Presidenti rus, Vladimir Putin, deklaroi se Moska mbetet e gatshme të zhvillojë negociata paqeje me Ukrainën, por vetëm mbi bazën e marrëveshjeve të arritura gjatë bisedimeve në Istanbul.
Gjatë një takimi me anëtarët e qeverisë, Putin theksoi se Rusia ka shprehur vazhdimisht gatishmërinë e saj për dialog dhe se nuk sheh arsye për t’u larguar nga marrëveshjet e dakordësuara më parë, shkruan A2CNN.
“Moska është e gatshme për negociata paqeje me Ukrainën mbi bazën e marrëveshjeve të arritura në Stamboll. Nuk shoh asnjë arsye për të devijuar nga këto marrëveshje”, deklaroi presidenti rus.
Sipas Putinit, dokumentet e diskutuara gjatë negociatave në Stamboll ishin pranuar në atë kohë edhe nga pala ukrainase.
Më herët, presidenti rus akuzoi Ukrainën për sulme ndaj infrastrukturës civile në Rusi, duke pretenduar se qëllimi i tyre është destabilizimi i shoqërisë ruse. Ai tha se sulmet ndaj rafinerive të naftës janë shtuar ndjeshëm që nga fillimi i vitit 2026, duke shkaktuar rritje të çmimeve të karburanteve dhe probleme në furnizim në disa rajone.
Nga ana tjetër, Kievi ka deklaruar se objektivi i këtyre operacioneve është dobësimi i një prej burimeve kryesore të financimit të luftës së Rusisë dhe demonstrimi se konflikti ka pasoja edhe brenda territorit rus.
Koreja e Veriut ka deklaruar se do të përshpejtojë forcimin e kapaciteteve të saj ushtarake dhe programit bërthamor, ndërsa lideri Kim Jong Un ka akuzuar SHBA-të dhe Korenë e Jugut se po rrisin praninë ushtarake në rajon.
Gjatë një takimi 3-ditor të Partisë së Punëtorëve të Koresë së Veriut, Kim tha se vendi i tij do të vazhdojë të zhvillojë aftësitë mbrojtëse përballë asaj që e cilësoi si kërcënim nga kundërshtarët.
Sipas agjencisë shtetërore koreano-veriore KCNA, Kim pretendon se planet e Koresë së Jugut për të pajisur forcat e saj me nëndetëse bërthamore dhe modernizimi i ushtrive në rajon po e çojnë Gadishullin Korean “në prag të një lufte bërthamore”.
Ai theksoi se Pheniani do të zgjerojë dhe forcojë më tej “forcën parandaluese bërthamore” për vetëmbrojtje.
Analistët thonë se deklaratat e Kim synojnë të justifikojnë zgjerimin e kapaciteteve bërthamore të Koresë së Veriut dhe të forcojnë idenë se vendi nuk ka ndërmend të heqë dorë nga armët bërthamore.
Takimi i Partisë së Punëtorëve konfirmoi se zhvillimi i forcave bërthamore do të vazhdojë me ritme të shpejta, duke e bërë më të vështirë rikthimin e negociatave për çarmatosjen bërthamore.
Koreja e Veriut, e cila është nën sanksione ndërkombëtare për shkak të programit të saj bërthamor, prej vitesh e cilëson veten si një shtet bërthamor “të pakthyeshëm”. Ndërkohë, tensionet mes dy Koreve mbeten të larta, pasi lufta e viteve 1950-1953 përfundoi me armëpushim dhe jo me një traktat paqeje, duke i lënë dy vendet teknikisht ende në gjendje lufte.
Aktorja e njohur turke, Cemre Baysel, ka qetësuar fansat e saj pasi iu nënshtrua një ndërhyrjeje kirurgjikale ditët e fundit. Përmes një postimi nga spitali, 27-vjeçarja bëri të ditur se operacioni ka përfunduar me sukses dhe se tashmë ndodhet në fazën e rikuperimit.
Ylli turk publikoi edhe fotografinë e parë pas ndërhyrjes, ku shfaqej e shtrirë në krevatin e spitalit me një kuti bakllavaje në duar. Imazhi, i shoqëruar me humorin karakteristik të aktores, u përhap me shpejtësi në rrjetet sociale dhe qetësoi ndjekësit e saj.
“Gjithçka është mirë, mos u shqetësoni. Ju jam shumë mirënjohëse të gjithëve. Ju lutem, më mbani në lutjet tuaja. Tani është koha për pushim”, shkroi Baysel, duke zbuluar me shaka se bakllavaja ishte gjëja e parë që kishte kërkuar sapo ishte zgjuar nga anestezia.
Pak para ndërhyrjes, aktorja kishte treguar se do t’i nënshtrohej një procedure të thjeshtë mjekësore, e lidhur me një problem gjinekologjik, duke zgjedhur që ta ndante vetë lajmin me publikun.
E lindur në Izmir, Cemre Baysel është bërë e njohur për rolet e saj në serialet “Elimi Bırakma”, “Ramo”, “Baht Oyunu”, “Senden Daha Güzel” dhe së fundmi “Sakla Beni”. Pas operacionit, ajo pritet të qëndrojë larg angazhimeve për rreth 20 ditë, përpara se t’u rikthehet projekteve të saj artistike dhe planeve të verës./mxh
Britney Spears vijon të jetë në fokus të mediave pas përfundimit të kujdestarisë ligjore ndaj saj, ndërsa raportimet e fundit sugjerojnë se këngëtarja po përballet ende me sfida personale dhe një periudhë të vështirë në jetën private.
Sipas burimeve të cituara nga The Sun, persona pranë artistes shprehen të shqetësuar për gjendjen e saj emocionale dhe sociale, duke pretenduar se 44-vjeçarja po kalon shumë kohë e tërhequr dhe e distancuar nga rrethi i saj i afërt.
Britney Spears u kthye në një fenomen global në fund të viteve ’90 me hitin “…Baby One More Time”, ndërsa në vitin 2021 fitoi lirinë pas përfundimit të kujdestarisë 14-vjeçare të ushtruar nga babai i saj, Jamie Spears. Ky vendim erdhi pas një lëvizjeje të gjerë publike të njohur si “Free Britney”.
Megjithatë, sipas raportimeve të ndryshme mediatike, periudha pas kujdestarisë nuk ka qenë e lehtë. Burime pranë saj përmendin si faktorë ndikues edhe divorcin nga Sam Asghari në vitin 2023, si dhe marrëdhëniet e komplikuara me dy djemtë e saj, Sean Preston dhe Jaden James.
