Në bisedimet që po mbahen në Zvicër mes Shteteve të Bashkuara dhe Iranit është shënuar “përparim i madh”, deklaroi JD Vance.
Në një prononcim për mediat, ai e përshkroi këtë takim si historik, duke nënvizuar se drejtuesit e SHBA-së dhe Iranit nuk kanë zhvilluar më parë një takim në një nivel kaq të lartë, përveç kontakteve të muajve të fundit.
“Ne kemi bërë tashmë përparim të madh gjatë orëve të fundit. Ky është një takim historik”, tha ai.
Zëvendëspresidenti amerikan theksoi se delegacioni i SHBA-së gjendet në Zvicër për të shtyrë përpara diplomacinë dhe bashkëpunimin në rajon, me synimin për të hapur rrugë drejt një periudhe më të qëndrueshme në Lindjen e Mesme. “Ne shohim një të ardhme ku të gjithë mund të punojnë së bashku për të promovuar paqen dhe prosperitetin për të gjithë”, u shpreh Vance.
Takimet mes SHBA-së dhe Iranit po zhvillohen me ndërmjetësimin e Katarit dhe Pakistanit, ndërsa fokusi mbetet te siguria rajonale, çështjet ekonomike dhe ulja e tensioneve në Lindjen e Mesme.
Në ditët e nxehta të verës, bishti është shpesh zgjedhja më praktike për t’i larguar flokët nga fytyra dhe qafa. Por kjo frizurë klasike nuk ka pse të duket gjithmonë e thjeshtë apo e bërë me nxitim
Me disa detaje të vogla, një bisht i zakonshëm mund të shndërrohet në një pamje elegante, moderne dhe shumë më të kuruar.
Eksperti i flokëve Beau Dieda thotë se bishti është një nga bazat më të nënvlerësuara në stilimin e flokëve. “Shumë njerëz e shohin si zgjidhje të shpejtë, por unë e shoh si pikënisje. Kur është nxehtë, dëshironi t’i largoni flokët nga fytyra, prandaj pse të mos e bëni këtë në mënyrë më të bukur?”, thotë ai.
Më poshtë janë nëntë ide të thjeshta që mund ta bëjnë bishtin tuaj veror të duket shumë më i veçantë, transmeton Telegrafi.
Bishti i lëmuar me shkëlqim
Ky është një nga modelet më të përshtatshme për verën. Në vend që të luftoni me flokët që fryhen nga lagështia, krijoni një pamje të lëmuar dhe të rregullt. Aplikoni pak xhel zbutës në flokë të lagur ose të thatë, krihini me furçë në një drejtim, lidheni bishtin dhe në fund përdorni pak llak të lehtë për t’i fiksuar fijet pranë fytyrës.
Bishti i lartë me “flluska”
Ky model është argëtues, praktik dhe shumë fotogjenik. Lidhni flokët në një bisht të lartë, pastaj vendosni llastikë të vegjël përgjatë gjatësisë së bishtit, duke tërhequr lehtë secilën pjesë për të krijuar efektin e “flluskave”. Kjo frizurë jep volum pa mjete të nxehta dhe qëndron mirë gjatë gjithë ditës.
Një shall i hollë mëndafshi rreth bishtit i jep menjëherë pamjes ngjyrë dhe elegancë. Lidhni flokët në një bisht të ulët dhe pastaj vendosni shallin rreth bazës. Për një rezultat më të rafinuar, zgjidhni një shall që bie afërsisht në të njëjtën gjatësi me bishtin.
Aksesorët janë mënyra më e shpejtë për ta bërë bishtin të duket i menduar mirë. Një fjongo sateni, një kapëse elegante ose disa detaje të vogla dekorative mund ta ndryshojnë krejt pamjen. Sipas Diedas, aksesori i duhur mund ta bëjë një frizurë pesëminutëshe të duket sikur keni kaluar shumë më tepër kohë duke e stiluar.
Ky është një detaj i thjeshtë, por shumë elegant. Pasi ta lidhni bishtin, merrni një tufë të hollë flokësh nga pjesa e poshtme, mbështilleni rreth llastikut dhe fiksojeni me një kapëse të vogël. Në vetëm pak sekonda, bishti duket më i pastër, më i rregullt dhe më i përshtatshëm edhe për dalje në mbrëmje.
Bishti i ulët me teksturë dhe ndarje në mes
Një bisht i ulët me ndarje në mes krijon pamje moderne dhe të sofistikuar. Pjesa e sipërme mund të jetë e lëmuar, ndërsa vetë bishti mund të ketë pak onde ose teksturë për më shumë lëvizje. Ky model krijon më pak tension në skalp dhe është shumë i rehatshëm për ditët e nxehta.
Dy bishta të ulët dhe pak të çrregullt nuk janë vetëm për festivale. Ata janë shumë praktikë për vapë, sepse shpërndajnë më mirë peshën e flokëve dhe e mbajnë qafën të lirë. Për një version më elegant, shmangni pamjen shumë fëmijërore dhe mbajini bishtat më të ulët e më natyralë.
Nëse dëshironi që flokët të qëndrojnë më mirë gjatë ditës, gërshetoni gjatësinë e bishtit. Kjo i mban flokët larg qafës dhe ndihmon kundër fryrjes nga lagështia. Një gërshet i lirshëm, sidomos modeli “fishtail”, duket shumë bukur kur është pak i çrregullt dhe natyral.
Bishti me fije pranë fytyrës
Kur të gjithë flokët tërhiqen prapa, pamja ndonjëherë mund të duket e ashpër. Lënia e disa fijeve të vogla pranë fytyrës e zbut menjëherë stilin. Mund t’i lakoni lehtë me hekur flokësh ose t’i lini natyrale. Ato e kornizojnë fytyrën dhe i japin frizurës më shumë karakter.
Me pak kreativitet, bishti i zakonshëm mund të bëhet një nga frizurat më të bukura dhe më praktike të verës. Mjafton një shall, një fjongo, një gërshet ose disa fije pranë fytyrës për ta kthyer një zgjidhje të thjeshtë në një pamje të kuruar.
Prof. Dr. Alban Kraja ka dalë me një pohim të fortë mbi historinë, duke deklaruar se dokumente të ruajtura në arkivat perëndimore, sidomos në ato të Vatikanit, tregojnë se Beteja e Kosovës e vitit 1389 nuk është trajtuar saktë nga historiografia serbe.
Në një paraqitje publike, ai është shprehur se nga dokumentet e rishikuara së fundmi rezulton se më 15 qershor 1389, Betejën e Fushë Kosovës e udhëhoqi Kostandin Kastrioti Mazreku, bashkë me djalin e tij, Palin.
