Login
07:00 Histori/ 6 qershor 1944 – Zbarkimi në Normandi, 10 gjërat që duhet të dini rreth D-Day
D-Day – 6 qershor 1944 – ishte pushtimi më i madh amfib në historinë e luftës. Statistikat e D-Day, të koduar Operation Overlord, janë tronditëse. Aleatët përdorën mbi 5,000 anije dhe mjete ulëse për të zbarkuar më shumë se 150,000 trupa në pesë plazhe në Normandi. Zbarkimi shënoi fillimin e një fushate të gjatë dhe të kushtueshme në Evropën veriperëndimore, e cila përfundimisht e bindi komandën e lartë gjermane se disfata ishte e pashmangshme.
Këtu janë 10 gjërat që duhet të dini rreth D-Day:
D-Day ishte fillimi i Operacionit ‘Overlord’
Në Ditën D, 6 qershor 1944, forcat aleate nisën një sulm të kombinuar detar, ajror dhe tokësor në Francën e pushtuar nga nazistët. ‘D’ në D-Day qëndron thjesht për ‘ditë’ dhe termi është përdorur për të përshkruar ditën e parë të çdo operacioni të madh ushtarak.
Në fillim të 6 qershorit, forcat ajrore aleate hodhën me parashutë në zonat e hedhjes në të gjithë Francën veriore. Trupat tokësore më pas zbarkuan nëpër pesë plazhe sulmi – Utah, Omaha, Gold, Juno dhe Sword. Në fund të ditës, aleatët kishin krijuar një pikëmbështetje përgjatë bregdetit dhe mund të fillonin përparimin e tyre në Francë.
‘Overlord’ hapi frontin e dytë të shumëpritur kundër Gjermanisë
Humbja e Gjermanisë u pranua si qëllimi kryesor i luftës i aleatëve perëndimorë që në dhjetor 1941. Hapja e një fronti të dytë do të lehtësonte presionin mbi Bashkimin Sovjetik në lindje dhe çlirimi i Francës do të dobësonte pozicionin e përgjithshëm të Gjermanisë në Evropën Perëndimore.
Pushtimi, nëse do të ishte i suksesshëm, do të shteronte burimet gjermane dhe do të bllokonte hyrjen në vendet kryesore ushtarake. Sigurimi i një ure në Normandi do t’i lejonte aleatët të krijonin një prani të qëndrueshme në Evropën veriore për herë të parë që nga evakuimi i Aleatëve nga Dunkirk në 1940.
D-Day kërkon planifikim të detajuar
Gjeneral-lejtnant Frederick Morgan dhe ekipi i tij i oficerëve britanikë, amerikanë dhe kanadezë paraqitën plane për pushtimin në korrik 1943. Megjithëse planifikimi i kufizuar për një pushtim të Evropës filloi menjëherë pas evakuimit të Dunkirkut në 1940, përgatitjet e detajuara për Operacionin ‘Overlord’ bënë. vetëm pas Konferencës së Teheranit në fund të vitit 1943.
Një ekip komandues i udhëhequr nga gjenerali amerikan Dwight D. Eisenhower u formua në dhjetor 1943 për të planifikuar operacionet detare, ajrore dhe tokësore. Fushatat e mashtrimit u zhvilluan për të tërhequr vëmendjen – dhe forcën gjermane – larg Normandisë. Për të krijuar burime për pushtimin, fabrikat britanike rritën prodhimin dhe në gjysmën e parë të vitit 1944 rreth 9 milion ton furnizime dhe pajisje kaluan Atlantikun nga Amerika e Veriut në Britani.
Një forcë e konsiderueshme kanadeze ishte krijuar në Britani që nga dhjetori 1939 dhe mbi 1.4 milionë ushtarakë amerikanë mbërritën gjatë viteve 1943 dhe 1944 për të marrë pjesë në zbarkimet.
D-Day ishte një përpjekje ndërkombëtare
D-Day kërkonte bashkëpunim të paprecedentë midis forcave të armatosura ndërkombëtare. Forca e Ekspeditës Aleate e Shtabit Suprem (SHAEF) ishte një koalicion ndërkombëtar dhe megjithëse aleatët ishin të bashkuar kundër Gjermanisë, udhëheqja ushtarake përgjegjëse për ‘Overlord’ duhej të kapërcente tensionet politike, kulturore dhe personale.