Në muajt e fundit, Spears ka qenë shpesh në qendër të diskutimeve në rrjete sociale për sjellje dhe postime që kanë nxitur reagime të shumta, duke u komentuar gjerësisht nga fansat dhe opinioni publik.
Burimet e cituara nga The Sun thonë se njerëzit pranë saj shpresojnë që këngëtarja të gjejë më shumë stabilitet dhe qetësi, por shprehin shqetësim për ndjenjat e izolimit që ajo mund të jetë duke përjetuar.
Pavarësisht gjithçkaje, Britney Spears mbetet një nga ikonat më të mëdha të muzikës pop, ndërsa vetë ajo ka deklaruar më herët se mund të mos rikthehet më në skenë. Shumë nga pretendimet mbi gjendjen e saj aktuale, megjithatë, bazohen në burime anonime dhe nuk janë konfirmuar publikisht nga vetë artistja.
Ka fytyra që arrijnë të kapërcejnë kufijtë e ekranit dhe të shndërrohen në simbole të vërteta ndërbreznore të simpatisë, drejtësisë dhe sinqeritetit, shkruan esquire.com.
Dhjetë vjet pas ndarjes së tij nga jeta, miti i Bud Spencer (pseudonimi i Carlo Pedersoli-t) mbetet më i gjallë se kurrë në zemrat e miliona admiruesve në mbarë botën.
“Gjiganti i mirë” i kinemasë italiane, i cili u nda nga jeta më 27 qershor 2016, shënoi një epokë të artë të kinemasë së zhanrit.
Së bashku me partnerin e tij të pandashëm në skenë, Terence Hill, ai revolucionarizoi western-in italian (“spaghetti western”) me humorin e tij të veçantë, përleshjet legjendare dhe skenat e paharrueshme të ngrënies së fasuleve.
Të kujtosh sot Bud Spencer-in do të thotë të festosh një njeri të jashtëzakonshëm, i cili në jetën reale ishte notar olimpik, pilot, muzikant dhe sipërmarrës, shumë kohë përpara se të bëhej heroi i ashpër në pamje, por me zemër të artë, që shoqëroi fëmijërinë e brezave të tërë.
Spencer vdiq në moshën 86 vjeç më 27 qershor 2016 në Romë./mxh
Po shtohen në mbarë botën rastet e stresit nga nxehtësia, një gjendje që ndodh kur organizmi ka vështirësi të rregullojë temperaturën e tij të brendshme për shkak të vapës së tepërt.
Nëse në vitin 1970 kjo prekte 16% të popullsisë globale, sot përqindja ka arritur në 22%, që do të thotë rreth një miliard njerëz më shumë.
Ndër zonat më të cenueshme, së bashku me Afrikën e Veriut, Amerikën e Jugut dhe pjesën jugore të Amerikës së Veriut, renditet edhe Evropa Jugore.
Këtu, numri mesatar i episodeve të stresit termik është rritur nga 112 në 133 gjatë periudhës 2015-2024. Krahasuar me vitet ’70 të shekullit të kaluar, mund të regjistrohen deri në 50 ditë dhe net më shumë në vit me vapë përvëluese dhe rrezik të lartë për stres nga nxehtësia.
Këto janë përfundimet e një studimi të publikuar në revistën shkencore Nature Climate Change, i kryer nga European Centre for Medium-Range Weather Forecasts (ECMWF), me seli në Reading të Mbretërisë së Bashkuar dhe në Bonn.
Megjithëse valët e të nxehtit po bëhen gjithnjë e më të shpeshta, më të gjata dhe më intensive, ekzistojnë ende pak të dhëna mbi mënyrën se si ka ndryshuar perceptimi i njerëzve ndaj këtyre fenomeneve gjatë dekadave të fundit. Stresi nga nxehtësia, ose stresi termik, nuk ndikohet vetëm nga temperatura e ajrit, por edhe nga faktorë të tjerë si lagështia, era dhe rrezatimi diellor.
Për ta vlerësuar këtë fenomen, autorët e studimit të udhëhequr nga Rebecca Emerton, ku përfshihen edhe dy studiuese italiane që punojnë jashtë vendit, përdorën Indeksin Universal Klimatik Termik (UTCI). Ky indeks merr parasysh të gjithë faktorët e mësipërm për të matur temperaturën që percepton organizmi dhe reagimin e tij ndaj mjedisit.
Duke analizuar të dhënat nga viti 1950 deri në vitin 2024, studiuesit zbuluan se temperaturat e perceptuara kanë filluar të rriten që nga vitet ’70.
Episodet e stresit të fortë termik janë përkeqësuar veçanërisht gjatë netëve më të nxehta dhe më të lagështa, të njohura si “netët tropikale”, ku temperatura e perceptuar është rritur me 0,32 gradë Celsius për çdo dekadë. Ndërsa gjatë ditëve që perceptohen si më përvëluese, rritja ka qenë 0,27 gradë për dekadë.
Nëse në fillim ekspozimi ndaj të paktën një dite me stres termik ekstrem prekte 16% të popullsisë botërore, sot ai prek 22%, që përkthehet në rreth një miliard njerëz më shumë.
Rezultatet tregojnë se stresi termik po rritet në frekuencë, intensitet dhe kohëzgjatje, si gjatë ditës ashtu edhe gjatë natës.
Kjo nënvizon nevojën për masa mbrojtëse për shëndetin e popullsisë, si krijimi i sistemeve të paralajmërimit të hershëm, ndërhyrjet për ftohjen e zonave urbane dhe përfshirja e parametrave të stresit termik në vlerësimet e rrezikut klimatik./mxh
Irani ka mohuar deklaratat e zëvendëspresidentit amerikan JD Vance se do të lejojë inspektorët ndërkombëtarë në impiantet e tij bërthamore, pas raundit të parë të bisedimeve mes Uashingtonit dhe Teheranit të zhvilluara në Zvicër.
Të hënën, Vance deklaroi se bisedimet me Agjencinë Ndërkombëtare për Energjinë Atomike mund të zhvillohen shumë shpejt.
Megjithatë, Ministria e Jashtme iraniane tha për mediat shtetërore se Teherani nuk ka marrë përsipër asnjë zotim të ri në lidhje me inspektimet bërthamore.
Zëdhënësi i ministrisë, Esmail Baqai, theksoi se çdo angazhim me inspektorët e OKB-së do të zhvillohet në përputhje me procedurat ekzistuese të përcaktuara nga Parlamenti dhe Këshilli Suprem i Sigurisë Kombëtare.
Reagimi i Teheranit erdhi pasi Shtetet e Bashkuara lehtësuan përkohësisht sanksionet, duke i lejuar Iranit të shesë naftë në dollarë amerikanë për herë të parë pas shumë vitesh.
