❌

Normal view

There are new articles available, click to refresh the page.
Before yesterdayCitizens.al

Negocim pa garë: Si iu dha projekti i Bibliotekës një kompanie private

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
5 May 2026 at 14:53

Korporata e Investimeve Shqiptare (KISH) negocionte direkt me kompaninĂ« “X-One”, ndĂ«rkohĂ« qĂ« thirrjet publike pĂ«r ndĂ«rtimin e BibliotekĂ«s KombĂ«tare dĂ«shtonin njĂ«ra pas tjetrĂ«s.

NĂ« janar 2025, Korporata shpalli thirrjen pĂ«r zhvillimin tĂ« BibliotekĂ«s me partner privat. Incentiva ishte e qartĂ«, kush merrte pĂ«rsipĂ«r ndĂ«rtimin fitonte tĂ« drejtĂ«n pĂ«r tĂ« ndĂ«rtuar njĂ« kullĂ« me sipĂ«rfaqe deri nĂ« 60,000 mÂČ te zona e ish-vilave gjermane.

Por, asnjë ofertë nuk u paraqit. Edhe thirrja e dytë, e hapur në mars, dështoi.

NdĂ«rkohĂ« qĂ« kĂ«to thirrje vazhdonin, dokumentet e siguruara nga Citizens.al tregojnĂ« se Korporata kishte nisur komunikimet pĂ«r negocim tĂ« drejtpĂ«rdrejtĂ« me “X-One,” e cila njihet pĂ«r faktin se jo shumĂ« larg vendit ku pritet tĂ« ngrihet Biblioteka, do tĂ« ndĂ«rtojĂ« tre kulla deri nĂ« 71 kate.

Më 30 korrik 2025 palët nënshkruan një kontratë, pa garë, pa konkurrencë dhe me hije favorizimi.

“CopĂ«zat”: Mekanizmi qĂ« siguroi fshehtĂ«sinĂ«

Kontrata e nĂ«nshkruar mes KISH dhe X-One, njĂ« kopje tĂ« sĂ« cilĂ«s Citizens.al e disponon, quhet “CopĂ«zat,” njĂ« titull teknik qĂ« mund tĂ« tĂ« shpĂ«rqendrojĂ« vĂ«mendjen, por qĂ« fsheh brenda njĂ« marrĂ«veshje me ndikim tĂ« konsiderueshĂ«m urban.

“CopĂ«zat” Ă«shtĂ« emri i projektit me tĂ« cilin qeveria i dha KorporatĂ«s hapĂ«sirat mes pallateve nĂ« rrugĂ«n “Adem Jashari”, tĂ« pashfrytĂ«zueshme si pasuri tĂ« veçuara, por qĂ« si duket i bĂ«nin punĂ« kompanisĂ« X-One.

NjĂ« pjesĂ« tĂ« gjurmĂ«s sĂ« projektit me tre kulla “Grand Park Skyline” qĂ« X-One planifikon tĂ« ndĂ«rtojĂ«, bie pikĂ«risht te kĂ«to copĂ«za dhe Ă«shtĂ« e paqartĂ« sesi kompania pĂ«rfitoi lejen e zhvillimit duke mos pasur nĂ« zotĂ«rim tĂ« gjithĂ« gjurmĂ«n e pronĂ«s.

KISH i tha Citizens.al se për këtë procedurë të drejtpërdrejtë i referohej rregullores së procedurave (e cila nuk qasej online) dhe VKM-së 137/2024, e cila sipas institutcionit parashikon se kur prona shtetërore është më e vogël se prona e partnerit privat, Korporata mund të negociojë direkt, pa procedurë konkurruese.

Citizens.al i kërkoi Korporatës kopje të rregullores së cituar, dhe një shpjegim më të hollësishëm pasi nga shqyrtimi plotë i VKM-së në fjalë krijohet përshtypja se kemi të bëjmë me një ri-interpretim pasi kjo qasje nuk citohet shprehimisht në akt.

Korporata saktĂ«soi se baza ligjore qĂ« kishte pĂ«rdorur ishte pika 3, gĂ«rma “k” e VKM 137/2024, ku “procedura e negocimit tĂ« drejtpĂ«rdrejtĂ«â€ pĂ«rkufizohet si pĂ«rzgjedhje direkte e partnerit kur ekziston “raporti i posaçëm i tij me projektin e investimit apo me cilĂ«sitĂ« e lidhura me pronĂ«n” ose kur projekti “pĂ«rbĂ«n njĂ« inovacion/Ă«shtĂ« risi nĂ« tregun vendas apo rrit nĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« dukshme dhe tĂ« drejtpĂ«rdrejtĂ« vlerĂ«n e pronĂ«s”.

Ajo shtoi gjithashtu duke i konsideruar si autorizime të posaçme VKM-të 12/2025 dhe 326/2025. Por nga verifikimet e Citizens.al nuk rezultoi të ketë pasur as autorizim të posaçëm nga qeveria dhe as rrethana specifike të raportuara nga KISH.

Ilustrim i projektit të V.Olgiatit për Grand Park Skyline/Citizens.al

NĂ« pĂ«rgjigjen e fundit, Korporata referoi njĂ« link publik ku sipas saj gjendej “Rregullorja e Procedurave Konkurruese”, megjithĂ«se mĂ« herĂ«t ajo nuk ishte e aksesueshme nĂ« faqen zyrtare.

Kjo Ă«shtĂ« hapĂ«sira ligjore pĂ«rmes sĂ« cilĂ«s u legjitimua negociimi me X-One, qĂ« drejtohet nga sipĂ«rmarrĂ«si Ylli Ujka nĂ« ortakĂ«ri me Çesk Ivanaj dhe Ilir Trebicka.

Negocim mbi prona që nuk zotëroheshin

Korporata tha fillimisht pĂ«r Citizens.al se nĂ« kĂ«tĂ« marrĂ«veshje kontribuoi me 12 “copĂ«za toke shtetĂ«rore” me sipĂ«rfaqe totale prej 2,702 mÂČ,“nga 5 deri 1,114 mÂČ secila.” 

Por verifikimet tregojnĂ« njĂ« problem serioz. NĂ« momentin kur nisĂ«n negociatat me “X-One” (prill 2025), KISH nuk ishte ende pronare e tĂ« paktĂ«n 9 prej kĂ«tyre pronave: 4/112, 4/113, 4/114, 4/119, 4/443, 4/450, 4/855, 4/860 dhe 4/861.

Në përgjigjen e saj të mëvonshme, Korporata sqaroi se VKM-ja 326/2025 ka transferuar fillimisht 9 prona, por njëra prej tyre (4/119) është ndarë më pas në tre pasuri të reja (4/979; 4/980; 4/981), duke e çuar numrin në 11, ndërsa pasuria e 12-të (4/869) tha se ishte transferuar veçmas përmes VKM 12/2025.

NjĂ«mbĂ«dhjetĂ« nga 12 pronat janĂ« “bishta” parcelash toke qĂ« janĂ« tĂ« lira mes trotuareve dhe pallateve nĂ« rrugĂ«n “Adem Jashari”. Ato iu transferuan KorporatĂ«s vetĂ«m mĂ« 11 qershor 2025 pĂ«rmes VKM-sĂ« 326/2025, teksa negociatat kishin filluar qĂ« mĂ« 22 prill.

Pra, Korporata ka hyrë në negociim për prona që nuk i kishte ende në pronësi.

Ajo e kundĂ«rshtoi kĂ«tĂ« pĂ«rfundim tĂ« Citizens.al, duke theksuar nĂ« njĂ« pĂ«rgjigje tĂ« mĂ«vonshme me shkrim se “procedura e negocimit e nisur nĂ« datĂ«n 23.04.2025 i referohet vetĂ«m pasurisĂ« nr. 4/869”, ndĂ«rsa pĂ«r pronat e tjera negocimi ka vijuar pas transferimit me VKM 326/2025.

Sipas saj, “nĂ« asnjĂ« rast nuk Ă«shtĂ« zhvilluar negociim mbi pasuri qĂ« nuk ishin ende nĂ« pronĂ«si tĂ« KorporatĂ«s, por vetĂ«m veprime pĂ«rgatitore dhe bashkĂ«renduese”.

Në këmbim, Korporata pretendon se do të përfitojë 40% të sipërfaqes së ndërtimit total të kompleksit: rreth 25,963 m2, me vlerë të deklaruar prej 65.7 milionë euro.

NĂ« pĂ«rgjigjen e saj, Korporata sqaron se kjo vlerĂ« Ă«shtĂ« pĂ«rllogaritur mbi bazĂ«n e sipĂ«rfaqes qĂ« pĂ«rfiton nga marrĂ«veshja dhe “çmimeve tĂ« referencĂ«s zyrtare tĂ« zonĂ«s ku do tĂ« zhvillohet projekti”, si rezultat i pĂ«rfshirjes sĂ« 2,702.88 mÂČ pronĂ« shtetĂ«rore nĂ« projekt.

Kjo vlerĂ« qĂ« realisht Ă«shtĂ« thjesht ende imagjinare, sipas kontratĂ«s, do tĂ« pĂ«rdoret pĂ«r tĂ« financuar ndĂ«rtimin e BibliotekĂ«s KombĂ«tare nga “X-One”.

Në pamje të parë, skema duket funksionale, shteti jep tokë dhe merr në këmbim financimin e një objekti të rëndësishëm publik. Por kronologjia e zhvillimeve e përmbys këtë logjikë.

  • MĂ« 14 shkurt 2025, “X-One” paraqet kĂ«rkesĂ«n pĂ«r bashkĂ«punim numĂ«r protokolli 128.
  • MĂ« 13 mars, Korporata hap thirrjen e dytĂ« publike pĂ«r partnerĂ« privatĂ« pĂ«r BibliotekĂ«n.
  • MĂ« 17 mars, vetĂ«m katĂ«r ditĂ« mĂ« pas, Korporata i dĂ«rgon “X-One” ftesĂ« pĂ«r propozim me numĂ«r protokolli 178.
  • MĂ« 7 prill, thirrja publike pĂ«r BibliotekĂ«n mbyllet pa oferta.
  • MĂ« 23 prill, nis zyrtarisht negocimi me kompaninĂ« “X-One”.
  • MĂ« 30 korrik palĂ«t nĂ«nshkruan kontratĂ«n.

Ilustrim i projektit të XDGA për Bibliotekën Kombëtare/Citizens.al

Kronologjia tregon se procesi konkurrues dhe negocimi i drejtpërdrejtë kanë ecur paralelisht. De facto, partneri duket se ishte përzgjedhur paraprakisht.

Korporata nuk ka sqaruar pse nuk hapi procedurë të re konkurruese pas prillit 2025 dhe as pse nisi korrespondencën me X-One ndërkohë që thirrja publike e dytë për bibliotekën ishte ende e hapur.

Prej janarit 2025, Citizens.al ka ndjekur me vĂ«mendje punĂ«n e KorporatĂ«s dhe po ashtu projektet madhore tĂ« ndĂ«rtimeve nĂ« kuadĂ«r tĂ« rubrikĂ«s “Tirana Vertikale”.

PjesĂ« e kĂ«tij raportimi tĂ« vazhdueshĂ«m ka qenĂ« dhe projekti ambicioz i kompanisĂ« X-One, Grand Park Skyline me tre kulla 40, 51 dhe 71 kate, konceptuar nga arkitekti zviceran Valerio Olgiati, tĂ« cilat pritet tĂ« ngrihen nĂ« hyrje tĂ« parkut tĂ« liqenit dhe gjurma e saj bie mbi katĂ«r pallate dhe ndĂ«rtesa private ekzistuese nĂ« rrugĂ«n “Adem Jashari”.

NĂ«se shqyrtojmĂ« rrethanat me kontekstin e zhvillimeve tĂ« sotme, vĂ«mĂ« re se X-One e kishte marrĂ« lejen e zhvillimit pĂ«r projektin nĂ« fjalĂ« qĂ« mĂ« 31 korrik 2024, pra plot gjashtĂ« muaj para se tĂ« fillonte negociatat me KorporatĂ«n pĂ«r “copĂ«zat e tokave” shtetĂ«rore (2,702.88 mÂČ) qĂ« janĂ« pjesĂ« e gjurmĂ«s sĂ« projektit. 

Ndaj mund të themi se kontrata me Korporatën nuk ishte parakushti i lejes së zhvillimit, por pasojë e saj.

Projekti i BibliotekĂ«s KombĂ«tare, pra, nuk u shfaq si qĂ«llim qĂ« nxiti kompaninĂ« “X-One” tĂ« investonte, por si instrumenti pĂ«r tĂ« pĂ«rfituar pronĂ«n publike brenda projektit tĂ« saj tashmĂ« tĂ« miratuar pĂ«r zhvillim.

Kjo kuptohet nga fakti se pas arritjes sĂ« dakordĂ«sisĂ« me KorporatĂ«n, “X-One” ka kĂ«rkuar marrjen e lejes sĂ« ndĂ«rtimit, kĂ«rkesĂ« qĂ« figuron nĂ« rendin e ditĂ«s sĂ« KKTU-sĂ« pĂ«r datĂ«n 29 shtator 2025.

Qeveria e paraqet marrĂ«veshjen si rast suksesi: “X-One do tĂ« marrĂ« pĂ«rsipĂ«r koston e financimit tĂ« BibliotekĂ«s KombĂ«tare.” Por procedurat e ndjekura pĂ«r kĂ«tĂ« marrĂ«veshje janĂ« tĂ« dyshimta dhe tregojnĂ« edhe njĂ«herĂ« dinamikĂ«n se ku kanĂ« pĂ«rfunduar parimet e konkurrencĂ«s, transparencĂ«s dhe vendimmarrjes pĂ«r publiken.

ÇfarĂ« mungon nĂ« kontratĂ«?

Kontrata noteriale e 30 korrikut 2025 është një dokument i përpunuar me kujdes ligjor. Por pikërisht kujdesi i saj zbret disa pyetje të rëndësishme.

Korporata pretendon se zhvillimi i mundshĂ«m prej 25,963 mÂČ mbi “copĂ«zat e tokĂ«s” qĂ« ka negociuar, vlen 65.7 milionĂ« euro. Por kjo vlerĂ« duhet tĂ« burojĂ« nga “çmimi i referencĂ«s” sipas VKM-sĂ«, pra si logjikĂ« do tĂ« duhej tĂ« ishte njĂ« çmim administrativ, jo çmim tregu.

Kontrata e firmosur nuk e tregon se kush e ka bërë vlerësimin e pavarur. Edhe në përgjigjen e fundit, dërguar në rrugë elektronike më 5 maj, Korporata nuk referoi një raport të pavarur vlerësimi, por tha se vlera është rezultat i përllogaritjes mbi parametrat e marrëveshjes dhe çmimet e referencës.

Ndërkohë, projekti i Bibliotekës mbetej në fazën konceptuale, dhe vetë Korporata e theksonte në thirrjet e bëra gjatë periudhës janar-prill 2025, se cilido nga privatët që do të shpallej fitues do të merrte përsipër edhe kostot e zhvillimit të projektit të detajuar.

Gjurma e projektit “Grand Park Skyline” nĂ« hyrje tĂ« Parkut tĂ« Liqenit/Citizens.al.

Korporata argumenton se vlerĂ«simi i kostos Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« mbi “metodologji standarde tĂ« analizĂ«s paraprake”, duke pĂ«rfshirĂ« krahasime me projekte tĂ« ngjashme, kosto mesatare pĂ«r metĂ«r katrorĂ« dhe parametra urbanistike, dhe se ky Ă«shtĂ« njĂ« vlerĂ«sim “paraprak dhe indikativ”.

Pra për Korporatën nuk kishte problem se projekti i Bibliotekës ishte ende pa pjesën e detajuar të saj. Ndërkohë kompania X-One nuk iu përgjigjën kërkesave për komente në lidhje me këto pika.

Por pjesa që ngre më shumë pikëpyetje në këtë marrëveshje është fakti se garancia e lënë përsipër është vetëm 2%.

Korporata shprehet se niveli i garancisĂ« Ă«shtĂ« pĂ«rcaktuar “nĂ« bazĂ« tĂ« praktikave mĂ« tĂ« mira ndĂ«rkombĂ«tare” dhe nĂ« zbatim tĂ« rregullores sĂ« saj tĂ« brendshme.

Pra nëse X-One dështon të ndërtojë Bibliotekën, Korporata mund të ekzekutojë garancitë bankare, të barabarta me vetëm 2 përqind të vlerës totale të investimit rreth 1.5-2 milionë euro. Por në raport me rëndësinë që ka Biblioteka dhe fakti se ky projekt është zvarritur prej 5-6 vitesh, nuk ofron aspak mbrojtje.

Kompania “X-One” Ă«shtĂ« e regjistruar me adresĂ« nĂ« rrugĂ«n “Lidhja e Prizrenit” nĂ« TiranĂ«, me administrator Ylli Ujka nga Lezha.

OrtakĂ« tĂ« UjkĂ«s janĂ« dy sipĂ«rmarrĂ«sit Çesk Ivanaj dhe Ilir Trebicka, ky i fundit me kompaninĂ« “Trema Tech,” fitoi konkursin pĂ«r zhvillimin e “Pallatit tĂ« Sportit Asllan Rusi” nĂ« njĂ« top betoni me funksione mikse tregtare dhe rezidenciale qĂ« vlerĂ«sohet tĂ« kĂ«rkojĂ« rreth 109 milionĂ« euro investim.

Por pikĂ«risht kapacitetit financiar dhe aftĂ«sia reale e kĂ«tij grupi investitorĂ«sh pĂ«r tĂ« investuar rreth 400 milionĂ« euro nĂ« tre kullat e “Grand Park Skyline” dhe po kĂ«shtu rreth 55 milionĂ« euro pĂ«r BibliotekĂ«n, nuk Ă«shtĂ« vlerĂ«suar publikisht nga asnjĂ« autoritet.

Grupi i investitorëve dhe vetë Korporata nuk iu përgjigjën kërkesave të Citizens.al për koment.

Modeli që përsëritet

Historia e projektit tĂ« BibliotekĂ«s KombĂ«tare ka paralele tĂ« qarta me histori tĂ« tjera zhvillimi veprash publike nĂ« TiranĂ« si Stadiumi KombĂ«tar “Qemal Stafa”, Piramida, Teatri KombĂ«tar etj.

VetĂ« teatri u shemb nĂ«n justifikimin se njĂ« investitor privat si kompania Fusha – e cila dhuronte projektin e ri tĂ« konceptuar nga arkitekti danez Bjarke Ingels, pa ia kĂ«rkuar njeri – do ta rindĂ«rtonte me financim tĂ« saj, duke fituar tĂ« drejtĂ«n pĂ«r tĂ« ngritur kulla pĂ«rreth, madje edhe mbi njĂ« pjesĂ« trualli publik. 

Ai model u kritikua dhe kundërshtua ashpër. Kuvendi miratoi edhe një ligj special për ta favorizuar këtë ujdi, pavarësisht se hasi akuza për shkelje kushtetuese dhe pazare në kurriz të publikes.

Të gjithë e dimë sesi shkoi ajo histori. Teatri i ri aktualisht nuk është ndërtuar edhe pse u shemb me dhunë në mes të pandemisë më 17 maj 2020.

Pronat e Korporatës dhe gjurma e projektit Grand Park Skyline/Citizens.al

Biblioteka Kombëtare ndjek një rrugë të ngjashme, por me një ndryshim strukturor: nuk ka ligj special, vetëm vendime qeverie përmes së cilave ujdia arrihet dhe nënshkruhet administrativisht pa qenë nevoja për të kaluar nër Kuvend, pra pa debat parlamentar, madje edhe pa debat publik.

Ky është ndoshta ndryshimi më shqetësues, jo se modeli është fiks i njëjtë me teatrin, por sepse filtrat e transparencës dhe vendimmarrjes janë tkurrur aq shumë sa çdo gjë vendoset në prapaskenë.

NdĂ«rkohĂ«, zona e ish-GardĂ«s sĂ« RepublikĂ«s, ku premtimi i vitit 2018 i kryebashkiakut Erion Veliaj ishte pĂ«r “park tĂ« gjelbĂ«rt, pa kulla” po kthehet me shpejtĂ«si nĂ« njĂ« park kullash: Grand Park Skyline i X-One, Platinum Tower i Nova Construction dhe Garda Tower i Artech Group-El-Prom.

Në vitin 2020, kur arkitekti belg Xavier De Geyter prezantoi konceptin e tij për Bibliotekën e re Kombëtare, imazhet ishin frymëzuese: një ndërtesë e pastër, moderne, e vendosur pranë Liqenit Artificial, e hapur ndaj qytetit dhe qytetarëve.

Pesë vite e gjysmë më vonë, Biblioteka ekziston ende vetëm si shtojcë e një kontrate 36-faqeshe noteriale, midis dy palësh që kanë interesa shumë të ndryshme.

Nëse qëllimi ka qenë që Shqipëria të ketë një bibliotekë kombëtare të denjë, pyetja e parë dhe e thjeshtë është se pse një projekt i tillë nuk financohet nga buxheti i shtetit? 

Shqipëria shpenzon çdo vit miliarda lekë në konçesione dhe partneritete publike-private të llojeve të ndryshme. Një institucion kulture prej 60-80 milionë eurosh nuk është i pamundur të financohet drejtpërsëdrejt.

Përvoja e Teatrit Kombëtar, i nisur si PPP, dhe i përfunduar në financim direkt me para publike, na ka mësuar se kur vullneti politik ekziston, mënyrat gjenden.

Ndaj pyetja që mbetet është se cili është vullneti real në lidhje me bibliotekën dhe kujt i shërben ai?

Lexoni gjithashtu:

The post Negocim pa garë: Si iu dha projekti i Bibliotekës një kompanie private appeared first on Citizens.al.

Një liqen, dy narrativa, përshkallëzon kriza e mbetjeve në Kukës

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
28 April 2026 at 14:06

Moti i mirë ka hapur zyrtarisht sezonin turistik, dhe Kukësi, një nga portat natyrore drejt veriut dhe Kosovës, duhej të hynte në këtë periudhë me një nga asetet e tij më të rëndësishëm, liqenin. Por në vend të kësaj, sezoni i këtij viti po vijon me një krizë të përsëritur mjedisore.

Sipërfaqe të tëra të liqenit janë mbuluar nga mbetje plastike, në një panoramë që bie ndesh drejtpërdrejt me imazhin turistik që zona përpiqet të ndërtojë. Pikërisht në momentin kur vizitorët shtohen dhe vëmendja ndaj territorit rritet, ndotja bëhet më e dukshme, dhe më e pakontestueshme.

Megjithatë, edhe në këtë situatë, për të njëjtin liqen qarkullojnë dy narrativa që nuk përputhen.

Nga njëra anë, kanalet zyrtare të bashkisë Kukës, pamjet e fundit të publikuara prej saj (datë 24 prill) dhe kryetarit Albert Halilaj paraqesin një situatë të menaxhuar dhe nën kontroll sa i përket mbeturinave në liqenin e Fierzës.

Fotografi me një sipërfaqe ujore relativisht e pastër, ndërhyrje me varkë dhe mbishkrime që sugjerojnë për reagim në kohë. Por, nga ana tjetër, raportimet mediatike dhe publikimet e aktivistëve mjedisorë tregojnë një realitet tjetër.

Situata e ndotjes, ana perĂ«ndimore e qytetit, poshtĂ« “UrĂ«s sĂ« KukĂ«sit/Turizmit”/Bashkia KukĂ«s.

Masa të dendura plastike që mbulojnë sipërfaqe të konsiderueshme të liqenit, veçanërisht në zonat ku derdhen përrenj dhe degë të lumenjve që e furnizojnë liqenin e Fierzës.

Ky kontrast nuk është thjesht estetik, por është thelbi për mënyrën se si duhet kuptuar kriza e mbetjeve në këtë liqen, raportuar vazhdimisht edhe me materiale të zgjeruara nga Citizens.al

Një liqen, dy pamje të papajtueshme

Raportimet e fundit dokumentojnĂ« njĂ« “panoramĂ« tĂ« rĂ«ndĂ« mjedisore nĂ« KukĂ«s”, ku liqeni shfaqet si njĂ« vendgrumbullim ujor i mbetjeve qĂ« vijnĂ« nga rrjedha e sipĂ«rme dy degĂ«ve tĂ« Drinit.

Në pamjet e qarkulluara në media dhe rrjetet sociale, plastika krijon shtresa të vazhdueshme, duke bllokuar sipërfaqen dhe duke ndikuar drejtpërdrejt në ekosistem.

Komunikimi publik i institucioneve duket sikur e shmang kĂ«tĂ« panoramĂ« tĂ« plotĂ«. Ai zgjedh fragmente tĂ« realitetit qĂ« janĂ« mĂ« tĂ« menaxhueshme vizualisht dhe politikisht. NjĂ« strategji komunikimi e njohur kjo nĂ« ShqipĂ«ri ku krizat edhe kur nuk mund tĂ« mohohen dot, kornizohen pĂ«r t’u minimizuar.

Por raportimet e bëra nga aktivisti Arben Trota, kanë përmbysur qartësisht këtë kornizë. Përmes disa videosh të botuara në Facebook ai ka denoncuar për një situatë tejet të rëndë në Gostil, Shtiqën dhe anën e lumit Luma ku një valë e madhe mbetjesh janë grumbulluar në breg.

“S’ështĂ« vetĂ«m Ramhasi [zona qendrore pĂ«rballĂ« liqenit] i ndotur” bĂ«ri thirrjeTrota ndaj BashkisĂ« KukĂ«s.

Ky denoncim u shoqërua së fundmi nga apeli publik i aktivistit mjedisor Lulzim Baumann, i cili operon në liqen përmes nismës së organizatës së tij Recycling Albania, në bashkëpunim edhe me bashkinë, duke përdorur një varkë për grumbullimin e mbetjeve në ujë.

Në një thirrje drejtuar Kryeministrit Edi Rama dhe homologut të tij në Kosovë, Albin Kurti, ai e ka përkufizuar situatën si një emergjencë rajonale.

Situata e ndotjes, ana lindore e qytetit, lugina e Lumit Luma/L.Baumann.

Megjithatë, në një vlerësim më të detajuar që Baumann bëri përmes telefonit për Citizens.al ai bëri një dallim të rëndësishëm: zyrtarisht nuk ka një përshkallëzim dramatik të situatës në të gjithë liqenin, por ndotja është përqendruar dhe intensifikuar në zona specifike, veçanërisht në Përbgreg, në luginën e Lumës.

Sipas tij, kjo është një dinamikë e përsëritur, e lidhur drejtpërdrejt me shtimin e hedhjeve të mbeturinave dhe kushtet natyrore.

Pas reshjeve të mëdha dhe fryrjes së Drini i Bardhë, masa të mëdha mbetjesh transportohen dhe depozitohen në këto zona, duke krijuar grumbullime të dendura.

Edhe pse ndërhyrjet me varkë kanë qenë të vazhdueshme, jo vetëm në pjesën qendrore të liqenit, por edhe në zona të tjera, përfshirë segmentet e Drini i Zi, ai pranoi kufizimet që ka kjo veprimtari mjedisore.

Luhatjet e nivelit të ujit e bëjnë shpesh të pamundur ndërhyrjen aty ku mbetjet i afrohen bregut nga era.

“Edhe sikur 10 varka tĂ« jenĂ« aty, s’kemi çfarĂ« t’u bĂ«jmĂ« pastaj,” theksoi Baumann, duke pĂ«rshkruar njĂ« situatĂ« ku kapacitetet aktuale pĂ«rplasen me pĂ«rmasĂ«n reale tĂ« problemit.

Në thelb, sipas tij, kjo nuk është më një çështje që mund të menaxhohet në nivel lokal. Edhe me përfshirjen e organizatave mjedisore dhe bashkisë, kapacitetet mbeten të pamjaftueshme përballë një fenomeni që ushqehet nga i gjithë pellgu i Drinit.

Problemi duket se qëndron te mungesa e një mekanizmi të koordinuar në nivel qeveritar dhe ndërkufitar, kryesisht me Kosovën.

Sepse, siç nënvizon Baumann, një bashki, apo një komunë në anën tjetër të kufirit, nuk mundet ta përballojë një krizë që prodhohet nga një sistem i tërë.

“Ne pastrojmĂ«, ndĂ«rsa mbetje tĂ« reja vazhdojnĂ« tĂ« vijnĂ«,” mbetet pĂ«rkufizimi mĂ« i thjeshtĂ« dhe mĂ« i saktĂ« i njĂ« cikli qĂ«, pa ndĂ«rhyrje strukturore, vazhdon tĂ« pĂ«rsĂ«ritet.

Sipas tij, rreth 20 tonë mbetje në vit janë larguar nga liqeni përmes ndërhyrjeve të organizuara. Por kjo është vetëm një përpjekje për të menaxhuar pasojën, jo për të ndalur burimin.

Kërkesat janë të qarta, ndërhyrje e përbashkët Shqipëri-Kosovë, ndalim i hedhjeve dhe rrjedhjes së mbetjeve në lumenjtë e Drinit të Bardhë dhe po kështu të Drinit të Zi dhe zbatim real i ligjit për mjedisin.

PĂ«r aktivisten e mjedisit, Besjana Guri, e cila drejton qendrĂ«n “Lumi”, problemi nuk Ă«shtĂ« i momentit, por problem strukturor.