Deri në vitin 1944, mbi 2 milionë trupa nga mbi 12 vende ishin në Britani në përgatitje për pushtimin. Në Ditën D, forcat aleate përbëheshin kryesisht nga trupa amerikane, britanike dhe kanadeze, por përfshinin gjithashtu mbështetje detare, ajrore ose tokësore australiane, belge, çeke, holandeze, franceze, greke, Zelanda e Re, Norvegjeze, Rodeziane dhe Polake.
Operacioni më i madh detar, ajror dhe tokësor në histori
Pushtimi u krye në dy faza kryesore – një sulm ajror dhe ulje amfibe. Pak pas mesnatës së 6 qershorit, mbi 18,000 parashutistë aleatë u hodhën në zonën e pushtimit për të ofruar mbështetje taktike për divizionet e këmbësorisë në plazhe.
Forcat ajrore aleate fluturuan mbi 14,000 fluturime në mbështetje të zbarkimeve dhe, pasi kishin siguruar epërsinë ajrore përpara pushtimit, shumë nga këto fluturime ishin të pakundërshtuara nga Luftwaffe. Gati 7000 anije detare, duke përfshirë luftanije, shkatërrues, minahedhës, shoqërues dhe mjete sulmuese morën pjesë në Operacionin “Neptuni”, komponenti detar i “Overlord”.
Forcat detare ishin përgjegjëse për shoqërimin dhe zbarkimin e mbi 132,000 trupave tokësore në plazhe. Ata gjithashtu kryen bombardime në mbrojtjen bregdetare gjermane para dhe gjatë zbarkimeve dhe ofruan mbështetje artilerie për trupat pushtuese.
Mbrojtja gjermane në Normandi ndryshonte në efektivitet
Gjermania u përpoq të mbronte bregun verior të Francës me një sërë fortifikimesh të njohura si ‘Muri Atlantik’. Sidoqoftë, mbrojtjet gjermane shpesh ishin të paplota dhe të pajisura me njerëz të pamjaftueshëm. Anëtarët e Rezistencës Franceze dhe Ekzekutivit të Operacioneve Speciale Britanike (SOE) siguruan inteligjencë dhe ndihmuan në dobësimin e mbrojtjes përmes sabotimit. Fushatat e mashtrimit të Aleatëve arritën të bindin gjermanët deri në korrik 1944 se forca kryesore pushtuese do të zbarkonte ende gjetkë.
Kërcënimi i këtij pushtimi më të madh dhe të dytë i mbajti përforcimet gjermane të lidhura larg Normandisë. Mbrojtja vuajti gjithashtu nga struktura komanduese komplekse dhe shpesh e ngatërruar e Ushtrisë Gjermane, si dhe nga ndërhyrja e vazhdueshme e Adolf Hitlerit në çështjet ushtarake. Megjithatë, aleatët u përballën me një sërë pengesash si më 6 qershor ashtu edhe në muajt që pasuan.
Në Ditën D, amerikanët iu afruan humbjes në Omaha pjesërisht sepse bombardimet paraprake ajrore dhe detare nuk arritën të rrëzonin pikat e forta të mbrojtjes, por edhe sepse ata u përballën me trupa gjermane shumë efektive që kishin fituar përvojën e fituar me vështirësi në Frontin Lindor. Gjatë gjithë Betejës së Normandisë, epërsia teknike e tankeve dhe armëve të tyre antitank, si dhe aftësia taktike e komandantëve të tyre, u dha forcave gjermane një avantazh ndaj aleatëve. Megjithatë, gjermanët nuk ishin kurrë në gjendje të shfrytëzonin plotësisht sukseset e tyre ose dobësitë e aleatëve në një mënyrë vendimtare.
D-Day ishte e mundur për shkak të përpjekjeve të aleatëve diku tjetër
D-Day u bë i mundur për shkak të përpjekjeve të aleatëve në të gjitha frontet, si para ashtu edhe pas qershorit 1944. Në planifikimin e Ditës D, komandantët aleatë nxorrën mësime të rëndësishme nga dështimet e mëparshme në Dieppe në Francë dhe Anzio në Itali.