Në një deklaratë të përbashkët të publikuar më herët, Katari dhe Pakistani, të cilët po ndërmjetësojnë procesin, njoftuan se pas raundit të parë të bisedimeve në Zvicër, SHBA-ja dhe Irani kishin rënë dakord për një udhërrëfyes që synon arritjen e një marrëveshjeje brenda 60 ditëve.
Vance deklaroi se bisedimet kanë hedhur themele të forta dhe se delegacionet kanë diskutuar edhe rihapjen e Ngushticës së Hormuzit, si dhe mundësitë për t’i dhënë fund tensioneve në këmbim të stabilitetit dhe paqes rajonale.
Ndërkohë, lehtësimi 60-ditor i sanksioneve nga Departamenti amerikan i Thesarit prek disa prej kufizimeve kryesore të embargos afatgjatë ndaj Iranit, e cila për dekada ka ushtruar presion të fortë mbi ekonominë e vendit.
Licenca e emergjencës autorizon prodhimin, shitjen dhe shpërndarjen e naftës së papërpunuar iraniane dhe produkteve të tjera të karburantit deri më 21 gusht. Sipas kushteve të saj, nafta iraniane mund të importohet edhe drejtpërdrejt në Shtetet e Bashkuara./mxh
Më 20 maj, pamjet dhe britmat e policëve izraelitë që godisnin aktivistët perëndimorë të flotiljes për Gazën, të detyruar të uleshin në gjunjë dhe të tërhiqeshin zvarrë në tokë, si dhe klithmat e një gruaje që lutej, që policët t’i lironin prangat, bënë xhiron e botës.
I pranishëm aty, ministri i Sigurisë, Itamar Ben-Gvir, u tha forcave të tij: “Mos u tronditni nga këto britma”. Dhe iu drejtua aktivistëve: “Mirë se vini në Izrael. Zotëruesit jemi ne!”
Të nesërmen, kryeministri izraelit Benjamin Netanyahu qortoi ministrin e tij, i cili, sipas tij, kishte shfaqur një fytyrë të shtetit hebre “jo në përputhje me vlerat dhe standardet e tij”.
Ministri i Jashtëm Gideon Sa’ar deklaroi se Ben-Gvir “nuk përfaqëson Izraelin”.
Deri më sot, ai vazhdon të jetë ministër i Policisë dhe mund të flejë i qetë. Zemërimi publik i Netanyahut nuk është veçse një episod i përkohshëm. “Vlerat dhe standardet” e përmendura ekzistojnë vetëm në “hasbara”, propagandën zyrtare shtetërore.
Qëllimi ishte të qetësohej zemërimi i perëndimorëve, të cilët së shpejti do ta harrojnë çështjen. Për pjesën tjetër, përveç organizatave izraelite për mbrojtjen e të drejtave të njeriut që zhvillojnë një betejë të izoluar në një atmosferë shumë të rënduar, kush në Izrael shqetësohet për fatin e palestinezëve, këtyre “kafshëve njerëzore”?
Raporti që lidh Netanyahun me Ben-Gvir, liderin e fraksionit mesianik fashist izraelit, është njëkohësisht i qartë dhe ambivalent. Për kryeministrin, Ben-Gvir, “huligani”, bën punën e pistë. Ai është ai që e ankoron shoqërinë në pranimin e veprimeve më të rënda. Ai është gjithashtu ai për të cilin drejtuesit lënë të kuptohet, kur është e nevojshme, se “nuk përfaqëson Izraelin”. Ben-Gvir, nga ana e tij, e pranon këtë rol. Ai e di se pa të, Netanyahu do të humbiste shumicën parlamentare. Prandaj kërcënimet nuk e shqetësojnë shumë. Dhe mbi të gjitha, Netanyahu, një neokonservator cinik i pastër, nuk është aq larg nga Ben-Gvir, mesianiku brutal. Të dy ëndërrojnë të mos shohin më asnjë palestinez “mes detit dhe lumit Jordan”. Për të përmbushur këtë ambicie, Ben-Gvir është shumë i dobishëm për “bosin”. Por ai gjithashtu shpreson t’ia marrë atij vendin së shpejti. Ata mbahen nga njëri-tjetri…
Mesianikët në veprim
Një javë para çështjes së flotiljes, më 14 maj, në “Ditën e Jerusalemit”, dhjetëra mijëra të rinj izraelitë të rrymës mesianike marshuan në qytetin e vjetër arab, duke brohoritur slogane si “Vdekje arabëve”, “Qofshin djegur fshatrat tuaja” dhe thirrje të tjera të ngjashme. Ata sulmuan gjithashtu disa gazetarë dhe shkatërruan dyqane palestineze. “Tregtarët hebrenj, dyqanet e të cilëve ndodheshin përgjatë rrugës, kishin vendosur tabela për të mbrojtur pronën e tyre nga vandalizmi i ultranacionalistëve” hebrenj. Në krye të tyre ishin drejtues të partisë Otzma Yehudit (Fuqi Hebraike), mes tyre edhe Ben-Gvir, ndërsa policia e tij ishte përgjegjëse për ruajtjen e rendit.
Formalisht, kjo “Ditë e Jerusalemit” përkujton marrjen nga ushtria izraelite në qershor 1967 të Murit të Lotëve, një mbetje e Tempullit të Dytë hebre. Për kujtesë, Izraeli dhe Jordania kishin që nga viti 1924 një marrëveshje që u jepte besimtarëve hebrenj hapësirën poshtë murit, ndërsa Esplanada e Xhamive u takonte besimtarëve palestinezë. Një organ jordanez mbikëqyr vendet e shenjta myslimane. Por që nga fillimi i viteve 2000, kjo marrëveshje historike është shkelur gjithnjë e më shumë nga mesianikët hebrenj.
Atë ditë, Ben-Gvir dhe ndjekësit e tij u shfrenuan. Policia nuk ndërhyri, sepse, si në dramën e Bertolt Brecht “Ngjitja e rezistueshme e Arturo Ui”, huligani ishte bërë shefi i policisë. Pasi brohoriti slogane me përmbajtje gjenocidale në rrugë, Ben-Gvir ngriti flamurin izraelit mbi Esplanadë. “Mali i Tempullit është në duart tona”, deklaroi ai. Deputeti i partisë së tij, Yitzhak Kroizer, shkroi në Facebook: “Ka ardhur koha të heqim qafe të gjitha xhamitë dhe të punojmë për rindërtimin e Tempullit.” Nuk u dëgjua asnjë reagim nga Netanyahu apo anëtarët e kabinetit të tij ndaj këtyre deklaratave…
Sapo Netanyahu denoncoi publikisht “mënyrën si ministri Ben-Gvir trajtoi aktivistët e flotiljes”, sipas deputetit palestinez në Knesset Ahmad Tibi në një artikull në Haaretz, “sistemi i mohimit u vu në lëvizje”. Ky mohim është kthyer në sistem në shoqërinë izraelite. Sa herë që një çështje e pakëndshme nuk mund të anashkalohet, ajo relativizohet duke u thënë se nuk përfaqëson “vlerat dhe standardet e Izraelit”, për t’u harruar më pas.