“Kjo nuk Ă«shtĂ« rastĂ«si, por njĂ« dĂ«shtim sistematik,” thotĂ« ajo teksa e zgjeron hartĂ«n e krizĂ«s pĂ«rtej KukĂ«sit, duke pĂ«rfshirĂ« deltĂ«n e lumenjve kryesorĂ« nĂ« ShqipĂ«ri: IshĂ«m, Drin, VjosĂ«, e Seman.

Sipas saj fenomeni pĂ«rsĂ«ritet me tĂ« njĂ«jtĂ«n logjikĂ«, mbetje qĂ« i merr rrjedha, grumbullohen dhe zhvendosen, pa u ndalur kurrĂ« nĂ« burim. NĂ« kĂ«tĂ« kuptim, liqeni i FierzĂ«s dhe vetĂ« kaskada e Drinit – qĂ« vijon nĂ« Koman, Vaun e DejĂ«s e pĂ«rtej – nuk janĂ« pĂ«rjashtime, por vetĂ«m pika ku problemi bĂ«het i dukshĂ«m.

Kriza që po përjeton Kukësi me liqenin buzë tij, është paralajmëruar vazhdimisht. Në disa raportime ndërkufitare, Citizens.al ka treguar sesi Drini i Bardhë dhe degët e tij funksionojnë si një sistem transporti për mbetjet në rajon.

Mbetjet e hedhura nĂ« KosovĂ« dhe ShqipĂ«ri pĂ«rfundojnĂ« nĂ« tĂ« njĂ«jtin “vendgrumbullim” liqenin e FierzĂ«s. Mungesa e koordinimit mes shteteve e bĂ«n tĂ« pamundur ndĂ«rhyrjen efektive.

Projektet pilote dhe aksionet sporadike nuk kanë arritur të krijojnë një mekanizëm të qëndrueshëm parandalimi.

NĂ« kĂ«tĂ« kontekst, çdo “foto e pastĂ«r” nga liqeni Ă«shtĂ«, nĂ« rastin mĂ« tĂ« mirĂ«, njĂ« moment i izoluar nĂ« njĂ« cikĂ«l tĂ« pandĂ«rprerĂ« ndotjeje. NĂ« rastin mĂ« tĂ« keq, propagandĂ« e qartĂ« qĂ« pĂ«rpiqet tĂ« manipulojĂ« realitetin.

Në këtë cikël, narrativa zyrtare rrezikon të bëhet pjesë e problemit, duke e paraqitur krizën si të menaxhueshme, në një kohë kur ajo dukshëm është jashtë kontrollit.

*Artikulli u përditësua me një koment të shtuar nga L.Baumann.

Lexoni gjithashtu:

The post Një liqen, dy narrativa, përshkallëzon kriza e mbetjeve në Kukës appeared first on Citizens.al.

Turizëm me tuba, hidrocentralet kërcënojnë lumin e Cemit

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
24 April 2026 at 18:12

Lumi i Cemit, një prej lumenjve më të çmuar të Alpeve, uji i të cilit ka ushqyer jetën dhe shpresën e banorëve për zhvillimin e turizmit, rrezikon të devijohet dhe të futet në tuba nga disa projekte hidrocentralesh.

Aktualisht, tre projekte janë konkretizuar përgjatë viteve 2017-2022. Një i katërt është kundërshtuar nga banorët, ndërsa në tavolinë po diskutohen edhe gjashtë të tjerë. Përballë këtij presioni, komuniteti lokal vuan mungesën e energjisë elektrike, rrugë të pakalueshme dhe një zhvillim që duket se po e shpërfill.

Dy realitete përgjatë të njëjtit lumë

Temperaturat nĂ« luginĂ«n e Cemit ishin rritur qĂ« mesin e muajit prill dhe grupet e para tĂ« turistĂ«ve kishin nisur tĂ« kĂ«rkonin freskinĂ« e maleve. Por nĂ« TamarĂ« dhe pĂ«rtej – rreth 170 kilometra nĂ« veri tĂ« TiranĂ«s – banorĂ«t tregojnĂ« se energjia elektrike ndĂ«rpritet shpesh, madje edhe nĂ« mes tĂ« sezonit.

Ndërprerjet ndodhin pa paralajmërim, në disa raste për orë të tëra. Një zonë që prej vitesh promovohet si destinacion me veçanësi turistike nuk ka ende furnizim të rregullt me energji elektrike. Zgjidhja mbetet gjeneratori.

Megjithatë, optimizmi i banorëve vijon të jetë njësoj. Në restorantin ku bujtëm në qendër të Tamarës, tavolina ishte plot, megjithëse, sipas një prej vajzave që shërbenin, shumica e produkteve ishin konsumuar gjatë fundjavës së Pashkëve.

Por rreth 10 kilometra më tutje, në drejtim të Vuklit dhe Nikçit, atmosfera ndryshonte krejtësisht. Kjo zonë me një peizazh fantastik, ndahet vetëm nga një mal prej luginës së Thethit, njohur ndërkombëtarisht, bashkë me Valbonën si dy nga pikat kryesore të turizmit në Alpe.

Asfalti përfundonte menjëherë pas kthesës së parë. Gurë, gropa, rrëshqitje masive dhe asnjë makinë në horizont. Në disa segmente, kalimi bëhej i pamundur për veturat. Gurë të mëdhenj, çakull dhe ndërhyrje të papërfunduara e kthenin udhëtimin në një sprovë të rrezikshme.

NjĂ« projekt prej 1.5 milionĂ« eurosh, i nisur nĂ« maj 2024 dhe i marrĂ« pĂ«rsipĂ«r nga kompania “VĂ«llezĂ«rit Hysa”, dukej i braktisur. Ai parashikohej tĂ« pĂ«rfundonte nĂ« nĂ«ntor 2024, por sot, rreth dy vite nga ajo periudhĂ«, kantieri nuk ka mĂ« asnjĂ« gjurmĂ« aktiviteti.

Lumi i Cemit, Selcë/A. Guri.

Mes këtyre dy realiteteve, errësirës në një zonë me hidrocentrale dhe izolimit në një zonë që pret zhvillim, rrjedhin pikërisht dy degët e Lumit të Cemit.

Dy “rrjedha” konfliktesh

Cemi buron në lartësitë alpine të Kelmendit në Malësi të Madhe dhe bashkohet në Tamarë, aty ku Cemi i Vuklit dhe ai i Selcës formojnë një rrjedhë të vetme që vazhdon drejt Malit të Zi.

Për dekada, izolimi i zonës e ka mbrojtur lumin nga ndërhyrjet e mëdha urbane dhe industriale. Por pas vitit 2017, kjo paprekshmëri është vënë seriozisht në diskutim.

VetĂ«m 1.5 kilometra larg TamarĂ«s, nĂ« drejtim tĂ« SelcĂ«s nĂ« veri, lumi zhdukej nga syri pĂ«r shkak tĂ« hidrocentralit “HEC Murasi”. Rreth 6 kilometra mĂ« tutje, “HEC DobrinjĂ«â€ dhe “HEC Selca” e devijonin njĂ« pjesĂ« tĂ« rrjedhĂ«s nĂ« tuba.

Besjana Guri, drejtuese e qendrĂ«s LUMI dhe fituese e çmimit mjedisor “Goldman” pĂ«r fushatĂ«n e mbrojtjes sĂ« VjosĂ«s, tregoi se 5 kilometra pĂ«rtej, mes fshatrave Mreg dhe Ostriç, banorĂ«t kanĂ« qenĂ« kundĂ«r “HEC Vriela,” por nuk pĂ«rjashtohet mundĂ«sia pĂ«r ta zhvilluar edhe kĂ«tĂ« projekt.

NĂ« letĂ«r, kĂ«to katĂ«r hidrocentrale kanĂ« njĂ« kapacitet tĂ« vogĂ«l, rreth 7-8 MW. MegjithatĂ«, ato lidhen me njĂ« rrjet mĂ« tĂ« gjerĂ« interesash, pasi sipĂ«rmarrĂ«sit e tyre, janĂ« tĂ« pĂ«rfshirĂ« nĂ« ortakĂ«ri me ndĂ«rmarrje tĂ« tjera energjetike si “United Energji” dhe “Miculi Energji”.

Ndërkohë, në degën e Vuklit në jug të Kelmendit, projektet mund të ndalen ende.

Tre hidrocentrale tĂ« tjera, pjesĂ« e kompleksit “Ura e TamarĂ«s”, janĂ« propozuar nga kompania “Tamara Hydro Energy” – pjesĂ« e grupit “Albavia,” e njohur si kontraktore e madhe e veprave publike nĂ« infrastrukturĂ« – mes KozhinjĂ«s dhe Vuklit. Projekti parashikon njĂ« kapacitet prodhues prej rreth 19 MW dhe devijimin e rreth 14.4 mÂł ujĂ« nĂ« sekondĂ«, duke lĂ«nĂ« mĂ« pak se 2 mÂł ujĂ« si rrjedhĂ« ekologjike.

Në praktikë, sipas aktivistes mjedisore Besjana Guri, kjo do të thotë se segmente të tëra të lumit do të mbeten thuajse të thata gjatë periudhave pa reshje.

Sipas saj projekti Ă«shtĂ« problematik pasi zona e Vuklit Ă«shtĂ« pjesĂ« edhe e Parkut KombĂ«tar tĂ« Alpeve. NdĂ«rsa sĂ« fundmi kompania “Tamara Hydro Energy” ka marrĂ« lejen mjedisore dhe duket se Ă«shte e vendosur pĂ«r ta zhvilluar kĂ«tĂ« projekt.

Lumi i Cemit, diga Dobrinjë/A. Guri.

Procesi i konsultimit publik ngre gjithashtu pikĂ«pyetje. NjĂ« dĂ«gjesĂ« e zhvilluar vitin e kaluar nga “Tamara Hydro Energy,” kishte vetĂ«m 8 pjesĂ«marrĂ«s. Por pĂ«r banorĂ«t, kjo nuk Ă«shtĂ« njĂ« çështje abstrakte.

“Uji dhe mali janĂ« gjithçka kĂ«tu,” na tha njĂ« banor i Vuklit, i cili na priti nĂ« shtĂ«pinĂ« e tij qĂ« e kishte kthyer nĂ« lokal dhe bujtinĂ«. “Lumi dhe kjo klimĂ« na mbajnĂ« gjallĂ« tokĂ«n, bagĂ«tinĂ« e tanimĂ« edhe turistĂ«t.”

Sipas tij, problem kryesor për banorët mbeten rruga, mungesa e shërbimeve komunale për heqjen e mbeturinave dhe energjia elektrike.

“Nga rruga e keqe, s’vjen njeri t’i marrĂ« mbeturinat, njĂ« pjesĂ« e tĂ« cilave pĂ«rfundojnĂ« nĂ« lumĂ«,” tha ai.

“S’duam gjĂ« tjetĂ«r, tĂ« gjitha i bĂ«jmĂ« vetĂ«, siç i kemi bĂ«rĂ« ndĂ«r shekuj denbabaden,” theksoi mĂ« pas duke kujtuar me krenari periudhat e shkuara tĂ« zonĂ«s sĂ« Kelmendit dhe lidhjet e forta tĂ« komunitetit.

Projektet e tjera si “HEC BrojĂ«â€; “HEC Grabom” dhe “HEC Peshtan” mbeten nĂ« letĂ«r. Ato kanĂ« lĂ«nĂ« pas njĂ« seri lĂ«vizjesh ortakĂ«rie tĂ« kompanisĂ« “Seman Sunpower,” e cila deri nĂ« vitin 2017 njihej si “Hydro Valbona” dhe interesohej pĂ«r zhvillim hidrocentralesh edhe nĂ« ValbonĂ«.

Dy drejtime ekonomike

Në një zonë ku operojnë hidrocentrale dhe planifikohen të ndërtohen edhe të tjerë, paradoksi më i madh mbetet ndërprerja e energjisë elektrike.

Zyrtarisht, problemi lidhet me rrjetin e amortizuar. Por për banorët, realiteti është konkret, pamundësi shërbimi, biznese që mbyllen dhe turistë që largohen.

Sipas aktivistes së mjedisit, Besjana Guri, kjo ka krijuar një perceptim të rrezikshëm, sipas së cilit furnizimi i rregullt me energji për këto zona mund të sigurohet vetëm përmes ndërtimit të hidrocentraleve të reja.

Nuk ka të dhëna të drejtpërdrejta për një politikë të tillë, por balanca e investimeve, më shumë në prodhim sesa në shpërndarje, ngre dyshime mbi prioritetet.

Në terma ekonomikë, diferenca është e qartë, përmirësimi i rrjetit nuk gjeneron të ardhura direkte për operatorët privatë në të njëjtën mënyrë sa prodhimi i energjisë.

I njëjti model shfaqet edhe në infrastrukturë. Rruga prej 10 kilometrash, Tamarë-Vukël mbetet e papërfunduar, duke zhgënjyer banorët, disa prej të cilëve janë kthyer edhe nga emigrimi për të investuar në turizëm pas premtimeve se zona do kishte të njëjtin bum zhvillimi si Thethi.

Pas pandemisë, Kelmendi ka njohur vërtetë një rritje të konsiderueshme duke u shndërruar në një destinacion në rritje. Shtëpi pritëse, guida lokale dhe biznese të vogla janë shtuar. Uji i pastër i Cemit, shpellat, kanionet dhe ujëvarat janë kthyer në aset turistik. Por kjo ekonomi mbetet e brishtë.

Për një zonë që mbështetet kryesisht në bujqësi, blegtori dhe së fundmi në turizëm, një bum edhe hidrocentralesh rrezikon të dëmtojë atë.

Cemi është gjithashtu edhe një arterie ekologjike. Dhjetëra specie shpendësh dhe peshqish janë identifikuar përgjatë tij, përfshirë troftën e mermertë.

Malësia e Kelmendit nga Vukli/A. Guri.

Në këtë pikë, sipas aktivistes mjedisore Besjana Guri, ndërhyrjet nuk prekin vetëm rrjedhën e ujit, por gjithë zinxhirin ekologjik. Ajo paralajmëroi se devijimi i ujit, sidomos në tuba nëntokësorë, fragmenton habitatet dhe ul kapacitetin e vetë-rigjenerimit të ekosistemit.

Por, Cemi vazhdon edhe drejt Malit të Zi, ku kanioni i tij është shpallur monument natyror. Kjo e ka bërë çështjen e hidrocentraleve një çështje ndërkufitare, ku gjatë viteve 2018-2019 ka pasur dhe protesta.

Si Mali Zi, edhe Shqipëria është pjesë e Konventës së Espoo-s, që kërkon vlerësim të ndikimit ndërkufitar. Megjithatë, për rastin e këtyre 10 hidrocentraleve mungon ende një analizë e plotë dhe e koordinuar.

Në thelb, rreziku në lumin e Cemit nuk është thjesht mes interesave për energji dhe atyre që duan ta mbrojnë natyrën, por për modelin e zhvillimit. Zhvillimi i përqendruar te interesat e kompanive të hidrocentraleve është afatshkurtër, krahasuar te zhvillimi i përqendruar te një shpërndarje të gjerë te komuniteti përreth.

Por, nëse lumi do të vazhdojë të devijohet, humbja nuk do të jetë vetëm ekologjike, ajo do të prekë drejtpërdrejt ekonominë lokale të Kelmendit, që sapo ka nisur të marrë frymë përmes turizmit.

Lexoni gjithashtu:

The post Turizëm me tuba, hidrocentralet kërcënojnë lumin e Cemit appeared first on Citizens.al.

Zjarret përsëriten në landfille, Bushati i bashkohet Vlorës dhe Elbasanit

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
21 April 2026 at 13:27

Zjarri që përfshiu vendgrumbullimin e mbetjeve të Bushatit në Vaun e Dejës duket se është vënë nën kontroll. Ndërhyrja e forcave zjarrfikëse dhe reshjet lokale të regjistruara gjatë paradites së sotme duket se kanë qetësuar situatën shqetësuese që u regjistrua fillimisht mesditën e së dielës. Por dinamika që ajo ka lënë pas tregon qartë se menaxhimi i mbetjeve vijon të jetë problem edhe për bashkitë e veriut.

Në operacionin për mbulimin e vatrave u angazhuan struktura nga disa bashki, përfshirë Shkodrën, Lezhën, Kamzën dhe Tiranën. Megjithëse nën kontroll, situata mbetet problematike.

Përhapja e flakëve qe favorizuar nga era e fortë, teksa nënkryetari i Bashkisë Vau i Dejës, Elvis Preçi, në disa dalje për mediat këmbënguli se banesat përreth nuk rrezikoheshin dhe se nga verifikimet e bëra nga kamerat e sigurisë nuk dyshohej për zjarr-vënie të qëllimshme.

Por pavarësisht dyshimeve fillestare për shkaqe aksidentale, ekspertë të mjedisit dhe urbanistikës si Imeldi Sokoli, janë shprehur hapur se ngjarja kërkon hetim të thelluar pasi landfilli në fjalë operon me kapacitete të kufizuara dhe ndodhet pranë pikës kritike të mbushjes, çka rrit rrezikun për incidente të tilla.

“Praktikat e mira tĂ« djegies sĂ« venddepozitimeve tĂ« mbetjeve erdhĂ«n edhe nĂ« ShkodĂ«r, Bushati Ă«shtĂ« drejt mbushjes si venddepozitim, nĂ« njĂ« moment lind nevoja pĂ«r t’i rĂ«nĂ« shkurt [me djegie] dhe pĂ«r tĂ« ulur sasinĂ« e mbetjeve nĂ« tĂ«,” ironizoi nĂ« Facebook Sokoli.

Në Bushat nuk depozitohen mbetje të rrezikshme si ato spitalore apo të ndërtimit, por ndotja e shkaktuar nga djegia e ditëve të fundit ka pasur ndikim të lartë në mjedis, pas tymit të madh që shoqëroi për rreth tre ditë zonat përreth.

Ky episod rikthen në qendër të vëmendjes jo vetëm menaxhimin e landfillit të Bushatit, por edhe mënyrën se si funksionon i gjithë sistemi i mbetjeve në Shqipëri.

Në letër, ky landfill u ndërtua për të zëvendësuar vend-depozitimet e vjetra dhe për të ofruar një standard më të avancuar menaxhimi. Atje depozitohen edhe mbetjet e Bashkisë Shkodër, e cila ka pasur vështirësi për të mbyllur plagët e vjetra të depozitimeve të paligjshme, përfshirë fushën e mbetjeve pranë lumit Kir.

Në një korrespoendencë të mëparshme për Citizens.al kjo bashki ka konfirmuar se zona e ish-landfillit pranë Kirit është jashtë funksionit prej rreth 15 vitesh, por rehabilitimi i saj mbetet ende i parealizuar për shkak të kostove të larta.

Ky tranzicion drejt Bushatit, në letër, duhej të shënonte kalimin drejt një menaxhimi më modern të mbetjeve dhe rehabilitim të zonave të vjetra. Por në praktikë, ai duket se thjesht ka zhvendosur problemin, duke mos e zgjidhur atë.

Zjarri nĂ« Bushat pason njĂ« seri episodesh tĂ« ngjashme nĂ« vend. Zjarret nĂ« landfillin e Elbasanit dhe ato nĂ« VlorĂ« vitin e shkuar ekspozuan tĂ« njĂ«jtat dobĂ«si ku sistemi i menaxhimit tĂ« mbetjeve mbĂ«shtetet thuajse tĂ«rĂ«sisht te depozitimi. Trajtimi dhe riciklimi mbetet thuajse minimal, ndĂ«rsa kapacitetet pĂ«r pĂ«rpunim apo incenerim janĂ« tĂ« kufizuara ose jo funksionale – siç u provua nga hetimet pĂ«r inceneratorĂ«t e Elbasanit, Fierit dhe TiranĂ«s.

Zgjidhja që u pa e arsyeshme vjet në Elbasan ishte thjesht zgjerimi i landfillit me një hapësirë tjetër toke. Ngjashëm kjo zgjidhje është parë vitet e fundit edhe në Tiranë, për landfillin e Sharrës, pavarësisht se prej vitesh ka pasur debate në lidhje me politikën e zgjedhur të incenerimit të mbetjeve, e cila pas hetimeve nga SPAK rezultoi në skemë mashtrimi, pasi mbetjet vetëm depozitoheshin. Në parim, incenerimi do të duhej ta lehtësonte nevojën për zgjerim dhe hapësira të reja landfilli.

Në këtë kontekst, në një editorial për Citizens.al gazetari i pavarur i mjedisit Artan Rama ka argumentuar se sistemi i menaxhimit të mbetjeve në Shqipëri ka dështuar dhe kërkon një rikonceptim të plotë. Sipas tij, problemet nuk lidhen vetëm me kapacitetet teknike, por me mungesën e një politike të qëndrueshme dhe me ndikimin e interesave që kanë orientuar zhvillimin e sektorit.

Ndërkohë, përpjekjet ligjore për të reformuar këtë fushë nuk kanë prodhuar ndryshime të dukshme në praktikë. Projektligjet e miratuara apo në proces janë shoqëruar me kritika për mungesë transparence dhe rrezik për favorizim të interesave private, ndërsa mekanizmat e monitorimit mbeten të dobët.

NĂ« kĂ«tĂ« sfond, fakti qĂ« zjarri nĂ« Bushat u vu nĂ«n kontroll nuk e zbeh domethĂ«nien e tij. PĂ«rkundrazi, ai e bĂ«n mĂ« tĂ« qartĂ« natyrĂ«n ciklike tĂ« krizĂ«s. NjĂ« sistem qĂ« arrin kufijtĂ« e tij, prodhon incidente dhe mĂ« pas “pĂ«rgjumet” a thua u rikthye nĂ« funksion, por pa adresuar shkaqet themelore.

Por për sa kohë nuk ka reflektime për ndryshime rrënjësore politikash në lidhje me menaxhimin e mbetjeve, episodet e zjarreve si në Bushat, apo dhe Elbasan, Vlorë e gjetkë, duket se do të vijojnë të ndodhin.

Lexoni gjithashtu:

The post Zjarret përsëriten në landfille, Bushati i bashkohet Vlorës dhe Elbasanit appeared first on Citizens.al.

“Ligj me porosi” edhe pĂ«r Jared Kushner?

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
8 April 2026 at 12:33

Rasti i projektit të Jared Kushner për ishullin e Sazanit po konsolidohet gjithmonë e më shumë si precedent i qartë për mënyrën sesi qeveria rishkruan ligjet dhe procedurat në shërbim të një investitori privat.

Deklaratat e fundit të deputetes socialiste të Vlorës, Zamira Sinaj, në Komisionin Parlamentar për Turizmin e bëjnë këtë realitet të pamohueshëm.

Ajo pranoi hapur se ndryshimet ligjore tĂ« propozuara prej saj, mĂ« 6 shkurt, nĂ« ligjin pĂ«r portet turistike ishin nĂ« fakt njĂ« lloj “ligji me porosi” qĂ« favorizojnĂ« investimin e Kushnerit. Sipas saj, nĂ«se ky ligj nuk ndryshohej ashtu siç e kishte propozuar, dhĂ«ndri i Presidentit amerikan Donald Trump do tĂ« tĂ«rhiqej nga Sazani.

NĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«n kohĂ«, Sinaj tha se qeveria po shqyrton shtyrjen pĂ«r herĂ« tĂ« shtatĂ« tĂ« ligjit pĂ«r investimet strategjike – njĂ« instrument qĂ« nĂ« vitin 2015 u tha se do tĂ« ishte i pĂ«rkohshĂ«m, por qĂ« dhjetĂ« vite mĂ« pas po rezulton tĂ« jetĂ« njĂ« mekanizĂ«m i pĂ«rhershĂ«m favorizimi.

Këto dy zhvillime, dhe fakti i bërë më herët publik nga Citizens.al se negociatat për Sazanin duhej të ishin përmbyllur më 13 nëntor 2025 dhe kanë vijuar përtej çdo afati formal, pa transparencë dhe pa konkurrencë, tregojnë për një politikë favorizuese për Jared Kushner, por edhe betonizuesit e tjerë të mëdhenj të bregdetit.

Nga mungesa e garës te eliminimi i saj me ligj

Që pasi Kushner e prezantoi publikisht projektin pranverën e vitit 2024, propozimi i tij është karakterizuar nga mungesa e transparencës dhe konkurrencës. Për ishullin nuk u hap asnjë thirrje ndërkombëtare dhe nuk pati asnjë garë alternative.

Por zhvillimi i fundit shënon përthellim të mëtejshëm.

Propozimi i Sinajt – ish-dekane e Fakultetit tĂ« EkonomisĂ« nĂ« Universitetin Ismail Qemali, VlorĂ« – synon qĂ«, nĂ« rastet kur njĂ« investim ka status “strategjik”, portet turistike qĂ« janĂ« pjesĂ« e tij tĂ« mos kalojnĂ« mĂ« nĂ« procedura konkurruese, apo koncesioni, por tĂ« ndĂ«rtohen dhe operohen drejtpĂ«rdrejt nga investitori.

Pra investitori strategjik të marrë automatikisht të drejtën dhe pronësinë e porteve dhe madje kushtet e kontratave për to të mos përcaktohen më me ligj, por me vendime qeverie (VKM).

Në thelb, kemi një zhvendosje nga mungesa e konkurrencës në praktikë te eliminimi i konkurrencës me ligj.

Relacioni shpjegues i projektligjit të Sinajt e bën të qartë natyrën e këtij ndryshimi.

Së pari, ajo pranon se ky propozim nuk synon përafrim me legjislacionin e Bashkimit Evropian. Me këtë nënkuptohet se synon shmangien e standardeve dhe procedurave ligjore që garantojnë konkurrencën dhe menaxhimin transparent të aseteve publike.

Së dyti, ish-dekania e Fakultetit të Ekonomisë në Universitetin e Vlorës thotë në relacion se ndryshimet e propozuara nuk sjellin asnjë të ardhur shtesë për buxhetin e shtetit.

Nga procedurat sesi e parashikon ligji aktual, dhënia e porteve përfshin tarifa, koncesione ose ndarje fitimi me formula ortakërie, dhënie me qira apo përdorim të përkohshëm. Këtu, këto mekanizma zhduken dhe praktikisht portet falen.

SĂ« treti, vetĂ« relacioni e pranon qĂ« synimi Ă«shtĂ« krijimi i njĂ« “trajtimi tĂ« veçantĂ«â€ pĂ«r investitorin. Pra, kemi njĂ« model ku hiqet konkurrenca, hiqet pĂ«rfitimi pĂ«r shtetin dhe legjitimohet privatizimi me trajtim preferencial.

Në praktikë, këto ndryshime i japin investitorëve jo vetëm tokën dhe plazhin, por tashmë edhe detin.

Ku mendohet se përfiton Kushner?

PĂ«rmes ndryshimit tĂ« kĂ«rkuar “privatĂ«t strategjik” marrin automatikisht edhe detin. NĂ« rastin e propozimit tĂ« Kushnerit, ai do tĂ« pĂ«rfitojĂ« portin e vetĂ«m qĂ« ka Sazani, atĂ« nĂ« Gjirin e ShĂ«nkollĂ«s, i cili ka mbajtur rĂ«ndĂ«si ushtarake.

Pamje nga porti ushtarak në Gjirin e Shënkollës, Sazan/Citizens.al

NĂ«se projekti do tĂ« shtrihet edhe nĂ« ZvĂ«rnec, sipas ideve tĂ« bĂ«ra publike mĂ« herĂ«t (edhe pse zyrtarisht nuk ka asnjĂ« aplikim dhe status pĂ«r tĂ«) ndryshimet ligjore tĂ« propozuara do t’i mundĂ«sonin Kushnerit ndĂ«rtimin e njĂ« porti tĂ« dytĂ«, duke krijuar njĂ« linjĂ« kontrolli mbi aksesin detar nĂ« veri tĂ« Gjirit tĂ« VlorĂ«s.

Kjo përkthehet në kontroll mbi infrastrukturën turistike portuale, aksesin në vijën bregdetare dhe në praktikë, privatizim të hapësirës detare.

Kjo është një praktikë e qartë e kapjes së procedurave. Nuk bëhet më fjalë për interpretime të favorshme të ligjeve ekzistues, por për rishkrime të shoqëruara me zgjatjen e ligjit për investimet strategjike.

Ky ligj u prezantua si instrument i pĂ«rkohshĂ«m nĂ« vitin 2015. Por nĂ« praktikĂ«, gjatĂ« kĂ«saj dekade ai Ă«shtĂ« pĂ«rdorur pĂ«r tĂ« krijuar njĂ« regjim tĂ« qĂ«ndrueshĂ«m “investitorĂ«sh tĂ« pĂ«rzgjedhur” kryesisht nga afĂ«rsia me qeverinĂ«.

Rasti i Sazanit nuk është i izoluar, por tregon edhe një herë marrëdhëniet selektive të shtetit shqiptar me investitorët, me procedura që anashkalohen, ligje që tjetërsohen dhe asete që privatizohen pa garë, transparencë dhe konsensus publik.

Lexoni gjithashtu:

The post “Ligj me porosi” edhe pĂ«r Jared Kushner? appeared first on Citizens.al.

Lift Tower, s’ngjit sĂ«rish: A po “digjen” me kast thirrjet e KorporatĂ«s?

