Çfarë dimë për Luis de la Fuenten? Përveç faktit që ai është trajneri i Spanjës dhe kampion evropian, të jemi të sinqertë - jo shumë kanë njohur për të. Një konservator, që e urren futbollin e klubeve dhe është i fiksuar pas sportit.

Po, ai e shëroi Spanjën nga posedimi steril i topit, duke hyrë nga askund - kush po e ndiqte vërtet me ekipet e të rinjve? Por ekziston një aspekt i karrierës së De la Fuentes për të cilin njerëzit rrallë flasin.

Ai dha mësim në kurset e UEFA-s dhe dha leksione për federatën spanjolle, duke u bërë pjesë e jetës së shumë trajnerëve, ish-lojtarëve dhe madje edhe të një presidenti.

Studentët më të mirë: Scaloni, Alonso dhe Xavi - kush kujt i mësoi?

Le ta fillojmë portofolin me elitën e njohur. Vetë Lionel Scaloni foli për lidhjen e tij me trajnerin e Spanjës.

“Luis ishte mësuesi im i parë në shkollën e trajnerëve. Ai më ndikoi mua, sigurisht. Ai është një person i mirë që më ndihmoi në fazat e hershme. Kontributi i tij është i madh, me të vërtetë. Ne ende i shkëmbejmë mesazhe njëri-tjetrit ndonjëherë", ka thënë Scaloni.

Siç tregon Scaloni, ai u takua për herë të parë me De la Fuenten kur ai stërviste fëmijë në Mallorca. Atëherë trajneri i ardhshëm i Argjentinës e kuptoi se donte të mësonte nga Luis. Në fund, ai përqafoi parimin thelbësor të De la Fuentes - lojtari është gjithmonë më i rëndësishëm se trajneri: "Ashtu si unë, Luis nuk dikton kushtet. Ai i vlerëson lojtarët. Kjo është ajo që na bashkon".

Ai mori një përgjigje të ngrohtë: "Jam i lumtur që e njoh Scalonin. Kemi një marrëdhënie të jashtëzakonshme. Ai është kampion bote. Jo, nuk është vetëm fat, siç thonë shumë, për ndonjë arsye. Nuk e kuptoj këtë. Lionel është një person fantastik. Tashmë një trajner i shkëlqyer, i cili po ngjitet në lartësi të reja".

Xabi Alonso dhe Xavi nuk kanë folur me aq entuziazëm për De la Fuenten, dhe vetë mësuesi kujton se në rastin e tyre ishte ai që mund të ketë mësuar më shumë.

"Alonso erdhi tek unë kur fillonte në akademinë e Real Madridit. Xavi - para se të përfundonte karrierën e tij në Katar. Të them të drejtën, nuk është e lehtë t'u mësosh lojtarëve të tillë diçka të re, por përvoja e tyre, e cila rridhte përmes çdo bisede, më ndihmoi".

Në Spanjë thonë se De la Fuente është modest. Alonso, për shembull, e konsultoi atë përpara se të merrte drejtimin e Real Sociedad B. Xavi ndonjëherë shkruante kur filloi të stërviste Al-Sadd.

Luis këmbëngul: "Nuk i ndihmova të bëheshin ata që janë, por jam i lumtur nëse këshilla ime i ka ndihmuar në ndonjë mënyrë".

Nxënës të mirë: Iraola, Raul dhe madje edhe Valdes

De la Fuente është një mësues normal dhe kështu ai ka të preferuarin e tij. Scaloni, Alonso dhe Xavi janë raste të qarta. Trajnerë të suksesshëm, që zbulojnë plotësisht potencialin e tyre, me Lionelin ende pranë tij sot. Por Luis ka pranuar se i preferuari i tij, nxënësi i tij absolutisht më i mirë, është Andoni Iraola.

"Andoni bënte gjithmonë pyetje", kujton De la Fuente. "Ai dallohej nga të tjerët me radikalitetin e tij dhe dëshirën për të bërë presion, i pavullnetshëm për t'u larguar nga idetë e ngulitura tek ai nga trajnerë të shkëlqyer si Marcelo Bielsa dhe Ernesto Valverde. Ai më bombardonte vazhdimisht me pyetje rreth psikologjisë. Si e menaxhon dhomën e zhveshjes? Si i përcjell idetë e tua? Rrallë kam parë një uri të tillë!. Ai më bënte nervoz para leksioneve!”.

Iraola nuk ka thënë se De la Fuente e ka formësuar atë, por ka theksuar se gjithmonë ka dashur të konsultohet me Luisin, duke i konsumuar gjërat e reja me litra.

Alessio Lisci gjithashtu ka lavdëruar cilësitë njerëzore të De la Fuentes. Victor Valdes bëri shaka se ai dështoi në akademinë e Barcelonës vetëm sepse nuk ndoqi leksionet e mentorit të tij. Albert Riera tani mund të jetë duke kritikuar Bundesligën pas vështirësive të tij në Eintracht, por atëherë ai shqetësohej se një 'numër i frikshëm detajesh të vogla' do ta mbingarkonin atë në një ligë të lartë - të gjitha të mësuara nga mësuesi i tij.

Lisci ka thënë gjithashtu se edhe pasi mori drejtimin e ekipit kombëtar, De la Fuente nuk ndryshoi. Ai gjithmonë do të ndihmojë me këshilla - thjesht duhet të pyesësh.

Raul nuk ka thënë asgjë për De la Fuenten, por vetë Luis e ka lavdëruar, duke e renditur ndër trajnerët më premtues në botë.

Julio Baptista nuk pati sukses në akademinë e Valladolidit dhe tani po stërvit të rinjtë në shtëpi. Walter Pandiani u bë trajner kryesor dhe luajti nëpër skuadra modeste spanjolle derisa bëri një pushim. Pablo Amo - ish-ndihmës i De la Fuentes me Spanjën u largua për mundësinë për t'u bërë trajner kryesor në Emiratet e Bashkuara Arabe me një kontratë fitimprurëse, dhe Manuel Pablo është shumë i vlerësuar në akademinë e Deportivos dhe drejton ekipin e tyre B.

Montse Tome është një nga gratë e para që ka kaluar nëpër kurset e De la Fuente; në vjeshtën e vitit 2023 ajo bëri histori si gruaja e parë që drejtoi ekipin kombëtar të femrave të Spanjës. Shpejt ajo fitoi Ligën e Kombeve.

Studentët mesatarë: ka edhe një president

Për De la Fuenten, nuk ka nxënës të këqij: disa bëjnë përshtypje, disa janë më pak të talentuar dhe thjesht kërkojnë një perspektivë të re. Luis nuk sheh asgjë të keqe në këtë. Sigurisht, ai do të donte t'i shihte nxënësit e tij në vijën anësore, mundësisht me trofe.

Por, jo të gjithë i arrijnë qëllimet e tyre. Javier Saviola punoi si asistent për Barca B, duke u lodhur pas një viti. Juan Carlos Valeron bëri një periudhë si asistent i akademisë në Las Palmas, shfrytëzoi mundësinë për t'u bërë trajner kryesor i ekipit B të Deportivos dhe dështoi.

Esteban Cambiasso kërkoi licencën e tij me kërkesë të Jose Pekerman, kur ky i fundit e ftoi në stafin e Kolumbisë. Ai e mori licencën, por u largua një muaj më vonë nga trajneri.

Fernando Redondo nuk u përpoq kurrë të bëhej trajner, megjithëse De la Fuente i vlerësonte shumë aftësitë e tij - ashtu si edhe ato të ish-sulmuesit Riki. Alberto Lopo u bë trajner kryesor, por dështoi te Cornella dhe u përqendrua në biznesin e tij.

Gjërat dolën më interesante për Gheorghe Craioveanu. Ai e fitoi licencën duke dashur të stërviste fëmijë, por përfundoi duke u përqendruar në një rol administrativ në Universitatea Craiova. Ai e shijoi aq shumë menaxhimin saqë shkoi më tej dhe u bë president i CSM Slatina, ku kishte filluar si lojtar.