Rritja e mesianizmit
Mesianizmi fetar ka ekzistuar brenda lëvizjes sioniste pothuajse që në fillimet e saj, por për një kohë të gjatë pati ndikim të kufizuar. Ai filloi të forcohej pas fitores së vitit 1967. Atëherë u shfaq lëvizja për “Izraelin e Madh”, që promovonte kolonizimin e territoreve të pushtuara. Me ardhjen e së djathtës në pushtet në vitin 1977, kjo rrymë u forcua dhe u zgjerua vazhdimisht.
Sot ajo ka fituar betejën kulturore. Edhe pse në zgjedhjet e vitit 2022 mori vetëm 11% të votave (14 vende në Knesset), ndikimi i saj politik dhe shoqëror është shumë më i madh dhe ka depërtuar thellë në të djathtën izraelite, përfshirë Likudin dhe partitë fetare.
Kjo rrymë ka synuar dy fusha kryesore: ushtrinë dhe arsimin publik. Sot ajo ka arritur rezultate të dukshme: nga 3 akademi fetare ushtarake në vitin 1967, sot janë 90. Ushtarët që dalin prej tyre janë shpesh të përfshirë në sjellje të rënda ndaj palestinezëve. Media “Haaretz” ka dokumentuar raste të shumta abuzimesh në Gaza.
Shumë figura politike izraelite kanë bërë deklarata me përmbajtje raciste apo gjenocidale, ndërsa sondazhet tregojnë rritje të ndikimit të kahanizmit, veçanërisht te të rinjtë nën 25 vjeç.
Kahanizmi, shkolla e Ben-Gvir
Shprehja e preferuar e Itamar Ben-Gvir është: “t’u tregojmë kush është shefi”. Ky mendim vjen nga mësuesi i tij, rabini Meir Kahane, themelues i një lëvizjeje ultra-raciste që mbronte përjashtimin e arabëve nga territori.
Kahane u bë deputet në vitin 1984, por u ndalua për racizëm dhe u vra më vonë në SHBA. Një nga ndjekësit e tij kreu masakrën e Hebronit në vitin 1994, duke vrarë 29 palestinezë.
Ben-Gvir është rritur në këtë mjedis ideologjik dhe ka një histori të gjatë me ekstremizmin e dhunshëm. Më vonë u bë avokat i kolonëve dhe një figurë qendrore e ringritjes së kahanizmit në politikën izraelite.
Smotrich dhe plani i tij
Betzalel Smotrich, aleati i Ben-Gvir, përfaqëson një formë më “strategjike” të së njëjtës ideologji. Ai ka propozuar zhdukjen graduale të shtetit palestinez përmes fragmentimit territorial dhe zgjerimit të kolonizimit.
Në vitin 2024 dhe 2025 ai ka bërë deklarata për “shkatërrim total” të zonave palestineze dhe ka prezantuar një plan për “mbytjen ekonomike” të Autoritetit Palestinez duke bllokuar të ardhurat e tij. Kjo politikë ka çuar në kolaps të sektorëve jetikë në Bregun Perëndimor.
Dënimi me vdekje për “terroristët”
Një nga arritjet e krahut të Ben-Gvir është miratimi i ligjit për dënimin me vdekje për “terroristët”, i cili në praktikë zbatohet vetëm ndaj palestinezëve. Amnesty International e ka kritikuar ashpër këtë ligj si shkelje të parimeve bazë të procesit të drejtë./mxh
Çmimi i naftës referuese ndërkombëtare Brent ra sot në 77 dollarë për fuçi, dhe nafta bruto amerikane në 73.1 dollarë për fuçi, duke arritur kështu nivelet më të ulëta në pothuajse tre muaj.
Arsyeja për këtë është përparimi në negociatat midis Shteteve të Bashkuara të Amerikës dhe Iranit, raportoi Trading Economics.
Rënia e çmimeve pasoi një marrëveshje të përkohshme që kontribuoi në qetësimin e tensioneve në Lindjen e Mesme dhe që tashmë e ka ulur çmimin e naftës me rreth 40 përqind krahasuar me nivelet e mëparshme.
Një ndikim shtesë në çmime erdhi pas vendimit të Uashingtonit për të dhënë një përjashtim të përkohshëm 60-ditor duke u lejuar blerësve ndërkombëtarë, përfshirë rafineritë amerikane, të blejnë naftë dhe produkte nafte iraniane.
Përfaqësuesit e SHBA-së dhe Iranit njoftuan pas bisedimeve të zhvilluara në Zvicër se ishte arritur njëfarë përparimi dhe se do të formoheshin katër grupe pune për t’u marrë me çështjet e programit bërthamor dhe sanksioneve ekonomike.
Megjithatë, të dyja palët ende kanë dallime në disa çështje kyçe.
Teherani hodhi poshtë pretendimet e SHBA-së për kthimin e menjëhershëm të inspektorëve ndërkombëtarë të ngarkuar me mbikëqyrjen e programit bërthamor.
Ndërkohë, vëllime shtesë nafte po mbërrijnë në treg nga rajoni i Gjirit Persik.
Kuvajti dhe Emiratet e Bashkuara Arabe rritën eksportet duke përdorur rrugë alternative transporti, ndërsa Irani eksportoi më shumë se 30 milionë fuçi naftë javën e kaluar.
Analistët vlerësojnë se drejtimi i mëtejshëm i çmimeve të energjisë do të varet nga rezultati i negociatave midis Uashingtonit dhe Teheranit, ruajtja e armëpushimit midis Izraelit dhe Hezbollahut në Liban, si dhe normalizimi i plotë i trafikut përmes Ngushticës së Hormuzit, përmes së cilës kalon një pjesë e konsiderueshme e tregtisë botërore të naftës.
Tregjet presin që çdo përparim në negociatat diplomatike mund të rrisë më tej furnizimin në tregun botëror dhe të zbusë rreziqet e ndërprerjeve të furnizimit me energji.
Një aksident i rëndë trafiku, i ndodhur më 22 qershor 2026 në Francë, i ka marrë jetën bashkëvendases Besire Kolgeci-Baraliu.
