptar.
Shumë e interpretojnë atë si një protestë normale. Në të vërtetë, është një stimul psikologjik kolektiv që e nxori shoqërinë nga zona e rehatisë politike. Për vite me radhë, mijëra qytetarë kanë grumbulluar dyshime, pakënaqësi dhe pyetje që nuk artikuloheshin publikisht. Marshi i solli këto ndjenja në sipërfaqe.
Ai vuri në lëvizje subkoshiencën kolektive të qytetarëve, duke i detyruar të përballen me pyetjen që prej kohësh shmangej: a po tradhtohet fryma mbi të cilën u ndërtua projekti socialist?
Sepse problemi nuk është thjesht qeverisja. Problemi është perceptimi se Partia Socialiste po largohet nga karakteri i saj përfaqësues dhe po afrohet gjithnjë e më shumë me një model klientelist, ku aksesin ndaj pushtetit nuk e përcakton merita, por afërsia me qendrat ekonomike dhe oligarkike të ndikimit.
Kur qytetari i zakonshëm e ndien se institucionet janë bërë të paarritshme; kur administrata perceptohet si e mbyllur; kur procedurat zëvendësohen nga ndërmjetësit dhe kur vendimmarrja largohet nga publiku, atëherë krijohet një hendek i rrezikshëm mes shtetit dhe shoqërisë.
Ky hendek nuk mund të mbushet me propagandë.
Ai mund të mbushet vetëm me reflektim.
Prandaj, figura e Elisa Spiropalit nuk duhet parë si simbol i një fraksioni apo i një beteje personale. Rëndësia e saj qëndron në faktin se ajo përfaqëson një alarm të brendshëm. Një kujtesë se sistemi ende prodhon mekanizma vetëkritikë dhe se brenda tij ekziston vetëdija për simptomat që po shfaqen.
Shqipërisë nuk i duhet një kult i ri individi. As një kult i vjetër individi.
Asaj i duhet kalimi drejt kultit të personalitetit në kuptimin më fisnik të fjalës: respekti për karakterin, integritetin, aftësinë dhe përgjegjshmërinë publike. Jo adhurimi i liderit, por vlerësimi i meritës. Jo centralizimi i pushtetit, por forcimi i institucioneve.
Nëse Marshi Shqiptar do të mbetet vetëm një episod proteste, atëherë ai do të shuhet si shumë ngjarje të tjera. Por nëse ai shndërrohet në një moment reflektimi kombëtar për gjendjen e demokracisë, për raportin midis partive dhe qytetarëve, për rolin e institucioneve dhe kufijtë e pushtetit, atëherë do të ketë prodhuar diçka shumë më të rëndësishme se një reagim politik.
Do të ketë prodhuar ndërgjegjësimin nga ku nis çdo ndryshim i madh historik./kb
Aventurier, joshës, playboy para kohe. Ky është imazhi që shumica kanë për Giacomo Casanovën, kalorësin e vetëshpallur të Seingaltit. Megjithatë, për historianët, libertini venecian nuk ishte thjesht një mashtrues cinik i grave. Madje, disa studiues argumentojnë se ai nuk mund të quhet një “Don Zhuan” i zakonshëm, pasi ndjenjat e tij ndaj grave shpesh ishin të sinqerta. Le të rikthehemi në jetën e jashtëzakonshme të Xhakomo Kazanovës përmes artikullit “Aventurat e Kazanovës”, të historianit Federico Di Trocchio, botuar në revistën Focus Storia.
ARTI I TË JETUARIT
E vërteta është se profesioni kryesor i Kazanovës ishte të kultivonte kënaqësinë dhe të shijonte jetën pa punuar. Sado paradoksale të duket sot, ai ëndërronte qetësinë dhe komoditetin e një familjeje, pa u shqetësuar për sigurimin e jetesës. Por prejardhja e tij shoqërore nuk i garantonte të ardhura të mjaftueshme. Pasi provoi profesione të ndryshme, ai kuptoi se mënyra e vetme për të realizuar projektin e tij ishte të bëhej aventurier.
Ai jetoi falë zgjuarsisë, aftësive të tij shoqërore dhe, herë pas here, edhe falë mashtrimeve. Gjatë jetës ishte pothuajse avokat, pothuajse prift, pothuajse oficer detar dhe shumë gjëra të tjera që nuk arriti t’i bëjë kurrë plotësisht.
I lindur në Venecia më 2 prill 1725, zyrtarisht bir i dy aktorëve të Teatrit San Samuele, Gaetano Casanova dhe Giovanna Farussi, e njohur si Zanetta, ai mendohet se mund të ketë qenë fryt i një lidhjeje jashtëmartesore të nënës së tij me fisnikun Michele Grimani.