Gheorghe e kujton me nostalgji Luisin. Ai thotë se pas leksioneve të De la Fuentes i kuptoi më mirë trajnerët në rolin e tij si drejtues: "Një periudhë e rëndësishme, e cila shpesh më kujton: një trajner është po aq shumë një person".

‘Kllouni’ i klasës: kampioni i botës që i pëlqen të argëtohet, Capdevila

Pa të paktën një dembel, një klasë thjesht nuk është e njëjtë. De la Fuente kishte një shakaxhi të tillë. Joan Capdevila, sipas Scalonit, dikur 'bëri diçka qesharake'. Më shpesh ai qeshte me shakatë e tij; kampioni i botës nuk ishte pikërisht i fiksuar pas zbatimit.

Sigurisht, Scaloni po ngacmonte. "Ishte njësoj si në shkollë: nxënësit më të mirë ulen përpara dhe Capdevila prapa. Gjithmonë gati për një koment. Ai ishte shpirti i klasës, por për të qenë i sinqertë, ndonjëherë të vinte të telefonoje prindërit e tij", kujton De la Fuente.

Joan mbaroi së luajturi në vitin 2015. Shkaku ishte tragjik: ai këputi ligamentet e gjurit gjatë stërvitjes në Liersen, ku po e mbyllte karrierën e tij në heshtje. Ai u rikuperua dhe e kuptoi se nuk kishte mbaruar. Kështu që një vit më vonë ai u shfaq përsëri në Andorra. Energjia e tij zgjati një sezon dhe ishte atëherë që Capdevila ndjeu se donte të stërviste.

Ai kërkoi licencën e tij. De la Fuente thotë se Joan u përpoq, por "na u desh të gjenim një qasje individuale", sepse ish-mbrojtësi "ndonjëherë bëhej dembel". Ata arritën deri në diplomim, duke e shoqëruar atë në karrierën e trajnerit. Capdevila mezi kishte planifikuar të fillonte të dërgonte CV-të kur Espanyol erdhi dhe i ofroi atij një rol ambasadori. Epo, çfarë mund të bësh – roli i trajnerit duhej të shtyhej.

Të punosh si komentator televiziv? Të japësh fjalime rreth ekipit të artë të Kupës së Botës 2010? E lehtë! Po, Joan ende nuk është bërë trajner - ndoshta një ditë. Mësuesi ka psherëtirë: "Planifikoja të merrja pjesë në, seancat e tij stërvitore. Doja ta shihja atë!".

Njëherë e pyetën De la Fuenten se çfarë i mungonte më shumë - mësimdhënia apo flokët. Luis qeshi: "Flokët e mi! Oh, sa më mungon ajo krifë e trashë... gruaja ime i donte shumë!".

Ai bëri shaka, pastaj u përgjigj më seriozisht: "Duke dhënë mësim, sigurisht. Një përvojë e paçmuar që më dha kaq shumë njohuri. Më ndihmoi të bëhesha trajner i Spanjës. Të bëhem ai që jam tani. E mrekullueshme, apo jo? Unë u jepja leksione, por ishin ata që më mësonin”.

De la Fuente është i sigurt se një ditë do të kthehet në tabelën e zezë. Këtë herë si kampion evropian me përvojë të çmuar në Kupën e Botës. "Më pëlqen t'i ndihmoj njerëzit të formojnë veten. Besoj se kjo është thirrja ime". /Telegrafi/

Udhëtimi i Brazilit në Kupën e Botës mori një fund të dhimbshëm pas një humbjeje 1-2 ndaj Norvegjisë, duke i dhënë fund një epoke për Neymar Jr.

Sulmuesi 34-vjeçar i Santosit njoftoi tërheqjen e tij nga futbolli ndërkombëtar duke vendosur të mos luajë më me fanellën e Brazilit.

Pas njoftimit, babai i Neymar, Neymar Sr., shkroi në rrjetet sociale një mesazh emocional për të birin duke i kërkuar të luajë ende.

Fundi i një epoke: Neymar tërhiqet nga Kombëtarja e Brazilit

“Oh, bir... Çfarë udhëtimi. Një ëndërr që nuk është bërë realitet ende nuk do të thotë se ka vdekur”.

“E pashë djaloshin të rritej dhe të bëhej një nga lojtarët më të mëdhenj të gjeneratës së tij. Më i miri nuk varet nga mosha apo rrethanat”.

“Dua të të kërkoj diçka si baba: bir, vazhdo të luash futboll”.

“Rizbulo gëzimin e të pasurit topin në këmbët e tua. Zoti të ka dhënë një shans tjetër për të bërë atë që gjithmonë ke dashur. Shijo futbollin”.

“Mos ki frikë nga e nesërmja. Jeto për të sotmen. Stërvitu. Buzëqesh. Luaj futboll. Kënaq njerëzit edhe një herë”, ka shkruar ndër tjerash babai i Neymarit.

Kjo është një lutje e sinqertë nga një baba i cili beson qartë se Neymar ka ende shumë magji për të dhënë. /Telegrafi/

Kupa e Botës 2026 është ende në vazhdim, por 13 trajnerë janë tashmë të papunë. Arsyet ndryshojnë: disa u shkarkuan pas një ndeshjeje të vetme, disa u larguan pas eliminimit dhe disa të tjerë u “thyen” jo nga rezultatet, por nga atmosfera përreth ekipit.

Më poshtë keni të gjitha largimet e trajnerëve deri tani në Kampionatin Botëror 2026, i cili po mbahet në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Kanada dhe Meksikë.

Roberto Martinez (Portugali)

Pas humbjes 1-0 ndaj Spanjës në fazën e 1/8-tës, Roberto Martinez konfirmoi largimin nga Portugalia, duke deklaruar se kishte ardhur për të fituar Kupën e Botës dhe se pa këtë sukses nuk kishte arsye të vazhdonte. Ai e mbylli aventurën trevjeçare e gjysmë me triumfin në Ligën e Kombeve 2025 dhe dy çerekfinale, por pa arritur asnjë finale në pesë turne madhorë si trajner.

Sabri Lamouchi, Herve Renard (Tunizi)

Tunizia përjetoi një kaos të vërtetë në Botëror. Sabri Lamouchi u shkarkua pas humbjes 5-1 ndaj Suedisë, ndërsa zëvendësuesi i tij Herve Renard nuk arritita ndryshojë situatën, pasi skuadra humbi edhe ndaj Japonisë e Holandës. Pas eliminimit, edhe Renard vendosi të largohej.

Javier Aguirre (Meksikë)

Javier Aguirre i dha fund mandatit të tij pas humbjes 3-2 ndaj Anglisë në fazën e 1/8-tës. Largimi ishte planifikuar më herët, pasi Rafael Marquez ishte përgatitur si pasardhës. Aguirre u largua me krenari, pasi e udhëhoqi Meksikën në paraqitjen e saj më të mirë në Kupën e Botës pas shumë vitesh.

Steve Clarke (Skoci)

Steve Clarke dha dorëheqjen menjëherë pas eliminimit në fazën e grupeve, pavarësisht se kishte rinovuar kontratën vetëm pak javë më parë. Ai largohet si trajneri më i suksesshëm në historinë moderne të Skocisë, duke e rikthyer kombëtaren në Kampionatin Evropian dhe Kupën e Botës pas dekadash mungese.

Hong Myung-bo (Koreja e Jugut)

Eliminimi në fazën e grupeve solli fundin e aventurës së Hong Myung-bo. Përveç rezultateve të dobëta, ai u përball me kritika të ashpra publike dhe kërcënime, ndërsa emërimi i tij kishte qenë i kontestuar që nga dita e parë.

Ronald Koeman (Holandë)

Pas eliminimit nga Maroku në penallti, Ronald Koeman fillimisht mbrojti zgjedhjet e tij taktike, por një ditë më vonë dha dorëheqjen. Trajneri holandez pranoi zhgënjimin për dështimin në Botëror dhe theksoi se ishte koha për t'i dhënë fund mandatit të tij.