Lajmin e hidhur e ka dhënë faqja e fshatit Bukosh.
Sipas njoftimit, në të njëjtin aksident kanë mbetur të lënduar edhe bashkëshorti i saj, Lulzim Baki Baraliu, si dhe dy djemtë e familjes. Ata po marrin trajtim mjekësor në një spital në Bazel, ku ndodhen nën kujdesin e stafit shëndetësor.
Lajmi për vdekjen e Besire Kolgeci-Baraliut ka pikëlluar familjarët, të afërmit dhe bashkëfshatarët e saj, të cilët kanë shprehur dhimbjen për humbjen e rëndë.
Familjeve Baraliu dhe Kolgeci u janë shprehur ngushëllime për ndarjen nga jeta të më të dashurës së tyre, ndërsa për të lënduarit janë bërë urime për shërim të plotë dhe sa më të shpejtë.
Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, do t’ia dorëzojë trofeun e Kupës së Botës fituesit më 19 korrik në New Jersey, ka konfirmuar presidenti i FIFA-s, Gianni Infantino.
Trofeu do t’i dorëzohet bashkërisht kapitenit të ekipit fitues nga Trump dhe Infantino. Infantino e kishte dorëzuar i vetëm trofeun në Katar dhe Rusi. Por ndryshe do të jetë në Botërorin që po mbahet në SHBA, Meksikë dhe Kanada.
“Do të jemi së bashku me presidentin Trump duke shijuar finalen dhe duke ia dorëzuar trofeun fituesit, sigurisht, së bashku”, tha Infantino për “Fox&Friends”. “Ne jemi bashkë gjatë gjithë kohës”.
Një aksident trafiku ka ndodhur mbrëmjen e sotme rreth orës 21:35 në fshatin Zahaq të Pejës, ku janë përfshirë një veturë dhe një këmbësor.
Si pasojë e aksidentit, këmbësori ka pësuar lëndime trupore dhe është transportuar në Emergjencën e Spitalit Rajonal në Pejë për të marrë trajtimin e nevojshëm mjekësor.
Lajmin e ka konfirmuar zëdhënësi i Policisë për rajonin e Pejës, Driton Rugova, i cili bëri të ditur se njësitet policore kanë dalë menjëherë në vendin e ngjarjes.
Aktualisht, Policia është duke zhvilluar hetime për të sqaruar rrethanat dhe shkaqet që çuan në këtë aksident.
Alicia Kearns, deputetja britanike, ka ndarë një video në rrjetin “X”, nga fjala e saj në Këshillin e Evropës ku për qytetarët serbë në Serbi ka kërkuar “zgjedhje të lira, një shtyp të lirë dhe një demokraci të lirë nga korrupsioni dhe kapja e shtetit”.
“Evropa nuk duhet ta kthejë shikimin nga ana tjetër ndërsa liritë demokratike po shkatërrohen”, shkruan ajo krahas videoes.
Bazuar në tragjedinë e ndodhur në Novi Sad, Kearns përmendi protestat duke theksuar se 4 milionë njerëz dolën në rrugë.
Ajo alarmoi për mediat në Serbi duke theksuar se shtypi i lirë është një themel mbi të cilin ndërtohet demokracia.
Deputetja thotë se shtypi në Serbi po “çmontohet qëllimisht dhe në sy të publikut”.
“Redaksive të pavarura u janë larguar liderët e tyre. N1, Nova S, dhe Danas , janë shitur tek një firmë e lidhur me Orbanin dhe Vuçiqin”, thekson deputetja.
Ajo krahasoi Serbinë me Rusinë, gjithashtu përmendi edhe sulmin terrorist në Bajnska, duke alarmuar për pretendimet e Serbisë ndaj fiqnjëve.
Video:
At the Council of Europe, I spoke up for Serbia's citizens, who deserve free elections, a free press and a democracy free from corruption and state capture.
Kriptomonedhat nuk janë më thjesht një term i modës, ato po ndryshojnë mënyrën se si disa nga artistët dhe sportistët më të njohur në botë paguhen, lidhin marrëveshje dhe menaxhojnë imazhin e tyre publik. Nga futbollistët e Premier League deri te muzikantët që kryesojnë listat muzikore, një numër gjithnjë e më i madh figurash të njohura po zgjedhin marrëveshje me kriptomonedha krahas ose në vend të pagesave tradicionale në para. Pyetja nuk është më nëse kriptomonedhat janë të rëndësishme për kulturën e famës, por kur ato kanë vërtet kuptim.
Tërheqja e tyre është e lehtë për t’u kuptuar kur merret parasysh stili modern i jetesës së artistëve dhe personazheve të njohur. Shumë prej tyre fitojnë të ardhura në disa vende, bashkëpunojnë me marka globale dhe transferojnë para ndërkombëtarisht pothuajse vazhdimisht. Sistemet tradicionale bankare mund të jenë të ngadalta, të kushtueshme dhe tepër burokratike kur vepron në zona të ndryshme kohore. Kriptomonedhat eliminojnë një pjesë të madhe të këtyre pengesave.
Përfitimi më i dukshëm është shpejtësia dhe shtrirja globale. Transferimet ndërkufitare me kriptomonedha mund të përfundohen brenda pak minutash, në vend të ditëve që ndonjëherë kërkojnë transfertat bankare ndërkombëtare. Ato gjithashtu nuk varen nga oraret tradicionale të bankave apo nga zinxhirët e bankave ndërmjetëse. Për një muzikant që është në turne dhe mbledh pagesa nga vende koncertesh në Tokio, Nju Jork dhe Mançester brenda të njëjtit muaj, ky efikasitet është vërtet i vlefshëm.
Ekziston gjithashtu një përfitim financiar përtej pagesës fikse. Shumë marrëveshje sponsorizimi me kriptomonedha janë të strukturuara si kombinim i parave dhe tokenëve digjitalë, duke u dhënë personazheve të famshëm një pjesëmarrje në platformën që promovojnë, në vend që të jenë thjesht fytyra të paguara të saj.
Cilët personazhe të famshëm kanë kaluar te kriptomonedhat?
Në sportin europian, sponsorizimet me kriptomonedha janë bërë jashtëzakonisht të zakonshme. Raportet sugjerojnë se rreth 70% e klubeve të Premier League kanë të paktën një sponsor të lidhur me kriptomonedhat ose tregtimin financiar, duke i vendosur këto marrëveshje në rrjedhën kryesore dhe jo më në periferi.
Sportistët individualë në nivelet e mesme dhe të larta raportohet se kanë fituar nga 200,000 euro deri në shuma me shtatë shifra në vit nga rolet si ambasadorë të kompanive të kriptomonedhave, ndonjëherë duke përfshirë edhe pagesa në tokenë.