Sipas Krajës, Kostandin Kastrioti Mazreku dhe Pali kanë lidhje të drejtpërdrejtë me trungun familjar të Heroit Kombëtar shqiptar, Gjergj Kastrioti-Skënderbeut, duke i identifikuar ata si stërgjyshin dhe gjyshin e tij.
Ai ka theksuar se ky interpretim kundërshton versionin që, sipas tij, është vendosur për një kohë të gjatë nga historiografia serbe, ndërsa e ka cilësuar këtë si një të vërtetë të mbajtur të fshehur për rolin e arbërorëve në një prej përplasjeve më të rëndësishme mesjetare në rajon.
Kraja ka deklaruar gjithashtu se në këtë betejë ranë, mes të tjerëve, vetë Princi Kostandin Kastrioti Mazreku, si edhe arbërori i njohur Mhill Kopili.
Duke u ndalur te kjo çështje, ai ka vlerësuar se dokumentacioni i arkivave perëndimore duhet të marrë më shumë vëmendje nga studiuesit, historianët dhe opinioni publik shqiptar, pasi, sipas tij, ai mund të sjellë një dritë tjetër mbi rolin e arbërorëve në Betejën e Kosovës.
Në të njëjtën kohë, Kraja ka falënderuar kryetarin dhe drejtuesit e Komunës së Kastriotit/Obiliqit për organizimin e aktivitetit përkujtimor, duke e cilësuar atë si një angazhim me peshë për kujtesën historike shqiptare.
Deklarata e tij pritet të hapë debat publik dhe të zgjojë interes shkencor, për shkak të ndjeshmërisë që Beteja e Kosovës vazhdon të ketë në interpretimet historike dhe politike të popujve të rajonit.
Fjalimi i plotë i Alban Krajës mund të dëgjohet në videon publike të bashkangjitur në postimin e tij.
Ish-ministri i PS-së, Arben Malaj, ka komentuar protestat kundër kryeministrit Edi Rama, duke i cilësuar ato si masive dhe me ndikim të madh politik.
Sipas tij, bashkimi i rinisë dhe diasporës shqiptare është një sinjal i fortë kundër qeverisë aktuale dhe mund të çojë në ndryshime të pashmangshme.
Malaj akuzon pushtetin për arrogancë, lidhje me oligarkinë dhe mungesë reflektimi ndaj pakënaqësive të qytetarëve. Ai sjell si shembull ish-presidentin francez Charles de Gaulle, i cili dha dorëheqjen pasi humbi mbështetjen e brezit të ri, duke theksuar se historia tregon se asnjë qeveri nuk mund të mbijetojë gjatë pa mbështetjen e rinisë.
Reagimi i ish-ministrit Malaj:
Protesta është tashmë tejet masive dhe, pa asnjë dyshim, do të jetë produktive.
Koha ka treguar se kur një popull ngrihet, asnjë pushtet i korruptuar nuk mund të qëndrojë gjatë.
Sot, këtij pushteti po ia thonë qartë dhe prerë të gjithë të rinjtë e Shqipërisë, rinia e diasporës dhe ajo e të gjitha trojeve shqiptare: “Nuk të duam më!”
Por në vend që të reflektojë, ai zgjedh t’i provokojë ata me një fjalor përçmues dhe arrogant.
Kjo sjellje është një tentativë e pastër për të krijuar tensione sociale, me të vetmin qëllim: të ushqejë babëzinë e tij për pushtet absolut dhe të përjetshëm.
Ky është një pushtet i lidhur këmbë e kokë me krimin dhe oligarkët qeveritarë, po aq të babëzitur sa ai vetë, që po mbysin të ardhmen e këtij vendi.
Historia na mëson se ky lloj verbërie politike sjell gjithmonë të njëjtin fund.
Edhe liderë të mëdhenj e historikë janë detyruar të largohen kur kanë humbur lidhjen me rininë.
Rasti më i pastër është ai i Presidentit francez Charles de Gaulle (Sharl de Gol) pas revoltave masive të Majit 1968.
Kur Parisi u përfshi nga protestat e studentëve, ishte pikërisht përballja me të vërtetën dhe ndikimi i familjarëve të tij që e bënë të kuptonte se brezi i ri nuk e donte më sistemin e vjetër dhe autoritar që ai përfaqësonte. De Goli e kuptoi se pa mbështetjen e rinisë nuk mund të qeverisej më me legjitimitet; ai vuri në provë besimin e popullit me një referendum dhe, kur mori përgjigjen negative,
Dha menjëherë dorëheqjen dhe u largua përgjithmonë.
Ndryshe nga De Goli, që përpara historisë zgjodhi dinjitetin dhe dorëheqjen, liderët e sotëm të babëzitur pas karriges tentojnë të mbijetojnë përmes dhunës verbale dhe tensionit.
Por historia e ka treguar se kur rinia dhe diaspora bashkohen kundër oligarkisë dhe krimit,
produkti i vetëm është rënia e pashmangshme e regjimit
1. #RiniaNukTëDo
(Lidhet drejtpërdrejt me mesazhin kryesor dhe paralelen e De Golit)
2. #ProtestaMasive (Përfaqëson pjesën e parë të tekstit mbi forcën dhe produktivitetin e revoltës)
3. #DiasporaMeRininë (Përfshin mbështetjen e rinisë shqiptare jashtë vendit dhe në troje)
4. #JoBabëzisë (Shënjestron kritikën tuaj ndaj oligarkisë dhe etjes për pushtet absolut)
5.#Maji68ShqiptarNjë referencë historike me rastin e De Golit, duke e sjellë në kontekstin aktual
Alban Kraja ka dalë me një pretendim të fortë në planin historik, duke deklaruar se dokumente të nxjerra nga arkivat perëndimore, sidomos nga ato të Vatikanit, tregojnë se Beteja e Kosovës e vitit 1389 nuk është pasqyruar saktë në historiografinë serbe.
Në një fjalim publik, ai është shprehur se nga dokumentet e rishikuara së fundmi rezulton që më 15 qershor 1389, në Betejën e Fushë Kosovës, prijës ishte Kostandin Kastrioti Mazreku, së bashku me të birin, Palin.
Sipas Krajës, Kostandin Kastrioti Mazreku dhe djali i tij Pali kanë lidhje të drejtpërdrejtë me trungun familjar të Heroit Kombëtar shqiptar, Gjergj Kastrioti-Skënderbeut, duke i identifikuar përkatësisht si stërgjyshin dhe gjyshin e tij.