Carlos Queiroz (Gana)

Carlos Queiroz mori drejtimin e Ganës vetëm pak muaj para Botërorit dhe arriti ta dërgonte ekipin në fazën eliminatore për herë të parë që nga viti 2010. Megjithatë, pas humbjes ndaj Kolumbisë në 1/16-tën e finales, portugezi njoftoi largimin, duke kërkuar më shumë investim në zhvillimin e futbollit në vend.

Sebastian Beccacece (Ekuador)

Sebastian Beccacece u largua pas eliminimit nga Meksika në fazën e 1/16-tës, me përfundimin e kontratës së tij. Argjentinasi e la ekipin pasi e kishte kualifikuar në Botëror dhe e kishte çuar në fazën eliminatore për herë të parë pas 20 vitesh.

Miroslav Koubek (Çeki)

Miroslav Koubek u nda me Çekinë pas përfundimit në vendin e fundit të grupit. Trajneri deklaroi se klima e krijuar nga mediat ndikoi në vendimin e tij, pavarësisht se kishte rikthyer kombëtaren në Kupën e Botës pas dy dekadash.

Marcelo Bielsa (Uruguai)

Marcelo Bielsa ishte njoftuar se do të largohej pas Botërorit, por eliminimi i hershëm dhe përplasjet me lojtarët e bënë fundin e mandatit edhe më të hidhur. Argjentinasi pranoi se nuk arriti t'i sillte rezultatet që priteshin.

Jamal Sellami (Jordani)

Jamal Sellami e udhëhoqi Jordaninë në Kupën e saj të parë të Botës dhe fitoi edhe shtetësinë jordaneze, por pas tre humbjeve në fazën e grupeve vendosi të largohej, duke mbyllur një periudhë historike për futbollin e vendit.

Julian Nagelsmann (Gjermani)

Julian Nagelsmann njoftoi dorëheqjen pas eliminimit të Gjermanisë nga Paraguai në penallti, edhe pse mediat gjermane raportuan se në praktikë bëhej fjalë për një shkarkim të maskuar. Pas gati tre vitesh në krye të kombëtares, ai largohet ndërsa drejtimin pritet ta marrë Jurgen Klopp.

Trajnerët që mund të largohen së shpejti

Lista e largimeve mund të zgjerohet shumë shpejt. Hugo Broos ka paralajmëruar dorëheqjen pas eliminimit të Afrikës së Jugut, Zlatko Daliç duket pranë fundit të epokës së tij me Kroacinë, ndërsa Vladimir Petkoviç është nën presion të madh në Algjeri dhe largimi i tij konsiderohet vetëm çështje kohe. /Telegrafi/

Trajneri me përvojë të madhe, Carlo Ancelotti, do të mbetet trajneri i ekipit kombëtar brazilian pavarësisht humbjes 2-1 ndaj Norvegjisë dhe eliminimit në fazën e 1/8-ave të Kupës së Botës.

Ancelotti, si dhe Federata Braziliane e Futbollit (CBF), thanë se projekti afatgjatë mbetet i padiskutueshëm, edhe pse ekipi kombëtar regjistroi rezultatin më të keq në Kupën e Botës që nga viti 1966.

Brazili konfirmon vendimin për të ardhmen e Carlo Ancelottit pas eliminimit befasues nga Kupa e Botës

Pavarësisht presionit në rritje të publikut pas rënies së hershme nga kategoria, trajneri 67-vjeçar reagoi shpejt në mediat sociale për t'i dhënë fund spekulimeve mbi të ardhmen e tij dhe për të konfirmuar vendosmërinë e tij për të qëndruar në stol.

"Sot dhimbja është e madhe, por besimi në atë që po ndërtojmë nuk ndryshon. Ne do të vazhdojmë të punojmë për ekipin tonë kombëtar. Gjithmonë së bashku. Gjithmonë Brazil!", ka shkruar Ancelotti në platformën X.

Ndryshe humbja nga Norvegjia zgjat serinë e humbjeve të Seleçaos, e cila tani ka pësuar shtatë humbje radhazi në fazat eliminatore të Kupës së Botës kundër kundërshtarëve evropianë.

Stafi i trajnerëve përballet me detyrën e vështirë të rivendosjes së shpirtit konkurrues të ekipit përpara ndeshjeve kualifikuese ndërkombëtare kërkuese.

Ancelotti ka për detyrë të integrojë talentë të rinj si Endrick sa më shpejt të jetë e mundur, në mënyrë që t'i japë fund thatësirës më të gjatë të trofeve në historinë moderne të futbollit brazilian. /Telegrafi/

Le ta themi qartë menjëherë - po, ky lloj përfundimi për Portugalinë në Kupën e Botës 2026 është vërtet një poshtërim.

Me këtë skuadër, të mos arrish as në çerekfinale është një kolaps. Por, a nuk u eliminuan nga një Spanjë e fortë? Epo, mund ta kishin mposhtur RD Kongon dhe të kishin përfunduar në krye të grupit - atëherë do të përballeshin së pari me Ganën, dhe nëse do të fitonin, do të përballeshin me Zvicrën. Asnjë Spanjë në horizont.

Pika e dytë që duhet rregulluar - po, faji është i Cristiano Ronaldos. Sepse për shkak të pasivitetit të tij ai shpesh e linte ekipin praktikisht me dhjetë lojtarë në disa faza të lojës. Dhe, me sa duket, autoriteti i tij e pengoi atë të nxirrej nga fusha të paktën rreth minutës së 60-të për shkak të paraqitjeve të Goncalo Ramos.

“Qershia mbi tortë e tmerrit, egos dhe arrogancës”, mediumi portugez me kritika të ashpra për Martinezin dhe Ronaldon

Por nëse i keni parë ndeshjet e Portugalisë, vështirë se jeni gati të thoni me besim: "Vendosni dikë tjetër në vendin e Ronaldos - dhe gjithçka do të jetë mirë". Jo, sepse kjo nuk është e vërtetë. Shumë nga problemet e ekipit kombëtar filluan shumë kohë para se topi të arrinte te Ronaldo.

Dhe këtu hyn në lojë trajneri Roberto Martinez.

Në rregull, nuk do të përdorim fjalë të kota për të si fajtori kryesor dhe një trajner të tmerrshëm në përgjithësi. Është thjesht e vështirë të heqësh qafe ndjenjën se qasjes së Martinezit ndaj këtij turneu specifik i mungonte logjika.

Atij iu dhanë lojtarë vërtet të klasit të parë që shkëlqenin për klubet e tyre. Por duket se ai dështoi të vlerësonte siç duhet cilësitë e tyre dhe të ndërtonte një mekanizëm të mirë rreth tyre. Mbi të gjitha, një mekanizëm të rehatshëm.

Nën 1 janë Vitinha, Joao Neves, Bernardo Silva dhe Bruno Fernandes. Pse të paktën tre të parët luajnë kaq mirë për klubet e tyre? Sepse modelet e lojës së këtyre skuadrave supozojnë që futbollistët janë vazhdimisht kompaktë, afër njëri-tjetrit.

Te Paris Saint-Germain i Luis Enriques, kjo do të thotë dyshja portugeze, me Fabian Ruiz dhe një treshe sulmuese të gjithanshme që lëvizin vazhdimisht dhe ofrojnë mundësi pasimi. Kjo është arsyeja pse Vitinha dhe Neves shkëlqejnë.

Megjithatë, në këtë Kupë Bote, praktikisht nuk kishte asgjë për të mbajtur mend nga Vitinha. Asnjë moment i vetëm kulmor. Për Nevesin - vetëm goli i tij kundër RD Kongos, në fakt.

Martinez nuk krijoi kushte të ngjashme për ta; përkundrazi, ai e shtriu ekipin në të gjithë fushën. Me dy anësorë që mbanin gjerësinë, të lidhur në vijat anësore. Asnjë diamant 4‑4‑2, asnjë shkëmbim dinamik i treshes sulmuese. Në vend të kësaj, një strukturë që provokon lojë të tipit “bar i rrëmujshëm” në mesfushë.