Muzikantët dhe influencerët kanë ndjekur një rrugë të ngjashme, ku disa prej tyre kanë lançuar tokenët e fansave ose monedhat e krijuesve të përmbajtjes, të cilat u japin ndjekësve akses në përfitime dhe privilegje ekskluzive.
Sipas statistikave të pronësisë në Mbretërinë e Bashkuar të publikuara nga Yahoo Finance, rreth 8% e të rriturve britanikë zotëronin kriptomonedha në vitin 2025, duke treguar ekzistencën e një audience të konsiderueshme që personazhet e famshëm mund ta synojnë në mënyrë reale me produkte dhe marrëveshje të lidhura me kriptomonedhat.
Partneritetet më të zgjuara të personazheve të famshëm në këtë fushë nuk kanë të bëjnë vetëm me fitimin e shpejtë të parave, ato lidhen me pozicionimin strategjik. Yjet që lidhen në mënyrë të menduar me platforma të besueshme dhe të rregulluara të kriptomonedhave po ndërtojnë rëndësi dhe ndikim tek një audiencë që gjithnjë e më shumë pret që opsionet digjitale të pagesës të jenë standard.
Privatësia dhe shpejtësia: tërheqja praktike
Privatësia është një tjetër faktor që nuk diskutohet mjaftueshëm. Portofolët e kriptomonedhave nuk kanë nevojë të lidhen publikisht me emrin e një personi, çka do të thotë se një personazh i famshëm mund të marrë pagesë për një marrëveshje më të debatueshme pa u bërë menjëherë lajm në tabloide. Për yjet që përballen vazhdimisht me rrjedhje informacioni mbi pagat e tyre dhe me vëmendje të tepruar ndaj financave, një nivel privatësie në transaksione është shumë tërheqës.
Përtej marrëveshjeve të sponsorizimit, personazhet e famshëm po përdorin kriptomonedhat për të financuar projekte personale pa kaluar përmes infrastrukturës tradicionale bankare.
Në hapësirën e argëtimit online, kriptomonedhat janë bërë po aq të zakonshme. Kazinotë online me kriptomonedha në Mbretërinë e Bashkuar, të vlerësuara për standardet e licencimit, larmishmërinë e lojërave dhe shpejtësinë e tërheqjes së fondeve, janë zgjeruar ndjeshëm dhe tani tërheqin përdorues që janë tashmë të familjarizuar me menaxhimin e aseteve digjitale në platforma të ndryshme.
Sipas të dhënave globale mbi pronësinë e kriptomonedhave, më shumë se 560 milionë njerëz në mbarë botën zotëronin valuta digjitale në vitin 2024, një shifër që tregon sa të zakonshme janë bërë kriptomonedhat si mjet pagese dhe si produkt konsumator. Për personazhet e famshëm me bazë në Mbretërinë e Bashkuar dhe me fansa ndërkombëtarë, kjo ka rëndësi edhe në aspektin praktik.
Petar Petkoviq, drejtor i të ashtuquajturës Zyrë për Kosovën në Qeverinë e Serbisë, përmes një deklarate ka mbrojtur publikisht Milan Radoiçiqin, të cilin autoritetet e Kosovës e kanë identifikuar si organizatorin kryesor të sulmit terrorist të 24 shtatorit 2023 në Banjskë.
Petkoviq, në reagimin e tij në “X” ndaj kritikave të opozitës serbe, e quajti “të ulët dhe të turpshme” akuzën se Radoiçiq është përgjegjës për terrorin ndaj serbëve, duke e hedhur fajin tërësisht te kryeministri në detyrë Albin Kurti.
Petkoviqi sulmoi edhe politikanin opozitar serb, Miroslav Aleksiq, për shkak të kritikave ndaj Radoiçiqit, duke deklaruar se “një patriot serb nuk e dëbon popullin e vet, por lufton për të me zemër e me shpirt”.
Kjo deklaratë vjen si një mbështetje e qartë politike nga Beogradi zyrtar për një figurë të lidhur me sulmin e armatosur kundër forcave të rendit të Kosovës.
Radoiçiq vetë ka pranuar përgjegjësinë për organizimin e sulmit, duke thënë se ai personalisht ka bërë të gjitha përgatitjet logjistike. Pavarësisht kësaj, ai vazhdon të jetë i lirë në Serbi, pa u ndjekur penalisht nga autoritetet serbe.
Për sulmin terrorist në Banjskë, bashkësia ndërkombëtare, përfshirë NATO-n kanë kërkuar në vazhdimësi përgjegjësi nga Serbia duke kërkuar që Milan Radoiçiq të sillet para drejtësisë.
NEW YORK, 23 qershor /ATSH/ Mijëra tifozë të kombëtares së Norvegjisë pushtuan sheshin e famshëm Times Square në New York, duke krijuar një atmosferë festive me këngë, thirrje dhe ritualin e tyre të veçantë, të njohur si “Viking Row”.
Të veshur me ngjyrat kuqe, blu dhe të bardhë, si dhe me helmeta vikinge, mbështetësit norvegjezë imituan lëvizjet e vozitjes së një anijeje vikinge, duke e kthyer një nga pikat më ikonike të Manhattan-it në një “det” të kuq, të bardhë dhe blu.
Manifestimi u zhvillua në prag të ndeshjes së Norvegjisë me Senegalin në Kupën e Botës 2026 dhe është bërë një nga imazhet më virale të turneut, duke reflektuar entuziazmin e tifozëve norvegjezë në rikthimin e ekipit të tyre në Botëror pas 28 vitesh.
BRUKSEL, 23 qershor /ATSH-DPA/- Komisioni Evropian priti sot në Bruksel, përfaqësues të talebanëve, për herë të parë që nga rikthimi i grupit në pushtet, në Afganistan, pesë vite më parë, me bisedimet që u fokusuan kryesisht në deportimin e shtetasve afganë nga Bashkimi Evropian.
Takimi, i cilësuar nga Komisioni Evropian si “teknik” dhe kishte për qëllim lehtësimin e kthimit të shtetasve afganë, që kanë kryer vepra të rënda penale, ose që konsiderohen rrezik për sigurinë, thanë zyrtarët.
Ministria e Jashtme e Afganistanit e përshkroi vizitën si një “takim historik” dhe tha se palët kishin zhvilluar “bisedime produktive”.
Sipas saj, në qendër të diskutimeve ishte rifillimi i shërbimeve konsullore për afganët, që jetojnë në Evropë.