Ai ka theksuar se ky interpretim përplaset me versionin që, sipas tij, është imponuar prej kohësh nga historiografia serbe, dhe e ka cilësuar këtë si një të vërtetë të mbajtur të fshehur për rolin e arbërorëve në një prej përplasjeve më të rëndësishme mesjetare në rajon.
Kraja ka pohuar gjithashtu se në atë betejë ranë, mes të tjerëve, edhe vetë Princi Kostandin Kastrioti Mazreku, si edhe arbërori tjetër i njohur, Mhill Kopili.
Duke u ndalur te kjo çështje, ai është shprehur se dokumentet e arkivave perëndimore meritojnë vëmendje më të madhe nga studiuesit, historianët dhe opinioni publik shqiptar, pasi, sipas tij, ato mund të sjellin një dritë tjetër mbi rolin e arbërorëve në Betejën e Kosovës.
Po ashtu, Kraja ka falënderuar kryetarin dhe drejtuesit e Komunës së Kastriotit/Obiliqit për organizimin e aktivitetit përkujtimor, të cilin e ka vlerësuar si një angazhim me rëndësi për kujtesën historike shqiptare.
Deklarata e tij pritet të nxisë debat publik dhe interes shkencor, për shkak të ndjeshmërisë që Beteja e Kosovës vijon të ketë në interpretimet historike dhe politike të popujve të rajonit.
Fjalimi i plotë i Alban Krajës mund të dëgjohet në videon publike të bashkangjitur në postimin e tij.
Prokuroria Themelore Publike e Shkupit ka ndërmarrë veprime në dy raste të veçanta të dhunës familjare dhe ka kërkuar masa sigurie për personat e dyshuar.
Në rastin e parë, është nisur procedurë ndaj një 56-vjeçari për veprën penale “Rrezikim i sigurisë”, sipas nenit 144, paragrafi 3, në lidhje me paragrafët 2 dhe 1 të Kodit Penal.
Siç bëri të ditur Prokuroria Publike, ai për një kohë të gjatë ka ushtruar dhunë fizike dhe psikologjike ndaj bashkëshortes dhe dy fëmijëve të tyre, të moshës 18 dhe 15 vjeç. Megjithëse sjellja e tij agresive ishte e vazhdueshme, familja nuk e kishte kallëzuar më herët për shkak të frikës. Rasti arriti kulmin kur vajza 15-vjeçare, e pambrojtur përballë kërcënimeve, ofendimeve dhe presionit të pandërprerë nga babai i saj, tentoi t’i japë fund jetës.
Një procedurë hetimore është hapur edhe ndaj një 33-vjeçari nga Shkupi, i cili dyshohet se ka ushtruar dhunë fizike ndaj bashkëshortes së tij. Sipas të dhënave, më 20 qershor ai e tërhoqi me forcë drejt një automjeti duke e kërcënuar, ndërsa në një moment provoi ta godiste me një shishe qelqi. Gruaja arriti të hapte derën dhe të hidhej jashtë automjetit, por i dyshuari e ndaloi mjetin dhe tentoi ta detyronte të kthehej sërish brenda. Si pasojë e dhunës së ushtruar, ajo mori lëndime trupore. Ky veprim është kualifikuar si vepër penale sipas nenit 130, paragrafi 2, në lidhje me paragrafin 1 të Kodit Penal.
Në njoftimin e Prokurorisë Publike thuhet se, për të dyja rastet, prokurori kompetent i ka propozuar gjyqtarit të procedurës paraprake vendosjen e masave të sigurimit. Këto masa përfshijnë ndalimin e largimit nga vendbanimi, detyrimin për paraqitje të rregullt në gjykatë, konfiskimin e përkohshëm të dokumenteve të udhëtimit, ndalimin e afrimit dhe të çdo kontakti me të dëmtuarit, si dhe ndalimin e frekuentimit të vendeve ku ata qëndrojnë ose lëvizin.
Raul Asencio mund të përfshihet mes largimeve të para që Real Madridi do të shqyrtojë gjatë afatit kalimtar të verës.
Mbrojtësi 23-vjeçar, që vetëm disa muaj më parë shihej si një nga prurjet më premtuese të klubit, tashmë nuk e ka më të garantuar vendin në projektin e ri të skuadrës.
Raportimet e fundit tregojnë se trajneri Jose Mourinho ka dhënë miratimin që klubi ta konsiderojë shitjen e Asencios, në rast se paraqitet një ofertë e kënaqshme.
Ndonëse qendërmbrojtësi është i lidhur me kontratë deri në vitin 2031, te drejtuesit e klubit madrilen kanë filluar dilemat sa i përket progresit të tij dhe peshës që mund të ketë në ekip.
Burime pranë klubit bëjnë me dije se stafi teknik synon të formojë një repart defensiv me më shumë përvojë dhe siguri të menjëhershme.
Në këtë situatë, Asencio mund ta ketë të vështirë të marrë minutat e nevojshme për të vijuar zhvillimin e tij.
Real Madridi vazhdon ta çmojë potencialin e lojtarit, por një ndarje mund të rezultojë zgjidhja më e përshtatshme për të dyja palët, veçanërisht nëse klubi kërkon të sigurojë fonde për afrimin e një mbrojtësi më me eksperiencë.
Aktualisht nuk ka oferta konkrete në tryezë, por e ardhmja e Asencios pritet të jetë një nga çështjet më të diskutuara të verës në “Santiago Bernabeu”.
Gjatë javëve të ardhshme pritet të shtohet interesimi nga klube të ndryshme evropiane, ndërsa vetë futbollisti mbetet i fokusuar te Real Madridi.
Sidoqoftë, nëse rrethanat mbeten të pandryshuara, një transferim mund të shfaqet si zgjidhja më e favorshme për vazhdimësinë e karrierës së tij.
Ditën e sotme, në një videomesazh, kryetari i Partisë Demokratike, Sali Berisha, ka reaguar pas deklaratave të kryeministrit Edi Rama për protestën e zhvilluar nga qytetarët, duke e cilësuar atë si një moment që kreu i qeverisë po e përjeton si një “Vaterlo” politike.
Berisha tha se protesta masive para Kryeministrisë, ishte një ngjarje historike dhe sipas tij përbën një goditje të fortë politike për qeverinë.
Lideri i opozitës i bëri thirrje Ramës të largohet nga detyra dhe të përballet me drejtësinë. “Largohu sa më parë nga detyra dhe prit verdiktin e drejtësisë, e cila vonon, por nuk harron”, deklaroi Berisha.