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
30 March 2026 at 12:44

Pas pesĂ« thirrjeve radhazi dhe uljes me 5% tĂ« pjesĂ«s sĂ« kĂ«rkuar nga shteti, projekti “Lift Tower” Ă«shtĂ« tĂ«rhequr sĂ«rish pa oferta reale. Godina qĂ« parashikohet tĂ« zhvillohet nga privati kundrejt ndĂ«rtimit edhe tĂ« mjediseve tĂ« reja tĂ« KadastrĂ«s dhe AgjencisĂ« sĂ« ShpronĂ«simeve.

NjĂ« dĂ«shtim i pĂ«rsĂ«ritur ky qĂ« nuk mund tĂ« lexohet mĂ« si rastĂ«si apo si “mungesĂ« interesi”, por si simptomĂ« e njĂ« qasjeje mĂ« tĂ« thellĂ« tĂ« sektorit tĂ« ndĂ«rtimit nĂ« marrĂ«dhĂ«nie me qeverinĂ«.

Në heshtje, pa një komunikim publik me shpjegime shteruese, Korporata e Investimeve Shqiptare ka anuluar procedurën e pestë. Ky anulim vjen pasi edhe pas shtyrjes së afateve nuk u paraqit asnjë ofertë.

Në vitin 2025 pati sinjale interesi. Kompani si DK Construction, në bashkëpunim me One Corp dhe Edil AL IT, hynë në fazën paraprake, por procesi u ndërpre pasi nuk u konkretizua asnjë ofertë.

Gati dy vite nga thirrja e parĂ«, nĂ«ntor 2024, projekti “Lift Tower” dhe ai pĂ«r KadastrĂ«n dhe AgjencinĂ« e ShpronĂ«simeve mbeten nĂ« vendnumĂ«ro.

Kulla 39-katëshe me 7 kate parkimi nëntokë nuk ka gjetur zhvillues dhe ngërçi nuk duket se nuk qëndron realisht te mungesa e ofertave se sa te modeli dhe qasja që po shfaq tregu.

Problemi i kullĂ«s, modelit apo njĂ« “loje” nĂ« grup e sektorit?

Në shumicën e thirrjeve që Korporata ka ofruar ndërtim kullash në Tiranë, ka pasur oferta konkrete, përveç rastit të Lift Tower.

Citizens.al/Projekti i Civic Land Center ku do të vendosen zyrat e Kadastrës.

NĂ« pĂ«rpjekjen e fundit, pĂ«r ta bĂ«rĂ« projektin “tĂ«rheqĂ«s,” Korporata uli pjesĂ«n qĂ« do t’i takonte shtetit pas pĂ«rfundimit tĂ« ndĂ«rtimit, nga 45% nĂ« 40% tĂ« sipĂ«rfaqes sĂ« objektit. NjĂ« sinjal i qartĂ« ky i njĂ« dorĂ«zimi, apo lĂ«shimi, tĂ« KorporatĂ«s ndaj kĂ«rkesave tĂ« tregut.

Në logjikën e ndjekur, kjo duhet të kishte prodhuar një reagim, por në praktikë, nuk solli asgjë.

NĂ« kĂ«tĂ« paradoks, ose projekti Ă«shtĂ« i paqĂ«ndrueshĂ«m ekonomikisht, ose tregu po refuzon tĂ« hyjĂ« nĂ« kĂ«to kushte – me vetĂ«dije.

NĂ« tĂ« dy rastet, problemi nuk duket teknik, por strukturor, pasi nĂ«se rastit tĂ« thirrjeve pĂ«r “Lift Tower,” i fusim edhe thirrjet e anuluara pĂ«r stadiumet nĂ« Korçë, VlorĂ« dhe DurrĂ«s lind njĂ« dyshim mĂ« i fortĂ«: a po i bojkoton me kast sektori i ndĂ«rtimit kĂ«to gara?

NjĂ« lexim i mundshĂ«m i kĂ«saj situate Ă«shtĂ« se zhvilluesit privatĂ« po ndjekin njĂ« strategji tĂ« heshtur presioni duke mos paraqitur oferta, me pritshmĂ«rinĂ« se Korporata do tĂ« vijojĂ« t’i ulĂ« gradualisht kĂ«rkesat pĂ«r pjesĂ«t qĂ« do tĂ« marrĂ« si hapĂ«sira publike nga projektet.

Nëse kjo hipotezë qëndron, atëherë kemi të bëjmë me një deformim serioz të mekanizmit të partneritetit publik-privat aq shumë të mbrojtur nga qeveria si zgjidhja e duhur për të zhvilluar këto prona.

Në vend që shteti të negociojë nga pozita rregullatore, ai po shtyhet drejt një loje të kontrolluar nga sektori për të bërë koncesione gjithnjë e më të mëdha.

Në rastin e stadiumeve, për ndërtimin e projektit të stadiumit të Korçës, kërkesa e Korporatës ka zbritur në 38%, dhe sërish nuk ka pasur oferta.

Korporata e Investimeve Shqiptare u konceptua si njĂ« instrument pĂ«r tĂ« aktivizuar asetet publike dhe pĂ«r tĂ« krijuar partneritete strategjike me sektorin privat. Por rasti i “Lift Tower” dhe thirrjeve tĂ« tjera tĂ« dĂ«shtuara sugjeron tĂ« kundĂ«rtĂ«n, Korporata nuk ka njĂ« “Plan B”.

Projektet duket se nuk janĂ« tĂ« kalibruara me realitetin e tregut, struktura e riskut mbetet e paqartĂ«, procesi i ofertimit nuk po prodhon konkurrencĂ« reale dhe publiku duket se nuk ka garanci pĂ«r sipĂ«rfaqet qĂ« do tĂ« marrĂ« nĂ« kĂ«mbim, tĂ« cilat duket se po kthehen plaçka e radhĂ«s pĂ«r t’iu falur privatĂ«ve.

Në vend që të funksionojë si ndërmjetës efektiv, Korporata po shfaqet si një aktor që ndjek tregun, dhe jo e kundërta, që ta orientojë atë.

Nëse projekti rikthehet për herë të gjashtë (apo të shtatë), pyetja nuk do të jetë më nëse do të ketë oferta, por sa do të jetë ulur pjesa që kërkon shteti.

Dhe ky do tĂ« jetĂ« thelbi i problemit, i cili zor se do tĂ« fshihet mĂ«. Sepse nĂ« kĂ«tĂ« pikĂ«, “Lift Tower” nuk Ă«shtĂ« mĂ« thjesht njĂ« kullĂ« qĂ« nuk ndĂ«rtohet, por njĂ« tregues i mĂ«nyrĂ«s sesi qeveria po negocion pronat publike.

Lexoni gjithashtu:

The post Lift Tower, s’ngjit sĂ«rish: A po “digjen” me kast thirrjet e KorporatĂ«s? appeared first on Citizens.al.

“Parku i Besimit” mbetet letĂ«r: AsnjĂ« aplikim nĂ« Institutin e TrashĂ«gimisĂ«

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
23 March 2026 at 15:01

Dokumente tĂ« siguruara nga Citizens.al tregojnĂ« se projekti i “Parkut tĂ« Besimit” nĂ« PetrelĂ«, i prezantuar publikisht si njĂ« hapĂ«sirĂ« publike qĂ« do tĂ« mishĂ«rojĂ« harmoninĂ« fetare nĂ« ShqipĂ«ri, lidhet drejtpĂ«rdrejt me njĂ« territor qĂ« pĂ«rfshin njĂ« monument kulture tĂ« kategorisĂ« sĂ« parĂ«: muret e qytetit antik tĂ« Persqopit.

Projekti u shpall fitues në tetor 2025 nga konkursi i çuar përpara prej Bashkisë Tiranë, Ministrisë së Turizmit, Korporatës së Investimeve Shqiptare (KISH), Agjencisë Kombëtare të Planifikimit të Territorit (AKPT) dhe Agjencisë së Zhvillimit të Territorit (AZHT). Por procedurat për shqyrtimin e ndërhyrjeve në këtë zonë nuk rezultojnë të kenë nisur ende.

Ky kontrast mes promovimit publik të projektit dhe fazës në të cilën ai ndodhet në koordinimin me institucionet e trashëgimisë kulturore lë vend për diskutim se si është konceptuar dhe planifikuar zhvillimi i këtij projekti.

ÇfarĂ« thonĂ« institucionet e kulturĂ«s

Projekti i “Parkut tĂ« Besimit,” konceptuar nga njĂ« grup arkitektĂ«sh tĂ« kryesuar nga Bjarke Ingels, parashikon kthimin nĂ« park publik tĂ« rreth 210,000mÂČ troje kodrinore (21% e tĂ« cilave private) tĂ« PetrelĂ«s.

Koncepti nuk përfshinte aspekte teknike si koeficentët e shfrytëzimit të truallit, volumetria e ndërtimeve dhe sipërfaqet e sakta. Por nga propozimi kuptohet se ai do të ketë 10 struktura kryesore (1 muze dhe 9 pavijone fetare), të cilat do të shoqërohen me gjelbërim, shtigje të reja, struktura akomoduese, bare, restorante dhe një hotel. 

Sipas preventivit paraprak, e gjitha do të kërkojë rreth 23.5 milionë euro investim. Nuk është e qartë se çfarë formule do të përdoret për zhvillimin e këtij projekti, por me gjasë do të jetë një tjetër thirrje nga Korporata për partneritet publik-privat.

Megjithatë, vlen të theksohet se projekti zhvillohet në perimetrin e mbrojtur të rrënojave të qytetit antik të Persqopit, një vendbanim i hershëm që ngrihet mbi kodra.

Renderë të propozimit të BIG për Parkun e Besimit/Citizens.al

Studiues të ndryshëm e kanë lidhur Persqopin me një vendbanim të rëndësishëm të periudhës ilire dhe helene, ndërsa mbetjet arkeologjike të zonës përfshijnë struktura mbrojtëse dhe një varr monumental. 

Për shkak të vlerës historike, ky sit është vendosur në listat e monumenteve të kulturës së shtetit shqiptar që prej vitit 1948.

Sipas dokumenteve zyrtare, “Muret antike dhe varri i Persqopit” gĂ«zojnĂ« statusin e Monumentit tĂ« KulturĂ«s sĂ« KategorisĂ« sĂ« ParĂ«, njĂ« nga nivelet mĂ« tĂ« larta tĂ« mbrojtjes nĂ« legjislacionin shqiptar pĂ«r trashĂ«giminĂ« kulturore. 

Për këtë monument, në vitin 2015 është përcaktuar gjithashtu edhe një zonë mbrojtëse, ku ndërhyrjet zhvillimore janë të kufizuara sipas një rregulloreje të posaçme.

ÇfarĂ« tregojnĂ« dokumentet

Instituti KombĂ«tar i TrashĂ«gimisĂ« Kulturore (IKTK) ka konfirmuar pĂ«r Citizens.al se projekti “Parku i Besimit” Ă«shtĂ« pĂ«rmendur nĂ« komunikimet institucionale nĂ« prill tĂ« vitit 2025.

Sipas dokumenteve, AKPT i është drejtuar IKTK-së me një kërkesë për informacion lidhur me zonën e mbrojtur të Persqopit në kuadër të këtij projekti: kërkesa për informacion me Nr.662 mban datën 16 prill 2025.

Përmes saj AKPT kërkonte të dhëna mbi aktet ligjore që rregullojnë zonën, kufijtë dhe rregullat që duhen respektuar për ndërhyrje të mundshme zhvillimi pranë monumentit. Por ka një problem.

Kjo kërkesë është bërë rreth 4 javë pasi Korporata kishte hapur thirrjen për zhvillimin e zonës (21 mars 2025) duke lënë të kuptohet se për këtë thirrje nuk janë respektuar të gjitha hapat e nevojshme.

Paralelisht, mos-përfshirja në organizim të Ministrisë së Kulturës (Ministria e Ekonomisë, Kulturës dhe Inovacionit MEKI; ristrukturuar pas shtatorit 2025 në Ministrinë e Turizmit, Kulturës dhe Sportit MTKS) ngre pikëpyetje të tjera.

IKTK sqaroi për Citizens.al se Persqopi nuk klasifikohet si zonë arkeologjike, por si monument kulture i kategorisë së parë me perimetër të mbrojtur të përcaktuar me urdhër të ish-Ministres së Kulturës, Mirela Kumbaro Nr. 44 datë 2 shkurt 2015.

NjĂ« tjetĂ«r element i rĂ«ndĂ«sishĂ«m qĂ« ITKT dha nĂ« pĂ«rgjigjje ishte se deri mĂ« tani – pesĂ« muaj pas konkursit – nuk rezulton tĂ« jetĂ« paraqitur ndonjĂ« aplikim formal pĂ«r projektin pranĂ« sportelit unik tĂ« IKTK-sĂ«.

Një projekt publik pa projekt teknik

Legjislacioni shqiptar për trashëgiminë kulturore parashikon procedura të detajuara për çdo ndërhyrje në zonat e mbrojtura të monumenteve.

Në rastin e monumenteve të kategorisë së parë, çdo projekt që parashikon ndërhyrje në zonën e mbrotjur duhet të paraqitet me dokumentacion të plotë teknik dhe të shqyrtohet nga këshillat përkatës të trashëgimisë kulturore.

Varri monumental i Persqopit/KISH

Dokumentacioni përfshin, ndër të tjera, projektet arkitekturore, koordinatat gjeografike të ndërhyrjeve, studimet teknike dhe specifikimet edetajuara të punimeve. Në shumë raste kërkohet gjithashtu kryerja e survejimeve arkeologjike paraprake ose monitorimi arkeologjik gjatë punimeve.

Pa ndjekjen e këtyre procedurave, institucionet e trashëgimisë nuk mund të shqyrtojnë dhe miratojnë ndërhyrjet në zona të tilla.

Nga dokumentet e publikuara rezulton se, ndonëse projekti është prezantuar publikisht dhe është zhvilluar një konkurs ndërkombëtar për masterplanin, në institucionet përgjegjëse për trashëgiminë kulturore nuk është depozituar ende një projekt teknik për shqyrtim.

Kjo do të thotë se faza aktuale e projektit mbetet në nivel konceptual dhe nuk ka hyrë ende në procesin formal të autorizimit për ndërhyrje në zonën e mbrojtur të Persqopit.

Kjo krijon një diferencë të dukshme mes mënyrës se si projekti është komunikuar publikisht dhe fazës në të cilën ai ndodhet në procedurat institucionale.

“Parku i Besimit” u pĂ«rmend si projekt madhor nga kuratorja Vanessa Norwood, nĂ« intervistĂ«n me Kryeministrin Edi Rama, qĂ« pĂ«rgatiti pĂ«r gazetĂ«n e Institutit MbretĂ«ror tĂ« ArkitektĂ«ve Britanik (RIBA) me rastin e pĂ«rfshirjes sĂ« tij nĂ« listĂ«n e nderit pĂ«r vititn 2026.

Petrela është një nga zonat ku historia e hershme dhe zhvillimi urban i dekadave të fundit po ndërthuren gjithnjë e më shumë. Afërsia me Tiranën dhe potenciali turistik i zonës kanë nxitur interesin për projekte të reja zhvillimi.

Megjithatë, paralelisht këtyre ambicieve qëndron trashëgimia historike e ndjeshme, e cila kërkon studim dhe trajtim të kujdesshëm sipas procedurave që parashikon ligji.

Projekte si “Parku i Besimit” mund tĂ« sjellin vizitorĂ« dhe investime nĂ« zonĂ«, por mĂ«nyra se si ato ndĂ«rthuren me trashĂ«giminĂ« kulturore mbetet çështje qĂ« kĂ«rkon transparencĂ«, pĂ«rfshirjen e komunitetit lokal, vlerĂ«sim profesional dhe debat tĂ« hapur publik.

Lexoni gjithashtu:

The post “Parku i Besimit” mbetet letĂ«r: AsnjĂ« aplikim nĂ« Institutin e TrashĂ«gimisĂ« appeared first on Citizens.al.

Patronazhi politik motor korrupsioni, thotë raporti

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
19 March 2026 at 16:26

Patronazhi politik Ă«shtĂ« shndĂ«rruar nĂ« mekanizmin kryesor qĂ« po ushqen korrupsionin dhe po deformon qeverisjen nĂ« Ballkanin PerĂ«ndimor. Ky Ă«shtĂ« pĂ«rfundimi qendror i njĂ« raporti rajonal, i cili argumenton se skema e dikurshme “njĂ« votĂ« pĂ«r vend pune”, Ă«shtĂ« shndĂ«rruar nĂ« njĂ« sistem kompleks varĂ«sie dhe kontrollesh politike qĂ« ka kapur shtetet.

Raporti, i titulluar “Patronazhi politik, njĂ« katalizator pĂ«r korrupsionin dhe keqqeverisjen nĂ« Ballkanin PerĂ«ndimor,” vjen nĂ« njĂ« moment kur vendet e rajonit, pĂ«rfshirĂ« ShqipĂ«rinĂ«, janĂ« angazhuar nĂ« reforma anti-korrupsion nĂ« kuadĂ«r tĂ« proceseve tĂ« integrimit europian, por qĂ« po kanĂ« rezultate tĂ« kufizuara.

Analiza vjen nga “Southeast European Leadership for Development and Integrity” (SELDI) dhe sugjeron se arsyeja e kĂ«tij stanjacioni lidhet pikĂ«risht me rolin e patronazhit politik, i cili vazhdon tĂ« funksionojĂ« si njĂ« infrastrukturĂ« paralele pushteti.

SELDI është një rrjet me mbi 30 organizata të shoqërisë civile në Evropën Juglindore, i cili prej më shumë se dy dekadash monitoron korrupsionin dhe politikat e qeverisjes në rajon. 

PĂ«rmes instrumenteve tĂ« standardizuara, si “Corruption Monitoring System” dhe “State Capture Diagnostics,” ky rrjet ka ndĂ«rtuar njĂ« bazĂ« tĂ« dhĂ«nash mbi mĂ«nyrĂ«n si funksionojnĂ« institucionet dhe marrĂ«dhĂ«niet mes politikĂ«s dhe ekonomisĂ«. 

Raporti i fundit përfaqëson një vazhdimësi të këtyre analizave, por me fokus të drejtpërdrejtë te patronazhi politik si faktor kyç.

NĂ« kĂ«tĂ« kontekst, patronazhi nuk trajtohet si njĂ« fenomen periferik, i kufizuar nĂ« nepotizĂ«m apo punĂ«sime partiake. Ai pĂ«rkufizohet si njĂ« sistem marrĂ«dhĂ«niesh ku burimet publike – nga vendet e punĂ«s te shĂ«rbimet, lejet e ndĂ«rtimit, licencat, tenderĂ«t, koncesionet dhe kontratat – shpĂ«rndahen jo mbi bazĂ«n e garĂ«s dhe meritokracisĂ« por “bindjes dhe besnikĂ«risĂ« politike.”

Kjo krijon një rrjet varësie, ku qytetarët dhe punonjësit e administratës lidhen me pushtetin jo përmes marrëdhënieve ligjore, por përmes marrëdhënieve informale. Raporti argumenton se pikërisht ky sistem po e kthen korrupsionin në një praktikë të organizuar dhe të qëndrueshme. 

KĂ«shtu, nĂ« vend qĂ« tĂ« jetĂ« njĂ« devijim nga rregullat, korrupsioni po bĂ«het pjesĂ« e funksionimit tĂ« pĂ«rditshĂ«m tĂ« institucioneve. NĂ« kĂ«tĂ« kuptim, “patronazhi politik” po shfaqet si “katalizator” qĂ« lidh mes tyre abuzimin me burimet publike, kapjen e institucioneve dhe manipulimin e proceseve demokratike.

Në nivel rajonal, gjetjet e raportit tregojnë një model të përsëritur në të gjitha vendet e Ballkanit Perëndimor. Administrata publike rezulton e politizuar, me ndryshime të shpeshta në varësi të proceseve zgjedhore, ndërsa burimet shtetërore përdoren për të siguruar avantazh elektoral.

Skema e patronazhit dhe nivelet e tij në rajon/Seldi; Citizens.al

Institucionet e kontrollit, si auditimet, Kontrolli i LartĂ« i Shtetit, apo drejtĂ«sia, thuhet se mbeten tĂ« ekspozuara ndaj ndikimit politik, duke kufizuar efektivitetin e tyre. Por, njĂ« element thelbĂ«sor qĂ« vĂ« nĂ« pah raporti Ă«shtĂ« normalizimi i kĂ«tyre praktikave nĂ« perceptimin publik, çka e bĂ«n sistemin mĂ« tĂ« qĂ«ndrueshĂ«m dhe mĂ« tĂ« vĂ«shtirĂ« pĂ«r t’u goditur.

Brenda kĂ«saj panorame, ShqipĂ«ria paraqitet si njĂ« rast tipik i kĂ«tij modeli. Raporti evidenton se administrata publike nĂ« vend mbetet e lidhur ngushtĂ« me partitĂ« politike – partinĂ« nĂ« pushtet, – ndĂ«rsa rotacionet shoqĂ«rohen me zĂ«vendĂ«sime tĂ« gjera tĂ« stafit apo bordet drejtuese tĂ« kompanive shtetĂ«rore.

Kjo ka krijuar një strukturë ku karriera në sektorin publik varet më shumë nga lidhjet politike sesa nga meritokracia.

“[
] skenar praktik Ă«shtĂ« manipulimi i proceseve tĂ« prokurimit: vendosja e kritereve tĂ« ngushta, pĂ«rjashtimi i operatorĂ«ve konkurrues ose pĂ«rdorimi i negociatave tĂ« drejtpĂ«rdrejta nĂ« favor tĂ« subjekteve tĂ« preferuara,” thuhet nĂ« raport.

“KĂ«to praktika zbatohen pĂ«rmes dokumentacionit teknik dhe procedurave qĂ« duken tĂ« ligjshme, por qĂ« nĂ« thelb synojnĂ« tĂ« zvogĂ«lojnĂ« konkurrencĂ«n dhe tĂ« favorizojnĂ« fituesit e lidhur politikisht,” vijon raporti.

Por, një nga aspektet më të ndjeshme lidhet me proceset zgjedhore. Përdorimi i burimeve shtetërore për mobilizim elektoral dhe presioni, shpesh indirekt, mbi punonjësit publikë për të mbështetur forca të caktuara politike, identifikohen si praktika që deformojnë edhe sistemin demokratik.

Në këtë mënyrë, patronazhi nuk shërben vetëm për shpërndarje përfitimesh, por edhe për mbajtjen dhe riprodhimin e pushtetit politik.

Po ashtu, raporti sugjeron se institucionet e pavarura në Shqipëri mbeten të brishta përballë ndikimit politik. Edhe pse në letër ekzistojnë mekanizma kontrolli, në praktikë autonomia e tyre kufizohet nga ndërhyrjet dhe presionet politike. Kjo situatë krijon një hendek të dukshëm mes kuadrit ligjor dhe zbatimit real.

Një nga gjetjet më të forta të raportit është dimensioni social i fenomenit. Në Shqipëri, si në pjesën tjetër të rajonit, patronazhi shpesh perceptohet si një mënyrë e zakonshme për të siguruar akses në shërbime apo mundësi punësimi. Kjo e bën sistemin vetë-riprodhues, pasi qytetarët, përballë mungesës së besimit te institucionet, i drejtohen rrjeteve informale si zgjidhje praktike.

Në krahasim me vendet e tjera të rajonit, raporti sugjeron se Shqipëria ndan të njëjtat karakteristika strukturore, por me një theks të veçantë te lidhja e patronazhit me ciklet elektorale.

Kjo e bĂ«n sistemin mĂ« dinamik, por jo mĂ« pak tĂ« rrĂ«njosur. NĂ« vende si Serbia apo Mali i Zi, patronazhi paraqitet mĂ« i konsoliduar dhe i centralizuar, ndĂ«rsa nĂ« ShqipĂ«ri ai thuhet se “mbetet mĂ« fleksibĂ«l, por njĂ«soj efektiv nĂ« ruajtjen e kontrollit politik”.

NĂ« kĂ«tĂ« kuadĂ«r, raporti ofron edhe njĂ« shpjegim pĂ«r “dĂ«shtimin relativ” tĂ« reformave anti-korrupsion.

Sipas analizës, shumica e reformave janë fokusuar te ndërtimi i institucioneve dhe përmirësimi i kuadrit ligjor, ndërsa kanë anashkaluar rrjetet informale të patronazhit që në fakt përcaktojnë mënyrën si funksionon pushteti.

Për këtë arsye, edhe ndërhyrjet e mbështetura nga Bashkimi Europian kanë prodhuar shpesh rezultate të kufizuara.

NĂ« kĂ«tĂ« kontekst raporti i SELDI-t sugjeron se korrupsioni nĂ« Ballkanin PerĂ«ndimor nuk Ă«shtĂ« thjesht njĂ« problem i zbatimit tĂ« ligjit, por njĂ« model qeverisjeje i ndĂ«rtuar “mbi marrĂ«dhĂ«nie patronazhi” dhe pĂ«r ShqipĂ«rinĂ«, kjo nĂ«nkupton se sfida nuk qĂ«ndron vetĂ«m te forcimi i institucioneve formale, por te çmontimi i rrjeteve informale qĂ« vazhdojnĂ« tĂ« pĂ«rcaktojnĂ« funksionimin real tĂ« shtetit.

Precedenti shqiptar me patronazhistët

Rasti më konkret që ilustron praktikën e patronazhit politik në Shqipëri doli në dritë në prag të zgjedhjeve parlamentare të vitit 2021, kur në media qarkulloi një databazë e madhe në format Microsoft Access me të dhëna të detajuara për qindra mijëra qytetarë.

Edi Rama pas suksesit në zgjedhjet e vitit 2021/Citizens.al

Publikimet raportuan se databaza përmbante rreth 910 mijë votues në Tiranë dhe zona të tjera, një shifër që përfshinte praktikisht pjesën dërrmuese të elektoratit aktiv në kryeqytet.

Dokumenti pĂ«rmbante jo vetĂ«m tĂ« dhĂ«na bazĂ« identifikimi – si emri, numri personal, adresa, vendi i punĂ«s dhe kontaktet – por edhe informacione politike tĂ« strukturuara si preferenca partiake, kategorizimin si votues “i sigurt”, apo “jo”, si dhe shĂ«nime tĂ« tjera qĂ« nĂ« disa raste pĂ«rfshinin problematika personale apo nĂ« marrĂ«dhĂ«nie me institucionet shtetĂ«rore.

NjĂ« element kyç i databazĂ«s ishte kolona qĂ« identifikonte pĂ«r secilin qytetar njĂ« person pĂ«rgjegjĂ«s – tĂ« ashtuquajturin “patronazhist”. Ky individ, zakonisht i lidhur me strukturat partiake nĂ« terren, kishte pĂ«r detyrĂ« tĂ« ndiqte, pĂ«rditĂ«sonte dhe ndikonte sjelljen elektorale tĂ« votuesve tĂ« caktuar. 

Kjo e bënte databazën jo thjesht një listë, por një instrument operativ për mobilizim politik.

Rasti u bĂ« publikisht i njohur si “lista e patronazhistĂ«ve” dhe ngriti shqetĂ«sime tĂ« forta pĂ«r pĂ«rdorimin e tĂ« dhĂ«nave personale, pĂ«rfshirĂ« dyshimet se njĂ« pjesĂ« e tyre mund tĂ« ishin marrĂ« nga sisteme shtetĂ«rore, si tatimet, regjistrat e gjendjes civile apo dhe vetĂ« kompanitĂ«.

Institucionet e mbrojtjes së të dhënave dhe organet e drejtësisë nisën hetime, ndërsa çështja u shoqërua me debat të gjerë publik dhe politik, pasi fillimisht u ndoqën gazetarët dhe media që e botoi e para si skandal: Lapsi.al

Nga ana tjetĂ«r, reagimi i Kryeministrit Edi Rama ishte si “patronazhist” ndaj praktikĂ«s. Ai e relativizoi fenomenin duke e paraqitur si njĂ« metodĂ« organizimi politik tĂ« pĂ«rdorur edhe nga partitĂ« dhe vendet e tjera, duke mohuar shkeljet sistemike. Sipas tij tĂ« dhĂ«nat ishin gjeneruar nga vetĂ« anĂ«tarĂ«t e partisĂ«.

Megjithatë, përtej debatit politik, rasti i vitit 2021 mbetet ilustrimi më konkret i funksionimit të patronazhit politik në Shqipëri në formë të strukturuar dhe të dokumentuar. 

Ai dëshmoi se marrëdhënia mes partive dhe votuesve nuk ndërtohet vetëm mbi programe apo bindje ideologjike, por edhe mbi një sistem monitorimi dhe ndikimi të drejtpërdrejtë, i cili ndërthuret me aksesin në burime dhe informacione.

NĂ« kĂ«tĂ« kuptim, “skandali i patronazhistĂ«ve” pĂ«rbĂ«n njĂ« precedent kyç pĂ«r tĂ« kuptuar se si koncepti i patronazhit, i trajtuar nĂ« raportin e SELDI-t nĂ« nivel teorik dhe rajonal, ka marrĂ« nĂ« ShqipĂ«ri njĂ« formĂ« konkrete, tĂ« integruar nĂ« praktikĂ«n elektorale, por jo vetĂ«m.