Në maj, krahu ekzekutiv i BE-së ftoi përfaqësues afganë në Bruksel, pas kërkesës së 20 vendeve të BE-së dhe zonës Shengen, për koordinim mbi deportimet drejt Afganistanit.
Sipas Komisionit, në bisedime morën pjesë edhe përfaqësues nga 15 shtete anëtare.
Ky takim pasoi një raund të parë diskutimesh mes talebanëve dhe zyrtarëve të BE-së, në Kabul në janar.
Deportimet drejt Afganistanit mbeten shumë të debatueshme, që nga marrja e pushtetit nga talebanët në vitin 2021.
Grupi është i izoluar ndërkombëtarisht, për shkelje të të drejtave të njeriut, përfshirë kufizimet ndaj grave dhe vajzave, arrestimet arbitrare, akuzat për torturë dhe kufizime të rënda të lirisë së shtypit.
Në maj, Komisioneri i Lartë i OKB-së për të Drejtat e Njeriut, Volker Türk, shprehu shqetësim për planet e disa vendeve evropiane për të rritur deportimet, duke paralajmëruar se ato mund të dobësojnë mbrojtjen e të drejtave të njeriut dhe të rrezikojnë jetën e njerëzve.
BE thekson se bisedimet nuk nënkuptojnë njohje politike të talebanëve
Komisioni theksoi se këto bisedime nuk përbëjnë njohje politike të talebanëve, të cilët BE-ja nuk i konsideron qeveri legjitime të Afganistanit, dhe se takimet zhvillohen në nivel teknik, jo politik.
Një takim i tillë në territor evropian konsiderohet shumë i ndjeshëm, ndërsa kritikët paralajmërojnë se talebanët, mund ta paraqesin atë, si një fitore diplomatike.
Ministri i Jashtëm belg, Maxime Prévot, u shpreh kundër ftesës së përfaqësuesve talebanë në Bruksel, megjithatë Belgjika lëshoi pesë viza njëditore si vend pritës i institucioneve të BE-së.
Raportuesi special i OKB-së për të drejtat e njeriut në Afganistan, Richard Bennett, deklaroi se një takim i tillë në Bruksel “do të ishte fyerje për afganët, veçanërisht për gratë”.
Shtetet evropiane nxisin për më shumë kthime
Vendet që kërkuan bisedimet – përfshirë Gjermaninë, Suedinë dhe Italinë – deklaruan vitin e kaluar se vetëm rreth 2% e afganëve në BE, që morën urdhra kthimi në vitin 2024 janë deportuar realisht.
Gjermania po zgjeron kontaktet teknike me talebanët dhe ka konfirmuar këtë javë, se deri në katër diplomatë të tjerë talebanë, do të lejohen në vend, për verifikimin e identitetit dhe lëshimin e dokumenteve të udhëtimit.
Ministri gjerman i Brendshëm, Alexander Dobrindt, përsëriti fundjavën se Berlini synon rritjen e deportimeve drejt Afganistanit, me mundësi deri në tre fluturime çarter në muaj.
Edhe Austria dhe Norvegjia kanë zhvilluar më herët bisedime teknike me talebanët, në këtë drejtim. //a.i/
BOSTON, 23 qershor /ATSH-DPA/- Presidenti i Shteteve të Bashkuara të Amerikës, Donald Trump, pritet t’u dorëzojë trofeun e Kupës së Botës fituesve, në finalen e 19 korrikut, njoftoi sot presidenti i FIFA-s, Gianni Infantino.
Infantino dhe Trump kanë krijuar një marrëdhënie të afërt gjatë përgatitjeve për turneun, ndërsa presidenti amerikan ka bërë shumë pak deklarata publike për kompeticionin, që nga nisja e tij më 11 qershor.
Megjithatë, Infantino konfirmoi në një intervistë për “Fox & Friends” se plani është që Trump të ketë një rol të rëndësishëm në ceremoninë e dorëzimit të trofeut, në stadiumin “MetLife” në Nju Xhersi, ashtu siç ndodhi edhe në finalen e Kupës së Botës për Klubet vitin e kaluar në SHBA, të cilën e fitoi “Chelsea”.
“Do të jemi së bashku me presidentin, duke shijuar finalen dhe i dorëzuar trofeun fituesit, natyrisht”, tha Infantino.
I pyetur nëse trofeu do të dorëzohej bashkërisht, ai shtoi: “Sigurisht, jemi bashkë gjatë gjithë kohës.
Në finalen e Kupës së Botës për Klubet, Trump qëndroi në podium edhe pasi i dorëzoi trofeun kapitenit të “Chelsea-t”, Reece James.
“Na thanë se do të dorëzonte trofeun dhe më pas do të largohej nga skena, por ai qëndroi”, tha më vonë James.
Sulmuesi vendimtar i finales, Cole Palmer, u shpreh i habitur nga situata.
“E dija që do të ishte aty, por nuk e prisja të ishte në podium kur ngritëm trofeun. U hutova pak”, tha ai. //a.i/
ROMË, 23 qershor /ATSH) – Numri magjik është 300. Fasim për një kategori krejt tjetër: 300 kilometra në orë, pragu psikologjik që për çdo adhurues të motorëve përfaqëson shpejtësinë e vërtetë ekstreme, shkruan corriere.
Vetëm një numër shumë i kufizuar motoçikletash të homologuara për rrugë arrijnë ta kalojnë këtë kufi, dhe renditja e sotme rezervon më shumë se një surprizë.
Të flasësh për shpejtësinë maksimale në botën e motoçikletave me performancë të lartë do të thotë të lëvizësh në një terren të ndërlikuar.
Nuk ekziston një shifër absolute dhe universalisht e verifikueshme, pasi çdo prodhues deklaron rezultatet e veta në bazë të kushteve të testimit, konfigurimeve elektronike dhe pistave të ndryshme.
Me këtë sqarim, ja renditja e përditësuar e motoçikletave të prodhimit më të shpejta në botë.
Nga Ducati te CFMOTO
Vendin e parë e mban ende Ducati Panigale V4 R, e aftë të arrijë 318 km/h falë motorit V4 me 998 cc, të derivuar drejtpërdrejt nga Kampionati Botëror Superbike.
Bëhet fjalë për një version special homologimi, i prodhuar në seri të kufizuar dhe i projektuar më shumë për pistën sesa për përdorim të përditshëm.
Me paketën jo të homologuar për rrugë Ducati Corse, shpejtësia mund të arrijë deri në 330 km/h.
Menjëherë pas saj renditet risia absolute, CFMOTO V4 SR-RR, me një shpejtësi të deklaruar prej 315 km/h.
Kjo shënon hyrjen e parë të një prodhuesi kinez në elitën e performancës së lartë.