Në podkastin e kësaj të diele, Rama përdori si metaforë personazhin Fabrice del Dongo nga romani i Stendalit, për të folur mbi rrezikun e krijimit të bindjeve mbi iluzione dhe informacione të paverifikuara. Ai iu drejtua qytetareve duke u thënë që të mos bëhen peng i iluzioneve.
“Edi Rama duket se protestës së gjysmë milioni shqiptarëve dhe rrethimit të ngjeshur të mëngjesit, de facto rënien e Bastijës, e ka përjetuar si një fushëbetejë të mbushur me kufoma, kafka, gjymtyrë, plëndës e zorrë njerëzish dhe kuajsh, si Vaterlonë e tij.
Ky gjysmë i prishur nga protesta epike e gjysmë milionë shqiptarëve të mbledhur nga të katër anët e Shqipërisë dhe të katër anët e dheut, në fakt kërcënoi protestuesit me masakra dhe me përgjakje, me histori vrasjesh e të tjerë.
Me këtë rast, meqenëse ka përdorur një personazh të Stendalit për narrativën e tij, do t’i përgjigjem se për Vaterlonë ka me qindra personazhe nga rreshter në Feldmareshall, romantik si Fabricio, por midis të gjithë atyre Edi Rama është si vëlla siamez vetëm me njërin prej tyre: me rreshterin Tenardie të Viktor Hygoit, i cili nuk luftonte, por vidhte të plagosurit dhe u shkulte dhëmbët e florinjtë.
Një lloj si Tenardie, Edi Rama, vjedh dhe ka vjedhur këtë kohë popullin më të varfër. Ka vjedhur votën, vjedh fondet, vjedh kafshatën, vjedh librat e shkollës, vjedh ilaçet e të sëmurëve, vjedh pasuritë publike sikur të ishte një kolonizator, vjedh shpresën, rininë e shqiptarëve.
Ndaj dhe thirrja ime: largohu sa më parë nga detyra dhe prit verdiktin e drejtësisë, e cila vonon, por nuk harron”, tha ai.
Lamine Yamal, një prej emrave më premtues të futbollit botëror dhe yll i Barcelonës, ka ndarë me emocion kujtimet nga fëmijëria, duke nënvizuar se arritjet e tij të sotme lidhen ngushtë me përpjekjet e prindërve.
Në një bisedë për El Pais, nga grumbullimi i Kombëtares së Spanjës në Kupën e Botës, 18-vjeçari u kthye pas në kohë për të kujtuar kontaktin e tij të parë me kompeticionin më të madh të futbollit.
“Kupa e Botës 2014 është kujtimi im i parë. Nëna ime erdhi nga puna për pjesën e dytë të ndeshjes Kolumbi–Uruguai dhe e pamë së bashku. Tani ajo është këtu me mua në Kupën e Botës. Ajo qau kur debutova me Spanjën dhe unë i thashë: ‘Si ndryshon jeta’”, rrëfeu Yamal.
Futbollisti i krahut te Barcelona ndaloi edhe te sfidat financiare që familja e tij ka përjetuar në vitet e para, duke vënë në pah sakrificën dhe përkushtimin e nënës dhe babait të tij.
“Ajo që kanë bërë nëna dhe babai im për mua është diçka që unë do ta bëja vetëm për fëmijën tim. Kur nuk ke para, është shumë e vështirë ta ndihmosh një fëmijë të luajë futboll. Është e vështirë t’i blesh dhurata apo t’i sigurosh shumë gjëra. Prindërit e mi ia dolën t’i bënin të gjitha këto dhe unë nuk do të mund t’ua shpërblej kurrë”, tha ai.
Yamal theksoi se rrugëtimi nga një fëmijëri e thjeshtë deri te pozita e njërit prej futbollistëve më të kërkuar në botë ka ardhur si pasojë e punës dhe sakrificës së tij.
“Gjithçka që dua të bëj sot, e bëj sepse nuk kam pasur mundësi ta bëj kur isha i vogël. Nuk kam frikë se mos është tepër, sepse e kam fituar vetë. Nuk kam pasur asgjë dhe gjithçka që kam sot e kam fituar duke luajtur futboll. Askush nuk ma ka dhuruar dhe nuk kam trashëguar asgjë”, deklaroi ai.
Në përmbyllje, spanjolli u shpreh se i çmon këshillat e njerëzve pranë tij, por beson se secili duhet të ketë mundësinë të shijojë atë që ka arritur pas shumë përpjekjesh.
“Besoj se kam të drejtën të bëj atë që dua me jetën time. Ajo që ke arritur me punën tënde, të takon ty. Natyrisht, këshillat janë gjithmonë të rëndësishme dhe unë i dëgjoj, por në fund duhet të jetosh dhe të shijosh atë që ke fituar vetë”, përfundoi Yamal.
Pas vijimit të protestave, analisti Rron Gjinovci ka dalë me një reagim ku shpreh kritika të forta ndaj mënyrës se si pushteti po përballet me pakënaqësinë e qytetarëve.
Në një postim të publikuar prej tij, ai theksoi se mesazhi i qytetarëve duhej të ishte kuptuar dhe se kërkesat e tyre duhej të kishin sjellë reflektim, sidomos pas 21 protestave masive.
“Normalisht ishin dashtë me të mjaftu 2-3 protesta masive për me kuptu që e ki gabim dhe me u tërheq. Heeeeej 21 protesta secila ma masive se tjetra, 21 herë njerëzit kanë dalë masivisht nëpër rrugë me protestu kundër teje dhe ti vazhdon me menu që gjithçka është në rregull?
Na në Kosovë thojna: veç vonim se pshtim s’ka”, shkruan ai.
Po ashtu, Gjinovci shkroi edhe: “21 herë njerëzit kanë dalë masivisht në rrugë me protestu kundër teje dhe ti vazhdon me menu që gjithçka është në rregull? Na në Kosovë thojna: veç vonim se pshtim s’ka”.
Në rubrikën “Ka Një Mesazh Për Ty”, Esmeralda ka rrëfyer kalvarin e dhimbshëm të familjes së saj, kur rreziku i shitjes së shtëpisë për shkak të sëmundjes së të vëllait u pasua nga arrestimi i të atit në Greqi.
Gjatë muajve që kryefamiljari vuante dënimin në burg, nënës së saj iu desh të përballej plotësisht e vetme me një goditje akoma më të rëndë.
Pas një muaji kërkimesh dëshpëruese, ajo identifikoi trupin e pajetë të motrës së saj, e cila u gjet e vrarë dhe e mbytur në lumë. Vdekja e tezes së Esmeraldës mbetet edhe sot e kësaj dite një enigmë e pazbuluar, duke lënë pas një plagë të hapur dhe një sekret të madh.