Rrjeti SELDI beson se kapërcimi i sfidave të paraqitura nga patronazhistët kërkon një qasje komplekse dhe shumëdimensionale.

“Kjo qasje duhet tĂ« pĂ«rqendrohet kryesisht nĂ« profesionalizimin e mĂ«tejshĂ«m tĂ« sektorit publik, masa mĂ« tĂ« forta pĂ«r tĂ« luftuar kapjen e shtetit dhe transparencĂ« tĂ« pĂ«rmirĂ«suar nĂ« qeverisje,” thuhet nĂ« raport,

Objektivi është që, krahas krijimit dhe promovimit të një shërbimi publik të bazuar në meritokraci dhe llogaridhënie në prokurimet publike të garantohet gara, transparenca duke rritur kështu besimin e qytetarëve në institucionet publike.

Lexoni gjithashtu:

The post Patronazhi politik motor korrupsioni, thotë raporti appeared first on Citizens.al.

Rama nĂ« RIBA: Çmim pĂ«r vizionin apo pĂ«r betonin?

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
17 March 2026 at 14:49

Kur një institucion prestigjioz arkitekture vlerëson dikë, zakonisht nënkupton konfirmimin e një vizioni të suksesshëm, apo një arritje të rëndësishme për të cilin ai ka kontribuar. Ky duket të jetë edhe rasti i Kryeministrit Edi Rama, i cili së fundmi është përfshirë në listën e nderit (Honorary Fellows) të Institutit Mbretëror të Arkitektëve Britanik (Royal Institute of British Architects, RIBA).

Por, a Ă«shtĂ« modeli i zhvillimit urban tĂ« TiranĂ«s dhe ShqipĂ«risĂ« njĂ« arritje qĂ« meriton tĂ« studiohet dhe tĂ« pĂ«rkrahet ndĂ«rkombĂ«tarisht? Apo kemi tĂ« bĂ«jmĂ« me çmim qĂ« vjen nga njĂ« keqkuptim “lost in translation”, ose nĂ«se e çojmĂ« mĂ« tej, njĂ« vlerĂ«sim i ndikuar nga influenca politike e Kryeministrit dhe sektorit tĂ« ndĂ«rtimit qĂ« e mbĂ«shtet? 

Kontrasti mes imazhit ndërkombëtar dhe përvojës së përditshme urbane në vend më bën të them se është më shumë kjo e dyta.

ÇfarĂ« Ă«shtĂ« lista e RIBA dhe paradoksi me RamĂ«n

Instituti britanik, RIBA, njoftoi tĂ« enjten, datĂ« 12 mars, se kishte pĂ«rfshirĂ« RamĂ«n – dhe 26 tĂ« tjerĂ« – nĂ« listĂ«n e anĂ«tarĂ«ve tĂ« nderit.

RIBA, themeluar në vitin 1834, është një organizatë e vjetër me ndikim të gjerë ndërkombëtar në fushën e arkitekturës. Ky institut cilëson shpesh si anëtarë nderi individë që mund të mos jenë arkitektë, por që me punën e tyre kanë ndikuar në mënyrë të rëndësishme në zhvillimin e arkitekturës apo edukimit arkitektonik.

Në teori, një vlerësim i tillë nënkupton se personi ka ndikuar pozitivisht në mënyrën se si projektohen dhe zhvillohen qytetet. 

Por pikĂ«risht kĂ«tu nis dhe paradoksi me rastin e Kryeministrit Rama. ÇfarĂ« Ă«shtĂ« pozitive nĂ« zhvillimin qĂ« ai ka shtyrĂ« pĂ«rpara? Vertikaliteti? Xhentrifikimi? Zhdukja e hapĂ«sirave publike dhe identitetit historik?

Në diskursin ndërkombëtar, Rama e ka paraqitur veten si figurë e pazakontë politike: artisti që u bë ministër Kulture, pastaj kryetar i Bashkisë Tiranë, udhëheqës i Partisë Socialiste e më tej Kryeministër i vendit.

Rama u (ri)shfaq nĂ« politikĂ«n shqiptare nĂ« fundvitet ’90 si artisti dhe intelektuali i pavarur qĂ« kthehej nga mĂ«rgimi pĂ«r tĂ« kontribuuar nĂ« vend. Projekti i parĂ« publik i tij ishte ai pĂ«r “tĂ« kthyer nĂ« identitet” vlerat arkitektonike tĂ« ndĂ«rtesave tĂ« ministrive nĂ« qendĂ«r tĂ« TiranĂ«s, trashĂ«gimi e arkitekturĂ«s fashiste.

NĂ« fillim tĂ« viteve 2000, ndĂ«rhyrjet e tij urbane si kryebashkiak u bĂ«nĂ« tĂ« njohura ndĂ«rkombĂ«tarisht. Projekti i ngjyrosjes sĂ« fasadave tĂ« pallateve komuniste, hapja e shtratit tĂ« lumit Lana nga ndĂ«rtimet pa leje dhe krijimi i disa hapĂ«sirave tĂ« reja publike – “Parku Rinia”; “7 Xhuxhat” etj. – u interpretuan si pĂ«rpjekje kreative pĂ«r tĂ« ngjallur kryeqytetin nga tranzicioni i vĂ«shtirĂ«.

Kjo histori u përhap gjerësisht në mediat ndërkombëtare dhe në qarqet e arkitekturës si një shembull i një qasjeje të re urbane të një kryeqyteti post-komunist.

Por ndërsa ky imazh u konsolidua ndjeshëm jashtë vendit, prirja e zhvillimit urban në Tiranë, dhe më gjerë në Shqipëri, mori drejtim tjetër.

“Kumbari i kullave”

Në vitet që pasuan mandatin e parë si kryebashkiak të Ramës, zhvillimi urban në Tiranë u karakterizua nga një valë ndërtimesh. Pas pamjes prej çlirimtari vizionar dhe të rijetëzimit të hapësirave publike, Rama konformoi vrullshëm një bum të madh ndërtimi, të cilin e ushqeu me leje edhe për dy mandate si kryebashkiak i kryeqytetit.

Kryeministri Rama në festivalin B&H/Citizens.al

Ai e amplifikoi këtë prirje pasi kapërceu pushtetin, drejt qeverisë. Kjo kuptohet nga fakti se në një dekadë si Kryeministër, Rama ka shqyrtuar ose miratuar rreth 140 projekte kullash në Tiranë, shumë prej tyre në zona me rëndësi historike dhe në shkelje me planet urbanistike.

Rezultati është një tjetërsim i katërciptë i siluetës urbane të Tiranës, ku kullat shumëkatëshe janë tashmë elementi dominues i peizazhit të saj. 

Si për ironi, vetë tjetërsimi politik që ka ndërmarrë Rama mund të tregohet përmes gjymtimit që ai i ka bërë pikërisht projektit të parë që mori përsipër: ruajtjen e identitetit arkitektonik të Tiranës së vjetër.

Rama pĂ«rçmoi dhe shembi me gjithĂ« fuqinĂ« e pushtetit tĂ« tij si KryeministĂ«r godinĂ«n e Teatrit KombĂ«tar (2020) – trashĂ«gimi e arkitekturĂ«s fashiste – vetĂ«m e vetĂ«m qĂ« t’i hapte rrugĂ« projektit 34 katĂ«sh “Pixel Tower” (Bjarke Ingels/Fusha shpk) mbi njĂ« pjesĂ« tĂ« pronĂ«s sĂ« teatrit.

Ngjashëm, për pallate e kulla, u rrafshuan shtëpi të vjetra tiranase rreth zonës historike të kryeqytetit, disa edhe pse kishin status monument kulture.

Ky transformim vertikal, vijoi duke bĂ«rĂ« kurban edhe hapĂ«sirat publike. Nisi me stadiumin kombĂ«tar “Qemal Stafa,” qĂ« u bĂ« i pari stadium me kullĂ« nĂ« EvropĂ« (Archea Associati/Albstar shpk) pĂ«rmes njĂ« skeme partneriteti me privatin ku nĂ« fund, publike mbeti vetĂ«m fusha e futbollit.

Ndryshimi nĂ« qasjen urbane tĂ« RamĂ«s vihet re te transformimi e hapĂ«sirave qĂ« dikur pĂ«rfaqĂ«sonin filozofinĂ« e hershme tĂ« tij, si pĂ«r shembull parku “7 Xhuxhat”, qĂ« dikur mbante me krenari njĂ« pllakĂ« me mbishkrimin: “U çel [
] me nismĂ«n dhe mbĂ«shtetjen e [
], Edi RamĂ«s”.

Sot ai park Ă«shtĂ« betonizuar nga projekti i njĂ« parkingu nĂ«ntokĂ«sor dhe kullĂ«s 40-katĂ«she Downtown One (MVRDV/Kastrati shpk), tĂ« cilĂ«s Rama ia dha lejen “symbullur” pĂ«rballĂ« shkeljeve qĂ« u bĂ«nĂ« aty apo edhe te ish-Sheratoni, gjatĂ« ndĂ«rtimit.

“StarkitektĂ«t” qĂ« legjitimojnĂ« qasjen urbane

Nëse do të kërkonim një element karakteristik të modelit të zhvillimit që ka prodhuar Rama, ai është roli i studiove ndërkombëtare të arkitekturës. 

Shumica e kullave tĂ« reja nĂ« TiranĂ« mbajnĂ« firmĂ«n e arkitektĂ«ve tĂ« njohur botĂ«ror (“starkitektĂ«â€), ndĂ«rsa arkitektĂ«t vendas kanĂ« mbetur dytĂ«sor nĂ« kĂ«tĂ« zhvillim – me pĂ«rjashtim tĂ« dy-tre studiove tĂ« afĂ«rta me qeverinĂ«.

Sigurisht, Ă«shtĂ« gjĂ« e mirĂ« t’i hapesh njĂ« ekspertize ndĂ«rkombĂ«tare. Por nĂ« kĂ«tĂ« rast duket se modeli Ă«shtĂ« kthyer nĂ« njĂ« skemĂ« abuzive ku “starkitektĂ«t” sugjerohen nga Rama dhe lejet kushtĂ«zohen vetĂ«m nĂ«se pĂ«rfshihen ata qĂ« ai do.

“StarkitektĂ«t,” qĂ« nĂ« vendet e tyre tĂ« origjinĂ«s do ta kishin thuajse tĂ« pamundur tĂ« ndĂ«rtonin pĂ«rbindsha betoni pa u vĂ«nĂ« seriozisht nĂ«n trysni, pĂ«rfitojnĂ« dorĂ« tĂ« lirĂ« pĂ«rimagjinatĂ«n e tyre dhe dĂ«shirĂ«n e investitorĂ«ve pĂ«r tĂ« kapur qiellin.

Duket si marrĂ«dhĂ«nie “win-win,” Rama pĂ«rfiton njĂ« “ushtri yjesh,” qĂ« i shĂ«rbejnĂ« pĂ«r diplomaci publike (askush prej starkitektĂ«ve nuk e ka kritikuar ndonjĂ«herĂ« RamĂ«n pĂ«r qasjen e tij tĂ« zhvillimit!), investitorĂ«t pĂ«rfitojnĂ« lirshĂ«m projektet e tyre, pavarĂ«sisht se tĂ« gjitha shkelin planet urbanistike.

Në spektaklin politik që drejton Kryeministri, kjo marrëdhënie paraqitet si një lloj integrimi i Shqipërisë në arkitekturën botërore. 

“ShqipĂ«ria prodhon mĂ« shumĂ« arkitekturĂ« se Evropa,” tha Rama vjet nĂ« festivalin e parĂ« tĂ« arkitekturĂ«s, “BukĂ« dhe zemĂ«r,” (Bread & Heart), qĂ« qeveria organizoi me rreth 150 arkitektĂ« nga e gjithĂ« bota. 

NdĂ«rkohĂ«, nĂ« shkurt, nĂ« themelimin e tĂ« ashtuquajturit “Bordi i Paqes,” nĂ« Washington, ai tha se ShqipĂ«ria mund tĂ« ofrojĂ«, “pĂ«rveç parave, edhe arkitektĂ«â€ me qĂ«llimin e pĂ«rbashkĂ«t, zhvillimin e njĂ« “oazi shprese ku e ardhmja tĂ« ngrihet dhe tĂ« formohet pĂ«r brezat e ardhshĂ«m tĂ« PalestinĂ«s”.

Nuk Ă«shtĂ« e qartĂ« çfarĂ« ka nĂ«nkuptuar Rama me ofrimin e arkitektĂ«ve. Mbase e ka pasur fjalĂ«n pĂ«r grupin e “starkitektĂ«ve” tĂ« festivalit “Bread & Heart”, qĂ« pas tetorit 2025, janĂ« organizuar nĂ« fondacion dhe nĂ« janar tĂ« kĂ«tij viti “iu ofruan” nĂ« njĂ« takim konsultues Ivanka Trump-it kur ajo ishte pĂ«r vizitĂ« nĂ« VlorĂ«, si pjesĂ« e takimeve pĂ«r tĂ« diskutuar zhvillimin e Sazanit nĂ« njĂ« ishull turistik privat.

Kryeministri Rama duke diskutuar me arkitektë në festivalin B&H/Citizens.al

KĂ«shtu prirja pĂ«r tĂ« pĂ«rdorur “starkitektĂ«t,” mund tĂ« themi se krijon njĂ« formĂ« legjitimiteti pĂ«r projekte qĂ« nĂ« planin lokal janĂ« shumĂ« mĂ« tĂ« diskutueshme se zakonisht.

Emrat prestigjiozë të arkitekturës botërore krijojnë atë narrativën estetike të pakontestueshme, që shpesh e zhvendos debatin nga pyetjet më thelbësore: Kush përfiton nga këto ndërtime, sa të nevojshme janë, sa i shërbejnë ato qytetit, kush i merr përsipër risqet dhe sa transparente janë burimet e financimit të tyre?

Në një vend ku sektori i ndërtimit mbetet nën ujërat e turbullta të ekonomisë informale dhe rrjedhës së parave të krimit, këto pyetje do të duhet të bëheshin permanente.

Rama dhe qeveria e tij mund t’i shmangen sa tĂ« duan, madje dhe me vlerĂ«sime “alla-RIBA,” por trashĂ«gimia qĂ« po lĂ« pas nĂ« kĂ«tĂ« drejtim, do ta pĂ«rndjekĂ« gjithmonĂ«.

Një çmim edhe për betonizimin e bregdetit

Nëse Tirana ka qenë laboratori i modelit arkitektonik Rama, bregdeti shqiptar rrezikon të bëhet kapitulli i tij më i pakthyeshëm.

NĂ« vitet e fundit, lejet pĂ«r resorte turistike dhe komplekse tĂ« mĂ«dha janĂ« shtuar nĂ« mĂ«nyrĂ« tĂ« ndjeshme. NĂ« festivalin “Bread & Heart” kishte njĂ« kat plot me kĂ«si projektesh vetĂ«m pĂ«r resortet.

Shpesh projektet po jepen edhe në territore me vlera të larta mjedisore, ose pranë zonave të mbrojtura. Organizatat e mjedisit kanë paralajmëruar prej kohësh shqetësimin se ky zhvillim pa kriter rrezikon të shkatërrojë asetet kryesore të natyrës shqiptare, ku ndër më të mëdhatë mbetet peizazhi bregdetar.

Çështjet mĂ« tĂ« nxehta aktualisht janĂ« zonat portuale tĂ« kthyera nĂ« projekte madhore imobiliare: Marina e DurrĂ«sit, VlorĂ«s, SarandĂ«s, Porto Palermo etj.

Ato qĂ« nuk janĂ« pĂ«rtypur ende, janĂ« resortet masive nĂ« zonĂ«n e RivierĂ«s, nga Karaburuni nĂ« HimarĂ«, tĂ« cilat po hasin vĂ«shtirĂ«si tĂ« kenĂ« furnizim me ujĂ« tĂ« pijshĂ«m dhe pĂ«r kĂ«tĂ« qeveria Rama po ushqen idenĂ« qĂ« kĂ«tĂ« ujĂ« t’ia marrĂ« fshatrave si Tragjasi, Dukati, Kuçi etj.

Paralelisht, projekti madhor “Blue Borgo” (Stefano Boeri/Gener 2 shpk), qĂ« parashikon gjysmĂ« milioni metra katrorĂ« ndĂ«rtim pranĂ« zonĂ«s ligatinore tĂ« Vilunit nĂ« VelipojĂ«, Ă«shtĂ« hapi i radhĂ«s qĂ« rrezikon ta kthejĂ« edhe bregdetin e veriut me tĂ« njĂ«jtĂ«n masivitet ndĂ«rtimi.

LehtĂ«sirat fiskale qĂ« ka ofruar qeveria pĂ«r “investitorĂ«t strategjikĂ«â€ qĂ« janĂ« pas kĂ«tyre ndĂ«rtimeve, i ka zhveshur ata nga taksa mbi ingrastrukturĂ«n duke rritur kĂ«shtu kostot dhe barrĂ«n publike pĂ«r t’i shĂ«rbyer kĂ«tyre projekteve.

Sigurisht, vlerësimi nga RIBA nuk është i parëndësishëm. Ai konfirmon se Shqipëria është bërë pjesë e një diskutimi ndërkombëtar për arkitekturën dhe transformimin urban.

Por pikërisht për këtë arsye, ai e bën edhe më të dukshëm kontrastin mes dy realiteteve: narrativës së jashtme për një lider që ka sjellë arkitekturën në politikë dhe përvojës së ne vendasve, që e jetojmë realitetin jo si turistë përballë një vendi që po ndryshon me ritme të shpejta por rrallë me transparencë dhe konsensus publik.

Në këtë kuptim, përfshirja e Ramës në listën e RIBA mund të interpretohet në dy mënyra: si një medalje për një vizion personal urban, por edhe si një pasqyrë që reflekton kontradiktat e thella të transformimit që ai ka udhëhequr në Shqipëri.

Lexoni gjithashtu:

The post Rama nĂ« RIBA: Çmim pĂ«r vizionin apo pĂ«r betonin? appeared first on Citizens.al.

“Parku i kullave”: Nis tjetĂ«r projekt te ish-Garda

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
13 March 2026 at 15:51

Zona e ish-GardĂ«s sĂ« RepublikĂ«s nĂ« hyrje tĂ« Parkut tĂ« Madh tĂ« Liqenit Artificial tĂ« TiranĂ«s po shndĂ«rrohet gradualisht nĂ« njĂ« “park kullash.” Zhvillimi mĂ« i fundit duket se po rĂ«ndon edhe njĂ« problem urbanistik tĂ« mbetur pezull prej vitesh: rrugĂ«n.

NĂ« kĂ«tĂ« hapĂ«sirĂ«, qĂ« fillimisht u premtua se do tĂ« ishte park pĂ«r qytetarĂ«t, prej vitit 2020 ishte parashikuar hapja e njĂ« lidhjeje rrugore mes rrugĂ«ve “Ibrahim Rugova” dhe “Dora d’Istria”. Kjo ndĂ«rhyrje do tĂ« krijonte njĂ« korridor qarkullimi dhe do tĂ« lehtĂ«sonte trafikun nĂ« njĂ« nga hyrjet mĂ« tĂ« ngarkuara tĂ« parkut.

Por, në vend të rrugës, sot gjashtë vite më vonë, po hapet një tjetër kantier ndërtimi për një kullë të re.

Projekti quhet “Garda Tower” dhe parashikon ndĂ«rtimin e njĂ« godine 33 kate mbi tokĂ« dhe 5 kate nĂ«ntokĂ«, me lartĂ«si rreth 120 metra. Ai po zhvillohet nga Artech Group nĂ« bashkĂ«punim me kompaninĂ« El-Prom, e cila sĂ« fundmi ka ndryshuar emrin nĂ« Hasalami.

Koncepti arkitektonik Ă«shtĂ« realizuar nĂ« bashkĂ«punim me studion gjermane Kuehn Malvezzi, ndĂ«rsa maketi i projektit u prezantua publikisht nĂ« festivalin e arkitekturĂ«s “Bread & Heart” nĂ« qershor 2025 (foto).

Projekti 3D i “Garda Tower”/Facebook.

Por pĂ«r banorĂ«t e zonĂ«s, zhvillimi i ri ka ndikim tĂ« menjĂ«hershĂ«m: hapĂ«sira pĂ«r tĂ« kaluar nĂ« rrugĂ«n “Adem Jashari” po u ngushtohet.

Rrethimi i kantierit ka lĂ«nĂ« vetĂ«m njĂ« anĂ« trotuari, edhe ai tepĂ«r i ngushtĂ« – rreth 40 deri nĂ« 50 centimetra – duke e bĂ«rĂ« kalimin e kĂ«mbĂ«sorĂ«ve thuajse simbolik. HapĂ«sira nĂ« krahun ku po ndĂ«rtohet, pĂ«rdorej kryesisht pĂ«r parkim makinash, por sidoqoftĂ« linte vend pĂ«r tĂ« kaluar.

Si u krijua parcela për kullën

Sipas planvendosjes sĂ« miratuar, projekti ndĂ«rtohet mbi bashkimin e nĂ«ntĂ« parcelave tĂ« ndryshme, tĂ« siguruara pĂ«rmes marrĂ«veshjeve me pronarĂ«t e ndĂ«rtesave ekzistuese 1-3 kate nĂ« zonĂ« – pjesa ku parashikohet tĂ« bashkohet rruga “Ibrahim Rugova” me “Dora d’Istria”.

Por zhvillimi nuk përfshin pesë parcela të tjera, ku ndodhen tre ndërtesa 2-6 kate (foto: harta topografike dhe planvendosja). Këto prona mbeten jashtë projektit dhe do të vazhdojnë të bllokojnë realizimin e korridorit rrugor që ishte parashikuar nga plani urbanistik (PDV) TR/169.

Kjo krijon një situatë paradoksale: një kullë mund të ndërtohet menjëherë, ndërsa rruga që justifikonte hapjen dhe zhvillimin e zonës mbetet pezull.

Kur Bashkia e TiranĂ«s hartoi PDV-nĂ« TR/169, zona e ish-GardĂ«s sĂ« RepublikĂ«s u prezantua si njĂ« hapĂ«sirĂ« qĂ« do t’i kthehej qytetit. Ideja ishte qĂ« kjo zonĂ« tĂ« shĂ«rbente si zgjatim i Parkut tĂ« Liqenit Artificial.

PĂ«r kĂ«tĂ« arsye, disa nga parcelat qĂ« ndodheshin mbi gjurmĂ«n e rrugĂ«s u klasifikuan si “nĂ«n-njĂ«si pĂ«r transferim”.

Në praktikën e planifikimit urban kjo do të thotë se pronarët mund të kompensohen duke zhvilluar një pronë tjetër në një zonë tjetër të qytetit.

NdĂ«rtesat qĂ« pengojnĂ« bashkimin e rrugĂ«ve “Ibrahim Rugova” dhe “Dora d’Istria”/Citizens.al

Ky mekanizëm përdoret shpesh për të shmangur kostot e larta të shpronësimit nga shteti.

NĂ« shumĂ« raste, autoritetet publike presin qĂ« zhvilluesit privatĂ« tĂ« pĂ«rfshijnĂ« kĂ«to parcela nĂ« projektet e tyre dhe tĂ« kontribuojnĂ« nĂ« krijimin e infrastrukturĂ«s publike – si rrugĂ« apo hapĂ«sira publike – nĂ« kĂ«mbim tĂ« rritjes sĂ« intensitetit tĂ« ndĂ«rtimit.

Pra, më shumë kate, në këmbim të një hapësire për qytetin. Por në rastin në fjalë, intensiteti nuk po sjell infrastrukturë të re publike.

PĂ«r “Garda Tower” – por jo vetĂ«m – mekanizmi duket se funksionon vetĂ«m nĂ« njĂ« drejtim.

Duke përfshirë në zhvillim disa nga parcelat që ndodheshin mbi rrugën e projektuar, zhvilluesit kanë arritur të përfitojnë intensitet të lartë ndërtimi.

Gjurma e ndĂ«rtesĂ«s parashikohet tĂ« zĂ«rĂ« njĂ« sipĂ«rfaqe prej 487.6 m2 – nga 1,220.71 m2 tĂ« shpĂ«rndarĂ« nĂ« disa parcela – projekti parashikon njĂ« volum ndĂ«rtimi prej rreth 20,300 m2.

Por 5 parcelat e tjera që janë gjithashtu mbi gjurmën e rrugës kanë mbetur jashtë marrëveshjeve me zhvilluesit. Kjo do të thotë se korridori rrugor nuk mund të realizohet pa shpronësime publike ose negociata të reja zhvillimi.

Megjithatë, mënyra si po zhvillohet projekti nuk lidhet vetëm me zgjedhjet e zhvilluesit privat.

Leja e ndĂ«rtimit pĂ«r “Garda Tower” Ă«shtĂ« miratuar nga KĂ«shilli KombĂ«tar i Territorit dhe Ujit, pra qeveria, duke lejuar zhvillimin vetĂ«m mbi parcelat e bashkuara nga investitori dhe duke anashkaluar logjikĂ«n e PDV-sĂ« sĂ« hartuar nga Bashkia e TiranĂ«s, i cili parashikonte mekanizma transferimi pĂ«r parcelat qĂ« binin mbi projekt-rrugĂ«n.

Në këtë mënyrë, instrumentet e planifikimit që synonin hapjen e korridorit rrugor u lanë në letër, ndërsa zhvillimi u lejua të ecë përpara edhe pa zgjidhur problemin urbanistik të zonës.

Me fjalĂ« tĂ« tjera, njĂ« pjesĂ« e kostos qĂ« do tĂ« duhej tĂ« zgjidhej nĂ« kuadĂ«r tĂ« zhvillimit privat mund tĂ« pĂ«rfundojĂ« duke u paguar nga buxheti publik dhe kjo nĂ«nkupton edhe mĂ« shumĂ« kohĂ« pĂ«r t’u materializuar.

Planifikimi urban po i përshtatet projekteve

Organizimi i kantierit sugjeron se pĂ«r njĂ« periudhĂ« tĂ« gjatĂ«, pjesa e rrugĂ«s qĂ« do tĂ« duhej tĂ« hapej pĂ«r t’u bashkuar me “Dora d’Istrian,” do tĂ« mbetet e bllokuar.

Kompania ka shtrirĂ« zonĂ«n e rrethimit deri pranĂ« mesit tĂ« rrugĂ«s ekzistuese – qĂ« pĂ«rkon dhe me kufinjtĂ« e pronave tĂ« marra pĂ«r zhvillim, por – duke e ngushtuar mĂ« tej hapĂ«sirĂ«n e qarkullimit. Nga zyra e saj, na u tha se kjo shtrirje do tĂ« jetĂ« provizore “sa tĂ« bĂ«hen shembjet” dhe mĂ« pas “kantieri do tĂ« tĂ«rhiqet deri nĂ« pjesĂ«n ku do tĂ« bĂ«hen punimet e ndĂ«rtesĂ«s duke liruar dhe hapĂ«sirĂ«n pĂ«r ndĂ«rtimin e rrugĂ«s”.

Kantieri i “Garda Tower” qĂ« zĂ« ish-parkingun krah rrugĂ«s “Adem Jashari’/Citizens.al

Në planvendosje shihet gjithashtu se kulla e re ndërtohet shumë pranë një pallati ekzistues pesëkatësh, ndërsa korridori rrugor mbetet i paplotë.

Kjo do të thotë se edhe pas përfundimit të ndërtesës, realizimi i rrugës mbetet një çështje e hapur për të ardhmen.

Por, “Garda Tower” nuk Ă«shtĂ« njĂ« projekt i izoluar. Zona e ish-GardĂ«s sĂ« RepublikĂ«s Ă«shtĂ« kthyer tashmĂ« nĂ« njĂ« nga nyjet mĂ« intensive tĂ« zhvillimit vertikal nĂ« TiranĂ«.

Aktualisht aty po ndĂ«rtohet “Platinum Tower”, njĂ« kullĂ« rreth 35 kate, si dhe Qendra KombĂ«tare e KulturĂ«s pĂ«r FĂ«mijĂ«.

Në të njëjtën zonë është planifikuar edhe një ndërtesë e re për Bibliotekën Kombëtare, rreth 18 kate.

Procesi pĂ«r gjetjen e investitorĂ«ve pĂ«r kĂ«tĂ« projekt Ă«shtĂ« shpallur dy herĂ« nga Korporata Shqiptare e Investimeve dhe ka dĂ«shtuar, ndĂ«rsa zhvillimi i tij mbetet i paqartĂ« – Ă«shtĂ« thĂ«nĂ« se ai do tĂ« ndĂ«rtohet nga kompania X-One.

NĂ« krah tĂ« kĂ«tyre projekteve Ă«shtĂ« propozuar edhe kompleksi “Grand Park Skyline”, njĂ« zhvillim me tre kulla qĂ« arrijnĂ« deri nĂ« 71 kate, njĂ« nga projektet mĂ« tĂ« larta tĂ« planifikuara nĂ« kryeqytet, qĂ« pritet tĂ« ndĂ«rtohet mbi disa prej pallateve ekzistuese nga e njĂ«jta kompani: X-One.

Së bashku, këto ndërtime po krijojnë një korridor vertikal përgjatë një prej hyrjeve kryesore të parkut të liqenit.