Motori i saj V4 me 214 kuaj fuqi është rezultat i një projekti të zhvilluar së bashku nga inxhinierë kinezë dhe evropianë, ndërsa versioni përfundimtar i prodhimit pritet të dalë në treg rreth vitit 2027.
MV Agusta historike dhe BMW M 1000 RR
Vendin e tretë e zë MV Agusta F4 CC, një motoçikletë e vitit 2006 e prodhuar në vetëm 100 ekzemplarë dhe e aftë të arrijë 314 km/h falë motorit të saj me katër cilindra dhe 190 kuaj fuqi.
Të njëjtën shpejtësi maksimale prej 314 km/h deklaron edhe BMW M 1000 RR, e cila me 218 kuaj fuqi në 14.500 rpm dhe përdorimin e gjerë të fibrës së karbonit mbyll podiumin virtual të motoçikletave më të shpejta.
Renditjen e plotë e përmbyll MV Agusta F4 312 R e vitit 2007, emri i së cilës i referohet drejtpërdrejt shpejtësisë maksimale të deklaruar prej 312 km/h.
Dy të përjashtuarat e mëdha
Një përmendje të veçantë meritojnë Suzuki Hayabusa dhe Kawasaki ZZR 1400.
Të dyja janë të kufizuara elektronikisht në 299 km/h për shkak të të ashtuquajturit “Gentlemen’s Agreement”, një marrëveshje jozyrtare e arritur nga prodhuesit japonezë në fund të viteve 1990.
Sipas testeve të ndryshme të pavarura, pa këtë kufizim ato do të ishin në gjendje të kalonin lehtësisht 320 km/h.
Top 5 motoçikletat më të shpejta të prodhimit
Ducati Panigale V4 R – 318 km/h
CFMOTO V4 SR-RR – 315 km/h
MV Agusta F4 CC – 314 km/h
BMW M 1000 RR – 314 km/h
MV Agusta F4 312 R – 312 km/h. /os/
TIRANË, 23 qershor/ATSH/ Kryeministri Edi Rama reagoi sërish sot në lidhje me ish-oficerin e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, Dritan Goxhaj, i cili ditën e djeshme lexoi 5 kërkesat e protestuesve para Kryeministrisë.
“Dje ‘Komandant’ me pagesë, po sot shërbëtor me çfarë”, shkruan Rama, ndërsa ndau një video, ku ndër të tjera lexohet edhe deklarata e Xheladin Gashit, njëri prej themeluesve të UÇK-së.
Më poshtë deklarata e një shtetasi të Kosovës për përfshirjen e Dritan Goxhaj në UÇK:
“Mbrëmë aty na doli një djalë i cili sillet si ish-ushtar i UÇK-së. As ai dhe as babai s’kanë qenë ushtarë të UÇK-së. Kanë qenë mercenarë të UÇK-së. Dritan Goxhaj është djali Dilaver Goxhaj. Të dytë kanë qenë të paguar nga Ushtria Çlirimtare e Kosovës.
Xheladin Gashi, njëri nga katër themeluesit të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, thotë në datën 14 prill 1999 në qendrën stërvitore të UÇK-së në Helshan erdhën si vullnetarë për luftën për çlirimin e Kosovës katër oficera të ushtrisë shqiptare dhe konkretisht Arqil Mandro, Ermir Begaj, Dritan Dyrmishaj dhe Agim Sallniku.
I solli me një kerr Dritan Goxhaj. Ai është djali i Dilaver Goxhaj, aktualisht vullnetar në luftën e Kosovës në Shtabin e Përgjithshëm të UÇK-së. Si pjesëtar i këtij shtabi, oficerët e ardhur nga ushtria shqiptare punojnë për përkushtim të veçantë për përgatitjen e forcave të UÇK-së.
Këta e kanë sjellë për të përgatitur Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës. Do të thotë nuk kanë ardhur vullnetarë, kanë ardhur me pagesë.
Tashi t’i tregoj edhe faktet.
Por këtu është edhe një e veçantë tjetër. Kur Dritan Goxhaj u largua për Tiranë, shokët e tij që erdhën vullnetarë i thanë: ‘Po ti nuk do të qëndrosh me ne në luftë për çlirimin e Kosovës”. Dritani i përgjigjet me një mendjemadhësi të tepruar: ‘Nuk më kanë marrë erë mendtë nga koka të vij në luftën e Kosovës’.
Vullnetarët e ardhur nga perëndimi u indinjuan nga përgjigjja që ai dha, por nuk patën mundësi të reagonin sepse Dritani ndezi veturën me shpejtësi dhe u largua menjëherë nga qendra stërvitore në drejtim të Tiranës. Këtë e shkruan komandant Plaku. Është e datës 21 prill 1999.
Ndërsa më vonë Dritan Goxhaj në arkivat UÇK-së del që ka marrë pare edhe për Arqilin, për këtë Afrim Sallnikun, edhe për këtë tjetrin Dritan Dyrmishin dhe për të gjithë, që do të thotë i ka marrë për muajin maj dhe qershor nga 1600 marka edhe për për vete edhe pse është larguar nga UÇK. Këto janë të dyjat pagesat është tabela që ka mbajt korrespondencën.
Ky është mercenar i paguar i UÇK-së nuk ka qenë vullnetar, ka refuzuar të shkojë në luftë. Ky i ka sjellë vetëm këta si vullnetarë se tani nuk e dimë a i kanë marrë këta paret, a s’i kanë marrë paret. A i ka marrë ky për vete? Kjo pagesë që është marrë prej tij është me datën 25 maj 1999, gati një muaj nga dorëzimi i njerëzve. Aty është arrestuar pas luftës.
Kush e ka liruar e dimë se e ka liruar. Është arrestuar pikërisht për shkak të ndikimeve që ka pas iraniane dhe gjithashtu ky është sjellë si bandit nëpër Prishtinë në hotel Grand ku ka qenë drejtor babai im. Ky ka ardhur s’di sa herë aty me kallashnikova duke tentuar të kërcënojë edhe qytetarët edhe mysafirët që kanë ardhë pas luftës. Këto kanë ndodhur, ka ardhur vetë i tretë, vetë i katërt, rregullisht.
Dhe sot një bandit që ka ardhur në Prishtinë me scorpion, që ne e dimë edhe e njohim, del edhe na shet mend. Ai s’na ka friguar as atëherë as tash s’na frigon me fol. Dhe ai nuk mundet me fol për shqiptarët e aq më shumë në emër të luftës të cilën ka marrë pare për me ardhë me mësuar me i udhëheq ushtarët UÇK-së”.
Login