Fillimisht iu drejtua karrierës kishtare. Në vitin 1740 mori tonsurën dhe më pas urdhrat e vegjël fetarë. Por, kur iu besua mbajtja e një predikimi në kishën e San Samuele-s, humbi ndjenjat para besimtarëve. Pas këtij episodi iu kushtua studimeve të drejtësisë në Universitetin e Padovës, por edhe kjo rrugë mbeti e papërfunduar.
Më pas provoi për disa muaj karrierën ushtarake, duke shërbyer në një anije që lundroi drejt Korfuzit dhe Konstandinopojës. Edhe kjo përvojë përfundoi pa sukses. Ndërkohë, ende pa mbushur tetëmbëdhjetë vjeç, ai zbuloi një pasion që do ta shoqëronte gjithë jetën: dashurinë dhe joshjen.
AVENTURAT E DASHURISË
Dy motra të një familjeje fisnike veneciane, Nanette dhe Marton Savorgnan, e njohën me kënaqësitë e para erotike. Ishte sikur në moshën shtatëmbëdhjetëvjeçare të kishte gjetur fillin e kuq të fatit të vet.
Gjatë një udhëtimi në Romë, kur shërbente për pak kohë në oborrin e peshkopit Bernardino de Bernardis të Martiranos në Kalabri, ai përjetoi historinë e parë të madhe të dashurisë. Lucrezia, bashkëshortja e një avokati napolitan që udhëtonte në të njëjtën karrocë, u bë e dashura e tij. Nga kjo lidhje lindi Leonilda, të cilën Casanova do ta takonte sërish shtatëmbëdhjetë vjet më vonë, së bashku me nënën e saj. Sipas tij, Lucrezia nuk kishte reshtur kurrë së dashuruari.
MAGJIA DHE OKULTIZMI
Mbrëmja e 20 prillit 1746 shënoi një kthesë vendimtare në jetën e tij. Rastësisht, ai i shpëtoi jetën Matteo Bragadinit, anëtar i një prej familjeve më të vjetra dhe më të fuqishme të Venecias, i cili kishte pësuar një krizë të rëndë shëndetësore.
Kazanova kishte ndjekur me më shumë interes leksionet e mjekësisë sesa ato të drejtësisë në Padova. Ai i dha ndihmën e parë Bragadinit dhe fitoi menjëherë besimin e tij.
Bragadini jetonte me dy fisnikë të tjerë, Marco Dandolo dhe Marco Barbaro, me të cilët ndante një pasion të madh për magjinë dhe shkencat okulte. Të tre u bindën se i riu zotëronte aftësi të jashtëzakonshme profetike dhe shëruese.
Kazanova kuptoi shpejt se kjo mund të shndërrohej në një mundësi fitimprurëse. Ai filloi të improvizonte orakuj kabalistikë dhe interpretime mistike për çdo pyetje që i parashtrohej. Ndërkohë studioi me zell bibliotekën okulte të Bragadinit, duke fituar njohuri mbi alkiminë, astrologjinë dhe ezoterizmin.
NJË PAGË PËR AVENTURIERIN
Bragadini vendosi ta trajtonte si djalin e tij dhe i siguroi një pagesë mujore, të cilën Casanova vazhdoi ta merrte edhe kur ndodhej larg Venecias.
Kjo mbështetje financiare i lejoi të jetonte pa kufij. Por mënyra e tij e jetesës tërhoqi vëmendjen e autoriteteve. Më 25 korrik 1755 ai u arrestua nga Republika e Venedikut me akuzën për veprime të rënda kundër fesë dhe moralit publik.
Pa gjyq dhe pa një proces të rregullt, u dërgua në burgun famëkeq të Piombit, në Pallatin Dukal.
ARRATISJA E FAMSHME
Piombi ndodhej në katin e sipërm të Pallatit Dukal dhe emrin e kishte marrë nga pllakat e plumbit që mbulonin çatinë.
Arratisja e guximshme e Kazanovës nga ky burg u bë një nga episodet më të famshme të jetës së tij. Rreth një vit e gjysmë pas arrestimit, ai arriti të ikte së bashku me një të burgosur tjetër, duke kaluar pikërisht nga çatia.
Ngjarja shkaktoi bujë të jashtëzakonshme, pasi askush nuk kishte mundur më parë të largohej nga Piombi. Por suksesi i arratisjes e detyroi të largohej menjëherë nga Italia.
TRIUMFI NË PARIS
Në janar të vitit 1757, Casanova mbërriti në Paris. Ishte tridhjetë e dy vjeç dhe gati të pushtonte shoqërinë e lartë franceze.
Ai gëzonte mbështetjen e diplomatit Pierre-François Joachim de Bernis, i cili e prezantoi me figurat më të fuqishme të kohës, bankierin Joseph Paris-Duvernay dhe ministrin e financave Jean Nicolas de Boulogne.