Projektet e kullave dhe QKKF-së në zonën e ish-Gardës/Citizens.al

Në planifikimet urbane, infrastruktura duhet të paraprijë zhvillimin. Rrugët, transporti, hapësirat publike dhe rrjetet e kanaleve të ujërave, energjisë elektrike dhe telekomunikacionit krijojnë bazën funksionale të qytetit, mbi të cilin më pas zhvillohet dhe densiteti urban.

Ky parim garanton që zhvillimi të jetë i qëndrueshëm dhe të mos prodhojë probleme. Por në Tiranë ka ndodhur gjithmonë e kundërta.

Densiteti ndërtohet i pari, ndërsa infrastruktura lihet të zgjidhet më vonë dhe në disa raste, intensiteti i ndërtimit përdoret si mjet negocimi për të zhvilluar edhe infrastrukturën publike.

Rasti i “Garda Tower” dhe projekteve tĂ« tjera te ish-Garda e ilustron kĂ«tĂ« logjikĂ«. Projektet shtojnĂ« volume tĂ« mĂ«dha ndĂ«rtimi nĂ« njĂ« nyje urbane tashmĂ« tĂ« ngarkuar, pa zgjidhur njĂ« nga problemet kryesore tĂ« zonĂ«s: lidhjen rrugore.

Në vend që të krijojë hapësira të reja publike apo të përmirësojë qarkullimin, projektet e shtojnë presionin mbi infrastrukturën ekzistuese. Në këtë mënyrë, zhvillimi që po i ofrohet zonës nuk jep zgjidhje urbane, por përthellon problemin kryesor të saj: mungesën e hapësirave.

*Informacioni për pjesën e gjurmës së projektit dhe shtrirjes së kantierit u saktësua pas komunikimit me kompaninë.

Lexoni gjithashtu:

The post “Parku i kullave”: Nis tjetĂ«r projekt te ish-Garda appeared first on Citizens.al.

82 vota kundër: PS rrëzon kërkesën e SPAK për arrestimin e Ballukut

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
12 March 2026 at 12:01

Ashtu sikurse njoftoi në fillim të javës, shumica socialiste vendosi me forcën e kartonit të refuzojë në Kuvend kërkesën e Prokurorisë së Posacme (SPAK) për të autorizuar arrestimin e deputetes Belinda Balluku duke e kthyer çështjen e hetimit penal ndaj saj në një krizë edhe më të fortë politike.

KĂ«rkesa e SPAK mori 47 vota “pro,” 82 “kundĂ«r” dhe asnjĂ« “abstenim” duke i kursyer ish-zĂ«vendĂ«skryeministres njĂ« masĂ« mĂ« tĂ« rĂ«ndĂ« sigurie.

Seanca u zhvillua në klimë të tensionuar pasi deputetët e opozitës bllokuan foltoren e Kuvendit në shenjë proteste, ndërsa shumica socialiste vijoi direkt në votim me procedurë të përshpejtuar dhe pa diskutime.

Vendimi konfirmon qëndrimin e mazhorancës të artikuluar prej ditësh se Partia Socialiste nuk do ta lejonte arrestimin e Ballukut, duke e konsideruar kërkesën e SPAK të pajustifikuar në kushtet aktuale politike dhe institucionale.

Argumenti i mazhorancĂ«s: “Balluku s’ka mĂ« funksion ekzekutiv”

NĂ« emĂ«r tĂ« shumicĂ«s parlamentare, deputeti socialist Ulsi Manja argumentoi nĂ« seancĂ« se “kĂ«rkesa e SPAK kishte humbur logjikĂ«n e saj juridike” pasi “Balluku nuk ushtron mĂ« funksione ekzekutive.”

Sipas tij, prokuroria e kishte ndërtuar kërkesën mbi argumentin e pezullimit nga detyra, por kjo masë nuk prodhon më efekt praktik pasi ajo tashmë është vetëm deputete.

“Deputetja nĂ« fjalĂ« [Balluku] nuk ushtron mĂ« funksione ekzekutive. PĂ«r rrjedhojĂ« masa e pezullimit nga detyra nuk prodhon asnjĂ« efekt real juridik”, theksoi Manja nĂ« Kuvend.

Ai shtoi se çështja e drejtĂ«sisĂ« ishte transformuar nĂ« njĂ« “gjyq publik nĂ« sytĂ« e qytetarĂ«ve”, duke nĂ«nkuptuar se debati politik kishte deformuar natyrĂ«n juridike tĂ« procesit.

Shumica socialiste e paraqiti vendimin si njĂ« vlerĂ«sim procedural dhe jo si mbrojtje politike tĂ« njĂ« prej ish-anĂ«tareve kryesore tĂ« qeverisĂ«, duke theksuar se “parlamenti nuk mund tĂ« autorizojĂ« masa qĂ« nuk kanĂ« mĂ« efekt praktik.”

Votimi s’pati prani tĂ« plotĂ«

Edhe pse kryeministri Edi Rama kishte kërkuar mobilizimin e plotë të grupit parlamentar socialist për këtë votim, tre deputetë të shumicës munguan në seancë.

Mes tyre ishin ish-ministrja për Evropën dhe Punët e Jashtme, Elisa Spiropali, ministri i Turizmit, Kulturës dhe Sportit Blendi Gonxhe dhe deputeti Fatmir Xhafaj.

Xhafaj raportohet se ndodhej jashtë vendit dhe kishte qenë i pamundur të merrte pjesë edhe në mbledhjen e grupit parlamentar të zhvilluar disa ditë më parë.

Megjithatë mungesat nuk ndryshuan rezultatin final, pasi shumica parlamentare siguroi votat e nevojshme për të rrëzuar kërkesën e SPAK.

Çështja e Ballukut Ă«shtĂ« kthyer nĂ« njĂ« nga episodet mĂ« tĂ« ndjeshme tĂ« marrĂ«dhĂ«nies mes politikĂ«s dhe drejtĂ«sisĂ« nĂ« ShqipĂ«ri.

Në teori, reforma në drejtësi synonte pikërisht reduktimin e ndikimit politik në hetimet penale ndaj zyrtarëve të lartë. Por procedurat kushtetuese për arrestimin e deputetëve kërkon ende autorizim nga Kuvendi.

Ndërsa drejtësia deklarohet të jetë e pavarur për të hetuar, parlamenti mbetet filtri politik për masat ndaj deputetëve dhe rasti i Ballukut e ka ekspozuar edhe më qartë këtë tension.

Lexoni gjithashtu:

The post 82 vota kundër: PS rrëzon kërkesën e SPAK për arrestimin e Ballukut appeared first on Citizens.al.

Monopatinat në Kushtetuese, kërkohet shfuqizimi i udhëzimit të ministrisë

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
11 March 2026 at 12:29

Aktivistë të shoqërisë civile iu drejtuan sot Gjykatës Kushtetuese për të kundërshtuar ndalimin pa afat të monopatinave elektrike, një vendim i marrë nga Ministria e Brendshme në tetor të vitit 2025 dhe që prej atëherë ka shkaktuar debat publik për lirinë e lëvizjes dhe mënyrën e përdorimit të rrugëve.

Dy organizata tĂ« shoqĂ«risĂ« civile, “QĂ«ndresa Qytetare” dhe “DrejtĂ«si Sociale,” depozituan sot kĂ«rkesĂ«n pĂ«r shfuqizimin e UdhĂ«zimit nr. 169, datĂ« 13.10.2025, tĂ« firmosur nga ish-ministrja e Brendshme Albana Koçiu. AktivistĂ«t argumentuan se udhĂ«zimi pĂ«r ndalimin e monopatinave elektrike cenon disa tĂ« drejta kushtetuese, pĂ«rfshirĂ« lirinĂ« e lĂ«vizjes, lirinĂ« e veprimtarisĂ« ekonomike dhe tĂ« drejtĂ«n e pronĂ«s.

Sipas tyre, masa administrative qĂ« pasoi udhĂ«zimin – pĂ«rfshirĂ« sekuestrimin e monopatinave nga policia – ka prodhuar pasoja tĂ« drejtpĂ«rdrejta pĂ«r qytetarĂ«t dhe bizneset qĂ« operojnĂ« nĂ« kĂ«tĂ« sektor.

Avokati Gentian Sejrani, nga DrejtĂ«si Sociale, i cili pĂ«rfaqĂ«son aktivistĂ«t nĂ« kĂ«tĂ« proces, tha se vendimi pĂ«r t’iu drejtuar Kushtetueses erdhi pas disa muajsh paqartĂ«sie dhe mungese reagimi nga institucionet.

Ai argumentoi se aktualisht mbi 1,000 monopatina elektrike mbeten të bllokuara nga policia, edhe pse fillimisht autoritetet kishin deklaruar se sekuestrimi i tyre do të ishte i përkohshëm dhe nuk do të zgjaste më shumë se 30 ditë.

“Po pĂ«rballemi me cenim tĂ« sĂ« drejtĂ«s sĂ« pronĂ«s dhe tĂ« lirisĂ« ekonomike,” tha Sejrani pas depozitimit tĂ« kĂ«rkesĂ«s. “Biznese qĂ« operojnĂ« me monopatina janĂ« prekur drejtpĂ«rdrejt nga ky udhĂ«zim dhe disa prej tyre po shkojnĂ« drejt falimentimit.”

Sipas tij, vetë udhëzimi ka paqartësi për kohëzgjatjen e zbatimit dhe nuk përcakton qartë një afat për ndalimin e këtyre mjeteve.

Për këtë arsye, aktivistët kanë kërkuar nga Gjykata Kushtetuese edhe pezullimin e menjëhershëm të udhëzimit, deri në momentin që gjykata të marrë një vendim përfundimtar mbi çështjen.

“Kjo do t’u mundĂ«sonte qytetarĂ«ve tĂ« rimarrin mjetet e tyre dhe do tĂ« shmangte njĂ« dĂ«m tĂ« mĂ«tejshĂ«m,” shtoi Sejrani.

Rigels Xhemollari, nga organizata Qëndresa Qytetare, tha se aktivistët dhe përdoruesit e monopatinave kishin kërkuar për muaj me radhë një zgjidhje përmes dialogut institucional, por sipas tij përpjekjet nuk kishin marrë përgjigje.

“Aksioni i policisĂ« ka qenĂ« disproporcional dhe i palogjikshĂ«m,” tha Xhemollari. “Monopatinat janĂ« mjete qĂ« ndihmojnĂ« nĂ« reduktimin e trafikut, ndĂ«rsa ndalimi i tyre e rĂ«ndon edhe mĂ« shumĂ« menaxhimin e trafikut nĂ« qytet.”

Debati për monopatinat elektrike shpërtheu në tetor 2025, pasi policia nisi një aksion të gjerë në Tiranë dhe disa qytete të tjera për sekuestrimin e tyre, duke argumentuar se përdorimi i këtyre mjeteve ishte i parregulluar dhe përbënte rrezik për sigurinë rrugore.

Vendimi u mor në një kohë kur monopatinat elektrike po përdoreshin gjithnjë e më shumë në kryeqytet si alternativë transporti për distanca të shkurtra, veçanërisht mes të rinjve.

Sipas aktivistëve, ndalimi i monopatinave nuk merr parasysh problemet strukturore të transportit urban në qytetet shqiptare.

Ata argumentojnë se sistemi i transportit publik mbetet i amortizuar, ndërsa mungesa e parkingjeve dhe kostot në rritje të karburantit e bëjnë gjithnjë e më të vështirë përdorimin e automjeteve private.

Në këtë kontekst, monopatinat elektrike shihen si alternativë transporti me kosto të ulët dhe ndikim më të vogël në trafik dhe ndotje.

Xhemollari tha se janë rreth 10 mijë përdorues të këtyre mjetesh vetëm në Tiranë duke shtuar se vendimi i qeverisë nuk merr parasysh nevojat reale të qytetarëve.

Ai krahasoi situatën në Shqipëri me praktikat në kryeqytetet europiane.

“Parisi, Roma apo Berlini nuk i kanĂ« ndaluar monopatinat,” tha ai. “Ato i kanĂ« rregulluar pĂ«rmes ligjit. PikĂ«risht kĂ«tĂ« kĂ«rkojmĂ« edhe ne: rregullim pĂ«rmes parlamentit dhe jo njĂ« ndalim administrativ.”

Çështja e monopatinave mund tĂ« shĂ«nojĂ« edhe njĂ« precedent juridik pasi kjo Ă«shtĂ« hera e parĂ« qĂ« njĂ« udhĂ«zim ministri dĂ«rgohet drejtpĂ«rdrejt nĂ« GjykatĂ«n Kushtetuese.

Zakonisht, aktet administrative të këtij lloji kontestohen fillimisht në Gjykatën Administrative dhe vetëm më pas, nëse lind një çështje kushtetuese, ajo kalon në Gjykatën Kushtetuese.

Në këtë rast, sipas Sejranit, aktivistët vendosën të kalojnë direkt në Kushtetuese, sepse argumenti kryesor lidhet me shkeljen e të drejtave themelore.

“Konstatimet tona kanĂ« tĂ« bĂ«jnĂ« me tĂ« drejta kushtetuese,” tha ai pĂ«r Citizens.al. “PĂ«r sa kohĂ« qĂ« kemi tĂ« bĂ«jmĂ« me cenim tĂ« lirisĂ« sĂ« lĂ«vizjes, tĂ« drejtĂ«s sĂ« pronĂ«s dhe lirisĂ« ekonomike, gjykata qĂ« duhet ta shqyrtojĂ« Ă«shtĂ« Gjykata Kushtetuese.”

Ai pranoi se kjo qasje nuk është ndjekur më parë, por shtoi se mund të krijojë një precedent për mënyrën se si aktet administrative që prekin drejtpërdrejt të drejtat themelore mund të sfidohen në të ardhmen.

“ËshtĂ« hera e parĂ« qĂ« ndodh, por le tĂ« jetĂ« njĂ« precedent,” tha Sejrani.

Ndërsa çështja kalon në Gjykatën Kushtetuese, debati për monopatinat ka nxjerrë në pah një problem më të gjerë për mënyrën se si rregullohet lëvizja urbane në Shqipëri.

Nga njëra anë, autoritetet argumentojnë se mungesa e rregullave të qarta për përdorimin e monopatinave përbën rrezik për sigurinë rrugore. Nga ana tjetër, aktivistët dhe përdoruesit e tyre thonë se ndalimi total nuk është zgjidhje dhe se vendi ka nevojë për një kuadër ligjor që të përcaktojë qartë mënyrën e përdorimit të këtyre mjeteve.

Vendimi që do të marrë Gjykata Kushtetuese në muajt në vijim pritet të jetë vendimtar jo vetëm për fatin e monopatinave elektrike, por edhe për mënyrën se si institucionet shqiptare mund të ndërhyjnë në rregullimin e formave të reja të mobilitetit urban.

Lexoni gjithashtu:

The post Monopatinat në Kushtetuese, kërkohet shfuqizimi i udhëzimit të ministrisë appeared first on Citizens.al.

10 pika pa pĂ«rgjigje pĂ«r projektin “Blue Borgo”

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
4 March 2026 at 19:53

Kompania “Gener 2” publikoi tĂ« martĂ«n njĂ« tekst me titull “10 fakte mbi statusin ligjor dhe administrativ tĂ« projektit nĂ« VelipojĂ«â€, ku pretendoi se projekti “Blue Borgo” Ă«shtĂ« nĂ« pĂ«rputhje me ligjin dhe se debati mbi pretendimet pĂ«r pronat, bazohet nĂ« “keqinformime”.

Por dokumentet zyrtare të marra nga Citizens.al përmes institucioneve dhe raportimet në terren tregojnë se rreth projektit mbeten plot çështje pa përgjigje. Më poshtë janë dhjetë prej tyre.

Na takon të theksojmë se redaksia jonë iu drejtua në të paktën dy raste me kërkesa për koment, por deri në botimin e këtij shkrimi nuk pati përgjigje.

1- A ishin të ligjshme punimet e një viti më parë?

NĂ« mars 2025 banorĂ«t e Rrjollit u pĂ«rplasĂ«n me grupin e punonjĂ«sve qĂ« nisĂ«n zhvillimin e projektit “Blue Borgo”. Situata pĂ«rshkallĂ«zoi pas ndĂ«rhyrjes sĂ« policisĂ« teksa banorĂ«t denoncuan pretendimet e tyre se kompania “Gener 2” po pĂ«rpiqej t’u merrte tokat.

Kompania reagoi me një njoftim prej gjashtë rreshtash. Ajo konfirmoi se projekti kishte nisur të zhvillohej, por hodhi poshtë pretendimet duke këmbëngulur se gjithçka ishte konformë ligjit.

“Gener 2” rezulton se fitoi licencĂ« zbatimi pĂ«r projektin (NZ.4586/34) mĂ« 16 shtator 2025. NdĂ«rsa vendimi i lejes sĂ« ndĂ«rtimit u firmos mĂ« 8 gusht 2025 dhe leja u zbardh nga Agjencia e Zhvillimit tĂ« Territorit (AZHT) vetĂ«m mĂ« 15 janar 2026 (Leje ndĂ«rtimi Nr.360/1).

Kjo nënkupton se punimet paraprake të vitit 2025 ishin para përmbylljes së plotë të procedurave ligjore.

2- A është verifikuar plotësisht statusi i pronësisë?

“Gener 2” thotĂ« se ka hyrĂ« nĂ« marrĂ«dhĂ«nie kontraktuale me “palĂ«n qĂ« figuron si mbajtĂ«se e tĂ« drejtave tĂ« pronĂ«sisĂ«â€ dhe se ajo nuk ka cenuar tĂ« drejtat e askujt.

“[
] projekti Ă«shtĂ« mbĂ«shtetur vetĂ«m nĂ« vendime tĂ« formĂ«s sĂ« prerĂ«, tĂ« certifikuara nĂ« tĂ« gjitha shkallĂ«t e gjyqĂ«sorit,” thuhej nĂ« njĂ« nga reagimet.

Pamje e zonës që parashikohet të merret për shfrytëzim nga resorti Blue Borgo.

MegjithatĂ«, “Gener 2” nuk ka treguar pĂ«rmbledhje tĂ« kĂ«tyre vendimeve, titullin bazĂ« tĂ« pronĂ«sisĂ«, zinxhirin e kalimeve tĂ« pronĂ«s, apo dokumentet qĂ« provojnĂ« sigurinĂ« juridike tĂ« transaksioneve.

NĂ« planvendosjen e lejes sĂ« ndĂ«rtimit “Gener 2” shfaqet si projektues bashkĂ« me studion arkitekturore tĂ« Stefano Boerit, ndĂ«rsa si zhvillues kompania tjetĂ«r e zotĂ«ruar nga familja Ulaj “ABA Blue Borgo,” çka lĂ« tĂ« nĂ«nkuptohet se pala e tretĂ« Ă«shtĂ« po njĂ« sipĂ«rmarrje e Ulajve.

Në një projekt të kësaj përmase, transparenca mbi pronësinë është element kyç për besueshmërinë e investimit.

3- Për çfarë heton Prokuroria e Shkodrës?

Sipas “Gener 2” nuk rezulton tĂ« ekzistojĂ« as edhe njĂ« akt pezullues ndaj vijimit tĂ« projektit.

“Prona dhe procesi pĂ«rkatĂ«s kanĂ« kaluar fazat e shqyrtimit tĂ« nevojshĂ«m sipas kuadrit pĂ«rkatĂ«s, dhe mbi kĂ«tĂ« bazĂ« nuk rezulton ndonjĂ« pengesĂ« ligjore pĂ«r vijimin normal tĂ« punimeve,” thuhet nga kompania.

Por, Prokuroria e Shkodrës ka konfirmuar për Citizens.al se ekziston një procedim penal i hapur mbi këtë çështje, bazuar në materialet e referuara nga SPAK (Procedimi Nr.390/2025 referuar nga Prokuroria e Posaçme më 21 mars 2025) mbi bazën e kallëzimit të bërë nga banorët për pretendime falsifikimesh të titujve të pronësisë.

Edhe pse hetimet janë ende në zhvillim, fakti që ekziston një procedim penal tregon se disa aspekte të projektit janë ende nën verifikim nga organet e drejtësisë.

4- Pse nuk ka tabelë me lejen e zbardhur në kantier?

Pas përplasjeve dhe sinjalizimeve të banorëve, buzë rrugës Shëngjin-Velipojë u vu një tabelë, e cila pavarësisht se fliste për projektin, nuk shoqërohej me lejen e zbardhur dhe firmosur të Këshillit Kombëtar të Territorit dhe Ujit (KKTU).

Tabela tregon se investimi pĂ«rllogaritet nĂ« vlerĂ«n prej rreth 26.8 miliardĂ« lekĂ« (280 milionĂ« euro), se punimet pritet tĂ« zgjasin 5 vite (60 muaj) dhe se kur ka marrĂ« licencĂ«n e zbatimit kompania “Gener 2”.

Tabela nĂ« kantier e “Blue Borgo”/Citizens.al

Tabela nuk ka informacion për pozicionet kadastrale, pamjet 3-D të projektit, vendosjes së strukturave që do të ndërtohen, hartën topografike, treguesit teknik për parcelat e pasurive kufitare, distancave të pronës, intensitetin e ndërtimit, koeficientin e shfrytëzimit të truallit, etj.

5- Sa i informuar ishte komuniteti lokal?

Kompania thotë se projekti është prezantuar në konsultime publike dhe se nuk ka pasur kundërshtime.

Sipas Agjencia Kombëtare e Mjedisit (AKM), për projektin qe zhvilluar konsultim në shtator 2024, në kuadër të procedurave për Vlerësimin e Ndikimit në Mjedis (VNM).

Konsultimi Ă«shtĂ« pasqyruar nĂ« pĂ«rmbledhjen jo-teknike tĂ« raportit mjedisor, ku projekti prezantohet si zhvillim turistik “me ndikim tĂ« menaxhueshĂ«m nĂ« mjedis”.

Por banorët e zonës kanë deklaruar publikisht se u njohën me projektin vetëm kur filluan punimet në terren.

Kjo krijon një kontradiktë mes narrativës zyrtare dhe perceptimit të komunitetit lokal për sa kohë nuk ka pasur asnjë reagim tjetër sqarues nga institucionet publike.

6- Si u përjashtua projekti nga taksa e ndikimit në infrastrukturë?

Bashkia Shkodër ka konfirmuar për Citizens.al se projekti rezulton i përjashtuar nga pagesa e taksës së ndikimit në infrastrukturë.

MegjithatĂ«, deri mĂ« tani nuk Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« publik akti konkret administrativ qĂ« e vendos kĂ«tĂ« pĂ«rjashtim pĂ«r projektin “Blue Borgo”, as baza e detajuar ligjore qĂ« e justifikon atĂ«.

Sipas skemës së taksave vendore, për një investim turistik të kësaj përmase në Velipojë norma e taksës së ndikimit në infrastrukturë është rreth 3% e vlerës së investimit.

Projekti i resortit “Blue Borgo”.

NĂ«se merret si referencĂ« vlera e projektit qĂ« Ă«shtĂ« pĂ«rmendur publikisht – rreth 280 milionĂ« euro – atĂ«herĂ« taksa potenciale e ndikimit nĂ« infrastrukturĂ« do tĂ« arrinte nĂ« rreth 8.4 milionĂ« euro.

Derisa të publikohet dokumenti që justifikon përjashtimin, mbetet e paqartë si dhe mbi çfarë baze u fal një detyrim fiskal i kësaj përmase.

7- A e plotĂ«son projekti kriterin “brand name” pĂ«r pĂ«rjashtim nga taksa?

Ligji pĂ«r taksat vendore parashikon njĂ« pĂ«rjashtim tĂ« veçantĂ« nga taksa e infrastrukturĂ«s pĂ«r strukturat akomoduese me 5 yje, status special, por vetĂ«m nĂ«se ato operohen nga njĂ« markĂ« hotelerie ndĂ«rkombĂ«tare “brand name”.

Deri tani, as nĂ« komunikimet publike tĂ« “Gener 2” dhe as nĂ« dokumentet e bĂ«ra publike nga institucionet nuk Ă«shtĂ« pĂ«rmendur ndonjĂ« markĂ« ndĂ«rkombĂ«tare hotelerie qĂ« do tĂ« operojĂ« resortin “Blue Borgo”.

Në mungesë të këtij elementi, pyetja që mbetet është nëse projekti i plotësonte vërtetë kushtet ligjore për përjashtim nga taksa e infrastrukturës apo jo.

8- Pse projekti nuk figuron si investim strategjik?

Agjencia Shqiptare e Zhvillimit tĂ« Investimeve (AIDA) konfirmoi dy herĂ« pĂ«r Citizens.al se pĂ«r projektin “Blue Borgo” nuk rezulton asnjĂ« vendim i Komitetit tĂ« Investimeve Strategjike.

Kjo do të thotë se projekti nuk ka statusin formal të investitorit strategjik, një status që shpesh përdoret për të justifikuar lehtësi fiskale apo procedura të përshpejtuara.

Në këtë kontekst, mbetet e paqartë mbi çfarë mekanizmi tjetër ligjor është mbështetur përjashtimi nga taksa e infrastrukturës.

9- A cenon projekti zonë të mbrojtur?

Zona ku po ndĂ«rtohet resorti “Blue Borgo” ka qenĂ« pjesĂ« e Peizazhit tĂ« Mbrojtur Lumi i BunĂ«s-VelipojĂ«, konkretisht nĂ« nĂ«nzonĂ«n 1b, ku zbatohej shkalla e dytĂ« e mbrojtjes mjedisore. Kjo kategori synonte ruajtjen e biodiversitetit dhe peizazhit natyror, duke lejuar vetĂ«m aktivitete ekonomike dhe turistike qĂ« nuk cenonin objektivat e mbrojtjes.

MegjithatĂ«, ndryshimet e miratuara nĂ« vitin 2024 (kur u konceptua dhe projekti) nĂ« Ligjin pĂ«r Zonat e Mbrojtura pĂ«rfshinĂ« konceptin e “turizmit tĂ« ekselencĂ«s”, qĂ« lejon ndĂ«rtimin e strukturave akomoduese turistike me standarde tĂ« larta edhe brenda zonave tĂ« mbrojtura.

Zona 1b e peizazhit të mbrojtur Bunë-Velipojë/Citizens.al

Organizata si, Qendra për Ruajtjen dhe Mbrojtjen e Mjedisit Natyror në Shqipëri (PPNEA) kanë paralajmëruar se kjo qasje mund të hapë rrugën për zhvillime intensive turistike në territore që më parë ishin të destinuara kryesisht për konservim.

VetĂ« “Gener 2” nuk ka folur pĂ«r kĂ«tĂ« pjesĂ« dhe nuk ka garantuar qartĂ«sisht se çfarĂ« masash ka parashikuar pĂ«r tĂ« reduktuar impaktin nĂ« mjedisin e zonĂ«s.

Në këtë kuptim, konflikti në Rrjoll nuk lidhet vetëm me një resort të vetëm, por edhe me një debat më të gjerë: nëse zonat e mbrojtura duhet të mbeten hapësira prioritare për ruajtjen e natyrës apo të shndërrohen në zona zhvillimi turistik

10. Nëse dokumentet janë kaq të qarta, pse nuk publikohen të gjitha?

NĂ« reagimin e saj publik, “Gener 2” deklaron se Ă«shtĂ« e gatshme tĂ« vĂ«rĂ« nĂ« dispozicion dokumentacionin pĂ«rkatĂ«s.

MegjithatĂ«, pavarĂ«sisht edhe kĂ«rkesave nĂ« rrugĂ« elektronike tĂ« Citizens.al, deri mĂ« tani nga investitori nuk Ă«shtĂ« mbajtur asnjĂ« konferencĂ« pĂ«r shtyp dhe nuk Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« publik asnjĂ« dosje e plotĂ« qĂ« tĂ« pĂ«rfshijĂ«: aktin e pĂ«rjashtimit nga taksa e infrastrukturĂ«s, provĂ«n e ortakĂ«risĂ« “brand name” si hotelier ndĂ«rkombĂ«tar, listĂ«n e kushteve tĂ« vendosura nga KKT, dhe dokumentet qĂ« provojnĂ« pĂ«rmbushjen e tyre.

Derisa kĂ«to dokumente tĂ« bĂ«hen publike, projekti “Blue Borgo” do tĂ« vazhdojĂ« tĂ« mbetet jo vetĂ«m njĂ« investim i madh turistik, por edhe njĂ« histori me shumĂ« pyetje tĂ« hapura.

Lexoni gjithashtu:

The post 10 pika pa pĂ«rgjigje pĂ«r projektin “Blue Borgo” appeared first on Citizens.al.

Një ishull tërësisht privat: Përmasat reale të projektit në Sazan

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
3 March 2026 at 16:48

Kryeministri Edi Rama po negocion Sazanin, një pasuri të Shqipërisë, përmes një qasjeje arbitrare të mbështetur kryesisht në marrëdhënie personale për hir të pushtetit, duke anashkaluar standardet ligjore dhe institucionale.

QĂ« prej vitit 2024, kur Jared Kushner – dhĂ«ndri i Presidentit amerikan Donald Trump – shpalli interesin pĂ«r ta kthyer ishullin nĂ« njĂ« resort luksoz privat, narrativa publike pĂ«r Sazanin Ă«shtĂ« mbushur me premtime pĂ«r zhvillim ekonomik, investime elitare dhe rritje tĂ« imazhit tĂ« vendit.