Esmeralda:Në periudhën kur vëllai i madh, Apostoli ka qenë i vogël, mami jetonte në shtëpi me dy vëllezërit e mi, kurse babi ishte duke emigruar në Greqi. Ajo ishte e ardhura jonë e shtëpisë. Në atë kohë vëllai kishte një sëmundje të quajtur, astmë. Ishte një gjë shumë e keqe për familjen tonë, sepse nuk e prisnim. Në atë kohë unë akoma nuk kisha ardhur në jetë dhe ekonominë e kishim shumë të dobët, saqë babi detyrohet që të nxjerrë shtëpinë në shitje, nga vuajtjet që mami bënte me vëllain lart e poshtë nëpër spitale. Na ndihmon dikush me para, për shërimin e vëllait dhe nuk e shitëm shtëpinë, falë atij personi. Siç e thashë babi punonte në Greqi dhe i bëjnë një kallëzim që ishte pa letra dhe futet në burg për gjashtë muaj. Gjatë kësaj kohe mami kishte humbur motrën e saj…
Ardit Gjebrea:Gjatë kësaj kohe që babi ishte në burg ndodh një fatkeqësi me tezen tënde, çfarë ndodhi?!
Esmeralda:Ishte e humbur dhe ishte në kërkim. Pas një muajsh kërkime tezja gjendet dhe mamit i vjen lajmi që duhet të shkonte të konfirmonte nëse është ajo apo, jo. Ishte e vrarë, e mbytur në lumë. Për mamin ishte një dhimbje shumë e madhe, sepse burrin e saj e kishte në burg prej gjashtë muajsh, kurse motrën e saj të sapo humbur, që po e kërkonin ta gjenin shëndoshë e mirë, për fat të keq jo.
Futbollistit iranian Mehdi Torabi i ka skaduar viza amerikane pas ndeshjes hapëse të ekipit kombëtar në Kupën e Botës, duke e lënë mesfushorin në pritje të një lejeje të re për t’iu bashkuar sërish skuadrës në SHBA, njoftoi organi i futbollit të Iranit.
Sipas Federatës së Futbollit të Iranit, vizat e lëshuara për anëtarët e ekipit kombëtar të Iranit në përgjithësi ishin të vlefshme për hyrje të shumëfishta, por viza e Torabit ishte lëshuar vetëm me një hyrje.
Federata tha se Torabi udhëtoi me ekipin në Los Anxheles për ndeshjen hapëse të Iranit kundër Zelandës së Re.
Megjithatë, pasi u largua nga SHBA-ja pas ndeshjes, viza e tij skadoi.
Autoritetet iraniane të futbollit kanë nisur procedurat për të siguruar vizë të re për lojtarin në mënyrë që ai t’i bashkohet sërish ekipit kombëtar për ndeshjet e ardhshme të Kupës së Botës.
Nuk u dha menjëherë asnjë afat kohor për lëshimin e vizës së re.
Ndeshja hapëse e Iranit kundër Zelandës së Re përfundoi 2-2.
Një moment dëshpërimi i thellë për shkak të një lëndimi në zemër, për pak sa nuk u kthye në një tragjedi fatale për Klaudjon, një i ri me një adoleshencë mjaft të trazuar. Në një rrëfim prekës dhe plot pendesë, ai ka treguar çastin dramatik kur mori makinën me shpejtësi skëterrë për t’i dhënë fund jetës.
Mes tmerrit dhe ankthit, vëllai i tij i madh i doli para mjetit duke iu lutur mes lotësh që të ndalonte, një imazh që sot Klaudjos i kthehet rregullisht si një makth. Pavarësisht thirrjeve dëshpëruese, rrugëtimi i çmendur përfundoi me një përplasje të fuqishme pas bordurës së autostradës, ku vëllai i tij u shtri përtokë duke bërtitur, i shokuar, pasi mendonte se ai kishte vdekur.
Kjo ngjarje e rëndë dhe frika e humbjes shërbyen si një pikë e fortë kthese, duke e bërë atë të reflektojë thellë mbi vlerën e jashtëzakonshme të jetës.
Ardit Gjebrea:Po edhe ti ke pasur një moment dëshpërimi, një çështje zemre kam përshtypjen.
Klaudjo:Po kam pasur. Kam pasur vuajtje shumë sidomos me vëllain, tim ka qenë i vogël, mosha 15-16 vjeç dhe pata diçka zemre…
Ardit Gjebrea:Re në dashuri?!
Klaudjo:Jo, jo pata diçka zemre, që dua ta mbaj për vete. Mu lëndua zemra dhe mora makinën e vëllait dhe ika u largova.
Ardit Gjebrea:Po çfarë të tha mendja, çfarë doje që të bëje?
Klaudjo:Nuk e doja më jetën!
Ardit Gjebrea:Po ia vlen për një gjë zemre?! Sa herë do të të dhembë zemra ty dhe aq do të mendosh që të vrasësh veten?! Zemrat ikin e vijnë, por jeta një është! Dhe mora makinën dhe ike me shpejtësi…
Klaudjo:Po me shpejtësi të lartë, në rrugët e fshatit. Vëllai la punën, mami u bë merak shumë. Sa herë e kujtoj rrugën e fshatit, ose kur ikën me shpejtësi vëllai më del një makth para fytyre, një tmerr. Nuk iu binda, vëllai më dilte para makinës dhe më thoshte “aman i vëllai im ndalo”. Unë nuk e dëgjova ika me shpejtësi të lartë dhe u përplasa me bordurën e autostradës.
Ardit Gjebrea:Klaudjo kur u përplase me bordurën e autostradës çfarë bëri vëllai?
Klaudjo:Kur u përplasa me bordurën vëllai u shtri barkas dhe bërtiste me të madhe “ku është vëllai im”, kujtonte se kisha vdekur.