Nën 2, e gjithë kjo u bë për të përdorur dy anësorë. Martinez beson se ata duhet të jenë në fushë. Ai thjesht e beson këtë. Dhe nuk ka asgjë që mund të bësh në lidhje me këtë. Kështu që gjatë pesë ndeshjeve ai vazhdoi të alternonte Pedro Neto, Rafael Leao, Joao Felix dhe Francisco Conceicao në krahë.

Por ka edhe dy lojtarë të klasit botëror që gjithashtu kanë nevojë për atë gjerësi për të treguar maksimumin e tyre, njësoj siç bëjnë në klubet e tyre.

Nuno Mendes dhe Joao Cancelo. Kontradiktore, por të dy janë aktualisht në tre mbrojtësit më të mirë në botë. Edhe ata kanë nevojë për hapësirë.

Megjithatë, mbrojtësit e krahut dhe sulmuesit anësorë të Portugalisë përfundojnë duke dubluar njëri-tjetrin. Njëri i pengon tjetrit, duke vjedhur pjesë të hapësirës që i nevojitet me dëshpërim.

Çfarë lloj ndërtimi del në pah: gjysma e ekipit në krahë, gjysma e vendosur në gjysmën e tyre (Vitinha dhe Neves pranë qendërmbrojtësve), një qendër e zbrazët dhe diku atje lart Cristiano duke bredhur përreth. Duke shëtitur.

Nën 3, i vetmi që mund të përfitonte vërtet nga të pasurit e anësorëve të shpejtë ishte Bruno. Ky është elementi i tij - të dallonte vrapimet e tyre dhe të gjuante topat karakteristikë në hapësirë.

Por, Martinez injoroi një faktor tjetër: Bruno vuan kur nuk është mesfushori dominues. Në Ligën Premier sezonin e kaluar ai mesatarisht shënoi 51 pasime për ndeshje; në tre ndeshjet e tij të fundit në Kupën e Botës për Portugalinë kjo shifër ishte 1.7 herë më e ulët. Neves dhe Vitinha, vrapojnë përkrah tij dhe i marrin bukën e gojës.

Bruno, i cili dukej sa më i dobët që ishte e mundur në turne, është një tjetër viktimë e sistemit të lojës së ekipit.

Shtoni faktorin Ronaldo dhe merrni një kombinim që e ndaloi Portugalinë të prodhonte qoftë edhe një performancë të vetme kolektive kundër një kundërshtari të fortë (që do të thotë përjashtimi i Uzbekistanit).

Dhe kjo pa përmendur fare se si u tallën me ta në kundërsulme.

Martinez nuk guxoi kurrë vërtet të ndryshonte gjërat. Për shembull, të kalonte në një formacion 4‑4‑2 - të shtonte Bernardon te këta mesfushorë dhe të çiftëzonte Ronaldon në sulm me Ramosin ose Felixin, me të cilët ai tashmë ka mirëkuptim në nivel klubi. Le të rrotullohen mesfushorët qendrorë brenda dhe t’ua jepte krahët Mendes dhe Cancelos për krosime në zonë drejt dy sulmuesve.

Gjëja më e mirë që Martinez bëri për të maskuar dobësitë ishte të luante hapur me këmbën prapa kundër Spanjës, duke shpresuar që finalja e Ligës së Kombeve të përsëritej. Gjatë ndeshjes ata me të vërtetë mund të kenë pasur fat. Në këtë kontekst, trajneri pothuajse me siguri do ta kujtojë dëmtimin e Mendes.

Ajo që ai definitivisht nuk do ta kujtojë është arsyeja pse nuk arriti të shfrytëzonte në maksimum një tjetër brez të shkëlqyer që kishte në duart e tij. /Telegrafi/

Belgjika kishte vulosur tashmë një fitore 4-1 ndaj Shteteve të Bashkuara në fazën e 1/8-tës së Kupës së Botës, kur një komentator kroat prodhoi një replikë që shpejt mori jetë në internet.

Ndërsa transmetimi mbaronte, komentatori i HRT-së, Stjepan Balog, bëri shaka e cila tashmë ka pushtuar rrjetet spociale.

“Belgjika fitoi, por le të presim... ndoshta nesër në mëngjes kur të zgjohemi, do të na vijë një telefonatë nga Shtëpia e Bardhë", tha fillimisht Balog.

"Ose ndoshta është edhe më mirë që FIFA thjesht të vendosë që SHBA-ja është kampione bote dhe të tjerët të vazhdojnë të luajnë një lloj Kupe Sfide", përfundoi ai.

Stjepan Balog

Ishte një referencë ironike ndaj vendimit të FIFA-s për të pezulluar pezullimin automatik me një ndeshje të Folarin Balogun, duke i lejuar sulmuesit të SHBA-së të luante pavarësisht kundërshtimeve të Belgjikës para fillimit të ndeshjes.

Klipi u përhap me shpejtësi në mediat sociale, me mbështetësit që e shijuan fjalimin e qetë të komentatorit po aq sa edhe vetë shakanë.

Lukaku tallet me Trumpin, feston golin ndaj SHBA-ve me vallëzimin e Presidentit

Shumë e panë atë si përmbledhjen perfekte të polemikave që eklipsuan përgatitjet për ndeshjen.

Shumë kohë pasi golat harrohen, shpesh janë momente të tilla që tifozët e futbollit vazhdojnë të ndajnë. /Telegrafi/

Gavi dhe Joao Cancelo treguan se miqësitë në futboll mund të mbeten të forta edhe pas betejave më të mëdha në fushë.

Pasi Spanja mundi Portugalinë në 1/8-tën e finales së Kupës së Botës, mesfushori i Barcelonës ndau një fotografi të tij duke përqafuar Cancelon pas fishkëllimës së fundit.

Imazhi tregonte Cancelon duke e puthur Gavin në ballë, në një shfaqje prekëse respekti midis dy shokëve të ekipit.

Gavi shtoi mesazhin "Siempre juntos hermano" - që do të thotë "Gjithmonë bashkë, vëlla" - së bashku me foton në rrjetin social Instagram.

Momenti tërhoqi shpejt vëmendjen e tifozëve sepse dyshja sapo kishte përjetuar emocione të kundërta në fushë.

Spanja festoi arritjen në çerekfinale, ndërsa Cancelo dhe Portugalia panë udhëtimin e tyre në Kupën e Botës të merrte fund.

Skena të tilla kapin anën njerëzore të futbollit, ku miqësitë dhe respekti vazhdojnë përtej rezultatit. Pikërisht për këtë arsye, momentet larg tabelës së rezultateve shpesh bëhen ato që tifozët i kujtojnë më shumë. /Telegrafi/

Francezi Fabien Barthez dhe anglezi Peter Shilton ndajnë vendin e parë në listën e portierëve me më shumë porta të paprekura në historinë e Kupës së Botës, njoftoi FIFA.

Portierët janë gjysma e ekipit në shumicën prej ekipeve kombëtare dhe sidomos në Kampionate Botërore, kur ekipet luajnë pak ndeshje.

Barthez dhe Shilton mbajtën secili dhjetë porta të paprekura në gjithsej 17 paraqitje në Kupën e Botës.

Francezi regjistroi pesë ndeshje pa pësuar gola në Kupën e Botës 1998, kur Franca fitoi Kupën e Botës, një në vitin 2002 dhe katër në Kupën e Botës 2006.

Shilton e mbajti portën të paprekur katër herë në vitin 1982 dhe nga tre në Kupat e Botës 1986 dhe 1990.

Në vendin e tretë në listë është një grup portierësh me nga tetë ndeshje secili pa pësuar gol. Ata janë holandezi Jan Jongbloed, brazilianët Leao dhe Taffarel, gjermani Sepp Maier, belgu Thibaut Courtois dhe francezi Hugo Lloris.

Jongbloed arriti tetë ndeshje pa pësuar gol në 12 paraqitje, Leao në 14, Sepp Maier dhe Taffarel në 18 secili, ndërsa Courtois dhe Lloris e arritën këtë sukses në 20 paraqitje secili.