Por pas dy vitesh, bilanci është ky: Kushner ka fituar marketing falas për portofolin e tij ndërkombëtar imobiliar. Rama ka fituar simpati dhe afërsi me familjen Trump, duke forcuar pozitat politike në planin e brendshëm. Ndërsa shqiptarët dhe vetë shteti shqiptar nuk kanë fituar asgjë konkrete.

PĂ«rkundrazi. ËshtĂ« shĂ«nuar njĂ« tjetĂ«r precedent i rrezikshĂ«m ku njĂ« njĂ«si territoriale e vendit po ofrohet pĂ«r zhvillim nĂ« mungesĂ« gare, transparence dhe pa garanci tĂ« qarta ligjore dhe ekonomike.

Dokumente tĂ« siguruara nga Citizens.al tregojnĂ« se negociatat po zhvillohen formalisht nĂ« institucione dhe janĂ« shtyrĂ« pa afat qĂ« prej 13 nĂ«ntorit 2025. Zyrtarisht, nuk ka plan pĂ«r ZvĂ«rnecin, ndĂ«rsa planet tregojnĂ« se i gjithĂ« ishulli i Sazanit do tĂ« privatizohet – nĂ« kontrast me narrativĂ«n fillestare se do tĂ« prekej “vetĂ«m 8% e sipĂ«rfaqes”.

Në fakt, 45.6 hektarë (8%) nga 570 hektarë tokë janë sipërfaqja që do zihet nga ndërtimi, ndërsa projekti tregon se Sazani kthehet në ishull privat.

Përmasat reale të projektit të propozuar

Deri mĂ« tani, publiku Ă«shtĂ« njohur me vetĂ«m tre imazhe tĂ« publikuara nga Jared Kushner mĂ« 15 mars 2024 nĂ« platformĂ«n “X”: vila tĂ« shpĂ«rndara nĂ« shpatet e Sazanit dhe njĂ« vizion ndĂ«rtimesh masive mbi zonĂ«n ligatinore tĂ« ZvĂ«rnecit. Ato kanĂ« qarkulluar thuajse nĂ« tĂ« gjitha raportimet qĂ« flasin pĂ«r projekt-propozimin.

Por harta e përmbledhjes fazore të projektit, të cilën Citizens.al e disponon, tregon një realitet të ndryshëm për fatin e ishullit.

Fazat e ndërtimeve sipas fazave në ishullin e Sazanit/Citizens.al

Sipas dokumentacionit tĂ« analizuar, Sazani Ă«shtĂ« propozuar tĂ« ndahet nĂ« tre rajone tĂ« pĂ«rgjithshme, tĂ« organizuara sipas fazave tĂ« zhvillimit me rreth 448,000 mÂČ ndĂ«rtime pĂ«r afĂ«rsisht 970 njĂ«si rezidenciale/hotelerie. Ishulli konceptohet si njĂ« tĂ«rĂ«si e integruar, ku i gjithĂ« rrjeti i rrugĂ«ve dhe i qarkullimit do tĂ« jetĂ« nĂ« funksion tĂ« ndĂ«rtimeve.

Me fazĂ«n e parĂ« privatizohet zemra e ishullit: Porti dhe zona qendrore – pikĂ«risht nyja funksionale tĂ« Sazanit ku aktualisht janĂ« dhe godinat e vjetra tĂ« ish-reparteve ushtarake, dhe Ă«shtĂ« e vetmja pikĂ« hyrĂ«se pĂ«r nĂ« ishull.

Lexo: Nga vizitor në investitor strategjik, si e siguroi Sazanin Jared Kushner

NĂ« zonĂ«n “Marina Area” parashikohen 1,000 mÂČ ambiente shĂ«rbimi (amenities) dhe 18,000 mÂČ hapĂ«sira shĂ«rbimesh. Rreth saj, nĂ« “North Valley” parashikohen 39,000 mÂČ ndĂ«rtim me 56 vila dhe 11 apartamente (condo).

“South Valley” shton 22,000 mÂČ me 144 vila hoteliere. NdĂ«rsa nĂ« “Central Ridge” parashikohen 63,000 mÂČ me 56 vila dhe 26 “condo”. “West Valley” pĂ«rfshin 8,000 mÂČ me 25 vila hoteliere dhe “West Estates” 5,000 mÂČ me 8 rezidenca private.

Kjo fazë e parë nuk duket si fazë pilotimi, pasi vendos themelet e një infrastrukture të plotë rezidenciale dhe hoteliere që e shndërron qendrën e ishullit në një kompleks të mbyllur funksionalisht.

Faza e dytë përhapet te shpatet dhe skajet bregdetare. Zhvillimi zgjerohet në skajet veri-jug dhe në kodrat e ishullit me hapësira më të mëdha imobiliare që duket se ofrohen si rezidenca.

“North Point” pĂ«rfshin 30,000 mÂČ me 35 vila. “North Ridge Estate” shton 35,000 mÂČ me 35 “estates”. “West Estates” parashikon 23,000 mÂČ me 20 “estates”. “South Ridge Estates” 14,000 mÂČ me 13 “estates”. “South Point” 18,000 mÂČ me 16 vila.

Kjo fazĂ« prek pikĂ«risht zonat panoramike dhe shpatet me vlerĂ«n mĂ« tĂ« lartĂ« tĂ« peizazhit. Nga njĂ« perspektivĂ« zhvillimi, kĂ«to duket se janĂ« segmentet “Premium” tĂ« projektit. Nga njĂ« perspektivĂ« publike, ato janĂ« pjesĂ«t qĂ« deri mĂ« sot kanĂ« qenĂ« hapĂ«sirĂ« e lirĂ« natyrore dhe tĂ« paprekura.

Projekti vijon me njĂ« fazĂ« tĂ« tretĂ« tĂ« lĂ«nĂ« si mundĂ«si zgjerimi nĂ« vijim. Ky Ă«shtĂ« dhe aspekti mĂ« domethĂ«nĂ«s, pasi Ă«shtĂ« zona e etiketuar si “Potential Future Phase” dhe pĂ«rqendrohet me njĂ« zhvillim mĂ« masiv nĂ« nĂ« perĂ«ndim tĂ« zonĂ«s portuale.

Ajo parashikon 172,000 mÂČ zhvillim me 525 njĂ«si (qĂ« nĂ«nkupton apartamente).

Kjo shifër e vetme ndryshon përmasën e diskutimit. Nëse realizohet, faza e tretë do ta çojë ishullin drejt një densiteti ndërtimi që praktikisht e përmbyll të gjithë hapësirën e disponueshme për projekte të tjera.

Në terma planifikimi territorial, kjo nënkupton se Sazani propozohet si një zhvillim ekskluziv dhe i vetëm, pa hapësirë për iniciativa të tjera publike apo private jashtë këtij projekti.

KĂ«shtu, narrativa fillestare e “8% tĂ« sipĂ«rfaqes” qĂ« kishte krijuar perceptimin e njĂ« ndĂ«rhyrjeje tĂ« kufizuar Ă«shtĂ« tjetĂ«r gjĂ« kur qaset kjo hartĂ« e propozuar. Projekti nuk Ă«shtĂ« i izoluar nĂ« njĂ« cep tĂ« ishullit, por shtrihet nĂ« qendĂ«r, nĂ« kreshta dhe nĂ« skajet bregdetare.

Edhe nëse raporti i ndërtimit mbi sipërfaqen totale mbetet formal, dinamika e zhvillimit tregon se ishulli do të funksionojë si një kompleks i vetëm privat.

Kontrasti i ndërtimeve të propozuara dhe relievit që ka Sazani/Citizens.al

Me këtë plan, Sazani nuk është thjesht një resort. Ai është një territor i projektuar për një përdorim ekskluziv, të integruar dhe të centralizuar nën një operator të vetëm.

Dhe kjo presupozohet ta zhvendosĂ« debatin nga “sa pĂ«rqind ndĂ«rtohet” te pyetja se “çfarĂ« mbetet realisht publike”?

Grupi negociator ekziston vetĂ«m si “formalitet”

Citizens.al ka mësuar se grupi negociator që ka diskutuar dhe firmosur dokumente për Sazanin nga 13 janari deri më 27 tetor 2025 është mbledhur gjithsej 10 herë.

Grupi prej nëntë anëtarësh përbëhej nga:

  • Elira Kokona, drejtuese e KorporatĂ«s sĂ« Investimeve Shqiptare (KISH);
  • Ermal Nufi (sot ministĂ«r i Mbrojtjes), atĂ«herĂ« pĂ«rfaqĂ«sues i Kabinetit tĂ« ZĂ«vendĂ«skryeministrisĂ«;
  • Sofjan Jaupaj (sot ministĂ«r i Mjedisit), atĂ«herĂ« zĂ«vendĂ«sministĂ«r i Turizmit dhe Mjedisit;
  • Ami Kozeli (sot drejtor i ARRSH), atĂ«herĂ« zĂ«vendĂ«sministĂ«r i InfrastrukturĂ«s dhe EnergjisĂ«;
  • Enkelejd Musabelliu, zĂ«vendĂ«sministĂ«r i EkonomisĂ«, KulturĂ«s dhe Inovacionit;
  • Eldi Çondi, drejtor kabineti nĂ« MinistrinĂ« e Financave;
  • Aleks Marku, sekretar i MinistrisĂ« sĂ« Mbrojtjes;
  • Alban Binaj, administrator i Albanian Seasports Development (ASD);
  • Fiona Beqiri, drejtuese projektesh nga Agjencia Shqiptare e Zhvillimit tĂ« Investimeve (AIDA).

Ky grup u ngrit si strukturë teknike pas vendimit të Komitetit të Investimeve Strategjike në fund të vitit 2024, i cili i dha statusin e investitorit strategjik propozimit të Kushnerit.

Në teori, ky është mekanizmi standard: Shteti krijon një trup negociues dhe përmes tij diskuton kushtet me investitorin. Por në praktikë, dokumentet tregojnë tjetër gjë.

Lista e mbledhjeve pĂ«rfshin prezantime, plane veprimi, diskutime mbi njĂ« memorandum mirĂ«kuptimi dhe – nĂ« fund – diskutime pĂ«r shtyrjen e afatit tĂ« negociatave.

Nuk ka të dhëna të qarta të botuara për takime të përbashkëta intensive me investitorin. Nuk ka procesverbale që dokumentojnë negociata konkrete mbi territorin, të drejtat e përdorimit apo detyrimet ekonomike.

Sipas AIDA-s, investitori Ă«shtĂ« pĂ«rfaqĂ«suar “nĂ« rrugĂ« zyrtare” nga Asher Abehsera si administrator. Por nuk sqarohet se cilin subjekt juridik ka pĂ«rfaqĂ«suar ai konkretisht, teksa nuk janĂ« publikuar dokumentet e autorizimeve.

Kryeministri Rama dhe Ivanka Trump gjatë takimit në Vlorë, janar 2026/Citizens.al

Kjo lĂ« tĂ« hapur mundĂ«sinĂ« qĂ« negociatat tĂ« jenĂ« zhvilluar kryesisht pĂ«rmes shkresave apo ndĂ«rmjetĂ«simeve tĂ« tjera informale, me gjasĂ« edhe tĂ« njĂ« pĂ«rfaqĂ«suesi, apo bashkĂ«punĂ«tori lokal, qĂ« mund tĂ« ketĂ« parakontrata pĂ«r t’u angazhuar si nĂ«nkontraktor nĂ« zhvillimin e projektit.

Ndërkohë, jashtë institucioneve, raportimet mediatike tregojnë një angazhim shumë më intensiv: vizita, dreka, darka dhe pritje të nivelit të lartë, ku projekti është diskutuar me praninë e drejtpërdrejtë të Kryeministrit Rama.

Lexo: Darka e Sazanit: Si u vu pasuria publike në tryezë

Në këtë dualitet, grupi teknik duket më shumë si një artificë procedurale sa për të përmbushur një detyrim ligjor, teksa vendimmarrja e vërtetë duket se është në varësi të qejfit dhe ecurisë së marrëdhënieve personale të Kryeministrit me familjarët e Trumpit.

Negociata pa afat dhe pa shpjegim

Negociatat pĂ«r zhvillimin e Sazanit duhet tĂ« pĂ«rfundonin mĂ« 13 nĂ«ntor 2025, por kjo datĂ« nuk u respektua dhe u shty pa afat. AIDA pranoi pĂ«r Citizens.al se shtyrja Ă«shtĂ« bĂ«rĂ« “me dakordĂ«si tĂ« palĂ«ve”, por nuk dha arsye konkrete dhe asnjĂ« datĂ« pĂ«rfundimtare tĂ« re, pavarĂ«sisht kĂ«mbĂ«nguljes sĂ« Citizens.

Në negociatat për investime strategjike, shtyrjet zakonisht lidhen me pengesa reale si statusi juridik i tokës, konfliktet e pronësisë, kushtet gjeologjike, mosdakordësitë financiare etj. Por asnjë prej këtyre arsyeve nuk është përmendur.

NdĂ«rkohĂ«, dihet se ishulli nuk ka infrastrukturĂ« bazĂ« – mungojnĂ« uji dhe energjia elektrike – elemente thelbĂ«sore pĂ«r njĂ« zhvillim tĂ« qĂ«ndrueshĂ«m.

AIDA deklaron se detajet do të bëhen publike vetëm kur marrëveshja të përfundojë. Me fjalë të tjera, qytetarët do të informohen pasi Rama të ketë shërbyer darkën e radhës dhe vendimi të jetë praktikisht i pakthyeshëm.

Zyrtarisht, AIDA deklaron se projekti përfshin vetëm Sazanin dhe nuk ka asnjë aplikim për Zvërnecin. Megjithatë, gjatë janarit, delegacioni i lidhur me Ivanka Trump vizitoi edhe atë zonë dhe zhvilloi një takim me arkitektë dhe zyrtarë të lartë.

Lexo: “Shteti si agjent imobiliar”, nga Sazani te Zyber Hallulli

Pse njĂ« zonĂ« qĂ« “nuk Ă«shtĂ« pjesĂ« e projektit” pĂ«rfshihet nĂ« itinerarin e pritjeve atĂ«herĂ«? Ose ZvĂ«rneci pĂ«rdoret pĂ«r tĂ« zgjeruar narrativĂ«n e zhvillimit dhe pĂ«r tĂ« forcuar jehonĂ«n e portofolit tĂ« Jared Kushner – pra si marketing, – ose ekziston njĂ« plan paralel qĂ« nuk Ă«shtĂ« formalizuar ende.

Në të dy rastet, komunikimi publik nuk përputhet me dokumentet zyrtare dhe ata që humbin janë po qytetarët shqiptarë, institucionet dhe sundimi i ligjit.

Agjencia e Zhvillimit tĂ« Territorit (AZHT) pranoi pĂ«r Citizens.al se pĂ«rfaqĂ«suesit e saj kanĂ« qenĂ« tĂ« pranishĂ«m nĂ« aktivitetet e zhvilluara gjatĂ« vizitĂ«s sĂ« Ivanka Trump nĂ« VlorĂ«. Por kjo agjenci theksoi se roli i saj ka qenĂ« “orientues institucional” se “nuk ka qenĂ« organizatore” dhe as “nuk di kush e ka organizuar aktivitetin”.

Pamje nga ishulli i Sazanit/Citizens.al

Kjo krijon një situatë paradoksale. Një institucion shtetëror merr pjesë në një aktivitet që lidhet me një investim strategjik në territor, por nuk ka informacion bazë për organizatorin apo strukturën e tij.

Në praktikë, kjo sugjeron një model abuziv dhe tejet arbitrar vendimmarrjeje ku takimet private kanë praninë e shtetit, por jo përgjegjësinë administrative të tij.

Diplomacia e investimeve dhe “ShtĂ«pia Trump”

Historia e Sazanit shkon pĂ«rtej njĂ« projekti turistik. Ajo prek mĂ«nyrĂ«n se si ShqipĂ«ria – njĂ« vend kandidat pĂ«r Bashkimin Evropian – administron pasuritĂ« publike dhe ndĂ«rton marrĂ«dhĂ«nie me aktorĂ« tĂ« fuqishĂ«m ndĂ«rkombĂ«tarĂ«.

Një nga standardet themelore të BE-së është konkurrenca e hapur dhe transparenca në menaxhimin e pronës publike. Projekti i Sazanit nuk është rezultat i një gare ndërkombëtare, por i një negocimi të drejtpërdrejtë.

Në raste të tjera me oferta të pakërkuara, është hapur të paktën një garë formale. Me Sazanin, pas dy vitesh, ende negociohet pa përfundim.

Në një rajon ku mbështetja ndërkombëtare shihet si garanci sigurie politike, investimet mund të marrin edhe dimension diplomatik. Por kjo ngre një pyetje thelbësore: A po përdoret zhvillimi ekonomik si instrument për afërsi politike? Nëse po, me çfarë çmimi?

Sepse debati nuk Ă«shtĂ« mĂ« vetĂ«m pĂ«r njĂ« resort. ËshtĂ« pĂ«r mĂ«nyrĂ«n se si njĂ« shtet i vogĂ«l negocion me aktorĂ« tĂ« mĂ«dhenj: PĂ«rmes ndjekjes sĂ« ligjit, procedurave tĂ« hapura dhe konkurruese, apo pĂ«rmes marrĂ«dhĂ«nieve tĂ« privilegjuara qĂ« premtojnĂ« jo vetĂ«m kapital, por edhe afĂ«rsi me fuqinĂ« e “ShtĂ«pisĂ« Trump”.

Në fund kush do ta gëzojë këtë afërsi politike dhe sa do të zgjasë ajo, do ta gëzojë shteti shqiptar apo kryeministri aktual.

Lexoni gjithashtu:

The post Një ishull tërësisht privat: Përmasat reale të projektit në Sazan appeared first on Citizens.al.

Mes renderëve dhe realitetit, në kërkim të Parkut të Besimit në Petrelë

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
22 January 2026 at 20:06

Ditëve të javës, kodrat e Petrelës vijojnë një përgjumje të gjatë e të heshtur, kryesisht për shkak të mungesës së vizitorëve. Kjo heshtje nis nga ullishtat, vazhdon mbi muret e kalasë dhe humbet në kthesat e rrugicave që lidhin qendrën e fshatit me rrugën kryesore drejt Tiranës.

Në një ditë të kthjellët, kryeqyteti duket pranë. Zhurmat e makinave në rrugën për në Elbasan dëgjohen deri lart. Një horizont vilash, pallatesh dhe kullash gri të kujton se metropoli është vetëm 15 minuta larg. Por në shtigjet e këtyre kodrave, ndjesia e afërsisë humbet shpejt.

Petrela mbetet një vend që duket sikur është gjithmonë pranë diçkaje, një zhvillimi të madh që mbetet në pritje prej kohësh, por që nuk ka ardhur kurrë.

NĂ« hyrje tĂ« fshatit, pak pasi kalon restorantet e para, njĂ« tabelĂ« e gjelbĂ«r e rrĂ«zuar pĂ«rtokĂ« bĂ«n me shenjĂ« pĂ«r te “Faith Park” (Parku i Besimit). SipĂ«r saj, njĂ« tabelĂ« tjetĂ«r drejton pĂ«r te “Kengo Art Park”. MĂ« tutje, dy tabela tĂ« tjera tĂ« bĂ«jnĂ« konfuz (foto; foto).

Tabelat e rrugës për në Petrelë/Citizens.al

Ato duket se ngatĂ«rrojnĂ« edhe vetĂ« banorĂ«t, tĂ« cilĂ«t nuk dinĂ« tĂ« thonĂ« me siguri se cila Ă«shtĂ« e saktĂ«, ku Ă«shtĂ« “Parku i Besimit” dhe ku “Kengo Art Park”.

NĂ« fakt, “Parku i Besimit” nuk ekziston, sĂ« paku pĂ«r momentin. NdĂ«rsa “Kengo Art Park” Ă«shtĂ« duke u ndĂ«rtuar. Por ka qenĂ« njĂ« ditĂ« kur tĂ« dy kĂ«to emra parqesh ishin i njĂ«jti vend.

Ngjan si lojë fjalësh, por kjo është zanafilla e këtij reportazhi, dy projekte parqesh që ekzistojnë njëkohësisht si ide arkitekturore dhe si paqartësi lokale. Projekte që në prezantime shfaqen futuristike, ndërsa në terren ndeshin rrugë me gropa, mbetje urbane, ndërtime të braktisura dhe një komunitet që nuk ka informacion.

Konkursi ndërkombëtar në një ish-repart ushtarak

Më 11 tetor 2025, një varg makinash me zyrtarë dhe arkitektë të huaj u ngjit në anën perëndimore të Petrelës. Destinacioni nuk ishte kalaja, as restorantet e njohura buzë kodrës.

Ishin kapanonet e njĂ« ish-reparti ushtarak, poshtĂ« rrugĂ«s “Sheh Mehmet Kuqi”, tĂ« cilat prej gushtit 2024 ishin kthyer nĂ« kantier ndĂ«rtimi pĂ«r atĂ« qĂ« zyrtarisht njihet si “Parku Tematik Kulturor Tirana Art Garden”.

Aty u prezantuan projektet finaliste pĂ«r thirrjen e KorporatĂ«s sĂ« Investimeve Shqiptare pĂ«r “Parkun e Besimit” (Faith Park), njĂ« koncept-ide qĂ« synon tĂ« materializohet nĂ« kodrat verilindore mes PetrelĂ«s dhe zonĂ«s sĂ« PĂ«rsqopit, njĂ« sit arkeologjik ilir.

Pamje nga kodrat e Petrelës/Citizens.al

Sipas konceptit fitues – nga studioja daneze e Bjarke Ingels – “Parku i Besimit” nuk Ă«shtĂ« thjesht park rekreativ. Ai Ă«shtĂ« menduar si hapĂ«sirĂ« ndĂ«rfetare, njĂ« kompleks qĂ« pĂ«rfaqĂ«son bashkĂ«jetesĂ«n mes besimeve, njĂ« ide qĂ« politika shqiptare e pĂ«rdor shpesh pĂ«r prezantim ndĂ«rkombĂ«tar.

Ingels Ă«shtĂ« njĂ« arkitekt i diskutueshĂ«m pĂ«r impaktin qĂ« projektet e tij kanĂ« pasur mbi trashĂ«giminĂ« kulturore nĂ« ShqipĂ«ri, pĂ«rfshirĂ« debatin mbi Teatrin KombĂ«tar dhe kullĂ«n “Pixel”.

Lexo: Bjarke Ingels nĂ« PetrelĂ«: “Parku i Besimit” mbi zonĂ«n antike tĂ« PĂ«rsqopit

Ai propozoi zhvillimin e kodrave me njĂ« sistem shtigjesh tĂ« gjarpĂ«ruara bimĂ«sie nĂ« formĂ«n e njĂ« “peme tĂ« jetĂ«s”, qĂ« pĂ«rfshin besimet me vlerat, simbolet dhe konceptet e tyre. Zona, sipas tij, zhvillohet njĂ«kohĂ«sisht si park, muze, vend pelegrinazhi, meditimi dhe rekreacioni.

“NjĂ« hartĂ« e evolucionit tĂ« rrugĂ«timit shpirtĂ«ror tĂ« njerĂ«zimit mbi topografinĂ« e kĂ«tij shpati mali qĂ« pĂ«rshkohet deri nĂ« qiell,” u shpreh Ingels gjatĂ« prezantimit nĂ« tetor.

“KremtojmĂ« harmoninĂ« e besimeve fetare,” vijoi ai teksa nĂ« renderĂ« shfaqeshin pemĂ« dhe shkurre tropikale si palma apo frangipani.

Krahas kësaj ideje disi utopike, parashikohen edhe një fshat ekologjik, hotel, bare dhe restorante për akomodim, pra zhvillim imobiliar me një total investimi që kërkon rreth 23.5 milionë euro.

“Kengo Art Park” nĂ« fazĂ« ndĂ«rtimi, shkurt 2026/Citizens.al

Në renderët e prezantimit, Petrela dukej si një peizazh mesdhetar i kuruar: ndërtesa shumëngjyrëshe të shkrira në relievin e gjelbëruar kodrinor.

Por nĂ« terren, nĂ« tĂ« njĂ«jtĂ«n ditĂ«, pranĂ« kapanonit ku zhvillohej konkursi, punĂ«torĂ«t e kompanisĂ« “Salillari” vazhdonin punĂ«n pĂ«r parkun artistik “Tirana Art Garden”, i cili pak javĂ« mĂ« vonĂ« kur atĂ« e vizitoi sĂ«rish Kryeministri Rama, u prezantua zyrtarisht “Kengo Art Park”, pjesĂ« e njĂ« investimi rreth 3.5 milionĂ« euro pĂ«r transformimin e ish-bazĂ«s ushtarake nĂ« destinacion kulturor.

KĂ«shtu, projekti i sĂ« ardhmes “Faith Park” u prezantua mbi njĂ« projekt tĂ« sĂ« tashmes “Kengo Art Park,” qĂ« ende nuk ishte realizuar dhe madje ndryshoi emrin pa u hapur – u quajt nĂ« nder tĂ« arkitektit japonez Kengo Kuma.

“Kengo Art Park” duhej tĂ« kishte pĂ«rfunduar nĂ« shkurt, por punimet pritet tĂ« zgjasin deri nĂ« shtator 2026.

Një projekt që Petrela e mësoi nga televizioni

Në sheshin e vogël pranë kalasë, dy lokalet e vetme kanë punë kryesisht pasditeve, prej muajit të Ramazanit.

Teksa binte muzg, dy burra rreth tĂ« pesĂ«dhjetave prisnin qĂ« e zonja e njĂ« prej lokaleve t’u sillte kafenĂ«. Pasi u prezantuam, i pyeta nĂ«se dinin gjĂ« pĂ«r “Parkun e Besimit” dhe nĂ«se po, se ku do tĂ« zhvillohej.

“E morĂ«m vesh vetĂ«m nga televizori, qĂ« erdhi Rama andej poshtĂ«,” tha njĂ«ri prej tyre. “Por se ku do bĂ«het dhe çfarĂ« Ă«shtĂ« fiks, nuk dimĂ«.”

Pak mĂ« poshtĂ«, njĂ« banor i zonĂ«s po krasiste pemĂ«t buzĂ« rrugĂ«s. Edhe ai nuk e kishte tĂ« qartĂ« pĂ«r çfarĂ« bĂ«hej fjalĂ« pĂ«r “Parkun e Besimit”.

“MĂ« kanĂ« thĂ«nĂ« [se do tĂ« bĂ«het] nga ana tjetĂ«r, poshtĂ«, nga ullishtat, afĂ«r zip-line,” tregoi ai. “Por s’na ka pyetur njeri, s’dimĂ« gjĂ«.”

Sheshi “Mamica,” PetrelĂ«/Citizens.al

Prej tetorit 2025, askush në qendrën e fshatit nuk kishte informacione të tjera për projektin veç faktit se zonën e kishte vizituar dy herë Rama dhe se vizitat e tij i kishin parë në televizor.

Ky është dhe paradoksi i zakonshëm i zhvillimeve të mëdha në vendin tonë ku komuniteti që preket nga projektet është shpesh i fundit që merr informacion.

Në dokumente, informimi nis pas studimeve të fizibilitetit dhe vijon me konsultimet publike. Në praktikë, ai nis vetëm pasi projekti bëhet lajm në media.

Turizmi që erdhi vetë

Ndryshe nga burrat e fshatit, Xhulio, një i ri në të tridhjetat, e sheh ndryshimin si mundësi. Ai është ndër të kthyerit nga emigracioni dhe prej një viti drejton një biznes turizmi aventuror me ture quadbike në kodrat përreth Petrelës.

“Zona Ă«shtĂ« ideale, me terren tĂ« pĂ«rshtatshĂ«m dhe peizazh fantastik,” thotĂ« ai. “AfĂ«r TiranĂ«s, por duket si larg.”

Sipas Xhulios, vizitorĂ«t kĂ«rkojnĂ« mĂ« shumĂ« se njĂ« destinacion dhe Petrela mundet t’ua ofrojĂ« atĂ«, pra kalanĂ«, shtigjet, restorantet, natyrĂ«n dhe ndjesinĂ« e njĂ« pĂ«rvoje tĂ« pĂ«rzier nĂ« njĂ« vend tĂ« vetĂ«m.

“Sa mĂ« shumĂ« aktivitete tĂ« ketĂ«, aq mĂ« mirĂ« pĂ«r tĂ« gjithĂ« sepse rrit ofertĂ«n turistike dhe kohĂ«n e qĂ«ndrimit tĂ« vizitorĂ«ve,” thotĂ« ai.

Edhe Xhulio tha se nuk kishte informacion të zgjeruar për projektin, por u shpreh optimist se nëse ndërhyrjet e zotuara bëhen pa dëmtuar mozaikun historik e kulturor të zonës, do të sjellin zhvillim ekonomik.

Sipërmarrja e Xhulios, e cila ndërthur edhe risitë e tekonologjisë me rezervimet online, është në kontrast me hotelet dhe restorantet e kodrave përtej, që kanë mbyllur aktivitetin prej vitesh dhe shfaqen si relike të një turizmi që nuk u konsolidua kurrë.