Një nga anomalitë e protestës trejavore që po zhvillohet në Tiranë, është mujshimi dhe denigrimi publik i atyre që mendojnë e shprehen ndryshe. Kështu i ndodhi edhe deputetit Ardit Bido, një ndër deputetë e rinj të kuvendit të Shqipërisë, i cili zgjodhi të dilte i vetëm nga salla e Kuvendit të Shqipërisë. Por u gjend i rrethuar nga turma e protestuesve të egërsuar, të cilët e vunë në mes duke i thirrur “hajdut”. Sa e pashë atë skenë të shëmtuar, m’u kujtua historia e dhunimit të dirigjentit italian Arturo Toskanini, për të cilin pati shkruar edhe Fan Noli para një shekulli. Toskanini u sulmua dhe u rrah nga këmishëzinjtë e Musolinit sepse nuk pranoi që në hapje të koncertit të luante himnin e tyre “Giovinezza”. Natyrisht, puna me Bidon nuk arriti deri atje, pasi policia e largoi nga turma. Por pamja ishte e njëjtë: turma që kërcënon një intelektual të njohur, i cili s’ka asnjë vit si deputet i Kuvendit dhe nuk mund të fajësohet për ato që mëton protesta.
Fyerja që iu bë Bidos, nuk u mbyll me atë incident. Një ditë më pas u shfaqën njerëz që mbanin pankarta me fytyrën e tij, ku akuzohej si njeri që ka ngrënë bukën e grekut (ka studiuar me bursë greke, pra ka përmbysur sofrën ku ka ngrënë!), pastaj është katapultuar drejtor i Arkivit Shtetëror dhe, më në fund, është zgjedhur deputet i Partisë Socialiste. Dhe këtë pankartë e shohim ditë për ditë në protestë.
Po a e dinë ata që mbajnë pankarta të Bidos se kush është Ardit Bidoja? Nuk dinë asgjë, se nuk kanë si ta dinë militantë që u është dhënë për të mbajtur lart shkopin e pankartës. Detyra e tyre nuk është të mendojnë dhe të dinë, po vetëm t’u binden urdhëruesve.
Ardit Bidoja është një studiues i mirëshkolluar e i ndriçuar, nga ata që i kemi të paktë në institucionet tona shkencore. Dhe jo vetëm i mirëshkolluar, po edhe një studiues që në veprimtarinë e tij krijuese shquhet për objektivitetin shkencor dhe atdhetarizmin në përpjekjet për argumentimin e përkatësisë etnike shqiptare të trevës së bregdetit të Jonit, nga Palasa në Konispol, dhe si demaskues i përpjekjeve të qarqeve shoviniste greke dhe të shërbëtorëve të tyre në Shqipëri për të ndryshuar hartën etnike të kësaj zone. Po të lexosh doktoraturën e tij për autoqefalinë e Kishës Ortodokse Shqiptare (2025), librin “Beteja për 20 përqindëshin” (2023), kumtimet e tij në konferenca shkencore dhe artikulimet në mediet e shkruara e televizive, do të kuptosh se ai është shumë herë më atdhetar sesa të gjithë “patriotët” e protestës që tundin flamuj të Shqipërisë e të Shqipërisë etnike.
Këto gjëra nuk i dinë ata që bartin këto pankarta, po i dinë mirë ata që i kanë frymëzuar ato. Janë njerëz që e sulmojnë Bidon pikërisht për qëndrimet e tij atdhetare dhe jo për arsye ideologjike. Për këtë ata kanë zgjedhur linçimin publik, duke e përdhosur edhe protestën, nën paraqitjen qytetare të së cilës fshihen grupe me qëllime të errëta e aspak kombëtare, si ky grup grekomanësh, që përbëhet nga njerëz të partizave a shoqatave të cilat u shërbejnë interesave të shovinizmit greke, duke u përpjekur të gjejnë pakica greke deri në Vermosh.
Si politikan, Bidoja është një prurje e re në politikën shqiptare. Me dijet dhe me guximin e tij qytetar, ai ka mbajtur qëndrime objektive në trajtimin e problemeve aktuale dhe u është kundërvënë me argumente kundërshtarëve. Është një nga ata zëra të rinj për të cilët ka shumë nevojë vendi në këtë fazë të zhvillimit. Shumë qahen se Kuvendi nuk ka më profesorë si ata të 1992-it, sepse nuk pranojnë të vihen në rresht dhe të pranojnë pushtetin absolut të udhëheqësve të partive. Qasja e kësaj klase të rinjsh në skakierën politike u bën mirë partive, e bën më të mençur politikën dhe i bën mirë edhe Shqipërisë. Prandaj figura të tilla, të ndriçuara mendërisht dhe të pastra moralisht, duhen mirëpritur dhe jo mujshuar, stigmatizuar apo denigruar.
Pas mureve të një rezidence gjigante në periferi të Jerevanit, kryeqytetit të Armenisë, lëvizin tigra, luanë e madje edhe aligatorë. Brenda kompleksit gjenden gjithashtu dhjetëra kafshë të balsamosura, trofe gjuetie dhe dekorime luksoze që pasqyrojnë stilin ekstravagant të pronarit të tyre, biznesmenit dhe politikanit armen Gagik Tsarukyan.
Tsarukyan, një nga njerëzit më të pasur dhe më të debatueshëm në Armeni, ka vendosur të lërë një gjurmë të përhershme në historinë e vendit me një projekt ambicioz: ndërtimin e statujës më të lartë të Jezus Krishtit në botë.
Monumenti, që do të arrijë lartësinë 101 metra, është planifikuar të ngrihet në malin Hatis, rreth 25 kilometra në lindje të Jerevanit. Për shkak të pozicionit të tij, ai do të jetë i dukshëm nga pjesa më e madhe e kryeqytetit armen.
Sipas Tsarukyanit, statuja do të bëhet simboli i ri i Armenisë.
“Kjo do të jetë kartolina e Armenisë. Krishtërimi do të bëhet marka jonë e re”, deklaroi ai gjatë një interviste në fshatin Arinj, vendlindjen e tij.
Biznesmeni, i cili në të kaluarën ka qenë sportist dhe kampion në mundje krahu, ndërtoi pasurinë e tij në sektorët e lojërave të fatit, alkoolit dhe minierave gjatë viteve të vështira që pasuan shpërbërjen e Bashkimit Sovjetik. Ai thotë se projekti synon të tërheqë jo vetëm besimtarët, por edhe turistë nga e gjithë bota. Madje ai ka deklaruar se shpreson që monumenti të vizitohet nga rreth 10 milionë turistë në vit.
“Ne jemi kombi më i vjetër i krishterë në botë. Ka kuptim që të kemi statujën më të madhe të Jezusit në botë”, shprehet ai.
Megjithatë, projekti ka hasur në kundërshtime të forta.
Kisha Apostolike Armene është shprehur vazhdimisht kundër ndërtimit të monumentit, duke argumentuar se përmasat dhe stili i tij nuk përputhen me traditat fetare dhe arkitekturore të Armenisë.
Përfaqësuesit e kishës theksojnë se identiteti i krishterë armen është shprehur historikisht përmes manastireve, kishave dhe kryqeve prej guri të gdhendur, të njohura si “khachkar”, dhe jo përmes statujave gjigante.