Portierët në vendin e nëntë e tutje janë me nga shtatë ndeshje secili pa pësuar gol. Midis tyre është spanjolli Unai Simon, i cili e arriti këtë sukses në vetëm nëntë paraqitje, me pesë ndeshje pa pësuar gol në Kupën e Botës 2026.

Brazilianët Alisson dhe Gilmar, spanjolli Iker Casillas, uruguaiani Fernando Muslera dhe gjermani Manuel Neuer kanë nga shtatë ndeshje secili pa pësuar gol.

Lista u përditësua pas ndeshjeve të luajtura më 6 korrik 2026. /Telegrafi/

Eliminimi i Portugalisë nga Spanja në fazën e 1/8-tës së Kupës së Botës 2026 ishte i vështirë për Ricardo Quaresma.

Ish-lojtari i kombëtares portugeze, i cili po ndjek turneun si komentator për "LiveMode TV", sulmoi ashpër performancën e ekipit të tij, në një përballje të drejtpërdrejtë me Ruben Dias pas ndeshjes.

“Të gjithë thanë se kjo ishte gjenerata më e mirë në historinë e Portugalisë. Në ç'kuptim është më e mira? Çfarë kanë fituar? Po shkojmë në shtëpi me kokën ulur. Kemi lojtarë të shkëlqyer në mesfushë, shumë talent, por në këtë Kupë Bote ishin shumë, shumë të vakët”, ka thënë fillimisht ish-ylli i Portugalisë.

“E njëjta gjë vlen edhe për sulmin, dhe mbrojtja dukej e humbur. Më mirë të ndalem, përndryshe do të them gjëra për të cilat do të pendohem më vonë”.

“Asgjë nuk funksionoi, nga fillimi deri në fund. Gjithçka shkoi keq. Ia dhamë fitoren Spanjës, ata bënë çfarë të donin. Ecëm nëpër fushë, ishim të ngadaltë, pa asnjë vullnet”, shtoi Quaresma.

Disa minuta më vonë, në bisedën e zakonshme pas ndeshjes, një nga kapitenët, Ruben Dias, qëndroi para kamerave dhe dha mendimin e tij.

“Ndjeva se po përmirësoheshim. Ndeshja kundër Kroacisë nuk ishte perfekte, por ishte një provë e rëndësishme. Për mua personalisht, kjo ishte ndeshja më e mirë që kam luajtur kundër Spanjës", mbrojti ekipin Dias.

Por, Quaresma nuk duhej të dekurajohej: "Nuk pajtohem me ty, Ruben. Kjo skuadër duhej të luante shumë më mirë. Ke lojtarë të klasit botëror dhe cilësinë për të mposhtur Spanjën. Ajo që pashë sot ishin shumë pasime prapa dhe anash, shumë posedim pa asnjë përpjekje për të thyer linjat e tyre ose të paktën për të gjuajtur në portë".

“Qershia mbi tortë e tmerrit, egos dhe arrogancës”, mediumi portugez me kritika të ashpra për Martinezin dhe Ronaldon

“Përveç rastit të Nunos dhe asaj goditjeje me kokë në minutat e fundit, ju nuk krijuat praktikisht asgjë. Vetëm posedimi i topit nuk fiton. Keni lojtarë si Rafael Leao, Pedro Neto dhe Francisco që mund ta kalojnë portierin në lojë një me një. Duhet t'i përdorni më shumë këto cilësi”.

Kësaj pyetjeje, Ruben Dias iu përgjigj, me respekt të dukshëm të ndërsjellë: "Keni qenë mjaftueshëm gjatë në futboll për të ditur se ndërtimi i një skuadre kombëtare nuk është i lehtë. Spanja ka një identitet unik futbolli. Lojtarët e tyre rriten me të njëjtën filozofi. Ne në Portugali kemi individë të jashtëzakonshëm, por pa një bazë kaq të përbashkët. Futbolli i mirë nuk ka të bëjë vetëm me driblimin ose sulmin përpara sa herë që ka hapësirë. Ka të bëjë edhe me kontrollin e lojës, mbajtjen e posedimit të topit dhe gjetjen e ekuilibrit". /Telegrafi/

Është koha për t’i dhënë fund ciklit të kapitenit që ka zgjatur shumë. Me Roberto Martinez në stol, Portugalia ka qenë një ekip i mbivlerësuar dhe i turpshëm që nuk ka arritur të përmbushë pritjet e mëdha, shkruan A Bola, duke deklaruar se është koha për t’i thënë lamtumirë Cristiano Ronaldos nga ekipi kombëtar.

Artikulli është shkruar nën titullin “Cristiano Ronaldo, nuk duam të të ‘vrasim’, por mjaft është mjaft”.

Portugalia, për kujtesë, i tha lamtumirë Kupës së Botës të hënën mbrëma me një humbje 0-1 ndaj Spanjës në fazën e 1/8-tës. Ferran Torres ishte asistues, dhe Mikel Merino shënoi golin që e dërgoi Spanjën në tetë ekipet kryesore në këtë turne. Ata do të luajnë kundër Belgjikës në gjysmëfinale.

Ndërsa Spanja po feston, është një histori tjetër në Portugali. Disa media po bëjnë diçka që ishte e vështirë të imagjinohej për vite me radhë, por për të cilën është folur prej kohësh. Ato po kritikojnë ish-trajnerin Martinez dhe po e nxjerrin ikonën Ronaldo në pension nga ekipi kombëtar.

“Mosfutja e Gonçalo Ramos në lojë, në një ndeshje në të cilën Spanja gradualisht e shtyu Portugalinë gjithnjë e më thellë drejt portës së saj në pjesën e dytë, ishte qershia mbi tortë e tmerrit për Roberto Martinez, diplomatin e zgjedhur nga Federata Portugeze e Futbollit për të mos bërë bujë dhe për të buzëqeshur e përshëndetur ndërsa shtëpia digjet”, shkruan A Bola.

I njëjti tekst e përshkruan qasjen e Federatës Portugeze të Futbollit si "arrogante dhe të sigurt në vetvete" dhe pohon se entuziazmi i miliona portugezëve u nxit nga deklaratat "gjithçka është e jona, Portugalia do të ketë sukses në këtë kampionat, kurrë në historinë e ekipit kombëtar nuk është parë një mesfushë e një klasi të tillë, Cristiano Ronaldo do t'i heshtë të gjithë ata që kanë dashur ta 'vrasin' atë për 23 vjet, dhe Diogo Jota do të ishte krenar të shihte se çfarë kanë bërë shokët e tij të ekipit për të".

Pika kulmore janë vetëm pesë ndeshje, "dy prej të cilave, kundër RD Kongos dhe Kolumbisë, ishin të turpshme".

“Dhe fajtori ka një emër: Roberto Martinez. Obsesioni për të mos prekur statuset e Cristiano Ronaldos dhe Bruno Fernandes, i cili është vite dritë larg lojtarit që u shpall futbollisti më i mirë i sezonit në Ligën Premier disa muaj më parë, tani e ka lënë Portugalinë në lot”, shtoi ajo.

Është koha për një faqe të re

"Është koha për të kthyer faqen një herë e përgjithmonë. Cikli i Roberto Martínez do të përfundojë pa shkëlqim dhe lavdi. E tëra që do të mbetet në historinë e tij është Liga e Kombeve pa fytyrë, veçanërisht krahasuar me zhgënjimet në Kampionatin Evropian dhe këtë Kupë Bote. Roberto Martinez ka provuar të jetë një trajner i turpshëm", thuhet në raport për ish-trajnerin dhe bëhet thirrje për një ndryshim nën drejtimin e trajnerit të ri Jorge Jesus.