Rruga ku fillon projekti

PĂ«r tĂ« parĂ« zonĂ«n ku parashikohet ndĂ«rtimi i “Parkut tĂ« Besimit” duhet tĂ« ndjekĂ«sh rrugĂ«n e Durishtit nĂ« verilindje tĂ« PetrelĂ«s.

Asfalt nuk ka. Segmenti është me çakull dhe në disa pjesë i dëmtuar nga rrëshqitjet e dheut (foto; foto; foto). Anash shfaqen ndërtesa gjysmë të braktisura: dy hotele dhe një tjetër i papërfunduar në majë të kodrës (foto).

Një nga shtigjet e devijuara prej rrëshqitjet e tokës/Citizens.al

Më tej shihen pirgje mbeturinash dhe inerte, ndërsa në thellësi një pjesë e kodrës është zhveshur nga bimësia. Kjo të sjell ndërmend zotimin që Ingels bëri gjatë prezantimit:

“TĂ« gjitha ndĂ«rtimet do tĂ« bĂ«hen nĂ« zona ku ka pasur gĂ«rmime. Nuk do tĂ« gĂ«rmojmĂ« thuajse fare dhe nuk do tĂ« heqim asnjĂ« pemĂ«.”

Por të gjitha janë gjurmët e një optimizmi të vjetër, të asaj vale investimesh të viteve 2000-2010 kur Petrela shihej si periferia turistike e ardhshme e Tiranës, por që u tradhtua nga infrastruktura që nuk erdhi kurrë deri këtu.

Sot ato ndërtesa janë monumente të një zhvillimi që nuk u mbështet dhe nuk u materializua.

Dhe pikĂ«risht mbi kĂ«tĂ« terren planifikohet njĂ« projekt qĂ« entuziazmon edhe arkitektĂ« me reputacion ndĂ«rkombĂ«tar si Bjarke Ingels, i cili e quan gjendjen aktuale si “njĂ« plagĂ«â€ qĂ« duhet shĂ«ruar.

Por projekti i parkut përfshin edhe të paktën tetë parcela pronash private, dhe këtu nisin pyetjet kryesore.

Zona e Përsqopit njihet edhe për gjurmë arkeologjike ilire dhe mbetet e paqartë nëse preket zona e mbrojtur apo dhe ajo buferike. Pyetjet për këto shqetësime drejtuar Ministrisë së Kulturës, Institutit të Trashëgimisë Kulturore dhe Korporatës së Investimeve nuk morën përgjigje.

Heshtja institucionale shpesh është forma më konkrete e informimit në projekte të tilla.

“Parku i Besimit” Ă«shtĂ« ende njĂ« ide. Por nĂ« PetrelĂ« ideja duket se ka nisur tĂ« ndikojĂ« realitetin pĂ«rpara se tĂ« ekzistojĂ« fizikisht: nĂ« biseda, pritshmĂ«ri, çmime toke dhe vilash qĂ« reklamohen pĂ«r shitje, si dhe nĂ« mĂ«nyrĂ«n sesi banorĂ«t e imagjinojnĂ« tĂ« ardhmen.

Mes kĂ«tyre dy kohĂ«sh, kohĂ«s sĂ« projektit dhe kohĂ«s fizike, do tĂ« vendoset nĂ«se vĂ«rtetĂ« “Parku i Besimit” do tĂ« bĂ«het zhvillim, apo thjesht njĂ« tjetĂ«r premtim nĂ« rrethinat e TiranĂ«s.

Deri atĂ«herĂ«, tabela e rrugĂ«s nĂ« PetrelĂ« do tĂ« vazhdojĂ« tĂ« tregojĂ« njĂ«kohĂ«sisht edhe “Faith Park” edhe “Kengo Art Park”, por askush nuk do ta dijĂ« se ku fillon njĂ«ri dhe ku mbaron tjetri.

Lexoni gjithashtu:

The post Mes renderëve dhe realitetit, në kërkim të Parkut të Besimit në Petrelë appeared first on Citizens.al.

Largimi i Ballukut, riorganizim kabineti apo menaxhim kostosh politike?

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
27 February 2026 at 12:35

Pasi i ofroi për rreth katër muaj mbrojtje politike ndaj kërkesave të SPAK-ut për ta arrestuar, Kryeministri Edi Rama vendosi të enjten të shkarkojë Belinda Ballukun si zëvendëskryeministre dhe ministre e Infrastrukturës dhe Energjisë.

Ajo ishte e pezulluar me vendim të Gjykatës së Posaçme, vendim i cili mbeti në fuqi pavarësisht ankimit që qeveria i bëri në Gjykatën Kushtetuese.

A u tërhoq vërtetë Rama nga Balluku?

Largimi i Ballukut nga qeveria nuk erdhi si një lëvizje e zakonshme riorganizimi të kabinetit.

Njoftimi u bë pas një mbledhjeje të gjatë me grupin parlamentar të Partisë Socialiste, të dominuar nga kritikat ndaj Prokurorisë së Posaçme dhe sistemit të drejtësisë, çka e zhvendosi menjëherë këtë zhvillim nga një vendim administrativ në një zhvillim institucional.

Në të njëjtën mbrëmje, portofoli i Infrastrukturës dhe Energjisë nuk iu besua një figure të re politike apo teknike nga jashtë, por një vartësi të drejtpërdrejtë të Ballukut: Enea Karakaçi, i cili drejtonte Operatorin e Sistemit të Shpërndarjes së Energjisë Elektrike (OSSHE).

Ky detaj është ndoshta më domethënësi. Rama ndryshoi ministren (dhe ministri të tjera), por jo strukturën që drejton sektorin më të madh financiar të qeverisë.

Ministria e Infrastrukturës dhe Energjisë përqendron projektet më të mëdha publike: rrugët kombëtare, koncesionet, energjetikën, aeroportet dhe portet. Në praktikë, aty kalon pjesa më e madhe e investimeve kapitale të qeverisë, po ashtu edhe kostot politike.

Për këtë arsye, çdo ndryshim në drejtimin e saj zakonisht shoqërohet me ndryshim kursi, qasje të politikave, investimeve, ose rishikim kontratash. Por në rastin konkret, asnjë nga këto nuk ka ndodhur.

Përkundrazi, Balluku lavdërohet edhe në ikje si ministrja më e suksesshme e qeverisë.

Ndaj, vendimi duket më shumë si distancim nga një figurë sesa si rishikim i politikave që drejtonte Balluku, pavarësisht se Rama nuk e shprehu qartësisht këtë gjë të enjten.

Qeveria ruajti aparatin administrativ dhe vazhdimësinë e projekteve, duke lënë të kuptohet se nuk kemi të bëjmë me një përgjegjësi politike për mënyrën e qeverisjes së sektorit, por me një menaxhim të kostos së saj publike.

Kjo përforcohet  nga ngritja në postin e ministrit të Mbrojtjes (në vend të Pirro Vengut) të Ermal Nufit, i cili më herët ka qenë drejtor kabineti për zëvendëskryeministren Balluku.

Konteksti i bën këto zhvillime edhe më të rëndësishme. Largimi i Ballukut bëhet në një moment tensioni të hapur mes ekzekutivit dhe SPAK-ut. Për herë të parë, kritikat ndaj drejtësisë nuk kanë qenë thjesht deklarata të izoluara politike, por pjesë e një komunikimi institucional qeveritar.

NĂ« kĂ«tĂ« kuptim, lĂ«vizja duket mĂ« pak si njĂ« reagim ndaj performancĂ«s si ministre – vĂ«nĂ« seriozisht nĂ« diskutim pas dĂ«mtimeve serioze nĂ« disa rrugĂ« kombĂ«tare tĂ« vendit – dhe mĂ« shumĂ« si njĂ« reagim ndaj rrezikut juridik qĂ« prodhon hetimi penal ndaj saj nĂ« nivele tĂ« larta.

Pak ditĂ« mĂ« parĂ«, qeveria propozoi ndryshime nĂ« Kodin e ProcedurĂ«s Penale qĂ« synojnĂ« tĂ« kufizojnĂ« pezullimin e zyrtarĂ«ve tĂ« lartĂ« nga detyra gjatĂ« hetimeve – njĂ« prej mjeteve kryesore qĂ« SPAK pĂ«rdori pĂ«r tĂ« parandaluar mundĂ«sinĂ« e prishjes sĂ« provave nga Balluku.

Me rastin “Balluku”, reforma nĂ« drejtĂ«si ka krijuar pĂ«r herĂ« tĂ« parĂ« njĂ« rrezik real penal pĂ«r qeveritarĂ«t, dhe politika duket se po pĂ«rshtatet me kĂ«tĂ« realitet tĂ« ri.

Ky “lĂ«shim” i Ballukut nga qeveria nuk e zhvesh atĂ« nga imuniteti si deputete. Pra SPAK nuk mund ta arrestojĂ« gjithsesi.

Me këtë zhvillim, qeveria nënkupton se pezullimi apo largimi i saj nga postet e larta janë të mjaftueshme për të mos-penguar hetimet, megjithëse SPAK ka raportuar në Këshillin e Mandateve se dëshmitarë në çështje janë kërcënuar.

Lexoni gjithashtu:

The post Largimi i Ballukut, riorganizim kabineti apo menaxhim kostosh politike? appeared first on Citizens.al.

Alternativat që shmangin rrugën e bllokuar Elbasan-Qafë Thanë

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
25 February 2026 at 13:31

Bllokimi i aksit Elbasan-Qafë Thanë, pranë Dragostunjës në Librazhd, ka nxjerrë në pah varësinë e pothuajse gjithë juglindjes së vendit nga një korridor i vetëm rrugor.

Prej fundjavĂ«s, rrĂ«shqitja e dherave dhe dĂ«mtimi i urĂ«s nĂ« zonĂ«n e njohur si “Arrat e GurrĂ«s” ka ndĂ«rprerĂ« lidhjen kryesore me TiranĂ«n pĂ«r Korçën, Pogradecin, Prrenjsin, Librazhdin dhe rrethinat e tij.

E njëjta zonë është edhe pjesë e punimeve të Korridorit VIII. Ndërhyrjet në shtratin e lumit Shkumbin kanë krijuar tension mjedisor dhe social, të raportuar më herët nga Citizens.al dhe organizatat mjedisore.

Por, si arrihet sot juglindja nga kryeqyteti dhe anasjelltas? Banorët e zonave pranë vendit ku ndodhi shembja, por dhe linjat e udhëtarëve dhe transportit të mallrave po përballen me kosto dhe kohë më të larta udhëtimi.

Më poshtë Citizens.al sjell disa nga alternativat që po përdoren aktualisht për të qasur juglindjen me Tiranën.

Duhet theksuar se shumica e rrugëve alternative janë në gjendje të vështirë, nuk përballojnë fluksin e shtuar dhe ofrojnë pak ose aspak siguri dhe mbështetje për: pika karburanti, vende pushimi apo shërbime bazë përgjatë udhëtimit.

Rruga juglindore dhe devijimi lokal

Korçë-Maliq-Lozhan-Moglicë-Gramsh-Elbasan-Tiranë

Kjo është ndër rrugët më të përdorura aktualisht. Distanca është rreth 170 kilometra dhe mund të përshkohet për 3-5 orë udhëtim në varësi të fluksit të trafikut.

Segmentet malore dhe kthesat e shumta, sidomos në zonën e Moglicës, e bëjnë të lodhshme dhe të rrezikshme, veçanërisht gjatë natës.

Rruga nga Moglica dhe alternativa tjetër me devijimin nga fshatrat e zonës.

NdĂ«rkohĂ« po pĂ«rdoret edhe njĂ« devijim pĂ«rmes fshatrave lokal dhe vijimit pĂ«rgjat njĂ« segmenti tĂ« ish-rrugĂ«s “Egnatia”.

Kjo rrugë devijon nga aksi kryesor për të shmangur Dragostunjën dhe urën e dëmtuar. Nis nga Librazhdi, kalon nga fshatrat si Spathari, Dardha dhe del në Hotolisht, me një gjatësi rreth 170 kilometra dhe kërkon rreth 4-6 orë udhëtim.

Pjesa e devijimit ka rrugë të ngushta, të paasfaltuara, me çakull e baltë dhe pjerrësi të forta. Përdoret kryesisht nga automjetet private, por tashmë po krijon radhë të gjata dhe trafik të rënduar.

Rruga jugore

Korçë-Ersekë-Leskovik-Përmet-Tepelenë-Fier-Durrës-Tiranë

Konsiderohet alternativa mĂ« e sigurt pĂ«r tĂ« shmangur segmentin QafĂ« ThanĂ«-Elbasan (dhe anasjelltas). NĂ« praktikĂ« Ă«shtĂ« njĂ« “devijim kombĂ«tar”: juglindja lidhet me TiranĂ«n pĂ«rmes jugut tĂ« vendit.

Ajo parashikon rreth 370 kilometra rrugë e cila mund të përshkohet për rreth 6-8 orë udhëtim.

Rruga nga jugu dhe me kalimet nga RMV.

Megjithëse relativisht e sigurt, distanca dhe koha është thuajse e dyfishtë duke e bërë pak të konsiderueshme për udhëtarët.

Ajo këshillohet për autobusët interurbanë, mjetet e rënda dhe udhëtimet jo urgjente.

Rruga ndërkufitare me Maqedoninë e Veriut

Korçë-Pogradec-Qafë Thanë/Tushemisht-Strugë/Ohër-Dibër-Bllatë-Rruga e Arbrit-Tiranë

Kjo rrugë prej rreth 220-240 kilometrash mund të përshkohet për 4-6 orë udhëtim.

Konsiderohet alternativë praktike, por njëkohësisht si një treguese e fortë e situatës: për të shkuar në Tiranë nga Korça duhet të dalësh jashtë Shqipërisë.

Kalimi bëhet nga pikat kufitare të Qafë Thanës ose Tushemishtit drejt Strugës apo Ohrit në Maqedoninë e Veriut dhe rikthimi në Shqipëri nga Bllata, për të vazhduar në Maqellarë dhe më pas në Rrugën e Arbrit.

Ia vlen vetëm nëse rrugët e tjera janë të mbingarkuara dhe udhëtarët kanë dokumentet e nevojshme. Në orët e pikut, pritjet në doganë e bëjnë kohën e mbërritjes të paparashikueshme.

Alternativat e rrugëve më sipër nuk janë thjesht një lajm për trafikun, por panoramë e qartë se planifikimi i zhvillimit të infrastrukturës në vend ka probleme serioze.

Një korridor kombëtar i shoqëruar me projekte strategjike të zgjerimit hasi dëmtime dhe rrëshqitje dherash aq sa të izolojë një rajon të tërë.

Lexoni gjithashtu:

The post Alternativat që shmangin rrugën e bllokuar Elbasan-Qafë Thanë appeared first on Citizens.al.

€450 milionĂ« projekte tĂ« KorporatĂ«s “gati pĂ«r leje” pa transparencĂ«

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
19 February 2026 at 16:57

Sipas qeverisë shqiptare, një seri projektesh të ndërmjetësuara nga Korporata e Investimeve (KISH), me vlerë që i kalon 450 milionë euro, po i afrohen fazës së lejeve të ndërtimit.

Por ndërsa projektet e kullave shtohen, dokumentet që përcaktojnë detajet e marrëvesheve financiare mbi tjetërsimin e pronave publike mbeten të panjohura, duke lënë në hije transparencën dhe përfitimin real të publikut nga ky transformim.

Gati “pĂ«r leje” nga hiçi

NĂ« fund tĂ« janarit, nĂ« njĂ« nga sallat e ish-Hotel Dajtit, gjatĂ« konkursit pĂ«r projektin fitues tĂ« “ShtĂ«pisĂ« sĂ« re tĂ« FĂ«mijĂ«ve dhe Kompleksin e Inspektorateve”, Drejtuesja e KISH, Elira Kokona dhe Kryeministri Edi Rama njoftuan diçka qĂ« kaloi pa debat publik: disa nga projektet e ndĂ«rmjetĂ«suara nga Korporata ndodhen tashmĂ« “nĂ« fazĂ« tĂ« avancuar” dhe njĂ« pjesĂ« e tyre “gati pĂ«r tĂ« marrĂ« lejet”.

Në ekranet e prezantimit u shfaqën projektet e ndërtesave të reja, shumica me kulla. Për herë të parë u shfaqën publikisht edhe shifra: një portofol investimesh që i afrohet 1 miliard eurove.

Por sërish u anashkalua një detaj thelbësor, shumica projekteve do të ndërtohen mbi prona publike dhe publiku di pak ose aspak për fatin e tokave aq të lakmuara nga sektori imobiliar.

“ShtatĂ« objekte ndĂ«rtimore janĂ« gati pĂ«r tĂ« marrĂ« lejen e ndĂ«rtimit,” tha Kokona para konkursit.

Ajo nĂ«nkuptoi se nĂ« kĂ«tĂ« listĂ« pĂ«rfshinte edhe projektet e dy rezidencave qeveritare nĂ« VlorĂ« dhe VelipojĂ«, qĂ« iu dhanĂ« privatĂ«ve pĂ«r t’u kthyer nĂ« hotele.

“PunĂ«t vijojnĂ« me pĂ«rfundimin, nĂ« ditĂ«t nĂ« vijim, tĂ« negocimit pĂ«r dy hotelet [
] tĂ« cilat gjithashtu fillojnĂ« fazĂ«n e aplikimit pĂ«r leje,” vijoi Kokona duke kĂ«rkuar mbĂ«shtetjen nga AgjencisĂ« sĂ« Zhvillimit tĂ« Territorit (AZHT) dhe AgjencisĂ« KombĂ«tare tĂ« Planifikimit tĂ« Territorit (AKPT).

Lexo: Rezidencat qeveritare do jepen për hotele te privati

“[
projektet] janĂ« tanimĂ« nĂ« njĂ« fazĂ« tĂ« avancuar dhe madje njĂ« pjesĂ« e tyre janĂ« gati pĂ«r tĂ« marrĂ« lejen e zhvillimit dhe pĂ«r tĂ« filluar nga puna,” u shpreh Rama si pĂ«r tĂ« saktĂ«suar faktin se si fillim nevojiten lejet e zhvillimit dhe pĂ«rpara ka ende procedura pĂ«r t’u ndjekur.

Leja e zhvillimit është një nga dokumentet bazë për të vijuar implementimin e një projekti. Ajo jepet nga Këshilli Kombëtar i Territorit dhe Ujit (KKTU), që drejtohet nga Kryeministri Rama dhe organizohet nga AZHT, që luan rolin e sekretariatit.

Leja e zhvillimit përcakton në parim kushtet se sa dhe si mund të ndërtohet në një truall: intensitetin, volumetrinë, numrin e kateve dhe distancat nga kufijtë. Ajo nuk të mundëson të drejtën për të nisur punimet.

E drejta për të ndërtuar mundësohet vetëm nga leja e ndërtimit, e cila jepet po nga KKTU-ja, që miraton edhe projektin teknik, arkitekturor dhe zbatimin konkret brenda kushteve të lejes së zhvillimit. Ajo i jepet ndërtuesve vetëm pas plotësimit të kushteve tekniko-ligjore si dhe pagesës së taksës së ndikimit mbi infrastrukturë.

Sidoqofshin projektet e ndĂ«rmjetĂ«suara me KISH – pra, nĂ« pritje tĂ« lejes sĂ« zhvillimit, apo tĂ« ndĂ«rtimit – deklarata e 29 janarit, nĂ«nkupton se ato kanĂ« tashmĂ« njĂ« kontratĂ« tĂ« nĂ«nshkruar dhe pronat publike janĂ« dakordĂ«suar tĂ« zhvillohen.

Transparenca, thjesht formalitet

Pas deklaratave tĂ« Kryeministrit dhe drejtueses sĂ« KISH, Citizens.al kĂ«rkoi zyrtarisht nga Korporata listĂ«n e projekteve “nĂ« fazĂ« tĂ« avancuar”, statusin e negociatave me investitorĂ«t, pĂ«rfitimin qĂ« do tĂ« marrĂ« shteti prej tyre dhe kontratat paraprake mbi tĂ« cilat mbĂ«shteten kĂ«to zhvillime.

Lexo: Thirrjet “pa garĂ«â€ dhe “pa llogari” tĂ« KorporatĂ«s sĂ« Investimeve

Përgjigjja ishte e shkurtër: informacioni gjendet në faqen zyrtare të KISH. Në pamje të parë kjo duket përgjigje administrative. Por verifikimi i publikimeve tregon krejt tjetër gjë.

Kontrolli i tĂ« gjitha njoftimeve tĂ« publikuara nga Korporata tregon njĂ« model tĂ« pĂ«rsĂ«ritur. Ajo publikon konkurset arkitekturore, studiot fituese, vizualizimet “3D”, por jo studimet e fizibilitetit, verifikimet e bĂ«ra pĂ«r kapacitetet e investimit, garancitĂ«, apo dhe marrĂ«veshjet financiare me ndĂ«rtuesin.

Mungojnë kontratat paraprake të negociuara, kushtet e dakordësuara dhe mbi të gjitha vlerat e përfitimit që do të marrë shteti nga shfrytëzimi i pronave publike për qëllime ndërtimi privat.

Me fjalë të tjera, publiku sheh ndërtesat që do të ndërtohen, por jo pazaret që qeveria finalizon me privatët.

ÇfarĂ« fitojmĂ« ne nga kĂ«to? Kush janĂ« mekanizmat qĂ« mbrojnĂ« nga abuzimet?

KISH nuk është një zhvillues publik klasik dhe as investitor. Korporata funksionon si ndërmjetësuese ekonomike: identifikon prona shtetërore, organizon gara për investitorë dhe negocion zhvillimin e tyre.

Lexo: Shkëmbimi jetimore-kulla përplas qeverinë me pronën private

Deri më sot të gjitha thirrjet janë çuar para nga arkitektë të huaj, por asnjë prej tyre nuk ka thithur investitorë të huaj. Një e metë që qeveria dhe Korporata përpiqen ta mënjanojnë nga diskursi publik.

Në praktikë, mënyra përmes së cilës pronat publike po shndërrohen në marrëveshje ekonomike me ndërtuesit vendas është përmes përqindjeve të sipërfaqes që merr shteti në raport me vlerën e tokës.

Pikërisht ky element, çmimi real i pasurisë publike, është ai që nuk publikohet, madje në disa thirrje ku përqindja e kërkuar ka zbritur në rreth 40% nuk shoqërohet me shpjegime.

Një rast konkret: në thirrjen për Lift Tower, fillimisht Korporata kërkonte minimalisht 45% të sipërfaqes, por me thirrjen e rihapur, këtë muaj, kërkon 40%.

Projektet “gati pĂ«r leje”

NĂ« prezantimin e janarit u identifikuan 5 projekte qĂ« konsiderohen nĂ« prag tĂ« lejeve: kulla “Tirana Void Tower” (€79 milionĂ«), Kompleksi Governativ (€37 milionĂ«), stadiumi “Selman StĂ«rmasi” (€172 milionĂ«), Pallati i Sportit “Asllan Rusi” (€109 milionĂ«) dhe Biblioteka KombĂ«tare (€55 milionĂ«).

Vlera e investimeve tĂ« tyre arrin €452.5 milionĂ«.

Lexo: Kulla, zyra dhe stadiumi i ri: Qeveria i jep privatëve 8 prona publike

Fituesi fillestar i garĂ«s pĂ«r “Void Tower,” ofroi 46.1% (Aiba Company) tĂ« sipĂ«rfaqes pĂ«r shtetin, por u tĂ«rhoq. Negociatat kaluan te oferta e dytĂ«, 45% (Progeen). NĂ« kĂ«tĂ« thirrje, investitori do tĂ« ndĂ«rtojĂ« pĂ«r qeverinĂ« Kompleksin Governativ.

Nga shtatori 2025, nĂ« faqen e KorporatĂ«s nuk ka pasur asnjĂ« njoftim pĂ«r nĂ«nshkrim kontrate. MegjithatĂ«, sipas qeverisĂ«, projekti rezulton sot ndĂ«r ata qĂ« konsiderohen si “gati pĂ«r leje”.

Kjo tregon shumë për procedurat: një zhvillim mbi tokë publike i afrohet miratimit të lejeve, por marrëveshja mbi të cilën mbështetet nuk njoftohet publikisht.

NgjashĂ«m Ă«shtĂ« vepruar edhe pĂ«r Pallatin e Sportit “Asllan Rusi”. AsnjĂ« njoftim pĂ«r lidhje tĂ« mundshme kontrate. Investitori (Trema Tech) ofroi pĂ«r kĂ«tĂ« projekt 40.5% tĂ« sipĂ«rfaqes qĂ« do tĂ« zhvillohet.

Lexo: Hije konflikti interesi në konkurset e projekteve të tre stadiumeve

I vetmi projekt qĂ« ka pasur njoftim paraprak pĂ«r kontratĂ« tĂ« nĂ«nshkruar rezulton tĂ« jetĂ« ai pĂ«r Stadiumin “Selman StĂ«rmasi”. NĂ« kĂ«tĂ« investim, privati (Albanian Investment Construction) ofroi 46.5% tĂ« sipĂ«rfaqes qĂ« do tĂ« zhvillohet mbi pronat publike tĂ« zonĂ«s.

Megjithatë nuk ka të dhëna për datën e nënshkrimit të kontratës, kushtet e vendosura në negocim dhe afatet e mundshme se kur mund të nisin dhe mbarojnë punimet.

Por, rasti më i paqartë dhe shqetësues është ai i Bibliotekës Kombëtare, një ndërtesë e rëndësishme publike, të cilën KISH e ofroi ta ndërtojë në partneritet me privatin. 

Dy thirrje të hapura, ku jepej si incentivë mundësia për të ndërtuar kulla te ish-Vilat Gjermane, u anuluan për mungesë ofertash.

Por, befas, projekti i BibliotekĂ«s shfaqet nĂ« listĂ«n e projekteve “nĂ« pritje tĂ« lejes”. KISH nuk ka njoftuar asnjĂ« procedurĂ« tĂ« re konkurruese dhe pĂ«r rrjedhojĂ« asnjĂ« marrĂ«veshje publike me investitorin (X-One).

Lexo: Qeveria s’gjen dot investitorĂ« pĂ«r BibliotekĂ«n KombĂ«tare

Bëhet fjalë për një institucion publik kombëtar, por mënyra se si do të financohet dhe formula se si do ta marrë shteti në dorëzim atë mbetet e panjohur.

GjashtĂ« thirrje tĂ« tjera tĂ« KISH me vlerĂ« investimi €538 milionĂ« cilĂ«sohen “nĂ« proces”: Expo Albania (€50 milionĂ«); Lift Tower (€64 milionĂ«); Godina e KadastrĂ«s (€28 milionĂ«); Stadiumi SkĂ«nderbeu (€56 milionĂ«); Stadiumi Flamurtari (€200 milionĂ«), Stadiumi Niko Dovana (€140 milionĂ«).

Paralelisht, “nĂ« proces”, cilĂ«sohen edhe Durana Tech Park, Parku i Besimit dhe dy rezidencat qeveritare nĂ« VlorĂ« dhe VelipojĂ«, por qĂ« nuk shoqĂ«rohen me njĂ« kosto tĂ« pĂ«rafĂ«rt investimi.

Thirrje si “ShtĂ«pia e re e fĂ«mijĂ«ve, Korpusi i Inspektorateve, Godina multifunksionale” dhe “Pallati i Kongreseve” janĂ« nĂ« proces pĂ«r pĂ«rzgjedhjen e partnerĂ«ve privatĂ«.

NdĂ«rkohĂ« qĂ« pĂ«r tĂ« ardhmen pritet hapja e thirrjeve pĂ«r zhvillimin e tre korpuseve “DrejtĂ«sisĂ«â€; “SigurisĂ«â€ dhe “Institucioneve tĂ« Pavarura” si dhe “Parkimet Publike”. Nga kĂ«to thirrje tĂ« njoftuara paraprakisht kuptohet se do tĂ« ofrohet mundĂ«sia e ndĂ«rtimit tĂ« sĂ« paktĂ«n njĂ« kulle te “Fusha e Aviacionit”.

Mënyra se si qeveria dhe KISH po e trajton këtë proces zhvillimi është më shumë se një çështje transparence.

NĂ« mungesĂ« tĂ« kontratave dhe kushteve tĂ« negociuara, publiku nuk mund tĂ« verifikojĂ« nĂ«se kĂ«to projekte pĂ«rbĂ«jnĂ« investim publik, apo thjesht njĂ« “transferim” tĂ« pasurive shtetĂ«rore te privatĂ«t pa procedura tĂ« mirĂ«fillta privatizimi dhe konkurrence.Prandaj çështja nuk Ă«shtĂ« thjesht transparenca procedurale, por kontrolli mbi mĂ«nyrĂ«n se si po vendoset pĂ«r pĂ«rdorimin e pronĂ«s publike.

Pa llogaridhënie, zhvillimi urban rrezikon të mbetet një vendim i mbyllur që qytetarët e kuptojnë vetëm kur kantieret nisin të hapen, apo ndërtesat janë ngritur tashmë.

The post €450 milionĂ« projekte tĂ« KorporatĂ«s “gati pĂ«r leje” pa transparencĂ« appeared first on Citizens.al.