Fushata e bombardimeve strategjike të Aleatëve, e cila filloi në vitin 1942, dobësoi industrinë gjermane dhe e detyroi Gjermaninë të angazhonte fuqinë punëtore dhe burimet larg Normandisë për mbrojtjen e vendit. Sigurimi i epërsisë ajrore i lejoi aleatët të kryenin zbulim ajror, duke u dhënë atyre inteligjencë jetike për mbrojtjen bregdetare gjermane.
D-Day gjithashtu varej nga kontrolli aleat i Atlantikut, i cili u arrit përfundimisht në 1943 përmes fitores në Betejën e Atlantikut. Fushata në Itali i largoi trupat gjermane nga Fronti Perëndimor dhe Lindor. Ofensiva sovjetike bjelloruse, Operacioni ‘Bagration’, filloi menjëherë pas ‘Overlord’ dhe shkatërroi të gjithë Qendrën e Grupit të Ushtrisë Gjermane. Ai gjithashtu mbajti forcat gjermane të lidhura në lindje. Dhjetë javë pas D-Day, aleatët filluan një pushtim të dytë në bregdetin jugor të Francës dhe filluan një përparim të njëkohshëm drejt Gjermanisë.
Ka më shumë në Normandi sesa D-Day
Rëndësia e D-Day shpesh errëson rëndësinë e përgjithshme të të gjithë fushatës së Normandisë. Krijimi i një ure ishte kritik, por ishte vetëm hapi i parë. Në tre muajt pas D-Day, aleatët nisën një seri ofensivash shtesë për të provuar të avancojnë më tej në brendësi.
Këto operacione ndryshuan në sukses dhe aleatët u përballën me rezistencë të fortë dhe të vendosur gjermane.
Bokazhi – një veçori e peizazhit të Normandisë e karakterizuar nga korsi të fundosura të kufizuara nga gardhe të larta e të trasha – ishte e vështirë për t’u depërtuar dhe vendosi avantazhin me mbrojtësit gjermanë. Megjithatë, Beteja e përgjakshme dhe e zgjatur e Normandisë ishte një fitore vendimtare për aleatët dhe hapi rrugën për çlirimin e pjesës më të madhe të Evropës veriperëndimore.
Evropa veriperëndimore ishte fushata më domethënëse e zhvilluar nga Aleatët Perëndimorë
‘Overlord’ nuk i dha fund luftës në Evropë, por filloi procesin përmes të cilit fitorja u arrit përfundimisht. Nga fundi i gushtit 1944, ushtria gjermane ishte në tërheqje të plotë nga Franca, por deri në shtator, vrulli aleat ishte ngadalësuar.
Gjermanët ishin në gjendje të rigrupoheshin dhe nisën një kundërofensivë të dështuar, por të vendosur në Ardennes në dhjetor 1944. Kjo disfatë shkatërroi fuqinë punëtore dhe burimet gjermane dhe i lejoi aleatët të rifillonin përparimin e tyre drejt Gjermanisë.
Kishte shumë ‘D-Day’ gjatë gjithë luftës
Në këtë karikaturë, njëri burrë i thotë tjetrit: ‘Kur na quajnë D-Day Dodgers, cilën D-Day mendojnë, plak?’ “D-Day” është një term i përgjithshëm për datën e fillimit të çdo operacioni ushtarak – “D” do të thotë “ditë”.
Shpesh përdoret kur data e saktë është ose sekrete ose nuk dihet ende. Disa njerëz menduan se ushtarët që shërbenin në Itali po shmangnin ‘luftën e vërtetë’ në Francë dhe i quajtën ata ‘Dagjeruesit e Ditës së D’. Por trupat në Itali ishin përballur me Ditët e tyre D në Siçili, Salerno dhe Anzio dhe ishin përfshirë në një përparim të rrezikshëm dhe të vështirë në gadishullin italian.
Burimi: iwm.org.uk/ Përgatiti për botim: L.Veizi