Roberto Martinez i thotë lamtumirë Portugalisë, zbulohet emri që do ta zëvendësojë

“Është koha që Cristiano Ronaldo të bëjë një hap mënjanë sepse e kemi kuptuar tashmë se egoja e tij nuk e lejon të jetë zëvendësues i një lojtari që po jep një kontribut pakrahasueshëm më të mirë sot. Do të mbetet përgjithmonë e panjohur se si do të dukej kjo Kupë Bote pa detyrimin e sëmurë që Cristiano Ronaldo të jetë në fushë për të gjitha 90 minutat, në çdo ndeshje. Dhe as Donald Trump nuk mund ta zhbëjë këtë eliminim”, përfundon me një kujtesë për skandalin që shënoi Kupën e Botës. /Telegrafi/

Belgjika mposhti SHBA-në me rezultat të thellë 4-1 në ndeshjen më të diskutueshme të fazës së 1/8-tës së Kupës së Botës.

Heroi i fitores ishte Charles De Ketelaere, i cili shënoi në minutat 9’ dhe 33’ dhe asistoi Hans Vanaken për një gol në minutën e 57-të. Romelu Lukaku ishte golashënues gjithashtu në minutën e 93-të pasi doli nga stoli.

Goli i vetëm për SHBA-në u shënua nga Malik Tillman nga një goditje dënimi në minutën e 31-të. Belgjika do të luajë kundër Spanjës në çerekfinale të premten në orën 21:00.

Belgjika shkatërron SHBA-në dhe kalon në çerekfinale, De Ketelaere heroi i 'Djajve të Kuq'

Ndeshja u eklipsua nga një prej skandaleve më të mëdha në historinë e Kupës së Botës, pasi FIFA, nën presionin e Presidentit të SHBA-së Donald Trump, rrëzoi pezullimin e sulmuesit amerikan Folarin Balogun.

Ai mori një karton të kuq në ndeshjen kundër Bosnjës dhe Hercegovinës, por pezullimi i tij u shlye dhe ai ishte në gjendje të luante kundër Belgjikës. Megjithatë, ai gjithashtu dështoi të ndihmonte SHBA-në në përpjekjen e tyre për fitore.

Belgët festuan fitoren duke u gëzuar për lëvizjet e paprecedentë të Trump dhe FIFA-s. Një video e Lukakut dhe shokëve të tij të ekipit duke festuar golin e fundit duke tallur vallëzimin e famshëm të Trump po përhapet në rrjetet sociale.

Menjëherë pas fitores, Federata Belge e Futbollit postoi foto të festimit të Lukakut në “X” me statusin "Shfuqizoje këtë".

Mediumet si Daily Mail dhe The Guardian theksojnë se kjo është një tallje belge me Trump. /Telegrafi/

Ivan Perisic shënoi për t'i dhënë Kroacisë epërsinë kundër Portugalisë në fazën e 1/16-tës së Kupës së Botës, por kroatët në fund humbën 2-1 dhe u eliminuan nga turneu.

Goli i tij në minutën e 53-të, megjithatë, shënoi një moment të rëndësishëm personal. Perisic tani ka shënuar në katër Kupa Bote të ndryshme, dhe me asistimin e tij kundër Anglisë më herët në këtë turne, ai tashmë ka regjistruar një asistim në katër Kupa Bote të ndryshme.

37-vjeçari kroat është bërë lojtari i vetëm, së bashku me Lionel Messin, që ka shënuar dhe asistuar në katër Kupa të Botës të ndryshme. Perisic ka shënuar të paktën një gol dhe ka dhënë të paktën një asistim në ‘Brazil 2014’, ‘Rusi 2018’, ‘Katar 2022’ dhe këtë Kupë Bote në SHBA, Kanada dhe Meksikë.

Kompanitë e statistikave njoftuan pas ndeshjes kundër Anglisë se Perisic është vetëm lojtari i dytë, pas Messit, që ka asistuar në katër Kupa të Botës të ndryshme.

Goli kundër Portugalisë ishte i shtati i tij në Kupën e Botës. Ai e kaloi Davor Suker, i cili shënoi gjashtë herë për Kroacinë në Kupën e Botës, dhe u bë golashënuesi kryesor kroat në historinë e garës.

Përpara këtij turneu, Perisic kishte shënuar gjashtë gola në Kupën e Botës: dy në Brazil, tre në Rusi dhe një në Katar.

Në katër Kupa Bote, Perisioc ka grumbulluar shtatë gola dhe gjashtë asistime, ose 13 përfshirje të drejtpërdrejta në golat e kroatëve. Performanca e tij në Katar, ku ai shënoi një gol dhe tre asistime, është veçanërisht e rëndësishme, dhe FIFA më pas e renditi atë midis asistuesve më të mirë të turneut. /Telegrafi/

Faza eliminatore e Kupës së Botës 2026 është në kulmin e saj, por futbolli i klubeve ka bërë bujë edhe falë një arritjeje të jashtëzakonshme që përfshin lojtarët e Paris Saint-Germain.

Ky gol u sigurua nga Goncalo Ramos, goli dramatik i të cilit në minutën e katërt shtesë kundër Kroacisë e dërgoi Portugalinë në fazën e 1/8-tës.

Goli i tij u bë i teti i shënuar nga tetë lojtarë të ndryshëm të PSG-së në Kupën e Botës 2026, duke i lejuar kampionëve francezë të tejkalojnë rekordin e mëparshëm të mbajtur së bashku nga Bayern Munich (shtatë golashënues të ndryshëm në 2014) dhe Barcelona (shtatë në 2018).

Megjithatë, përfshirja e Ramos ka ngjallur debat. Sulmuesi portugez ka përfunduar tashmë një transferim prej 65 milionë eurosh plus 5 milionë eurosh te Milani, që do të thotë se ai nuk përfaqëson më PSG-në.

Pavarësisht kësaj, rekordi mbetet në fuqi. Statistikat e Kupës së Botës bazohen në klubin që një lojtar përfaqësonte para fillimit të turneut, që do të thotë se Ramos zyrtarisht llogaritet si lojtar i PSG-së për këtë arritje.

Lojtarët e tjerë të PSG-së që kanë shënuar në këtë turne janë Nuno Mendes, Joao Neves, Achraf Hakimi, Ibrahim Mbaye, Desire Doue (nga një gol secili), Bradley Barcola (dy gola) dhe Ousmane Dembele (katër gola). /Telegrafi/

Cristiano Ronaldo e ka gjetur veten përsëri në qendër të vëmendjes pasi shënoi një penallti kundër Kroacisë në fazën e 1/16-tës së Kupës së Botës, por këtë herë për një detaj që shumë veta e kanë humbur.

Konkretisht, kamerat kapën portugezin e famshëm duke folur me vete në heshtje disa sekonda para se të gjuhej penalltia, dhe pamjet u bënë shpejt virale dhe ngjallën teori të ndryshme në mediat sociale.

Teoria e vetë-motivimit

Sipas teorisë më të përhapur, Ronaldo shqiptoi fjalët portugeze "Vais marcar", që përkthehet si "Do të shënosh".

Shumë besojnë se ai po përpiqej të motivonte dhe inkurajonte veten para një prej gjuajtjeve më të rëndësishme të ndeshjes.

Supozimi i dytë

Një tjetër teori ka dalë në pah se portugezi tha "Bismilah", që do të thotë "Në emër të Zotit".

Disa media të huaja e kanë lidhur këtë teori me kohën kur ai luante për klubin saudit Al-Nassr, ku dyshohet se ai filloi ta përdorte këtë frazë përpara se të merrte një pushim.

Megjithatë, ky supozim ka shkaktuar reagime të ndara. Duke pasur parasysh që Ronaldo njihet si i krishterë, shumë besojnë se ka më shumë të ngjarë që këto të jenë fjalë inkurajimi në gjuhën e tij amtare, sesa një lutje islame. /Telegrafi/

Bayern Munich ka përfunduar zyrtarisht nënshkrimin e mbrojtësit 23-vjeçar Nathaniel Brown nga rivalët e Bundesligës, Eintracht Frankfurt.

Mbrojtësi i krahut shumë i vlerësuar ia ka përkushtuar të ardhmen e tij afatgjatë gjigantëve bavarezë, duke nënshkruar një kontratë që zgjat deri në vitin 2031.