Shkëmbimi i jetimores me kulla përplas qeverinë me një pronë private të njohur ligjërisht

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
16 February 2026 at 18:02

Poshtë Qytetit Studenti, jo shumë larg Parkut të Madh të Liqenit Artificial, ndodhet një nga zonat më të lakmuara të Tiranës. Për dekada ajo ka qenë ndër hapësirat e vilave dhe rezidencave më të kërkuara në kryeqytet.

NjĂ« kompleks banesash i ndĂ«rtuar gjatĂ« diktaturĂ«s pĂ«r diplomatĂ«t e GjermanisĂ« Lindore u kthye nĂ« pikĂ« referimi aq sa sot rruga qĂ« kalon aty njihet zyrtarisht si “Vilat Gjermane”.

Pas viteve ’90 ndĂ«rtesat u pĂ«rdorĂ«n nga institucione dhe agjenci shtetĂ«rore, ndĂ«rsa toka mbi tĂ« cilĂ«n ndodheshin hyri nĂ« njĂ« proces qĂ« rĂ«ndomtĂ« preku mijĂ«ra familje shqiptare dhe qĂ« vazhdon prej tre dekadash: kthimin e pronave.

Sot ky kompleks është në qendër të një konflikti tjetër juridik, që lidhet me një nga mekanizmat më të diskutueshëm të zhvillimit urban të qeverisë: Korporatën e Investimeve Shqiptare (KISH).

Në pamje të parë duket si histori tipike pronarësh kundër shtetit. Por dokumentet e shqyrtuara nga Citizens.al tregojnë një realitet më kompleks. 

E drejta e pronës e njohur ligjërisht, që mund të bëhej pengesë për projektet e Korporatës në zonë, u anashkalua duke shmangur privatizimin dhe shpronësimin.

1995: Zanafilla e njohjes së pronësisë

Gjatë diktaturës, shteti konfiskoi dhe zotëroi thuajse çdo pronë. Ish-pronarët ishin klasa që u përndoq më së shumti politikisht. 

Pas rrëzimit të sistemit, në vitin 1991, Shqipëria hyri në tranzicionin drejt demokracisë kapitaliste ku fillimisht synoi kthimin dhe kompensimin e ish-pronarëve. Për këtë u ngrit Komisioni i Kthimit dhe Kompensimit të Pronave (KKKP).

Planvendosja sipas vendimit të KKKP në zonën e Qytetit Studenti dhe ish-Vilat Gjermane/Citizens.al

NĂ« serinĂ« e vendimeve, KKKP u shpreh edhe pĂ«r zonĂ«n poshtĂ« Qytetit Studenti (konvikti Nr.4; kinoklubi dhe fushat e klubit “Studenti”). NĂ« vendimin Nr. 461, tĂ« datĂ«s 8 nĂ«ntor 1995, tĂ« cilin Citizens.al e disponon, KKKP njohu pronĂ«sinĂ« e rreth 72,000 m2 tokĂ« pĂ«r trashĂ«gimtarĂ«t e familjes sĂ« Ismail Surelit.

Lexo: “NjĂ« masterplan privat”: Shembje dhe kulla pas Muzeut KombĂ«tar

Vendimi përmbante edhe një element thelbësor. Familjes i njihej e drejta e parablerjes për ndërtesat shtetërore të ngritura mbi këtë truall, përfshirë ish-Vilat Gjermane, ish-kinoklubin, konviktin, magazinat përreth etj.

Hipoteka e regjistroi kĂ«tĂ« tĂ« drejtĂ« nĂ« regjistrin e pasurive po atĂ« vit: 1995. Nga verifikimet e mĂ«vonshme tĂ« regjistrave nga trashĂ«gimtarĂ«t, atyre u Ă«shtĂ« konfirmuar sĂ«rish deri nĂ« vitin 2014 se i njihej “e drejta e parablerjes nĂ« momentin e privatizimit tĂ« vilave, ish-klubit dhe ish-magazinave.”

NĂ« praktikĂ« kjo nĂ«nkuptonte se shteti mund t’i pĂ«rdorte ndĂ«rtesat mbi truallin e familjes Sureli, por nĂ« momentin qĂ« do tĂ« vendoste t’i privatizonte, pronari i tokĂ«s do tĂ« kishte pĂ«rparĂ«si absolute pĂ«r t’i blerĂ« ato.

Pra shteti nuk ishte pronar i plotë, ishte vetëm zotërues i ndërtesave mbi tokën private.

“Strategjia e mosveprimit”

GjatĂ« viteve ’90 dhe fillimit tĂ« viteve 2000, shumĂ« objekte shtetĂ«rore u privatizuan, por ish-Vilat Gjermane, jo.

Shteti vazhdoi t’i pĂ«rdorte, ose t’i jepte me qira pĂ«r zyra, qendra, apo funksione tĂ« tjera. NĂ« kĂ«tĂ« mĂ«nyrĂ« u shmang privatizimi i plotĂ«, pasi nĂ«se do tĂ« kishte nisur njĂ« procedurĂ« tĂ« tillĂ«, e drejta e parablerjes nga trashĂ«gimtarĂ«t e familjes Sureli do tĂ« aktivizohej automatikisht.

NĂ« njĂ« shkresĂ« tĂ« DrejtorisĂ« sĂ« ShĂ«rbimeve Qeveritare, theksohet se ato janĂ« tĂ« domosdoshme pĂ«r funksionin shtetĂ«ror, prandaj “nuk mund tĂ« jepet as miratimi pĂ«r privatizim”. Deri nĂ« vitin 2018 çështja mbetej pezull mes njohjes si pronarĂ«, por refuzimit tĂ« privatizimit.

Ilustrim referuar hartave nga ASIG/Citizens.al

Rreth dy dekada nga vendimi i KKKP-së, qeveria socialiste e Kryeministrit Edi Rama ngriti një instrument të ri që do të merrej me zhvillimin e pronave shtetërore: Korporatën e Investimeve Shqiptare (KISH).

Lexo: Si e tjetërsoi zonën te ish-Garda lakmia për kulla

Prej vitit 2024 Korporata ka nisur t’i zhvillojĂ« pronat shtetĂ«rore pĂ«rmes partneritetit publik-privat (PPP). Kryesisht, ajo ka vĂ«nĂ« si incentivĂ« mundĂ«sinĂ« qĂ« privatĂ«t tĂ« ndĂ«rtojnĂ« kulla nĂ« troje publike dhe nĂ« kĂ«mbim tĂ« japin sipĂ«rfaqe nga objektet qĂ« do tĂ« ndĂ«rtojnĂ«. Paralelisht ata marrin pĂ«rsipĂ«r zhvillimin e projekteve pĂ«r zyra administrate apo institucionesh.

Kjo qasje rezultoi kritike për fatin e pronave të familjes Sureli te ish-Vilat Gjermane. Ndërsa për autoritetet shtetërore ishte një justifikim më shumë për të mos ua kthyer më.

Teksa privatizimi aktivizonte të drejtën e parablerjes, zhvillimi, jo domosdoshmërisht e bënte këtë gjë.

Me veprimet dhe mosveprimet e saj, qeveria nĂ«nkupton se mund ta pĂ«rdorĂ« truallin e familjes Sureli si “mall shkĂ«mbimi” pĂ«r projekte investimi, pa e kaluar pronĂ«sinĂ« e drejtpĂ«rdrejtĂ« tek privatĂ«t dhe pa aktivizuar automatikisht tĂ« drejtĂ«n e njohur qĂ« nĂ« 1995.

Projekti i parë: Biblioteka Kombëtare

Në fillim të vitit 2025, Korporata hapi thirrje për partnerë privatë për ndërtimin e godinës së re të Bibliotekës Kombëtare.

Projekti i studios XDGA shoqĂ«rohej me njĂ« komponent shtesĂ«: Investitori privat qĂ« do tĂ« merrte pĂ«rsipĂ«r realizimin, pĂ«rfitonte tĂ« drejtĂ«n pĂ«r tĂ« shfrytĂ«zuar 5,219 m2 truall tĂ« ish-vilave gjermane pĂ«r ndĂ«rtimin e njĂ« objekt me sipĂ«rfaqe deri nĂ« 60,000 m2 – praktikisht njĂ« kullĂ« mbi 20 kate.

Me kĂ«tĂ« ide, qeveria nuk po i privatizonte dhe as shiste vilat, por po i rrafshonte pĂ«r t’i hapur rrugĂ« njĂ« “kompensimi urbanistik pĂ«r qĂ«llime publike”.

Specifikimi i truallit si pronë shtetërore në thirrjen e Korporatës për Bibliotekën/Citizens.al

Në fakt, me vendim të qeverisë trualli te ish-vilat gjermane rezultonte pronë shtetërore, pa kushte, dhe i i kalonte Korporatës së Investimeve.

Lexo: DĂ«shton thirrja, qeveria s’gjen dot investitorĂ« pĂ«r BibliotekĂ«n KombĂ«tare

Kjo u kuptua vetĂ«m nĂ« atĂ« periudhĂ« nga familja Sureli, e cila pasi u interesua mori zyrtarisht si pĂ«rgjigje nga Kadastra se “origjina e pasurisĂ« [
] regjistruar nĂ« shkurt 2012 [
] nuk kishte shĂ«nime pĂ«r tĂ« drejtĂ« parablerjeje”.

Përgjigja ishte shqetësuese. Familja kishte dokumente të nxjerra nga Kadastra të vitit 2014 në të cilat shënimet ishin prezente.

Nën dyshimin se, në rastin më të mirë titulli i pronësisë nuk ishte pasqyruar si duhet, ose në rastin më të keq mund të ishte fshirë, zhdukur apo manipuluar në regjistrat fizikë dhe elektronikë të Kadastrës, ajo përthelloi kërkesat.

Tashmë çështja kishte kaluar jo vetëm në refuzim privatizimi, por edhe refuzim njohjeje si pronarë. 

Teksa familja Sureli angazhohej për të marrë informacione, thirrja për zhvillimin e Bibliotekës Kombëtare dhe kullës te ish-Vilat Gjermane u anulua. Njësoj edhe thirrja e dytë.

Zyrtarisht Korporata tha se nuk pati interesime, por gjasat janë që kjo të ketë lidhje me lëvizjen e familjes Sureli dhe problemet që do të kishte investitori privat në të ardhmen në rast se do ta zhvillonte kullën mbi truallin e pretenduar prej saj.

Ndryshimi i planit: Kulla mbi shtĂ«pinĂ« e fĂ«mijĂ«s “Zyber Hallulli”

NĂ« shtator 2025, Korporata e kaloi nĂ« plan tĂ« dytĂ« BibliotekĂ«n KombĂ«tare dhe hapi njĂ« thirrje tjetĂ«r qĂ« pĂ«rfshinte sĂ«rish zonĂ«n e ish-vilave. Kjo thirrje parashikonte ndĂ«rtimin aty tĂ« mjediseve tĂ« reja tĂ« jetimores “Zyber Hallulli”.

Në pamje të parë, po zhvillohej një projekt social. Por nga ana ligjore dhe urbane, ky veprim prodhonte një efekt të rëndësishëm, shembjen e godinës aktuale të jetimores, duke e liruar truallin tek rruga e Elbasanit për ndërtime kullash.

Lexo: NjĂ« kullĂ« pritet tĂ« zĂ«vendĂ«sojĂ« jetimoren “Zyber Hallulli”

Nga ana tjetĂ«r, sikurse tregojnĂ« dokumentet e shqyrtuara nga Citizens.al, kjo thirrje vijoi t’i mohonte tĂ« drejtĂ«n e pronĂ«s familjes Sureli, e cila vijoi njĂ« seri tĂ« gjatĂ« korrespondence me KadastrĂ«n dhe qeverinĂ«.

NĂ« parim, me thirrjen e re qeveria nĂ«nkuptonte se nuk po e privatizonte kompleksin e ish-Vilave Gjermane dhe se funksioni i zonĂ«s do tĂ« mbetej sĂ«rish publik pas ndĂ«rhryjeve – pavarĂ«sisht se ato parashikojnĂ« qartĂ«sisht, edhe nĂ« dokumente, shembjen e ndĂ«rtesave aktuale.

Specifikimi i se ish-vilat gjermane do të prishen në dokumentet e thirrjes për Zyber Hallulli/Citizens.al

Por, pĂ«r sa kohĂ« ish-vilat janĂ« objekte mbi tĂ« cilat familja Sureli gĂ«zonte tĂ« drejtĂ«n e parablerjes qĂ« prej vitit 1995, qeveria nuk mundet t’i prishĂ«, zhdukĂ« apo tjetĂ«rsojĂ« ato pĂ«r t’u hapur rrugĂ« projekteve tĂ« reja, pa i ofruar paraprakisht ushtrimin e sĂ« drejtĂ«s sĂ« parablerjes.

Familja pretendon se nuk ka pasur asnjë kontakt, konsultim apo bisedim paraprak, qoftë për thirrjen e parë që parashikonte ndërtimin e një kulle si formë incentive për zhvillimin e Bibliotekës, qoftë në rastin e dytë.

NjĂ« nga kushtet pĂ«r tĂ« zhvilluar projektin e “ShtĂ«pisĂ« sĂ« Re tĂ« FĂ«mijĂ«ve & Kompleksit tĂ« ri tĂ« Inspektorateve ShtetĂ«rore” Ă«shtĂ« qĂ« fillimisht tĂ« krijohen hapĂ«sirat e reja pĂ«r jetimoren (nĂ« kĂ«tĂ« rast te ish-Vilat Gjermane) dhe mĂ« pas tĂ« hapet sheshi pĂ«r ndĂ«rtim pĂ«r privatin te “Zyber Hallulli”.

“Modeli i zhvillimit” qĂ« po shtyn qeveria

NĂ« qershor 2025 familja Sureli kĂ«rkoi zyrtarisht nisjen e procedurave tĂ« privatizimit. NjĂ« kĂ«rkesĂ« e ngjashme nĂ« 2018 ishte refuzuar me argumentin se “objektet ishin tĂ« nevojshme pĂ«r funksion shtetĂ«ror.”

NĂ« gusht 2025 ajo iu drejtua edhe KorporatĂ«s pĂ«r t’u pĂ«rfshirĂ« nĂ« zhvillim, ndĂ«rsa paralelisht nisi ankesa pranĂ« Avokatit tĂ« Popullit, KLSH-sĂ« dhe njĂ« padi nĂ« GjykatĂ«n Administrative.

Çështja mori kthesĂ« vetĂ«m nĂ« dhjetor 2025 kur Kadastra pranoi probleme nĂ« regjistra. NĂ«nkontraktori i dixhitalizimit nuk kishte pasqyruar plotĂ«sisht transkriptimet historike tĂ« pronave, ndaj mĂ« 26 janar 2026 ajo e (ri)regjistroi tĂ« drejtĂ«n e parablerjes nĂ« kartelĂ«n e pasurisĂ«.

Por, pavarĂ«sisht kĂ«tij zhvillimi, thirrja e KorporatĂ«s pĂ«r tĂ« “zhvilluar” jetimoren te ish-vilat gjermane nuk u ndal. PĂ«rkundrazi, tre ditĂ« mĂ« vonĂ« u shpallĂ«n fituesit e konkursit: tre kulla deri nĂ« 35 kate nĂ« truallin aktual tĂ« jetimores dhe struktura tĂ« reja nĂ« zonĂ«n e ish-vilave gjermane.

“Sot me kĂ«tĂ« projekt, ne i hapim rrugĂ« drejtimeve tĂ« reja pĂ«r tĂ« ardhmen, [
] duke krijuar kushte tĂ«rĂ«sisht tĂ« reja pĂ«r fĂ«mijĂ«t qĂ« janĂ« nĂ« duart e solidaritetit tĂ« shoqĂ«risĂ«, jetimĂ«t,” tha nĂ« fillim tĂ« konkursit Kryeministri Rama.

Lexo: Shpallet fituesi, tre kulla deri 35 kate te “Zyber Hallulli”

Pas kĂ«saj, familja Sureli shtoi nĂ« padinĂ« gjyqĂ«sore edhe kompaninĂ« fituese. Çështja mund tĂ« bllokojĂ« kĂ«shtu zhvillimin e mjediseve tĂ« reja tĂ« jetimores, duke vĂ«nĂ« nĂ« pikĂ«pyetje qĂ«llimin e justifikuar nga qeveria.

A ishte ky varianti mĂ« i mirĂ« pĂ«r t’iu dhĂ«nĂ« zgjidhje nevojave tĂ« jetimores? A nuk ka qeveria mjaftueshĂ«m fonde, fjala bie, pĂ«r ta zhvilluar vetĂ« nĂ« prona publike dhe tĂ« pakontestuara njĂ« hapĂ«sirĂ« tĂ« re pĂ«r ta?

Kjo histori nuk Ă«shtĂ« mĂ« vetĂ«m njĂ« konflikt pronĂ«sor, por me gjasĂ«, rasti i parĂ« i njĂ« pĂ«rplasjeje konkrete me modelin e ri dhe tĂ« rrezikshĂ«m tĂ« zhvillimit tĂ« shtyrĂ« pĂ«rpara nga qeveria pĂ«rmes KorporatĂ«s sĂ« Investimeve. Prona private po pĂ«rdoret si “mall shkĂ«mbimi” pĂ«r t’i hapr rrugĂ« kullave.

Ngjan si lojë fjalësh, por realiteti që po hasim është i tillë: një lojë ku po favorizohen investime të caktuara në kurriz të të drejtave të ish-pronarëve.

Pyetja që mbetet nuk është vetëm nëse familja Sureli ka të drejtë, por: A mund të shmanget një e drejtë pronësore duke mos e shitur pronën, por duke e (ri)zhvilluar atë?

Përgjigjja e kësaj çështjeje nuk do të ndikojë një zonë të vetme të Tiranës. Ajo do të përcaktojë mënyrën se si do të trajtohen konfliktet mes zhvillimit urban dhe pronësisë private në Shqipëri për vitet që vijnë.

The post Shkëmbimi i jetimores me kulla përplas qeverinë me një pronë private të njohur ligjërisht appeared first on Citizens.al.

Aeroporti i Vlorës drejt arbitrazhit? Konflikti mes ortakëve rrezikon operimin

✇Citizens.al
By: Erblin Vukaj
11 February 2026 at 17:06

Hapja e Aeroportit të Vlorës mbetet e paqartë, ndërsa konflikti mes ortakëve të koncesionit ka kaluar nga përplasjet publike në një seri vendimesh gjyqësore të cilat duket se kanë prekur drejtpërdrejt drejtimin e projektit.

NĂ« njĂ« konferencĂ« pĂ«r shtyp tĂ« mbajtur sot, pĂ«rfaqĂ«suesit ligjorĂ« tĂ« kompanisĂ« “Mabco Construction” (investitori kryesor i projektit), deklaruan se ajo Ă«shtĂ« lĂ«nĂ« jashtĂ« vendimmarrjes dhe paralajmĂ«ruan arbitrazh ndĂ«rkombĂ«tar ndaj qeverisĂ« nĂ«se çështja nuk gjen zgjidhje nĂ« gjykatat e vendit.

Dokumentet gjyqĂ«sore tĂ« siguruara nga Citizens.al tregojnĂ« se gjykatat kanĂ« vendosur masa sigurimi qĂ« pezullojnĂ« tĂ« drejtĂ«n e votĂ«s dhe veprimtarinĂ« vendimmarrĂ«se tĂ« Mabco-s si ortak shumicĂ« nĂ« shoqĂ«rinĂ« koncesionare “Vlora International Airport” (VIA), ndĂ«rsa njĂ« proces tjetĂ«r gjyqĂ«sor vijon pĂ«r vlefshmĂ«rinĂ« e transferimit tĂ« aksioneve mes saj dhe ortakut “2A Group”.

Kompania kërkoi sot ndërhyrjen e shtetit për të sqaruar situatën, ndërsa nuk dhanë përgjigje për pyetje mbi vlefshmërinë e lejes së ndërtimit, hetimet e SPAK dhe ndikimin e konfliktit gjyqësor në licencimin e aeroportit për operim.

“Rrezikohet siguria dhe garancia e aeroportit”

Në konferencën për shtyp, e cila u mbajt mëngjesin e sotëm në mjediset e një fondacioni privat në zonën e ish-Bllokut, përfaqësuesit ligjorë të Mabco-s deklaruan se, ndonëse zotërojnë 98% të kuotave, aktualisht janë lënë jashtë kontrollit mbi projektin.

Lexo: “Jo fluturime nĂ« NartĂ«â€, rikthehen protestat kundĂ«r Aeroportit tĂ« VlorĂ«s

KĂ«shilltarja, Ornela Çuçi, tha se situata ka pasoja tĂ« drejtpĂ«rdrejta mbi investimin dhe vetĂ« sigurinĂ« e projektit. Sipas saj, VIA ka investuar rreth 120 milionĂ« euro, ku pjesa dĂ«rrmuese ka ardhur nga Mabco si aksionere kryesore: 18 milionĂ« nga asetet e veta dhe pjesa tjetĂ«r nga kredi tĂ« garantuara me pasuritĂ« e saj.

Gjatë konferencës për shtyp të Mabco për çështjen e VIA/Mabetex Group.

Çuçi theksoi se Mabco kĂ«rkon angazhimin e njĂ« kompanie auditi ndĂ«rkombĂ«tar si SGS, e cila do tĂ« mund tĂ« verifikojĂ« dhe certifikojĂ« punimet pĂ«r pistĂ«n dhe veprat e tjera tĂ« kryera. Teksa avokati Ervin Metalla e pĂ«rshkroi situatĂ«n si tĂ« paprecedentĂ«.

“Ka 98% tĂ« kuotave dhe Ă«shtĂ« e shpronĂ«suar ‘de facto’ me vendim gjykate,” theksoi ai.

Drejtori juridik i Mabetex nĂ« ZvicĂ«r, Korab Troplica, konfirmoi qĂ«ndrimin e avokatit Metalla se ortaku “2A Group” ka marrĂ« kontroll praktik mbi VIA dhe nuk informon as pĂ«r mbledhjet e asamblesĂ«. Ai tha se mundĂ«sia Ă«shtĂ« qĂ« Mabco t’i drejtohet arbitrazhit, megjithĂ«se “vullneti kryesor nuk Ă«shtĂ« ky”.

Gjatë konferencës, gazetari i pavarur Artan Rama kërkoi qëndrimin e investitorëve ndaj rolit të qeverisë dhe mediave në konflikt. Përfaqësuesit e Mabco-s u shprehën se kërkojnë ndërhyrje të shtetit për të garantuar qartësi dhe korrektësi në një projekt strategjik siç është VIA.

Një tjetër pikë kritike u ngrit nga Joni Vorpsi nga Qendra për Ruajtjen dhe Mbrojtjen e Mjedisit Natyror në Shqipëri (PPNEA): leja e ndërtimit, e cila rezulton e tejkaluar në afate.

“Aktualisht afati 36-mujor i lejes sĂ« ndĂ«rtimit tĂ« VIA ka mbaruar, a keni ndonjĂ« njoftim nga autoritetet pĂ«r kĂ«tĂ« dhe si do tĂ« vazhdohet, do tĂ« aplikohet pĂ«r [zgjatje] lejeje, apo do tĂ« vazhdohet pa leje?” pyeti Vorpsi.

Përfaqësuesit ligjorë e konsideruan këtë si informacion teknik dhe se për këtë nuk kishin informacion të saktë, teksa u justifikuan me idenë se në gjendjen aktuale e kanë të vështirë të marrin informacione nga koncesionari.

Lexo: Kur natyra pĂ«rballet me betonin: Çmimi i lartĂ« i Aeroportit tĂ« VlorĂ«s

“ShqetĂ«simi ynĂ« Ă«shtĂ« pĂ«r kĂ«tĂ« situatĂ« qĂ« po themi, dhe po na pyesni [pĂ«r lejen] teksa ne na Ă«shtĂ« bllokuar edhe e drejta pĂ«r tĂ« marrĂ« informacion, nĂ« thelb as nuk e kuptojmĂ« kur e kanĂ« mbledhjen, as kur e hapin derĂ«n,” tha avokati Metalla.

Foto ilustruese nga VIA gjatë fazës së ndërtimit/Facebook VIA.

Po ashtu, ata deklaruan se nuk kanë dijeni për hetimet e Prokurorisë së Posaçme (SPAK), e cila konfirmoi për mediat në muajin korrik 2025 se po hetonte koncesionin. Edhe pyetja nga Citizens.al nëse konflikti mund të pengojë marrjen e licencës për operimin e aeroportit nuk mori përgjigje konkrete.

Vendimet gjyqĂ«sore dhe pretendimi pĂ«r “pĂ«rjashtim” nga projekti

Në thelb të përplasjes qëndron kontrolli mbi koncesionarin VIA, e krijuar për zbatimin e kontratës së koncesionit me ministrinë e Infrastrukturës, për ndërtimin dhe operimin e aeroportit të Vlorës.

Dokumentet gjyqësore të siguruara nga Citizens.al tregojnë se konflikti për kontrollin e koncesionarit VIA ka kaluar prej muajsh në procese të njëpasnjëshme sigurimi padie.

Kompania “2A Group” (e cila zotĂ«ronte vetĂ«m 2% tĂ« aksioneve) pretendon se nĂ« prill 2025 ka blerĂ« rreth 47% tĂ« kuotave tĂ« ortakut shumicĂ« Mabco, mbi bazĂ«n e njĂ« kontrate shitblerjeje aksionesh.

Lexo: Aeroporti i Vlorës nën hetim nga SPAK

Por, Mabco e kundërshton vlefshmërinë e kësaj kontrate dhe pretendon se transferimi nuk mund të prodhojë pasoja juridike pa miratimin e kontraktorit, në këtë rast ministrisë së Infrastrukturës.

Sipërmarrësi B. Pacolli gjatë nënshkrimit të kontratës koncesionare VIA dhe qeverisë shqitpare, 2021/Kryeministria.

MosmarrĂ«veshja kaloi nĂ« gjykatĂ« nĂ« tetor 2025, kur “2A Group” kĂ«rkoi masĂ« sigurimi padie pĂ«r pezullimin e vendimmarrjes sĂ« asamblesĂ« dhe tĂ« drejtĂ«s sĂ« votĂ«s sĂ« Mabcos si ortak shumicĂ«. Gjykata i pranoi kĂ«rkesĂ«n dhe pezulloi tĂ« drejtĂ«n e votĂ«s sĂ« Mabco-s deri nĂ« sqarimin e çështjes sĂ« pronĂ«sisĂ« sĂ« kuotave.

Sipas përfaqësuesve ligjorë të Mabco-s, vendimi u mor në dhomë këshillimi, pa praninë dhe pa njoftimin e kompanisë, duke e lënë atë praktikisht jashtë kontrollit të shoqërisë.

Mabco e apeloi vendimin duke pretenduar se “pezullimi i sĂ« drejtĂ«s sĂ« votĂ«s sĂ« ortakut shumicĂ« krijon njĂ« pĂ«rjashtim faktik nga shoqĂ«ria dhe rrezikon pĂ«rmbushjen e kontratĂ«s koncesionare pĂ«r aeroportin.”

Gjykata e Apelit ndryshoi vendimin e parë në dhjetor 2025. Megjithatë, sipas dokumenteve dhe pretendimeve të paraqitura nga Mabco, një ditë pas vendimit të Apelit, më 23 dhjetor 2025, Gjykata e Shkallës së Parë vendosi sërish një masë sigurimi ndaj kompanisë.

Këtë herë kërkesa u paraqit nga vetë shoqëria koncesionare VIA dhe 2A Group, duke kërkuar kufizimin e çdo transferimi të kuotave të Mabco-s në shoqëri.

Përfaqësuesit ligjorë të Mabco-s pretendojnë se masa e re rivendosi në praktikë të njëjtin efekt.

Lexo: Aeroporti i VlorĂ«s, njĂ« premtim qĂ« vetĂ«m “rinovohet”

Në ankimin tjetër, të depozituar më pas, Mabco argumenton se pezullimi i së drejtës së votës e përjashton praktikisht nga drejtimi i shoqërisë, ndonëse mbetet zotëruese e shumicës së aksioneve (51%, edhe me ndryshimet e pretenduara nga 2A Group) dhe mban detyrimet financiare të projektit.

Pretendimi i Mabco-s pĂ«r “shpronĂ«sim” nĂ« konferencĂ«n e sotme pĂ«r shtyp lidhet pikĂ«risht me kĂ«to vendime gjyqĂ«sore.

Nga ana tjetër, pala kundërshtare në proces gjyqësor pretendon se transferimi i kuotave është i vlefshëm dhe se masat e sigurisë janë të nevojshme deri në zgjidhjen e konfliktit mbi pronësinë.

Dosja tregon se konflikti nuk është vetëm një mosmarrëveshje kontraktuale mes ortakësh, por një bllokim i drejtimit të koncesionarit: gjykata po vendos masa mbi votën, administrimin dhe transferimin e aksioneve ndërsa projekti është ende në ndërtim.

Kjo shpjegon edhe pasigurinë e shprehur në konferencë për operimin e aeroportit, për lejen e ndërtimit dhe për rolin e shtetit në ndërmjetësimin e konfliktit.

The post Aeroporti i Vlorës drejt arbitrazhit? Konflikti mes ortakëve rrezikon operimin appeared first on Citizens.al.

❌
❌