Kazanova e shfrytëzoi këtë mundësi me zgjuarsi. Ai mbështeti futjen e lojës së lotarisë në Francë, një projekt i hartuar nga vëllezërit italianë Gianantonio dhe Ranieri Calzabigi.
Qeveria franceze kishte nevojë urgjente për të ardhura të reja për të përballuar borxhin publik. Projekti pati sukses dhe Casanova fitoi një pasuri të konsiderueshme nga ndërmjetësimi.
GJENIU I FINANCAVE
Talenti i tij nuk kufizohej vetëm te joshja dhe aventurat. Në një periudhë kur financat franceze ishin në krizë, ai mori pjesë në negociata komplekse që synonin shitjen e obligacioneve shtetërore franceze në tregjet ndërkombëtare.
Për këtë qëllim u dërgua në Amsterdam, qendra më e rëndësishme financiare e kohës.
Duke shfrytëzuar lidhjet e tij në qarqet masonike dhe aftësitë e jashtëzakonshme bindëse, ai arriti të krijonte një konsorcium bankierësh që pranoi të blinte një pjesë të madhe të borxhit francez me kushte të favorshme.
Operacioni u konsiderua një sukses dhe i solli atij fitime të mëdha, por edhe reputacionin e një negociatori të shkëlqyer.
JETA E LUKSIT
I bindur se më në fund kishte arritur suksesin e ëndërruar, Casanova mori me qira një vilë luksoze pranë Parisit, me stalla, karroca, shërbëtorë dhe kuzhinierë.
Ajo u shndërrua në një qendër argëtimi për aristokracinë dhe elitën mondane franceze.
Ai kishte një të dashur zyrtare, Manon Balletti, me të cilën kishte premtuar të martohej, por vazhdoi të kërkonte aventura të reja. Aktore, kërcimtare, zonja të borgjezisë dhe kurtizane të njohura hynin e dilnin vazhdimisht nga jeta e tij.
Shpenzimet u rritën në mënyrë marramendëse. Dhurata, bizhuteri, apartamente të mobiluara dhe borxhe të paguara për dashnoret e tij e konsumuan shpejt pasurinë e fituar.
KOLAPSI FINANCIAR
Siç ishte e pritshme, pasuria e tij nuk zgjati shumë.
Pas disa vitesh, Casanova u gjend i rrënuar financiarisht. Ai përfundoi përkohësisht në burg, i akuzuar për mashtrime dhe manipulime financiare.
Megjithëse u lirua falë ndërhyrjes së miqve me ndikim, nuk arriti më kurrë të rikthente shkëlqimin ekonomik të viteve të arta.
FUNDI I SHKËLQIMIT
Koha e lavdisë kishte kaluar. Casanova vazhdoi të udhëtonte nëpër Evropë, duke vepruar herë si ndërmjetës, herë si diplomat jozyrtar dhe herë si agjent informacionesh.
Ai nuk pushoi së propozuari projekte të reja financiare apo politike, por pak prej tyre u morën seriozisht.
Revolucioni Francez i vitit 1789 i shkatërroi përfundimisht rrjetet e mbështetjes mbi të cilat kishte ndërtuar jetën e tij.
NJË NJERI I LETRAVE
Në moshën 63-vjeçare, Konti Waldstein e punësoi si bibliotekar në kështjellën e Dux-it, në Bohemi, sot Duchcov në Republikën Çeke.
Atje kaloi vitet e fundit të jetës duke shkruar veprën që do ta bënte të pavdekshëm: kujtimet e tij.
Në faqet e tyre Casanova rrëfeu me detaje aventurat, dashuritë, intrigat politike, mashtrimet dhe sukseset që kishin shoqëruar jetën e tij të jashtëzakonshme.
DASHNOR DERI NË FUND
Giacomo Casanova vdiq më 4 qershor 1798.
Dy ditë para vdekjes, admiruesja e tij e fundit, Elise von der Recke, kërkoi ta takonte. Përgjigjja e tij ishte plot hir dhe ironi, si gjithmonë:
“Casanova po vdes.”
Ishte ndoshta fjalia e fundit e madhe e njeriut që e kishte shndërruar vetë jetën në aventurë.
Burimi: Focus Storia/ Përgatiti për botim: L. Veizi
Kryeministri Edri Rama ka reaguar sërish në llogarinë e tij në rrjetin social “Facebook” në lidhje me protestat e zhvilluara këtë javën e fundit në kundërshtim të resortit në Zvërnec. Kësaj here kreu i qeverisë ka zgjedhur të publikojë foto të pankaratve-meme prej protestës, dhe ka shkruar se në fakt ato “i pëlqejnë”. “RROFTË MEMEMANIA […]
Login