Njoftimi për transferimin e anësorit gjerman erdhi nga vet faqet zyrtare të Bayernit në rrjetet sociale.

“FC Bayern ka nënshkruar me lojtarin e kombëtares gjermane, Nathaniel Brown, 23 vjeç, nga Eintracht Frankfurt me një kontratë deri më 30 qershor 2031”, thuhet në njoftim.

Ndërsa kushtet zyrtare mbeten të pazbuluara, raportet e mëparshme tregonin fuqimisht se tarifa e transferimit arriti në afërsisht 55 milionë euro.

Ndryshe, Brown pati një sezon të jashtëzakonshëm individual edicionin e kaluar, duke u paraqitur në 33 ndeshje të Bundesligës, duke shënuar katër gola dhe duke dhënë katër asistime vendimtare. /Telegrafi/

Pas disa ditësh debatesh dhe konfuzioni rreth së ardhmes së tij, sulmuesi Bleart Tolaj ka reaguar me një postim të gjatë, duke marrë përgjegjësinë për situatën e krijuar dhe duke sqaruar se është lojtar i Gjilanit, ndërsa me mirëkuptimin e të gjitha palëve do të luajë edhe dy ndeshje evropiane me Ballkanin.

Pas disa ditësh që ishte në qendër të vëmendjes së opinionit sportiv në Kosovë, Bleart Tolaj ka vendosur të japë versionin e tij lidhur me situatën që shkaktoi shumë diskutime në futbollin kosovar.

Gjithçka nisi pasi Gjilani e prezantoi zyrtarisht sulmuesin si përforcimin më të ri për sezonin e ardhshëm, ndërsa pak më vonë Ballkani publikoi njoftimin se kishte rinovuar kontratën me të. Dy komunikimet zyrtare krijuan paqartësi të madhe, duke nxitur reagime të shumta nga tifozët dhe opinionistët sportivë.

Çmenduri në Superligë: Gjilani e prezanton, Ballkani e “rikthen” me kontratë të re – Bleart Tolaj mes dy njoftimeve zyrtare

Përmes një postimi në rrjetet sociale, Tolaj ka marrë përgjegjësinë për konfuzionin e krijuar, duke kërkuar mirëkuptim nga publiku dhe duke theksuar se nuk ka pasur asnjëherë qëllim të vendosë ndonjërin klub në pozitë të vështirë.

Sulmuesi ka bërë të ditur se zyrtarisht është lojtar i Gjilanit, por se me mirëkuptimin e të gjitha palëve do ta ndihmojë Ballkanin në dy ndeshjet e radhës në Ligwn e Konferencës, përpara se t'i bashkohet plotësisht skuadrës gjilanase.

Ai gjithashtu ka shprehur mirënjohje të veçantë për Ballkanin, duke falënderuar drejtuesit, stafin, bashkëlojtarët dhe tifozët për mbështetjen gjatë periudhës së kaluar, ndërsa ka falënderuar edhe Gjilanin për besimin e dhënë.

Postimi pa ndërhyrje i Bleart Tolaj

Dua t’i drejtohem opinionit publik për të sqaruar situatën që është krijuar ditëve të fundit rreth meje.

Së pari, dua të bëj të qartë se unë zyrtarisht jam lojtar i Gjilanit. Jam i lumtur për këtë hap në karrierën time dhe i përkushtuar maksimalisht për të dhënë gjithçka për fanellën e klubit.

Ndjej obligim ta pranoj se përgjegjësia për konfuzionin e krijuar bie mbi mua. Më vjen keq që situata u zhvillua në këtë mënyrë dhe që krijoi paqartësi në opinion. Nuk kam pasur asnjëherë qëllim të krijoj polemika apo të vendos ndonjë klub në një pozitë të vështirë.

Ballkani, duke e parë situatën e krijuar dhe duke menduar mbi të gjitha për të mirën time dhe vazhdimësinë e karrierës sime, ka treguar mirëkuptim dhe më ka liruar. Ky është një veprim që e vlerësoj jashtëzakonisht shumë dhe do t’i jem gjithmonë mirënjohës klubit, drejtuesve, stafit, bashkëlojtarëve dhe tifozëve për gjithçka që kemi përjetuar së bashku.

Me mirëkuptimin e të gjitha palëve, do të angazhohem për ta ndihmuar Ballkanin në dy ndeshjet e radhës në Conference League. Pas përfundimit të këtij angazhimi, do t’i bashkohem plotësisht Gjilanit, ku do të jem i fokusuar maksimalisht për të dhënë më të mirën dhe për të justifikuar besimin që më është dhënë.

Falënderoj sinqerisht të dy klubet për korrektësinë dhe respektin që kanë treguar ndaj meje. Ballkani do të ketë gjithmonë një vend të veçantë në zemrën time dhe jam i bindur se marrëdhënia jonë do të mbetet gjithmonë e bazuar në respekt, mirënjohje dhe miqësi. Do të mbesim gjithmonë miq, duke i uruar njëri-tjetrit vetëm suksese në rrugëtimin tonë.

Kërkoj mirëkuptim nga të gjithë për situatën e krijuar dhe shpresoj që me këtë sqarim të mbyllet çdo keqkuptim. Tani fokusi im është vetëm te futbolli, puna dhe respektimi i çdo detyrimi që kam marrë përsipër.

Faleminderit për mbështetjen.

/Telegrafi/

Cristiano Ronaldo tregoi edhe një herë pse shumë e konsiderojnë atë një nga futbollistët më të mëdhenj të të gjitha kohërave. Kapiteni i Portugalisë shënoi kundër Kroacisë në fazën e 1/16-tës së Kupës së Botës, duke shkruar një faqe tjetër në historinë e futbollit.

Ronaldo shënoi një penallti në minutën e 68-të për të barazuar rezultatin 1-1, duke u bërë golashënuesi më i vjetër në fazat eliminatore të një Kupe Bote. Ai shënoi golin në moshën 41 vjeç e 147 ditë.

Është interesante se goli kundër Kroacisë ishte gjithashtu goli i tij i parë në fazat eliminatore të një Kupe Bote, megjithëse kjo ishte paraqitja e tij e gjashtë në ngjarjen më të madhe të futbollit.

Me këtë, ai theu një tjetër rekord dhe arriti diçka që asnjë futbollist tjetër nuk e kishte arritur më parë. Portugezi u bë lojtari i parë në histori që shënoi të paktën 25 gola në Kampionatin Botëror dhe Evropian së bashku, dhe golat e tij u shpërndanë gjatë një karriere ndërkombëtare 22-vjeçare.

Numra mbresëlënës të karrierës

Ishte goli i 11-të i Ronaldos në Kupën e Botës dhe i treti i tij në këtë turne, pasi më parë kishte shënuar kundër Uzbekistanit në fazën e grupeve dy herë.

Portugezi mbetet mbajtësi i rekordit botëror me 232 ndeshje për vendin e tij, duke shënuar një shifër mbresëlënëse prej 146 golash. Rivali i tij më i afërt portugez, Pedro Pauleta, ka shënuar 99 gola më pak.

Historia e portugezit në Kupën e Botës ka filluar që nga Gjermania 2006, dhe pothuajse dy dekada më vonë ai ende po thyen rekorde, duke konfirmuar statusin e tij si një nga lojtarët më të mëdhenj në historinë e futbollit. /Telegrafi/

Federata Gjermane e Futbollit (DFB) ka njoftuar zyrtarisht se ka ndarë rrugët me trajnerin Julian Nagelsmann, teksa duan Jurgen Klopp si pasues të tij në krye të ekipit kombëtar.

Gjermania u eliminua në fazën e 1/16-tës nga Paraguai në Kupën e Botës, duke bërë që kjo të cilësohet dështim dhe “shigjetat” u drejtuan drejt trajnerit Nagelsmann, i cili shihej si fajtori kryesor.

Pa kaluar një javë mirë, drejtuesit e federatës dhe trajneri Nagelsmann janë takuar dhe tashmë është marrë vendim për t’i ndarë rrugët.