Edhe ambientalistët kanë ngritur shqetësime, duke paralajmëruar se ndërtimi mund të dëmtojë peisazhin natyror të malit Hatis.
Por Tsarukyan i ka hedhur poshtë këto kritika. Ai thotë se ka marrëdhënie të mira me Kishën Apostolike Armene dhe kujton se ka financuar ndërtimin e tetë kishave në vend.
Në këtë fazë, monumenti nuk është ende përfunduar. Pjesët e statujës po montohen në një kantier pranë Jerevanit, ndërsa më pas do të transportohen në majën e malit.
Fillimisht ishte planifikuar që segmentet e monumentit të transportoheshin me helikopter, por ideja u braktis për shkak të vështirësive logjistike. Tani ato do të ngjiten në mal me kamionë dhe do të montohen në vend.
Ndërkohë, ambiciet e Tsarukyanit nuk ndalen vetëm te statuja e Jezusit.
Ai ka nisur edhe një tjetër projekt gjigant: ndërtimin e një Arke të Noes. Sipas planit, struktura do të jetë 134 metra e gjatë, 24 metra e gjerë dhe 18 metra e lartë. Në të do të ndërtohen një muze, një hotel dhe një kafene.
“Kjo është mënyra ime për të hyrë në histori. Dua që këto projekte të mbeten për brezat që do të vijnë”, thotë ai.
Ndërsa puna vazhdon, opinioni publik në Armeni mbetet i ndarë.
Disa e shohin monumentin si një mundësi për të promovuar vendin në arenën ndërkombëtare dhe për të tërhequr turistë, ndërsa të tjerë e konsiderojnë atë një projekt të tepruar dhe pa lidhje me traditën fetare të vendit.
Për momentin, statuja më e madhe e Jezusit në botë mbetet ende në ndërtim, ndërsa debati rreth saj vazhdon.
Përfaqësues të trupit diplomatik në Shqipëri kanë zhvilluar një vizitë në Lezhë, me qëllim njohjen e kësaj zone përtej bregdetit dhe zhvillimeve ekonomike. Të shoqëruar nga ministri për Evropën dhe Punët e Jashtme, Ferit Hoxha, ata u pritën nga kryebashkiaku i Lezhës, Pjerin Ndreu. Gjatë qëndrimit, delegacioni vizitoi qytetin antik si dhe vendvarrimin e heroit tonë kombëtar, Gjergj Kastrioti Skënderbeu. Duke folur për këtë vizitë, ministri Hoxha u shpreh se ajo shërben për t’i prezantuar trupit diplomatik një tjetër dimension të Shqipërisë, përtej turizmit bregdetar. Ai theksoi se një pjesë e diplomatëve ishin për herë të parë në zonat e Shkodrës dhe Lezhës, duke shprehur bindjen se kjo eksperiencë do të ndikojë në rikthimin e tyre dhe në forcimin e urave të bashkëpunimit. “Gjatë kësaj fundjave, ky është stacioni i fundit por jo më pak i rëndësishmi. Jam shumë mirënjohës që jam këtu. E filluam në Shkodër, shkuam në Tamarë, në Lepushë dhe në Razëm. Ishte e rëndësishme t’u tregonim përfaqësuesve diplomatikë një pjesë tjetër të Shqipërisë, ku natyra dhe zhvillimi janë harmonizuar në mënyrë të shkëlqyer dhe të mos ngelemi vetëm në imazhin e Shqipërise me plazhet por edhe tek Alpet. Unë vij vetë nga ajo zonë dhe duhej të tregonim mikëpritjen, ngjyrat tona dhe pasuritë tona kulturore. Miqtë tanë kanë qenë të surprizuar. Jam i sigurt që jo vetëm do të kthehen por me të gjithë miqtë dhe familjarët e tyre” tha Hoxha. Nga ana e tij, kryebashkiaku Pjerin Ndreu vlerësoi rëndësinë e kësaj vizite, duke theksuar se Lezha është një destinacion me potencial të madh turistik falë vlerave historike dhe kulturore që mbart. Ai e cilësoi këtë si një promovim të mirë për qytetin. “Lezha tashmë është një nga zonat më të bukura, për shkak të vendbanimit të Skënderbeut, por edhe vetë natyra, turizmi, agroturizmi, bujqësia që kanë marrë zhvillime të niveleve të kënaqshme e bëjnë Lezhën atraktive dhe të vizitueshme. Për ne është një mënyrë shumë e mirë promovimi dhe jam shumë i kënaqur që jam këtu me trupën e ambasadorëve të akredituar në Shqipëri” tha Pjerin Ndreu. Gjatë kësaj fundjave, trupa diplomatike ka udhëtuar në disa zona të veriut të vendit, nga Razma në Vermosh, në Shkodër dhe Lezhë, duke njohur nga afër pasuritë natyrore dhe kulturore, si dhe duke përjetuar mikpritjen karakteristike shqiptare.
Deputeti socialist Admir Kadeli ka reaguar ndaj protestave dhe thirrjeve politike që i kanë shoqëruar ato, duke thënë se çdo alternativë për vendin duhet të matet në zgjedhje dhe jo përmes dëmtimit të imazhit të Shqipërisë. Sipas tij, kritika dhe protesta janë të drejta demokratike, por ambicia politike nuk mund të ndërtohet mbi dezinformim, goditje të ekonomisë apo dëmtim të turizmit. Kadeli thekson se gara duhet të bëhet me ide e programe, ndërsa vendi nuk duhet të kthehet në kosto të betejave politike.
Reagimi i plotë i deputetit Kadeli:
Nëse dikush beson se ka një alternativë më të mirë për Shqipërinë, rruga është e hapur, hajde bujrum!
Le të krijojë parti. Le të paraqesë program. Le të bindë qytetarët dhe pastaj të takohemi aty ku vendos populli: TEK KUTIA VOTIMIT!
Kjo është demokracia.
Por ajo që nuk mund të pranohet është që ambicia politike të ndërtohet mbi dëmtimin e Shqipërisë sepse ne e kemi parë një herë këtë film!
Në vitet e tranzicionit, në emër të zemërimit, të revolucionit dhe të ndryshimit, vendi humbi fabrika, uzina, prona publike, vende pune dhe vite të tëra zhvillimi. Çmimin nuk e paguan politikanët. E paguan qytetaret!