“Përfaqësuesit e korporatës dhe bordi mbikëqyrës i DFB GmbH & Co. KG ranë dakord sot unanimisht, me rekomandimin e Presidentit të DFB-së, Bernd Neuendorf, për të ndërprerë marrëdhënien kontraktuale me trajnerin kryesor Julian Nagelsmann me efekt të menjëhershëm”.

“Julian Nagelsmann i kishte kërkuar tashmë udhëheqjes së federatës në një diskutim konfidencial një ditë më parë që të lirohej nga detyrat e tij pas performancës zhgënjyese të Gjermanisë në Kupën e Botës FIFA 2026 në Shtetet e Bashkuara, Kanada dhe Meksikë. Kjo kërkesë tani është miratuar nga përfaqësuesit e korporatës dhe bordi mbikëqyrës”, thuhet në njoftimin e DFB-së.

Udhëheqësia e DFB kërkon bisedime me Klopp

Krahas trajnerit kryesor Julian Nagelsmann, dy asistentët e tij, Benjamin Gluck dhe Benjamin Hubner, gjithashtu do të lënë rolet e tyre. DFB shpreh falënderimet e saj të sinqerta për angazhimin e tyre.

“Lidhur me emërimin e një pasardhësi, udhëheqja e DFB-së tani do të kërkojë bisedime me Jurgen Klopp, i cili tashmë ka treguar gatishmërinë e tij të përgjithshme për të marrë përsipër rolin”, thuhet tutje në njoftim.

Përveç kësaj, gjatë takimit të sotëm të përfaqësuesve të korporatës dhe bordit mbikëqyrës, drejtori menaxhues për sportin Andreas Rettig njoftoi se nuk do ta rinovojë kontratën e tij, e cila është e vlefshme deri në fund të vitit, për arsye personale. Ai e kishte informuar tashmë Presidentin e DFB-së për këtë vendim para fillimit të Kupës së Botës FIFA të kësaj vere. /Telegrafi/

Portugalia mposhti Kroacinë me rezultatin 2-1 në fazën e 1/16-tës së Kupës së Botës. Ivan Perisic i dha Kroacisë epërsinë në minutën e 53-të. Cristiano Ronaldo barazoi nga penalltia në minutën e 68-të, dhe Goncalo Ramos shënoi golin për Portugalinë në minutën e katërt të kohës shtesë.

Dukej se ndeshja do të shkonte në vazhdime pasi Josko Gvardiol shënoi në fund të kohës shtesë. Gjyqtari norvegjez Espen Eskas fillimisht e pranoi golin, por më pas e anuloi për pozicion jashtë loje, duke bërë që Portugalia të kualifikohet për fazën e 1/8tës, ku do të luajë kundër Spanjës, e cila mundi Austrinë.

E pabesueshme: Goli i Kroacisë u anulua për shkak të kontaktit të flokëve me sensorin, FIFA publikoi provat dhe shpjegimet kryesore

Gazeta spanjolle Mundo Deportivo, nën titullin "Vjedhja më e madhe e Kupës së Botës? Kroacia shpërthen për golin e anuluar", shkruan: Ndeshja Portugali - Kroaci ishte një klasik i vërtetë dhe përfundoi me polemikat më të mëdha të Kupës së Botës deri më tani dhe kalimin e ekipit të Cristiano Ronaldos në fazën e 1/8-tës ku do të përballet me Spanjën e Lamine Yamalit.

Grabitja më e madhe e turneut

Mund të kishte qenë ndryshe, por gjyqtari Espen Eskas kreu atë që mund të konsiderohet grabitja më e madhe e turneut. Në minutën e 13-të të kohës shtesë, pasi Portugalia e kishte përmbysur ndeshjen me një gol nga Ramos, Gvardiol barazoi dhe detyroi vazhdimet.

Fillimisht goli u pranua, por më pas shpërthyen polemika. Topi arriti te mbrojtësi i Manchester City nga shoku i skuadrës Pasalic, i cili ishte përpara mbrojtjes, pas një prekjeje të paqëllimshme nga Renato Veiga, dhe përpara kësaj, topi ishte prekur nga Matanovic.

VAR, i cili i kishte bërë thirrje Eskas më herët në pjesën e dytë për ta paralajmëruar atë për një penallti të supozuar ndaj Renato Veiga që i kishte dhënë Portugalisë barazimin, i kërkoi gjyqtarit të rishikonte lojën dhe aty filloi konfuzioni. Gjyqtari norvegjez vendosi ta anulonte golin e Gvardiolit, duke besuar se Matanovic e kishte prekur topin lehtë me flokë përpara se të arrinte te Pasalic, i cili ishte në pozicion jashtë loje.

"VAR po përdoret në mënyrë selektive bazuar në madhësinë e ekipit, nuk kishte penallti", Modric shfryen pas eliminimi

Nuk është e dukshme që kroati e preku topin

Megjithatë, në atë video nuk ishte e mundur të shihej nëse sulmuesi kroat e kishte prekur topin, pasi nuk kishte prova. Arbitri u mbështet në sensorin e prekjes së topit, i cili me sa duket zbuloi prekjen e Matanovicit. Më keq akoma, pasi goli u anulua, u shfaq një video e paparë nga prapa.

Ishte edhe më pak e qartë nëse Matanovic e kishte prekur topin. Prandaj, duke pasur parasysh mungesën e provave, goli nuk duhej të ishte anuluar dhe duhej të ishin luajtur vazhdimet. Megjithatë, Kroacia u eliminua në fund. /Telegrafi/

Ish-mbrojtësi i ekipit kombëtar të SHBA-së, Marcelo Balboa, ndau pikëpamjet e tij mbi rolin e teknologjisë pas ndeshjes dramatike të fazës së 1/16-tës së Kupës së Botës 2026 midis Portugalisë dhe Kroacisë, e cila u mbyll me rezultat 2-1.

Goli i barazimit për Kroacinë në minutën e 103-të u anulua pas një rishikimi të VAR-it. Pas një krosi nga krahu, topi preku lehtë flokun e Igor Matanovicin, duke u devijuar në pozicion jashtë loje për Mario Pasalic. Gjyqtari Espen Eskas rishikoi videon dhe përmbysi golin.

"Më kujtohen ditët kur njerëzit thoshin se donin të siguroheshin që të kishte më shumë gola. Dhe tani, ti vendos një copë brenda topit, dhe nëse mezi prek një fije floku në bishtalec, goli hiqet. Një pozicion jashtë loje përcaktohet nga një thoi i madh i këmbës. A po përpiqemi ta ndihmojmë futbollin apo ta dëmtojmë atë?", ka thënë fillimisht Balboa.

E pabesueshme: Goli i Kroacisë u anulua për shkak të kontaktit të flokëve me sensorin, FIFA publikoi provat dhe shpjegimet kryesore

Kur u pyet nëse zbatimi i vazhdueshëm i teknologjisë e bën sistemin të drejtë, Balboa u përgjigj përsëri me kritika.

“Kemi folur për VAR-in. Në ndeshjen e fundit të SHBA-së, VAR-i e dërgoi gjyqtarin te monitori dhe gjyqtari mori një vendim (kartoni i kuq i Folarin Balogun). Epo, le të fillojmë ta përdorim atë në çdo goditje nga këndi atëherë. E pamë sot - lojtarët u kapën dhe u rrëzuan përtokë. Do të duhej të jepje një penallti në secilin prej atyre momenteve”.

“VAR u krijua për të ndihmuar në situatat përfundimtare të golave. Nuk u përdor për të kapur një bërryl ose një pozicion jashtë loje me lidhëse këpucësh. Mendoj se jemi larguar shumë”.

“Shikoni, mendoj se vetë vendimi ishte i saktë. Është mirë që ata dhanë të dhënat [që vërtetojnë kontaktin me topin], përndryshe do të kisha pyetur: 'Çfarë po ndodh në botë?' Por besoj se VAR u prezantua për të ndihmuar lojën, jo për ta dëmtuar. Dhe tani për tani, mendoj se po e dëmton pak", përfundoi Balboa. /Telegrafi/