Sot nuk kemi të drejtë ta përsërisim atë histori me mjete të tjera teknologjike, sepse sot nuk shkatërrohen më ndërtesat me leva, por shkatërrohet besimi me dezinformim. Dëmtohet ekonomia dhe turizmi me fushata të organizuara. Goditet imazhi i Shqipërisë me narrativa që përhapen në algoritme dhe konsumohen nga bota si e vërteta e vetme.
Askush nuk fiton kur humbet Shqipëria.
Kritika është e domosdoshme. Protesta është e drejtë. Gara politike është themeli i demokracisë, por Shqipëria nuk mund të jetë kostoja e betejës politike të askujt.
Sepse ajo që është ndërtuar me djersën e miliona shqiptarëve nuk mund të vihet në rrezik për të fituar disa mijëra pëlqime, disa minuta vëmendje apo disa vota më shumë.
Media spanjolle “Noticias del Vino” e ka vlerësuar Shqipërinë si “parajsën e fundit të përballueshme” të Europës për vitin 2026, një destinacion që po korr sukses viral në rrjetet sociale jo vetëm për udhëtimet ekonomike, por edhe për pasurinë e jashtëzakonshme natyrore dhe kulturore.
Përtej Rivierës Shqiptare, ku dallohen Ksamili me ujërat kristalore dhe Dhërmiu si një alternativë më e qetë, vendi ofron mrekulli natyrore si burimi i Syrit të Kaltër dhe ujërat termale të Banjave të Benjës pranë urës osmane.
Për adhuruesit e historisë, Shqipëria ofron një trekëndësh të jashtëzakonshëm të mbrojtur nga UNESCO, që përfshin Beratin me arkitekturën karakteristike osmane, Gjirokastrën e gurtë dhe thesarin arkeologjik të Butrintit, ku ndërthuren disa qytetërime.
Ndërkaq, në artikullin e medias spanjolle përmendet edhe veriu i vendit, i cili po tërheq vëmendje të madhe me Alpet Shqiptare.
Itinerari nga Thethi në Valbonë dhe udhëtimi mahnitës me traget nëpër Liqenin e Komanit ofrojnë peisazhe që rivalizojnë Zvicrën, të shoqëruara nga mikpritja, ushqimet tradicionale dhe pijet karakteristike si rakia e shtëpisë.
Eksperienca turistike plotësohet në Tiranë, një kryeqytet dinamik dhe plot ngjyra.
Mbi të gjitha, artikulli rrëzon stereotipet e vjetra duke e renditur Shqipërinë ndër vendet më të sigurta, falë kodit tradicional të besës.
Nisur nga investimet e shpejta që po transformojnë bregdetin me hotele luksoze, ky konsiderohet momenti ideal për të zbuluar Shqipërinë autentike, përpara se ajo të humbasë statusin e sekretit të fshehur të Mesdheut.
Kryetari i Partisë Demokratike, Sali Berisha, reagoi ndaj deklaratave të Edi Ramës pas protestës madhështore të qytetarëve, rinisë dhe diasporës, duke e cilësuar atë si një ngjarje që shefi i qeverisë po e përjeton si “Vaterlonë personale”.
Përmes një videomesazhi të publikuar në rrjetet sociale, Berisha tha se protesta e gjysmë milioni shqiptarëve dhe rrethimi masiv i Kryeministrisë përbënin një moment historik, të cilin Rama e ka përjetuar si një disfatë të rëndë politike.
Lideri i opozitës i bëri thirrje Edi Ramës të largohet nga detyra dhe të përballet me drejtësinë.
“Largohu sa më parë nga detyra dhe prit verdiktin e drejtësisë, e cila vonon, por nuk harron”, deklaroi Berisha.
Videomesazhi i Kryetarit të PD-së, Prof. Dr. Sali Berisha
Të dashur qytetarë dhe qytetare.
Edi Rama duket se protestës së gjysmë milioni shqiptarëve dhe rrethimit të ngjeshur të mëngjesit, de facto rënien e Bastijës, e ka përjetuar si një fushëbetejë të mbushur me kufoma, kafka, gjymtyrë, plëndës e zorrë njerëzish dhe kuajsh, si Vaterlonë e tij.
Ky gjysmë i prishur nga protesta epike e gjysmë milionë shqiptarëve të mbledhur nga të katër anët e Shqipërisë dhe të katër anët e dheut, në fakt kërcënoi protestuesit me masakra dhe me përgjakje, me histori vrasjesh e të tjerë.
Me këtë rast, meqenëse ka përdorur një personazh të Stendalit për narrativën e tij, do t’i përgjigjem se për Vaterlonë ka me qindra personazhe nga rreshter në Feldmareshall, romantik si Fabricio, por midis të gjithë atyre Edi Rama është si vëlla siamez vetëm me njërin prej tyre: me rreshterin Tenardie të Viktor Hygoit, i cili nuk luftonte, por vidhte të plagosurit dhe u shkulte dhëmbët e florinjtë.
Një lloj si Tenardie, Edi Rama, vjedh dhe ka vjedhur këtë kohë popullin më të varfër. Ka vjedhur votën, vjedh fondet, vjedh kafshatën, vjedh librat e shkollës, vjedh ilaçet e të sëmurëve, vjedh pasuritë publike sikur të ishte një kolonizator, vjedh shpresën, rininë e shqiptarëve.
Ndaj dhe thirrja ime: largohu sa më parë nga detyra dhe prit verdiktin e drejtësisë, e cila vonon, por nuk harron.
Është praktikisht e pamundur të anketohen protestuesit bulevardorë, kur protesta zjen në bulevard. Sidoqoftë, nga pankartat dhe fjalimet 3-minutshe të tyre, duket se janë të turlillojta arsyet pse ata protetstojnë. Dhe për turlilloj arsyesh, ndoshta disa qindra mijë të tjerë i përkrahin protestat, pa marrë pjesë në to.
Sidoqoftë, ka një mënyrë të drejtpërdrejtë për ta matur nivelin e përkrhajes ndaj protestave – votimi në zgjedhje.
Në qoftë se organizatorët e protestave bulevardore zyrtarizojnë një subjekt elektoral me një listë kandidatësh për zgjedhjet lokale të rradhës, mund të matet konkretisht pesha e tyre elektotrale.
Kurse nëse zhvillohen zgjedhje të parakohshme parlamentare (siç bulevardorët shpresojnë), aq më mirë do të ishte – sepse do të votonin edhe zgjedhësit e diasporës në zgjedhje parlamentare.
Dhe kështu do të mësonim se sa zgjedhës janë realisht edhe kundër Ramës, edhe kundër Berishës – siç deklamohet rëndom nga bulevardorët…
Login
